Feelings

Depths: 8

"Istel!"

Nawala ang kabang nararamdaman 'ko. Hindi 'ko na napigilang paulanan nang hampas ang dibdib n'ya. Pano na lamang kung ibang tao talaga ang nasa likod 'ko? Mas lalong hindi 'ko alam ang gagawin 'ko.

"Tara?"

"Saan naman?"

"Sa tabi-tabi? Kain lang, treat for you na din" pagkatapos n'yang magsalita ay mabilis n'yang kinuha ang kamay 'ko at hinatak ako sa kung saan.

Sometimes unpredictable s'ya at hindi 'ko alam kung bakit sa sarili 'ko that I find it sweet from him. Maybe 'yung thought na pinag-isipan n'ya ang mga bagay na sinusurpresa n'ya sa akin? Or 'yung idea na talagang naghanda s'ya nang bagay para sa akin.

"May pasok ka ba bukas?"

"Hmm, wala naman bakit? Free daw kase magiging abala ang mga prof for calculating grades. Magbibigay na lang sila nang mga extra works for us"

"May pupuntahan tayo bukas, sana lang ay magustuhan mo"

"Bukas? Teka, san mo ba 'ko dadalhin ngayon? Hindi ka ba n'yan mawawalan nang ipon dahil puro na lang lakad?"

"Trust me, marami pa naman. Kung mawalan edi magtrabaho uli"

"Alam mo ikaw, mas need mo ang pera kaysa sa akin"

Nangtumigil kami sa paglalakad ay nasa harap na kami ng Bellini's, hindi 'ko alam kung hahatakin 'ko ba palayo o maloob si Alen. Masarap daw kumain dito sabi nang mga ka-bloc 'ko, mahal nga lang ang mga pagkain.

"Alen" tawag pansin 'ko sa kanya bago pa s'ya pumasok.

"Hmm?"

"Sa iba na lang tayo kumain" hatak 'ko sa kanya palayo pero imbis sumunod ay mas lalo n'ya akong hinatak para pumasok sa loob.

Pakiramdam 'ko ay nagising ang isang dragon sa loob ng aking t'yan sa bango nang pagkaing naaamoy 'ko. Iyon nga lang, mabilis ding napaamo at nanghina ang dragon na iyon nang makita 'ko ang presyo nang mga dish.

This is an Italian Restaurant for goodness' sake! Isang buwang sweldo 'ko ang ibibili 'ko nang isang serving dito!

Bago 'ko pa mahila palabas si Alen ay nakikipag-usap na s'ya sa isang babae. Mukhang iyon ang kumukuha nang mga reservation.

"Alen" tawag pansin 'ko muli sa kanya.

"Yes, ako 'yung may reservation for two- teka lang Stella" I feel like all the butterflies I saw in my whole life started dancing inside my belly. A shiver ran through my spine.

Ito ang unang beses n'yang tinawag ang pangalan 'ko. I mean, ang real name 'ko hindi iyong palayaw sa akin. Istel is like my Tagalong name, while Stella is the English.

"Tara na" aya sa akin ni Alen papunta sa isang table na may reserve sign sa tabi nang isang rose bouquet. And it's a table for two!

"Hindi ba masasaktan ang bulsa mo dito?" nag-aalanganin 'kong tanong. He let out a low chuckle, para bang may nakakatuwa akong sinabi.

"Pinaghandaan 'ko ito" he pulled the chair for me and then sat on the opposite side. "What would you like? Pasta? Or Pizza?"

"You order, anything will do" I smiled at him, I'm thankful I met him.I don't know na kung hanggang kalian 'ko kakayaning magpakipot.

The night was blissful, time flew so pass and now we're holding hands, going home and just sharing events that happened today. Hindi 'ko alam kung sasabihin 'ko ba kay Alen ang ginawa ni Cap. Keil o itatago 'ko iyon sa kanya.

"Istel? Nakikinig ka ba?" tawag pansin n'ya, masyado akong nalunod sa mga iniisip 'ko na hindi 'ko namalayan malapit na kami sa paupahang bahay.

"Ah! Ano nga uli 'yon? Pasensya na, pagod lang. Madami kaseng tao sa café nung shift 'ko" binigyan 'ko s'ya nang matamis na ngiti para pagtakpan ang bumabagabag sakin.

Lies.

"Kung ganon magpahinga ka pagkadating natin, malayo-layo pa ang pupuntahan natin bukas" ani n'ya at inilagay sa likod nang tenga 'ko ang mga hibla ng buhok na nakatakip sa aking mukha.

Mabilis dumaan ang gabi, alas dies na ng magising ako. Walang Alen na gumising sa akin, wala din s'ya sa kabilang kama.

Ang tanging nakita 'ko ay ang crème colored dress nasa kama n'ya, may pares din nang sandals sa baba non.

Hahanapin 'ko na sana si Alen pero bago pa ako makabangon, bumukas ang pinto at iniluwa nito si Jane. May malaking ngiting pinapakita ito sa akin na parang nagsasabing 'you go gurl' sa lengguwaheng Jane.

"Maligo ka na!!!" Jane shriek at me then started pushing me downstairs to the only bathroom.

Hindi 'ko alam ang nangyayari, I'm starting to have a feeling of something happening, like a surprise? Sinunod 'ko naman ang sinabi ni Jane dahil hindi 'ko na kinakaya ang 'maagang' pambungad n'ya sa akin.

At bago 'ko pa mamalayan, sa oras na nakalabas ako nang banyo ay hinila n'ya uli ako palabas at inayusan. Nilagyan nang konti kolorete sa mukha. Ang buhok 'ko naman ay inilagay n'ya sa isang French braid na medyo loose.

Natapos naman agad bago magdalawang oras. Hindi 'ko alam pero sa itsura ni Jane ay para bang may magaganap na kasiyahan o supresa.

"Bumaba ka na! Dali! Dali! Iniintay ka na n'ya doon!" she pushed me out the door down the living room, nandun naman nakapolo shirt at maong jeans si Jimuel.

"Tara na"

Hindi 'ko alam kung saan pero sinundan 'ko na lang s'ya at bumungad sa akin ang isang gray Honda Civic. Well, hindi 'ko alam na may ganito si Jimuel-

"Hindi akin 'to, kay Kyle 'to" para bang nababasa n'ya ang iniisip 'ko pero bago pa ako makapagsalita sinabi n'ya sa aking halata lang daw talaga sa mukha 'ko ang iniisip 'ko.

Hindi 'ko masasabing mabilis ang byahe o mabagal dahil sa traffic, pero malayo-layo din mula Cubao ang pinuntahan naming. Tumigil kami sa isang parking lot ng malaking mall, Mall of Asia ang nakalagay sa harap non sa pagkakatanda 'ko.

Sinundan 'ko naman si Jimuel, hindi 'ko pa natatapos aninagin ang buong mall nang makarating kami sa seaside. Doon may naaninag akong pamilyar na lalaking naka white polo and denim jeans.

"Alen!" tawag 'ko sa kanya, agad naman s'yang lumapit sa akin na nakangiti at ibinigay agad ang bouquet.

Hindi 'ko alam pero ang sarap n'yang makitang nakangiti sa akin, para akong malulusaw sa kanyang ngiti.

Kinuha ni Alen ang kamay 'ko, hinatak n'ya ako sa magandang parte nang seaside. Tanaw doon ang palubog na araw, pinagtitinginan na din kami nang mga tao. Pare-parehas lang kaming lahat nang pinagtataka.

Hindi 'ko alam kung anong mararamdam 'ko nang lumuhod sa harapan 'ko si Alen, naglabas s'ya nang isang box. Wala sa sarili 'kong naitakip sa aking bibig ang dalawa 'kong kamay.

"Ang tagal-tagal 'ko ng nangliligaw, kaya gusto 'kong marinig ang sagot mo sakin. Sa harap ng mga tao, sa papalubog na araw at sa harap nang walang tigil na hampas nang alon. Will you be my girlfriend, Stella?" puno nang apeksyon ang kanyang mga mata, the gentle him is who I really love.

Finally, I comprehended the feelings I've been experiencing. Sunod-sunod ang aking pagtango sa kanya, hindi 'ko na magawang magsalita dahil sa nararamdamang saya at gulat.

"I promise, magiging saksi ang karagatan sa ating pagmamahalan. Parang dagat na patuloy na umaalon kahit patuloy ang pagbabago, tulad sa lalim ng karagatan ang pagmamahal 'ko sayo at walang tigil ito kahit magbago man tayo" hinapit n'ya ako sa isang mahigpit na yakap, habang palubog ang araw at patuloy ang hampas nang mga alon ng dagat.