CHAPTER NINE

"Good morning mahal 'kong anak." Ngumiti si mama.

Ito 'yong pinakamagandang parte ng umaga ko. Kapag binabati ko si mama tapos babatiin niya 'din ako ng nakangiti.

"Nasaan po si papa?" Hindi ko kasi nakikita si papa. Napakatangkad no'n at imposibleng hindi ko 'yon mapansin.

"Nasa mga baby chix chic niya kasama si Kyle," sagot ni mama. "Alam mo naman?"

Napatawa ako at napatango. Hindi kuna hinanap si Kate dahil paniguradong tulog pa 'yon.

Ang dami niya kayang report na tinapos kagabi. Pagkatapos ko kumain nag paalama na ako na umalis. Payag na 'din si mama na magtrabaho ako basta lagi daw ako mag ingat.

Pagkababa ko sa jeep napansin ko ka agad ang pamilyar na lalaking naglalakad papasok ng bakery shop. Pumasok ako ng bakery shop at tsaktong nakasalubong ko si Jasmine na nag aayos ng lamesa.

"Good morning," nakangiting bati niya.

"Good morning," bati ko 'din siya 'kaniya at ngumiti. "Ah? May pumasok ba dito na lalaki? Sino 'yon?" tanong ko.

"Yong kapapasok lang?" Tumango ako. "Si sir Justin 'yon."

Sabi na nga ba at siya 'yon. Buhok, height at 'kong paano siya maglakad. Alam na alam na talaga. Hindi ko alam 'kong paano ko ka agad siya nasaulo. Siguro dahil lagi ko siyang nakikita sa school.

Pagkatapos ko magbihis tsaktong paglabas ko nakasalubong ko si Justin.

"Oh. Hi," nakangiting bati niya.

"H-Hello," bati ko 'din sa 'kaniya.

"Dito ka pala nag tratrabaho?" tanong niya.

Tumango ako. "Oo."

"Kilala mo si tita Yerah?"

"Si ma'am? Syempre naman. Boss ko, e."

Napatango siya. "Ah. Okay."

"Sige una muna ako. Mag dedeliver pa ako," paalam ko at kumaway bago naglakad papalayo.

Wala si ma'am ngayon, may importante daw na pupuntahan. Ewan ko ba pero bigla ako nalungkot. 'Yong pakiramdam na parang may taong kulang na hindi mo makikita o makakasama ngayong araw. Siguro dahil napalapit ang loob ko kay ma'am kaya ganito nalang 'yong naramdaman ko. Kahit ilang araw palang kaming mag kakilala, feeling ko matagal kuna siyang kilala.

"Pssst..." Napatingin ako kay Jasmine ng bigla siyang lumapit sa 'kin. "Alam mo, napapansin 'kong panay sulyap sayo ni sir Justin."

Napatingin ako kay Justin at nahuli ko siyang nakatingin sa 'kin. Agad niyang iniwas ang tingin niya at nag patuloy sa kinakain. Kumunot ang noo ko. "B-Baka napatingin lang," sabi ko.

"Napatingin tapos ilang beses inulit?" nanlaking matang tanong niya. "Naka register yata sa unli to, teh. Pero gwapo naman si sir Justin."

"Bakit pala kilala mo siya?" tanong ko.

"Yang si sir Justin at ang anak ni ma'am Yerah na lalaki, si sir Kenny ay mag best friend. Actually lima silang mag kakaibigan. May tawag nga sa grupo nila, e." Umastang siyang nag iisip. "Teka isipin ko... A-Ano f-five..."

"Five star," dugtong ko.

"Oo tama. Five star. Paano mo nalaman?"

"School mates ko kasi ang mga 'yan. Sikat kaya sila sa South University," sagot ko.

"Sa South University ka nag aaral?"

Tumango ako. "Oo, bakit?"

"Ang mahal ng tuition diyan at ang hirap ng entrance exam. Sure akong matalino ka."

"Hindi naman ako matalino. Siguro naka siyamba lang sa entrance exam."

"Ang balita ko walang choises sa tanong. Ikaw mismo ang mag bibigay ng sagot, kaya paano 'yon matatawag na siyamba?"

"Bago kasi ako mag take ng entrance exam lahat ng lesson ng elementary to high school inaral ko ulit. Hindi ko nga ini expect na makakapasa ako," sagot ko.

"Maganda ba talaga ang school?"

Tumango ako. "Oo maganda, sulit naman 'yong tuition fee mo."

"Gusto ko 'din sana mag aral diyan kaso...hindi kami mayaman, e. Wala kaming pera pang bayad ng tuition. Siguro mayaman ka?"

"Hindi ako mayaman. Kaya nga nag tratrabaho ako para makatulong ako sa pagbayad ng tuition. Nagagawan naman kasi ni mama at papa ng paraan ang pag-aaral ko. Swerte ko nga dahil naging magulang ko sila." Ngumiti ako.

"Ma swerte ka nga." Ngumiti 'din siya. "O siya tama na tong chikahan. Mag trabaho na tayo. May kailangan kapang ideliver."

"Ay. Oo nga pala," natatawang sabi ko.

***

Pauwi na ako at naglalakad. Naghahanap kasi ako ng taxi na sasakyan. Huminto ako sa maraming tao at sa maliwanag na lugar. Para safe."

Lagi kasi pinapa-alala ni mama na huwag akong maglalakad o pupunta sa madidilim na lugar. Lagi lang daw ako sa mataong lugar.

Napatingin ako sa mga kasama ko dito na nag cecellphone. 'Yong iba may payong. Ako wala, jacket lang talaga. Huminto ang ulan at umaambon nalang.

"Hays. Ginaw," sabi ko at niyakap ang sarili ko.

May huminto na taxi at akma akong lalapit ng inunahan ako ng babae. Bumalik ulit ako sa waiting shade at tatlo nalang kaming natira. Dalawang matanda at ako.

May huminto na taxi at akma ulit akong papasok ng napatingin ako sa dalawang matanda. Halatang kanina pa sila nakatayo. Kawawa naman. Mas mabuti na sigurong sila nalang mauna kesa ako. Bata pa ako at malakas ang mga buto ko. "Lola kayo napo sumakay."

"Salamat hija." Tinulongan ko silang makapasok ng sasakyan.

Tiningnan ko ang taxi papalayo. Maghihintay ulit ako.

Nag hintay pa ako ng ilang minuto pero walang taxing dumaan. Napatingin ako sa relos ko at malapit ng mag alas otso. Kinakabahan tuloy ako dahil mag-isa nalang ako dito.

Napayuko ako at napahawak sa noo ko. "Hays. Pa'no ako uuwi? Hindi ako pwede mag lakad ang layo ng bahay ko. Baka bukas pa ako makarating--"

"Hoy Dorbun!" Napatingin ka agad ako sa tumawag sa 'kin. Hindi ako nag kakamali siya nga. Siya lang naman ang tumatawag sa 'kin ng ganiyan.

Nasa harap ko ang sasakyan niya. Nakadungaw siya sa bintana niya at naka shade. Halatang nag bar 'to dahil sa suot niya. Pero may benda pa 'din siya sa ulo niya.

"Para kang baliw diyan? At bakit mag isa ka?" tanong niya.

"Pakealam mo? Nag hihintay ako ng taxi dito."

"Lapit ka dito." Sinenyasan niya akong lumapit sa 'kaniya.

"Bakit ako lalapit sayo?"

Hinubad niya ang shade niya at salubong ang kilay na tiningnan ako. "Pag sinabi 'kong lumapit ka. Lumapit ka," diin na sabi niya. Ang dali naman uminit ng ulo nito.

"Ito na nga po lalapit na," walang ganang sabi ko at lumapit sa 'kaniya. "Ano ba kasi kailangan mo sa 'kin?"

"Pasok."

"H-Ha?" gulat na tanong ko.

"Bingi kaba? Alam mo? Ang mura ng cotton buds, bakit hindi ka bumili at linisin 'yang tenga mo."

Hindi ako nakasagot.

"Ano pa tinatayo-tayo mo diyan? Pasok ka na nga!" naiiritang utos niya.

Paano 'kong ng tritrip naman 'to? Baka anong gawin sa 'kin ng lalaking 'to. Ang sabi ni mama wag basta bastang sumama sa kahit sino. Baka may masamang balak 'to sa 'kin kaya bumait ng one percent.

"Ano ba?!" Napukaw ako ng bigla siyang sumigaw. "Hindi ka gagalaw diyan?"

"B-Bakit k-kasi ako sasakay?"

"Malamang ihahatid kita sa inyo. Baka gusto mong maglakad pauwi tapos hihilahin ka ng mga lalaking tambay o adik diyan. Tapos 'kong anong gawin sayo babae ka panaman. Pasalamat ka nalang na napadaan ako at nakita kita. Kaya pumasok kana dahil mabilis akong mainip."

Ang dal-dal niya 'din.

"Ano? Tatayo kalang diyan? Bakit hindi ka makagalaw?!" inis na tanong niya. Mariin siyang napapikit sa inis at nilapit ang ulo niya sa 'kin. Pigil hininga akong tumitig sa mga mata niya. Nakakatakot talaga ang mga mata niya.

Nakailang lunok 'din ako dahil sobrang lapit ng mukha niya sa 'kin. "Na gwagwapohan kaba sa'kin o gusto mong buhatin pa kita papasok?"

"Ah sabi ko nga papasok na master." Dali-dali akong pumasok ng sasakyan niya at umupo.

Narinig ko ang malutong niyang ngisi. "Ayos ka 'din ah. Bilis mong mapasunod. Takot ka sa 'kin no?" nakangising tanong niya.

"Bakit ako matatakot sayo?" matapang na tanong ko. Hindi niya ako sinagot at nilagay ang palad niya sa noo ko at tinulak ang ulo ko pasandal sa upuan ng sasakyan. "Aray!" Ang sakit ng ulo ko. Bwesit na lalaking 'to.

"Nakakasilaw kasi 'yang noo mo." Sinamaan ko siya ng tingin at kinuha ang palad niya sa noo ko at padabog na binitawan. "Sitbelt," utos niya.

"Ayaw ko nga."

"So gusto mo ako pa mag sitbelt sayo--"

Dali-dali akong nag sitbelt. "Ito napo master mag sitbelt na." Pa simple akong nag make face. Hays. Sino banaman kasi hindi matatakot sa lalaking 'to? Nakakatakot kaya ang mukha niya pag seryoso maliban nalang 'kong nakangiti siya.

Sinimulan niyang paandarin ang sasakyan. "Ano ang address niyo?" Tsk! Ihahatid daw ako hindi naman alam ang address ko.

"Adik street, hayop 143," inis na bulong ko.

"Ano sabi mo?!" Bulong na nga lang narinig pa. Iba talaga ang tenga ng mga fox.

Tiningnan ko siya. "Sabi ko po adik--- este master di makipot street ako tapos ituturo ko nalang 'kong saan ang bahay ko do'n. Okay ba 'yon sayo master?" nakangiting tanong ko. Syempre plastic na ngiti. 'Kong hindi niya lang ako ihahatid kanina ko pa 'to sinakal sa inis. Pero nag papasalamat pa 'din ako dahil ihahatid niya ako, makakalibre tuloy ako plus aircon pa ang sasakyan.

"Tsk. Daming sinasabi." Binilisan niya pa lalo ang pag dridrive. Gusto ko sana mag reklamo pero bigla niyang pinlay ang music.

~Remember me when i told you,

Natigilan ako sa pinatugtug niya. Way back home? Napatingin ako sa 'kaniya pero nanatili lang ang tingin niya sa daan. Mukhang favorite song niya dahil sinasabayan niya ang kanta. Aaminin ko ang ganda ng boses niya.

~I could never let you go

Napalunok ako ng mapatingin siya sa 'kin. Ilang segundo lang kami ng kakatitigan pero para sa akin napagmasdan kuna ang buong mukha niya ng gano'n ka bilis. Oo mas matangos ang ilong niya kay Justin at mas gwapo siya cool lang dahil sa hikaw at pananamit niya. Ng gumalaw ang mga labi niya. Iniwas ko ka agad ang mata ko at tumingin sa labas ng bintana.

"Alam 'kong gwapo ako," mayabang na sabi niya. Gusto ko sana mag protesta kaso na realize ko gwapo naman talaga siya.

"Nandito na tayo sa di makipot street," sabi niya at hininto ang sasakyan. Tumingin siya sa 'kin. "Ituro muna bahay mo ng maka uwi kana."

"Lumiko ka do'n." Turo ko sa kaliwa. "Tapos 'yong pink na medyo malaki na bahay. 'Yon ang bahay namin."

Pinaandar niya ulit ang sasakyan at sinunod ang sinabi ko. Hindi nag tagal nakarating 'din ng bahay. "Ito na ba 'yon?" inosenteng tanong niya at tiningnan ang bahay namin.

"Oo," maikling sagot ko.

"Tsk. Kasing laki na 'to ng kwarto ko, e," dinig 'kong bulong niya. Ang yabang.

Hinubad ko ang sitbelt kaso hindi ko mahubad.

"Hays. Ako na nga baka masira mo pa 'yan." Siya ang naghubad ng sitbelt ko at ng mahubad napatingin siya sa 'kin. Tinitigan niya ang mata ko. Pwede ko naman siya itulak pero bakit hindi ko magawa. Nakailang lunok na 'din ako at hindi niya pa 'din inaalis ang tingin niya sa 'kin.

"Ang laki ng mata mo pati butas ng ilong mo."

Agad ko siya tinulak at pinitik ang ulo niya. "Bagay naman sa 'kin 'yong mata at ilong ko ah!"

Tumawa siya at hinimas-himas ang parte ng ulo niyang pinitik ko. "Kaya mukha kang si Dora, e." Tawang-tawa na siya do'n?

Inis kong sinipa ang paa niya kaya sinamaan niya ako ng tingin. "Ba't naninipa ka ha?!"

"Ganito ako mag paalam, e." Ngumiti ako. 'Yong ngiting maasar siya. "Sige adik sibat na'ko." Bubuksan kuna sana ang pinto ng sasakyan ng hindi ko mabuksan.

Tiningnan ko si Scart na nakangisi sa 'kin. "Ayaw bumukas no?" nakangising tanong niya.

"Ano ba! Buksan mo nga 'to!"

"Ayaw ko nga."

"Isa!" pagbabanta ko.

"One..." Aba't inenglish pa.

"Dalawa!"

"Two..."

"Pag hindi mo ito binuksan, lagot ka sa 'kin!" banta ko.

"Sino tinatakot mo?" pang aasar niya pa at nilapit ang mukha niya. Ngayon ko lang napansin na kumakain siya ng bubble gum. Pinalobo niya ang bubble gum at pinutok sa harap ko gamit ang labi niya.

Hays. Kadiri! Bwesit na lalaking 'to!

"Ano ba! Buksan mo na nga sabi!" mauubusan na talaga ako ng pasensiya.

"Galit na galit? Labas na 'yong ugat mo sa leeg, oh." Tinuro niya ang leeg ko.

"Bubuksan mo o hindi?" banta ko ulit at akma siyang susuntukin ng may pinindot siya at bumukas nalang bigla ang pinto kaya muntik na akong matumba dahil nakasandal ako sa pinto. Buti nalang nahila niya ang beywang ko papalapit sa 'kaniya kaya napayakap ako ng wala sa oras.

Amoy ko tuloy ang pabango niya. Bumilis ang tibok ng puso ko ng hindi ko maintindihan. Nako heart wag naman. Bakit ba kasi ako sumama sa lalaking 'to? Nagsisi na tuloy ako.

"Alam mo napaka tanga mo talaga," bulong niya sa tenga ko. Napakalamig ng hininga niya. Feeling ko talaga nananadiya 'to, e. 

Lumayo ako sa 'kaniya at agad kinuha ang bag ko. "Gusto mong maka tyansing no?!"

Nanlaki ang mata niya. "Anong-- hoy! Hindi ah! Asa kapa! Hindi kita type at isa pa ang isang Scart Ville may taste at may class."

Sinamaan ko muna siya ng tingin at bago bumaba ng sasakyan. Binuksan ko ang gate at akma ko itong isasara ng nagsalita siya.

"Hindi ka man lang mag papasalamat pagkatapos kitang ihatid? Sino ngayon ang masamang ugali?" tanong niya.

"Thankyou!" sigaw ko at sinara ang gate.

"Your welcome!" habol niya pang sigaw.