One World Apart

"Nandyan na si Kamahalan!" Napasigaw ang foreman nila kaya naman naalarma lahat sila. Even the foreman fished out his body spray to put it on his body. 

Dorothy, her personal maid went first at the site to check if the smell is okay. Pansamantalang itiginil muna nila ang paggawa ng semento. Maging ang tractor ang tumigil muna sa paghahakot ng mga bato. 

Lahat sila ay napatingin sa babaeng naka suot ng longback red gown at agaw pansin ang red boots nito na may 2 inches na takong. Her hair is curled down to her waist. Perfect combination din ang kanyang makeup sa kanyang damit. There is a see-through mask on her face na may nakaburda pa ang rosas na pula. She's like a real princess. 

"I don't see any progress" mataray nitong saad kaya naman nanginig sa kaba ang foreman na humarap sa kanya. 

"Hindi po kase kami makapag hakot ng diretso dahil panay bisita po kayo. Kaya natitigil po trabaho namin" Napayukong saad naman nito. 

"At kasalanan ko pa talaga?" Nag-taas ng kilay naman si Noelle sa kanya. 

"Hindi po. Kasalanan po namin. Dapat mas mabilis pa po kami" 

"Kamahalan! Nandyan ka pala" Kaagad na tumaas ang dugo ni Noelle nang marinig niya ang pilyong boses na iyon. 

Namataan naman niya si Ian na papalapit sa kanilang kinaroroonan habang nagpapagpag pa ito ng kanyang pantalon na maalikabok. Lalo pang nainis si Noelle dahil wala itong pang-itaas. 

"Don't come here!" Napasigaw naman si Noelle at nag-panic. "Stay 1 meter away from me, You are full of germs!" 

"Paano ako makikipag-usap sa'yo?" nag-kibit balikat naman si Ian sa kanya. 

Iniabot naman ni Dorothy ang cellphone sa kanya.  

"Really?" Nagulat naman silang lahat nang mag-salita si Ian dito at nabulabog sila dahil sa lakas ng speaker na bitbit ng isa sa maid niya. 

"Ayaw ko nito, maririnig nila ang usapan nating dalawa" Lalo pang kumulo ang dugo ni Noelle nang ngumisi pa ito sa kanya. 

"You should-" Naudlot ang sasabihin sana ni Noelle nang bigla nalang ibinalik ni Ian ang phone kay Dorothy at walang pasabing lumapit ito kay Noelle 

"Its not like you're gonna die of germs, Kamahalan?" Ihinarang ni Noelle ang kanyang kamay sa harapan ni Ian. For god's sake she can smell his sweat and he could almost touch him! Parang nanadya pa ito dahil alam niya kung gaano ito takot sa germs ng ibang tao. 

"I need to protect my self from your germs because I am a Royalty. And you Builder 1 should know your place!" taas noo'ng saad naman ni Noelle. 

"Hey, Builder 2 take this germs away from me!" utos naman nito sa foreman na kausap niya kanina. 

"Germs,? Really? So You call that 'thing' germs too?" Nanlaki ang mga mata ni Noelle nang maalala niya ang pinupunto ni Ian. 

Lalo namang lumawak ang ngisi ni Ian nang makita niyang naging miserable ang mukha ni Noelle nang maalala niya ang gabing iyon. 

"Oo nga pala, Kailangan mong makita 'yong lupa kung saan mo gustong i-tayo 'yong sarili mong Museum. Let's Go" 

"Ahh!!!" Napasigaw naman si Noelle nang bigla bigla siyang buhatin ni Ian ng sapilitan sa kanyang balikat. Nataranta din ang isang butler na kasama ni Noelle at ang tatlong maid na nakasunod din sa kanya. 

"Miss Noelle!" Napasigaw sila sa pag-aalala dahil halos mangiyak-iyak na si Noelle nang magkadikit ang katawan niya at ang katawan ni Ian na pawisan. 

Sapilitan namang isinakay ni Ian si Noelles sa kanyang pick-up kahit na nagsisigaw pa ito. 

"You dumbass! Hindi mo ba alam! I can't be with you! Yuck! Your pawis!" Napahagulgol sa iyak si Noelle nang maamoy niya ang pawis ni Ian dahil nasa loob na sila ng sasakyan. 

"Bakit? Mabango naman ako ah. You'll start to like it too, Kamahalan" Tawang-tawang saad naman ni Ian at pinaandar naman ang sasakyan kahit nag-wawala na ito. 

"We might be in the same car right now, But we are different. I'm a Royalty and you are one world apart from me"