40

"Mama, who's the owner of this house?," nagtatakang tanong niya sa ina pagkababa pa lamang nila sa sasakyang nagdala sa kanila.

Nilibot niya ang paningin sa kabuuan ng bahay, malaki at halatang mahal ang bawat materyales na ginamit. Kung hindi siya nagkakamali ay mas malaki ang isang ito sa mansyon nila sa Tanay. This one is a medieval type, at nagtatalo ang kulay ng kayumanggi at krema.

"Bahay ng Tita Louise mo, Toni," her mother answered pagkatapos pasalamatan ang personal driver na inarkila pa talaga nito.

Her Tita Louise's house is elegant like her. As an engineer, ang masasabi niya ay napakaperpekto ng mansion na nasa kanyamg harapan. Halatang ilang dekada na ang lumipas ngunit nananatili pa rin itong matatag.

"So, why we are here, then? Birthday ba ni Tita?," she curiously asked again.

She's wearing a creamy dress just above her knees and paired it with her caramel block heels. Samantalang ang kanyang ina naman ay nakasuot ng royal blue romper na pa-square pants ang ibaba, and a sandals with one-inch heels. Inayos rin ng kanyang ina ang kanyang buhok na hanggang balikat na lang ngayon and she even ordered her to put some makeup.

Umiling naman ang ina bago siyang hilahin papasok sa engrandeng double door ng bahay, "Nope. Your Tita Louise and her husband celebrating their 30th wedding anniversary, darling."

She was amazed upon hearing it, "Wow! They've been together for so long."

How she wished that someday she'll experienced it, too. Iyong tipong kahit ilang taon na kayong magkasama ay hinding-hindi kayo magkakasawaan sa isa't-isa. Grow old with him kumbaga.

Her Mama pinched her cheeks, "Mas matagal pa rin naman kami ng Papa mo kung buhay pa siya hanggang ngayon 'no," bigla pang lumungkot ang mukha nito na parang may naalalang isang bagay, at tiyak siyang ang ama niya iyon.

"Nawala lang naman si Papa, pero alam kong mahal na mahal niyo pa rin ang isa't-isa. So, you're still together, remember your vows to each other? 'Til death do us part," binigyan niya pa ng magaang ngiti ang ina.

"I know, darling. And let's stop the drama na nga. Basta greet your Tita and Tito with a smile, ah, ayokong ma-bad impression ka lalo na sa Tito mo," amg bilis talaga magbago ng timpla ng mood ang ina.

Agaran naman siyang tumango, "Of course, 'Ma. I used to deal with different people."

Nagpatuloy na sila sa paglalakad at sinalubong pa nga sila ng dalawang katulong. Sinamahan sila ng mga ito hanggang sa napakalawak na dining hall ng mansion.

May mga tao na sa malaking hapag, at kung hindi siya nagkakamali ay nasa pitong katao ang mga nakaupo bukod pa sa tatlong maid na nakatayo sa bawat sulok.

"Louise, we're here!," her Mom excitedly walked towards Tita Louise whose now elegantly laughing with Tita Vicky, Tita Sha, and Tita Char.

Napukaw naman ang atensyon ng mga ginang at mas lumiwanag ang mukha ng bawat isa.

"Gusto talagang laging pinaghihintay, Tasya?," maarteng turan ng kanyang Tita Sha.

"Pa-VIP talaga iyan si Tasya, akala mo siya iyong host ng dinner," her Tita Char.

"Porket ganda lang ng outfit natin ngayon, ah," ang Tita Vicky naman niya ay bahagya pang humalakhak.

"Sa wakas, makakapagsimula na tayo sa salo-salo," pagbibiro naman ng kanyang Tita Louise.

Ngunit hindi iyon ang nakaagaw ng kanyang pansin, kundi ang kulay asul na mga mata ng pamilyar na lalaki sa kanyang paningin.

Wearing her black polo shirt and a maong short just above his knees, hindi na siya namamalikmata. Si Leonardo ang nasa kanyang harapan.

"Toni, let's sit. Para ka na diyang natulos na kandila," her Mom interrupted her thoughts at hinila na siyang muli papunta sa lamesa.

"Ngayon lang ata nakakita ng gwapo si Toni dear, Tasya. Pero kungsabagay ganyan rin naman ako noong kabataan ko," tatawa-tawang aniya ng kanyang Tita Char.

She was about to pull out the chair beside her Mom ng biglang tumayo si Leonardo at ito na ang kusang naghila para sa kanya ng upuan.

"Welcome in our abode, baby," he even whispered on her bago ito muling umupo sa kanyang kinauupuan na kaharap lang naman ng kanya.

Ramdam niya ang mga tingin ng mga taong nasa loob. Hindi niya na mabilang kung ilan, dahil napakarami.

At ang abnormal na pintig ng kanyang puso ay lalong bumibilis. Tila gusto na nitong kumawala sa kanyang dibdib at magtatalon-talon na lamang sa pangpang.

"Ayy...they knew each other?," her Tita Sha asked, breaking the silence.

Alanganin naman siyang umupo at marahang lumingon sa mag-asawang nakaupo sa kanilang harapan, "Happy Anniversary po sa inyo, Tita Louise and Tito?," she looked on the old man who never get old, napakagwapo pa rin nito kahit may edad na, halatang may lahi dahil sa itsura at kulay ng mga mata, kulay karagatan.

"Tito Felifos," he smiled on her at inabot pa ang kamay sa kanya.

Magalang naman niya iyong tinanggap at tinanggal na rin naman pagkaraan, "Nice meeting you po, Tito Felifos," she even smiled a bit, awkward pa rin ng bahagya sa mga naging pangyayari.

"Are you my brother's girlfriend?"

Napalingon naman siya sa katabi ng matanda. At halos matutop niya ang bibig sa nasilayan.

No, this can't be real, she whispered on her mind.

The guy in front of her, and the guy she met at the bar named Lev are the same. She even kissed with him! Hindi naman maaaring ito ang kapatid ni Leonardo. Pero pareho sila ng kulay ng mga mata, at ang tindig nito ay hindi nalalayo sa lalaki.

"Omyghash! Si Leo ba ang nagpaiyak sa'yo, Toni dear?," her Tita Sha giving an exaggerated expression, pareho pang nakatakip sa bibig nito ang mga kamay.

Hindi niya magawang umimik dahil gulat pa rin ang kanyang buong sistema nang makitang muli ang lalaking nakahalikan.

Mabuti na lang talaga at hindi siya pumayag na may mangyari sa kanila! Hindi niya na alam kung ano pa ang mukhang ihaharap sa kanyang Tita Louise kung sakali.

Tumikhim naman ang kanyang Tita Louise, "Toni, may I introduce to you my sons, this is Leo, and I think you knew him very well," binigyan pa siya nito ng makahulugang tingin, "And this is Levis, my youngest and the baddest. Beware with him," she even laughed bago ituro ang lalaking kasalukuyang nakatingin sa kanya ng taimtim.

"H-Hi? Mary Antoinette," she introduced herself awkwardly.

"Louise, hindi pa ba tayo kakain? Nakakagutom din iyong biyahe namin, ah!," her Mom finally entered their conversation after being silent for a minutes.

Natatawa namang napailing ang kanyang Tita, "Ni hindi mo pa nga nabibigay ang regalo mo sa amin ni Feli."

"Soon na lang 'yun, dear. Magiging magbalae rin naman tayo," sabay tawa ng kanyang ina.

What the hell!

Halos malunok niya ang sariling laway sa narinig, "What are you talking about, 'Ma?," nahihiyang tanong niya sa ina.

Binigyan naman siya ng makahulugang tingin ng ina, "I knew everything now, Toni. Don't worry, boto naman ako kay Leonardo. Aba napakatalino at gwapong binata! Hindi ka na lugi kung sakali! May libre ka pang serbisyo galing sa kanya bilang abogado. At mabibigyan mo pa ko ng magandang mga apo!," she giggled.

Gusto na niyang magpalamon sa lupa dahil sa sobrang kahihiyan. Kung ano-ano ang sinasabi ng kanyang ina!

Her Titas laughed out loud, ni hindi na nga halos makahinga ang kanyang Tita Char sa kakatawa.

"You're the best, Tasya! Ikaw ang pinaka-advanced mag-isip dito!," her Tita Vicky still laughing.

"Tama na nga iyan at nahihiya na ang mga bata sa inyo. Let's just eat na lang,"  umapela na naman ang kanyang Tita Louise at binigyan na ng signal ang mga katulong para maghanda.

Nakakahiya! Nagdrama-drama pa siya dati sa kanyang Tita Louise sa Japan! Kung alam niya lang talaga na ito ang ina ng lalaking kinababaliwan ay hindi na siya nag-open up pa dito. Pero naging malaking tulong rin naman sa kanya ang ginang, dahil napagaan nito kahit papaano ang kanyang kalooban.

"Chibugan time! Happy 30th Anniversary, Louisiana and Felifos! Sana ay magtagal pa kayo!," her Tita Sha shouted habang pinapatunog ang sariling kubyertos.

Her Tita and Tito laughed on her Tita Sha's remarks.

Napadako naman ang kanyang paningin sa binatang nasa harapan habang nagsisilbi ang mga katulong.

He gave her a warm smile, like giving her a security for everything.

Masaya nilang pinagsaluhan ang mga pagkaing pinaluto ng kanyang Tita Louise. Punong-puni ng kwento ang bawat isa, tila hindi nauubusan. Minsan pa nga ay nadadako ito sa kanya, mga panahong kasama niya ang lima. At dahil nga sa likas na sa mga ito ang mang-alaska ay halos lamunin siya ng lupa sa mga sinasabi nila.

Nagtatanong pa ang kanyang Tita Sha kung paano niya nakilala si Leo. O kung ginayuma raw ba niya ang binata. At kung ano-ano pang kantyaw na nakakarindi sa tainga.

"They are so noisy," Leo laughed while watching the oldies laughing and chit chatting.

Pagkatapos opisyal na buksan ng kanyang Tito Felifos ang bote ng wine ay hinayaan na sila ng mga matatanda na magsolo. At ito namang si Leo ay hinila siya bigla sa veranda ng mansion nila.

She grin while holding ber champagne glass, "Parang hindi nga sila tumatanda," nakatingin na rin siya sa mga ito na nagkakasiyahan.

Even the only guy on their circle was in! Hindi alintana ang pagkakaiba at napakagaan ng loob habang nakikipag-usap sa bawat isa. Her Tito is a jolly type na medyo taliwas ni Leonardo.

Pero tunay ngang kamukha ng binata ang ina, nakuha lang ng nauna ang mga kulay asul nitong mata.

"I missed you, baby," he suddenly spoke up at tinakpan na nito nang tuluyan ang mga matatandang nagtatawanan.

"Para namang hindi tayo nagkita last week," ismid niya dito.

It's been a month after their make out on her office. At isang buwan na rin ang malabo nilang ugnayan, para lang silang bumalik sa dati. Leo often messaged and visited her, kung may pagkakataon ay nadalaw ito sa kanyang opisina. Hindi ito nawawalan ng dalang kung ano-ano na halos punuin na ang kanyang opisina. At minsan naman ay niyayaya siya nitong lumabas para kumain o gumala.

"That was week ago, baby. Iba pa rin iyong lagi kitang nakikita," nakanguso pa ito ng bahagya.

She laughed at muling sumimsim sa sariling kopita, "Oo nga pala, how'd you knew my Mom? At parang may ideya na siya sa lahat bago pa kami pumunta dito?," bigla niyang naalala ang gustong itanong.

Ngumiti naman ito ng matamis at mas lalong nilapit ang sarili, "I heard from my Mom your nickname, and I got curious that's why I asked her about the details. At nang mapagtagpi-tagpi ko na iisa lang ang tinutukoy niya ay agad kong hiningi sa kanya ang address niyo. When I visited your mansion in Tanay, ang Mama mo ang naabutan ko. She asked me many things kung sino ako at bakit ako naparoon, I told her everything, baby. Inamin ko sa Mama mo ang lahat, I even asked her for your hand officially," he explained.

Lumamlam naman ang kanyang mga mata sa tinuran ng binata, "You don't have to do it."

Leo shooked his head at bahagya pang hinaplos ang kanyang pisngi, "I told you, believe me when I say I love you."

"I met your brother before, we've even kissed," she confessed, ayaw niyang magtago sa binata.

Alam niyang darating ang panahon na mababanggit din ito. Inunahan na lamang niya. Pumanhik na rin naman sa itaas ang kapatid nito.

"I don't care, baby. Tanggap ko lahat ng nakaraan mo, after all we're just human, we're not perfect. But your imperfections made me fall for you so much. And I don't care about my brother, he's a fuckboy, nothing's new," napakalambing ng boses ng lalaki.

He doesn't know how he made her felt like she's so special. Tanggap talaga siya ng binata kahit ano pa man siya.

But she was more shocked when Leonardo suddenly kneeled his one knee on the floor, in front of her.

She gasped in shock. At alam niyang naagaw na rin nila ang atensyon ng mga matatanda. Dahil kita niya sa kanyang peripheral view ang paningin ng sariling ina.

"Antoinette, I knew that this is so fast. I've just trying to serenade you for a month, pero hindi ko na kayang tiisin pa ang lahat. I really wanted you for my own. Some might say na napakabilis kong palitan ang dating nobya. Pero I was wrong, I was just stocked by the thought na si Aishana ang laging nasa tabi ko, kaya dapat siya lang lagi. But love that's not all about, baby, when I first saw you, I was lost. Ikaw iyong babae na matagal ng hinahanap ng puso ko na matagal na rin palang naghihintay. Matagal na kitang nakita, Antoinette, nagbulag-bulagan lang ako," he said without stuttering at kitang-kita niya ang emosyong nasa mga mata nito.

Her tears fell on her cheeks for unknown reason. Hindi niya alam kung ano ang dapat sabihin. She's still on the state of shocked.

Leo picked something on his jean's pocket, it was a black small box, "Getting to know you might be short, but will you spend the rest of your days, Mary Antoinette De Silva?," he opened the box containing a silver diamond ring inside.

She's still not ready, her heart wants to hugged him, but her mind still want to rest for a bit.

"Oo na 'yan, Toni dear!," her Tita Char shouted.

Marahan siyang umiling habang patuloy pa ring naluha, "I'm sorry if I'll turned down your offer for the first time, baby. Believe me, too when I say I love you so much since I was sixteen, and nothing changed now that I'm twenty eight. But give me more time, and I'll tell you when my heart is ready for another page."

Bumadha naman ang lungkot sa mukha ng binata, "You don't want to be my family?"

She shooked her head, "God knows how much I'm yearning for this time to come. But baby, love is not all about loving the person. It's also all about loving yourself, at doon ako nagkulang noon. Let me first love myself, and when I'm ready, I'm all yours, baby. Pero sa ngayon hayaan mo muna kong damhin ang pagmamahal mo."

Leonardo stood up and hugged her tight, "You still want to be serenade by this reckless?," he asked on her left ear.

She nodded, "I was the reckless one before, but I'm giving you now the floor."

"When will you accept my ring, then?"

Mas lalo niya pang isiniksik ang sarili sa binata, "We will never know. All I knew is this girl, loves you so much, nothing will changed. But always remember my love for you is not selfish."

"Arctic Monkeys said in their song, "I've been trying to figure out what is it exactly what I need", and then I found you, you're the one I need."

This is the kind of love she's been asking for a long time. Ending up on his arms, feeling the warmth and the home she's been looking for.

She might rejected him, but God knows how she really wanted to marry this guy. Pero kailangan niya munang buuin ang kanyang sarili, para sa oras na ayos na ang lahat. She can give now again her whole.

Sana lang ay mahintay iyon ni Attorney Leonardo Marasigan.

"I love you so much, Leonardo, more than you love Arctic Monkeys."

"Semper Fidelis, Mary Antoinette," he kissed her suddenly.

This is an extraordinary rejection. No one left broken, just healing.

Always faithful.