37

"Is this dress would be fine?," nag-aalangang tanong niya kay Vixen habang iniikot ang sarili, suot ang isang black sleeveless body con dress just thigh length, revealing din ito ng bahagya dahil kita ang kanyang cleavage and there's a slit na mas lalong nagpakita ng kanyang hita.

Mangha namang ipinabalik-balik ng binata ang tingin sa kanyang kabuuan, "So perfect, Toni!"

She rolled her eyes at dinampot na lamang ang kanyang silver purse sa table, "Bolero. Tara na nga at baka mahuli pa tayo," naglakad na siya palabas wearing her killer heels.

Natatawa namang humabol sa kanya ang lalaki, nagawa pa nitong pasadahang muli ang kanyang katawan, ramdam niya iyon, "I'm just telling the obvious, babe."

"Whatever, Khalid."

Nang makarating na siya sa harapan ng executive elevator ay agaran na niya itong pinindot pababa sa parking lot.

Papunta sila ngayon ni Vixen sa isang masquerade party na dadaluhan ng mga piling kumpanya sa Pilipinas. And it's their privilege to be there, baka makahanap pa siya doon ng potential clients or business partners.

"You won't compliment my look?," muli na namang wika ng lalaki sa kanya habang nakapamulsang nakatayo sa loob ng elevator.

Pinasadahan naman niya ito ng tingin, "Not bad," she even grin.

Pero malakas naman talaga ang dating ng binata, wearing a white long sleeves folded up to his elbow, unbuttoned the chest part exposing his chest a bit and his dog tag na hindi talaga ata nito tinatanggal. At ang pambaba nito ay simpleng black slacks paired with belt and an Armani shoes, nakalagay naman sa balikat nito ang itim nitong coat. Bad boy look lang ang datingan ng kumag.

Napasimangot naman ang huli sa tinuran niya na siyang kinahalakhak niya.

"You're so bad, Toni," nagtatampong wika pa nito.

She just smirked on his remarks at hinintay na lamang na huminto ang elevator sa parking lot.

IT just took them half hour bago sila nakarating sa isang eksklusibong venue ng munting pagdiriwang.

Napaka-ironic lang pakinggan na naka-mask silang dadalo sa loob ngunit ipapakilala naman sila sa entrance at may maliit pa silang silver name tag sa kaliwang dibdib.

Kung hindi lang niya kilala ang nagpasimuno ng salo-salo na ito ay lalaitin na niya ang katangahang ginawa nila.

"The CEO and founder of Sylvania Group of Companies known for its best quality and affordable condominium, Engineer Mary Antoinette De Silva together with her escort, Mr. Vixen Khalid!," the emcee announced their names upon their arrival inside the venue with a red carpet on the aisle.

Magarbo ang buong lugar. Lots of gold chandelier on the ceiling, and some designs sparkles like diamonds.

This one is really exclusive for elites, and she could feel it. A big thumb ups for the organizer, though the idea still sucked.

Flashes of cameras and some paparazzi  on their way before they successfully made it. Para lang siyang celebrity sa daming camera at microphone ang nakatutok sa kanya.

"Parang nawalan ng saysay ang suot nating mask, ah," natatawang turan ni Vixen pagkarating nila sa table na nakalaan talaga para sa kanilang dalawa.

"Sinabi mo pa," she answered at napili ng maupo sa upuang hinila para sa kanya ng lalaki.

"But this place is so amazing! Sarap tanungin kung sinong coordinator," Vixen spoke while roaming his eyes around the venue.

"I knew Mr. Everen, I can ask him about the coordinator," aniya habang magiliw na tinanguan ang waiter na naglagay ng dalawang plato na may lamang mamahaling putahe sa kanilang table.

This is just a normal party, ni walang flow of event. Basta ipinakilala ang mga bisita sa simula at mamaya ay kakain at magsasayaw.

Medyo boring, pangmatanda. Pero hindi naman siya nandito para magsaya, business ang ipinunta niya dito.

"Tanungin mo nga at baka ma-hire ko sa kasal ko," humalakhak pa ang loko bago napagdesisyunang ayusin na ang table napkin sa kanyang kandungan.

She raised her eyebrow, "Ikakasal ka na pala?"

Lumingon naman ito sa kanya, "Hindi mo alam? Edi sa'yo," at sa pangalawanv pagkakataon, tumawa na naman ang binata, nakaagaw pa ito ng atensyon sa paligid.

"Dream on, Mr. Khalid. You're still not my type," she spoke bluntly.

"Sakit naman nun, Antoinette."

"Just making it straight at baka humantong na naman tayo sa dramahan like what happened last year," sinimulan na niyang gayatin sa maliliit na hiwa ang malaking tipak ng baka.

"Still no regrets, Toni darling. Parang nawalan lang ako ng ilang kilong pasan sa likuran pagkatapos ko iyon sabihin," Vixen did the same.

Sandali naman siyang tumingin dito, "Good for you, then."

"I'm fine being friend with you. Hintayin ko na lang 'yung time na kusa kang ibigay o kapag hindi talaga, next life na lang."

She chunked small piece of beef, "Not into Buddhism, I don't believe in reincarnation, dear."

"Edi sa kabilang buhay na lang," pamimilit pa rin ng binata.

"Silly, Vix, hindi tayo pareho ng pupuntahan. Ako kay San Pedro, ikaw kay Satanas," she laughed a bit.

Binigyan naman siya nito ng hindi makapaniwalang tingin, "Banal lang? Ikaw na ba si Virgin Mary Antoinette?"

"Ako ang sundo mo," she teased.

This is the kind of comfort she's earning for, especially with Vixen. Mas ayos na itong ganito sila, kaysa naman sinasaktan niya ang feeling ng lalaki.

Vixen doesn't deserve a woman who's wounded and doesn't know when to be healed.

"Is that you, Engineer De Silva?," aniya ng isang babaeng may edad na sa kanya nang makalapit ito sa kanilang table.

She smiled behind her black mask and wiped her side lip for any stained, "Yes, Madam Claudia. How are you?," at nagawa niya pang tumayo mula sa kinauupuan.

Marami na rin naman siyang nakain kahit papaano.

Mas lalo namang napangiti ang ginang, "Ito, still aging but looked fresh. How about you, darling?," she kisses her left cheek.

"I'm doing great, Madam," this woman in front of her is one of the founder of the biggest oil company in the Philippines. It's her privilege to be approached by her.

Napatango naman ang huli at bahagyang nilingon ang katabing si Vixen, "Boyfriend? Or fiancé?," she curiously asked.

Natatawa naman siyang umiling, "Just a friend and colleague, Madam."

Magalang naman na humalik sa pisngi ng matanda ang lalaki at nakipagkamay, "I'm Vixen Khalid po, Vice President for Marketing in Sylvania."

The old woman gladly accepted it, "It's my pleasure to meet you, hijo," she sweetly spoke, "Are you done? You can joined me in greeting the visitors. Para naman mas makilala niyo ang iba pa," she added.

"It's our pleasure, Madam."

And with all her charm, she talked back every table in the venue. Even some of them wearing a mask, nakikilala pa rin niya ito dahil sa naka-emboss na pangalan nila sa suot na silver nametag.

She even met potential clients and partners. And she's looking forward on their next meeting.

"Don't worry, Mr. Salavante, you won't have any regrets by having us. Mr. Fuente can proved that," she's smiling from ear to ear while talking on the old man in blue suit.

"That's true, pare. The project I had with them was so awesome!," Mr. Fuente, their previous client agreed, nakaupo rin kasi ito sa iisang table kasama ng ginoo.

"Hindi naman ako nagdadalawang-isip kay Engineer De Silva, pare. Tindig pa lang at pagdadala sa sarili ay hindi na pahuhuli. Itong proyekto pa kaya na gagawin niya," Mr. Salavante spoke in a double meaning.

Napailing na lamang siya ngunit hindi pa rin inaalis ang ngiti sa labi.

"Bastos naman ng matandang 'yan, Toni. I can punched him, you know," Vixen murmured on her, katabi lang niya ito sa kanyang tabi.

"Don't mind him. Hindi naman siya ang kahaharapin natin sa susunod, ang potensyal na proyekto, Vix," bulong niya rin dito.

"Basta ayoko sa matandang 'yan. Naka-mask na lahat-lahat, hindi pa rin matago ang kamnyakan," he spoke up again in greeted teeth.

"Just be professional, Khalid."

Hindi na naman siya bago sa mga ganitong kliyente. Pero sabi nga nila, kung gusto mong umangat, huwag mo itong gagamiting hadlang, used it as a power rather.

Pagkatapos ng isang oras nilang paglilibot sa mga table, na hindi na nila natapos ay napagpasyahan na nilang maupong muli. Kahit si Madam Claudia ay umupo ng muli sa sariling table.

At sakto rin naman ang kanilang pamamahinga dahil nagsimula ng umalingawngaw ang kalmadong musika sa buong paligid. It's the cue for dancing time, and also their chance to take off their masks.

How nostalgic.

"Do you want do dance, Toni?," nakatayo na ngayon sa kanyang harapan ang binata habang nakalahad ang kaliwang kamay.

"I love dancing," at inilapat na niya ang sariling palad sa lalaki.

He guided the way on the dance floor. Marami na rin namang mga pares ang nagsasayaw, karamihan sa kanila ay mga matatanda.

"Are you happy?," Vixen asked her on nowhere.

Nagtataka namang tiningnan niya ito, "Why are you asking that?"

Umiling naman ang huli at tinugunan na lang siya ng ngiti, "Your smile before and now, never been the same."

While following the rhythm of music being aired, and matching Vixen's steps she heaved a sighed, "It won't matter, Vix. I'm still barely breathing."

"If I'll let you go right now, would you be happy?"

"What are you talking about?," wala siyang naiintindihan sa sinasabi ng binata.

"Be happy. Be free, Toni," and in one swift move, she was thrown out of Vixen's arm in rhythm.

At natagpuan na lamang niya muli ang sarili sa panibagong kapares.

"Baby."

Halos matulos siya sa kinatatayuan. Hindi siya maaaring magkamali. May suot man itong maskara ngayon, ang kulay karagatan nitong mga mata ay hinding-hindi niya makakalimutan.

"Leo?," she tried to moved as the music changed in a more sweet song.

"I missed you," his baritone voice never changed, it's still the same, pinapatibok pa rin nitong malakas ang kanyang puso.

"How are you?," she tried to spoke in a more casual way.

"Never been okay since you left," hindi niya alam kung dinadaya siya ng kanyang mga mata, ngunit nakitaan niya ng lungkot at pangungulila ang mga mata nito.

She inhaled and exhaled to calm herself, "I just did the right thing, Leo."

"You got it all in a wrong way, baby. Let me explained everything," his voice were like more pleading.

"That was almost half year ago. Let's not talked about that."

Pigil niya ang sarili ngayon. Kahit na nasa mga bisig siya ngayon ng binata ay hindi niya pa rin kayang yakapin ito ng sobrang higpit. Kahit gustong-gusto pa ng kanyang puso. Dahil hindi na siya kagaya ng Toni dati, hindi na siya maghahabol. Hindi na siya marupok.

"Hindi mo ba pansin? We met again, baby, in a party, you wearing a black masquerade mask. I tried to search for your whereabouts, baby, but I failed, pero dito lang pala tayo muling pagtatagpuin," he spoke at mas lalo pa nitong pinaglapit ang kanilang katawan.

How she missed his warmth.

"And you never informed me that you are the owner of Sylvania Company. You even cut off our partnership," dagdag pa nito.

And I never expected to meet you here again, she wants to voice out.

Hindi niya rin lubos akalain na si Vixen pa ang nagkanulo sa kanya papunta sa binata. He knew all along, he never failed. Lagi pa rin itong nandiyan para sa kanya. He's so sefless, and she doesn't deserve his treatment.

"Hindi naman iyon mahalaga pa, Leo," sinusubukan niya talagang ikalma ang sarili.

Dahil mawawalan ng silbi ang ilang buwang pagtitiis niya kung ganito pa rin siya karupok.

"But you're so important to me, baby," he murmured on her ear at halos kilabutan siya sa pagdapo ng labi nito sa kanyang tainga, amoy niya pa ang hindi nito nagbabagong pabango at hininga.

Calm down, Toni!