CHAPTER 10

"Parking lot"

Tumigil ang sasakyan sa parking lot ng SM Lucena City. Nang bumaba siya ay sumunod na rin ako. Hindi ko naman inaasahan pang pagbuksan niya ako dahil napaka gentleman niya!

Sumunod ako sa kaniya hanggang sa pagpasok ng Mall. Nasa likod niya lang ako habang naglalakad. Hanggang sa napansin ko kung paano sumulyap at lingunin ng mga tao si Perfi. Well, I can't blame them because this guy is very handsome plus matangkad din siya at matipuno walang babae ang hindi mapapatingin sa kaniya.

Tumigil siya sa isang restaurant sa mall tapos tumingin siya sa akin.

"Dito na lang tayo gutom na ako!" Sabi niya bago tuluyang pumasok. Siya naman kasi itong maarte eh! Ayaw niya sa cheap? Napakaarte naman talaga.

Umupo kami sa isang table at agad namang lumapit ang isang waiter sa amin, siya na ang nagsabi ng mga order namin since wala naman akong gustong pagkain in particular. I can eat whatever food that is, basta walang lason o hindi panis.

"Hindi ka ba kumakain?" Suddenly he asked. Kumunot ang noo ko sa kaniya. 

"Syempre kumakain ako!" Umirap ako sa walang kwenta niyang tanong. He chuckled and I saw how his eyes drifted in my chest. Nag init ang pisngi ko sa ginawa niya.

"Talaga? Bakit parang hindi?" He teased. Mas lalo pang nag init ang pisngi. I glared at him that I'm sure kung nakakamatay ang mata kanina pa siya namatay! 

"You pervert!" I said gritting my teeth. Tumaas ang kilay niya sa paratang ko.

"Pervert agad? I'm just cheking if you're healthy enough." He said that made me more furious. Talaga naman! Healthy? Sa paanong healthy?!

"At ano? Kapag malaki healthy? Malaki ang gusto mo eh ano?!" Naiinis kong sinabi. He laughed and he looked at me amused, ako naman ay naiinis na. Bakit ba ang tagal ng mga pagkain?

"You're so judgemental. I'm just saying I was just checking if you're body is malaki." Medyo maarte pa ang boses niya na para bang nang aasar,

"Wag mo akong lokohin!" I rolled my eyes.

"Anyway....mukhang ayos naman para sa akin yang-"

"Hindi ka talaga titigil?!" Halos mapatayo na ako sa kinauupuan ko. Hahampasin ko na sana siya ng aking bag pero biglang dumating ang waiter dala dala ang mga order ni Perfi. He chuckled and I just glared at him.

Tahimik kami habang nilalapag ang mga pagkain ng matapos ay agad na kumain si Perfi na para bang sobrang tagal na hindi kumain. Nanlaki pa ang mata ko ng makitang naubos niya agad ang isang pinggan habang ako ay nangangalahati pa, at hindi lang yun! He ordered again!

What the hell?!

Ang takaw! Pero bakit hindi siya tumataba?

"Damn! Nabusog ako doon ah!" He said after a long while. Nagtaas ako ng kilay sa kaniya,

"Paanong hindi ka mabubusog? Nakatatlong order ka? Nagtataka nga ako kung bakit hindi ka tumataba?" Sarkastiko kong sinabi. 

He wiped his lips using his towel before he talk.

"Ganun talaga! It's Suarez genes!" He said. Napangiwi ako. Mahal na mahal niya talaga ang genes niya.

Nang matapos kaming kumain ay agad din kaming umalis sa restaurant at ngayon ay nag dadrive na siya pabalik sa school. Thirty minutes na lang simula na ng klase ko.

"Anong oras ang labas mo mamaya?" He asked suddenly asked and my traitor heart immediately pounded.

"Bakit mo tinatanong?" I asked.

"Ipapa salvage kasi kita." Walang kwenta niyang sagot at dahil sa inis ko ay hinampas ko siya sa braso. Humalakhak siya.

"Stop! I'm driving Eina!" He chuckled. Umirap ako at tumigil na sa paghampas sa kaniya.

"Ang walang kwenta mong kausap." I said.

"Ang dami mo kasing tanong!" He said amused. Umirap ako sa kawalan.

"Linawin mo kasi ang sinasabi mo!" Sigaw ko naha high blood na ako sa lalaking ito!

"I'm sorry mahina ang reception kaya malabo." He laughed again. Ang sarap niya talagang batukan. Siya ang masarap i-salvage!

Nang makarating sa parking lot ng university ay tinanggal ko na ang seatbelt ko para makaalis. Pero bago pa ako makababa sa sasakyan niya ay narinig ko siyang nagsalita.

"I will fetch you later, so wait for me." He said.

Hindi na ako nagsalita at patuloy lang na naglakad palayo pero ang puso ko parang gustong makawala ss dibdib ko. Sobrang lakas ng pintig nito. 

Nang makarating sa klase ay tulala na naman ako. Kahit sa mga tanong nina Roma at Leley ay hindi na ako makasagot ng maayos.

Hindi ko talaga maintindihan kung para saan ang ginagawa niyang ito. Kilala ko siya. Hindi niya ito ginagawa sa wala. At kung ano man ang dahilan niya ay parang ayaw ko ng malaman pa. I don't know what's going on with me.

Hindi ko alam kung bakit....nalilito ako. Hindi ko alam kung bakit sa kabila ng lahat ng ito may nararamdaman akong kakaiba kapag kasama ko siya kahit pa napaka walang kwenta niyang kausap.

The class ended with my clouded mind. Ang isip kong sobrang gulo ay hindi na yata maaayos pa.

"Kailan tayo gagawa ng project?" Doon lang ako naibalik sa aking wisyo. Napatingin ako kay Roma na siyang nagtanong. Papunta na kami sa parking lot para puntahan ang sasakyan namin. Napaisip tuloy ulit ako. Perfi said that he will fetch me? 

"This coming Saturday na lang? Pwede ka ba ng Saturday Eina?" Leley asked. Agad akong tumango.

"Oo, I'm free. What time?" I asked.

"Mga 3 pm na lang, may gagawin ako sa umaga eh." Sabi ni Leley. When we're fine with our schedule in Saturday nagtungo na ako sa Vios ko. Napatingin ako sa paligid at nakita kong nauna na si Roma at Leley. Bumuntong hininga ako at hindi ko alam kung bakit naglalakad ako ngayon patungo kung nasaan ang sasakyan ni Perfi. I will just tell him that...I have my car so no need to fetch me up.

Habang naglalakad ay sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Magkikita kami ulit ni Perfi. Hindi ko alam kung bakit nagkakaganito ako. Damn! 

Nang natatanawan ko na ang sasakyan ni Perfi ay natigilan ako because I saw a girl and Perfi talking to each other.

Perfi is leaning to his car while his both hands are on his pocket while the girl with my same uniform is holding his firm arms like she's seducing Perfi. Medyo nagtago ako sa isang sasakyan para hindi nila ako makita. I looked at them again and then my eyes widened when I saw them kissing each other! 

Doon na ako naglakad ng mabilis paalis at kasabay nun ang pagkirot ng aking puso. Sobrang sakit na para bang mawawalan na ako ng hininga. Nangilid ang luha sa aking mga mata. Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito. I am not like this. I don't want to be like this. I wanna stop this pain. 

Mabilis akong sumakay sa aking sasakyan at sumubsub sa steering wheel. And unconsciously my tears begun to fall. 

"Damn it!" I cursed so much because I didn't supposed to feel like this!

I hate it so much! I hate that guy so much! Sa dinami daming lalaki sa mundo bakit siya pa?!

I breathed heavily and I wiped my tears off. I-start ko na sana ang aking sasakyan ng biglang may nag text and I gritted my teeth when I saw who it is.

Perfi:

Where are you? I'm waiting here in the parking lot.

"Fuck you!" I cursed in so much wrath.