CHAPTER 13

"Tonight"

He bombarded me with his texts and calls that night. Maybe he's guilty or what. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit ganito. Kung nakita ko silang naghahalikan dapat ayos na sa kaniya yun. Hindi ba't gawain naman niya yun? Why is he even explaining? 

Nang bumaba ako para sa dinner ay lutang na ang isipan ko. Kung saan saan ito napupunta. Kung dati ang sakit ko lang ang iniisip ko ngayon hindi ko na alam kung bakit pati si Perfi ay napupunta sa isipan ko.

Hanggang sa matapos ang dinner ay hindi na ako nagsalita kahit si mommy ay nagsasalita sa ano anong bagay. I even heard her talking about my check up. But I remained silent because of my thoughts.

Agad akong sumalampak sa aking kama at ipinikit ang aking mata. Damn! Ayaw kong mapuyat! Maya maya lang nakita kong may nag text na naman sa phone ko and I saw Leley.

Leley:

Bukas na lang natin gawin yung project since hindi natin nagawa kanina

Napaisip ako doon. Oo nga pala may gagawin kaming project! Pati yun ay nakalimutan ko na.

Ako:

Alright! Same time pa rin ba?

Leley:

Yup! See you tomorrow!

Papatayin ko na sana ang phone ko ng bigla na lamang itong tumunog sa isa pang text.

Perfi:

We'll talk tomorrow.

Kumunot ang noo ko. Ano bang problema nito? Baka nakakalimutan niyang linggo bukas? Nakakainis na eh. Kanina pa ito!

Napairap na lang ako at pinatay ang phone. I slept that night with so many thoughts in my mind.

When I woke up hindi ko nakasabay sa breakfast si mommy at daddy dahil maagap silang umalis para sa trabaho. May bago yatang kliyente.

Kaya naman mag isa ako sa bahay buong umaga. Wala akong ginawa kundi ang manuod ng tv, opened my social media accounts and update my status in facebook. I also captured a picture of my pop corn and have it as my myday. 

Pagkatapos ng movie ay chineck ko kaagad ang oras at agad akong nadismaya ng makitang alas dose pa lang! Ang bagal ng oras!

Napapitlag na lang ako ng mag vibrate ang cellphone ko sa aking tabi. Kinuha ko ito at nanlaki ang mata ng makitang si Perfi ang nagtext.

Perfi:

Let's have lunch together.

Ang kulit naman ng lalaking ito! Ano bang kailangan niya?

Ako:

Nakakain na ako. Didn't you heard what I said yesterday? I told you that do not talk to me anymore.

That's my first reply to him since yesterday at mukha yatang iniintay niya ang reply ko dahil mabilis siyang nakapag reply.

Perfi:

You're just mad and jealous Eina. Let's fix it.

Nag init ang pisngi ko sa sinabi niya! Jealous?! At paano niya naisip yan? Atsaka kahit pag nagseselos nga ako ngayon hinding hindi ko yun aaminin sa kaniya!

Ako:

I am not JEALOUS! You are too full of yourself! Shut it!

Nakakainis! Kahit sa text lang na iimagine ko na ang mukha niyang nakangisi.

Perfi:

Alright. You're just upset then but at least let me talk to you.

Ako:

Talk to your girlfriend instead.

Halos madurog na ang screen ko sa pag tatype ng sasabihin.

Perfi:

She's not my girlfriend Eina. Ilang beses ko ba yung sasabihin sayo?

I gritted my teeth. Hindi ko alam kung nagbubulaan siya o...nagsasabi ng totoo. Pero kahit ano namang sabihin niya wala rin namang kwenta yun.

Ako:

Why do you wanna talk to me anyway?

Pumikit ako ng mariin. This is damn made me so confused. Dumating lang siya sa buhay ko ang dami na agad gumulo sa buong sistema ko.

Perfi:

Because I don't want you to be mad at me.

Natigilan ako sa reply niya. 

Hindi ko alam kung bakit nangilid ang luha sa aking mga mata. Siguro dahil kahit anong kumbinsi ko sa sarili kong wala lang ang lahat ng ito alam kong meron. Lahat ng ito ay tumatagos sa isip at puso ko. And I am scared. Very scared. 

I turned off my phone and I just hugged my pillow. I closed my eyes intently. This life I have right now is just temporary, I will eventually die. So this feelings isn't for me. I have no right to love. Because this love would just wreck me into pieces.

Nang mag alas dos na ay nag simula na akong mag ayos. I chose to wear a trouser and crop top shirt. I put my hair in a pony tail. Naglagay din ako ng lip tint. 

Pinaandar ko ang aking Vios papuntang 7 11 sa SM. I parked my car in the parking lot and I immediately saw Leley and Roma sitting and sipping their milk tea. 

Nang lumabas ako ay agad silang tumayo.

"In fairness hindi ka late ngayon." Bati ni Roma. Tumawa ako.

"Kayo pa ba ang paghihintayin ko?" I teased kaso hinampas lang ako nung dalawa.

"Wag mo kaming bolahin Eina, palagi mo kaming pinaghihintay!" They both said in my face. I rolled my eyes at them.

We decided to buy materials in National book store kaya pumasok muna kami sa SM. Marami sila parehas na kwento sa akin. Si Roma ay agad may plano sa kaniyang buhay after college. She wants to go abroad, sa U.S daw.

"Matagal na kasi akong pinapapunta dun din mommy eh." She said while we're putting some colored paper in our cart.

"But you decided na after college na lang?" Leley asked.

"Yup! Gusto kong matapos na muna itong college, hassle kasi kapag tumigil pa ako. Sayang lang." She said.

There's a possibility talaga na magkakahiwalay kami after college. Nalungkot ako ng maisip ang future. I wonder...makikita ko pa kaya silang successful sa kani kanilang buhay? I wanna see my friends happy at mukhang....wala na ako sa mga panahong yun.

"Ikaw Leley? What's your plan?" I asked. Napaisip naman si Leley kaya natawa ako.

"Don't tell me dalawa na ang anak mo sa mga panahong yun?" I asked laughing.

"Grabe ka! Hoy! Sisiguraduhin kong mananatili akong virgin sa mga panahon yun!" She said that made us all laughed.

"Seriously ano nga?" I said after a long while.

"I wanna...build a business, gusto ko about pastry you know...cafe?" She said. Tumango ako sa sinabi niya. Alam kong masarap mag bake itong si Leley. Mahilig siya sa ganiyan kaya alam kong magiging successful yang business niya.

"Eh ikaw Eina? What's your plan?" Roma asked.

Natigilan ako sa kaniyang tanong. Ano nga ba ang plano ko? Ang alam ko lang kasi ready na akong mawala sa mundong ito. I was so ready to die that I didn't plan my future. I bit my lower lip. Ano nga bang....plano ko? Napangiti ako ng may maisip.

"Gusto ko ring mag build ng business. Baka about hardware, kasi may firm company si mommy at daddy." I said while smiling.

Nagtuloy tuloy pa ang kwentuhan namin about dun. Hindi ko alam kung bakit kinabahan ako sa mga sinabi ko at may parte sa puso ko na umaasang sana ay makamit ko ito. Pero alam kong mali ito. Mali ang umasa. Mali ang mga plano. Dahil alam kong....masasaktan lang ako sa huli.

Pumunta kami sa bahay ni Roma para doon gumawa. Halos alas singko na ng hapon ng matapos kami at agad din naman akong umalis. Sumakay ako sa aking sasakyan at pilit inaalis sa aking isipan ang mga imahe para sa darating na hinaharap. 

And then suddenly my eyes filled unshed tears. Medyo lumalabo na ang paningin ko sa daan. Bakit ako pa? May kasalanan ba ako noon kaya ko nararanasan ito ngayon?

Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito. Remember Einalem December you are meant to die and not to live. You are sick. Don't invest too much feelings it would just destroy you. 

Nang makarating sa bahay ay agad ko itong itinigil sa tapat, patay ang lahat ng ilaw ng buong bahay, it means wala pa sina mommy at daddy.

Lalabas na sana ako sa aking sasakyan ng biglang tumunog ang phone ko. I checked it and I saw Perfi's text.

Perfi:

Can we meet tonight?