CHAPTER 22

I like it better

Hindi ko magawang isigaw ang pangalan ni Perfi kahit halatang halata ko na ang matatalim na tingin niya sa akin. He's waiting for me but I couldn't.

Hindi niya ba talaga maintindihan? Everyone are watching us, isang sigaw ko lang dito sa pangalan niya kasama na ako sa mga list nila para sabunutan dahil sa obsession nila sa mga Suarez. 

Kahit ano pang gawin niya hinding hindi ko ito gagawin. Kaya naman nag iwas na lang ako ng tingin kay Perfi. Inilipat ko ang aking tingin kay Jemina na mukhang interesadong interesado sa game. I saw her watching the player number 6, Eleazar. 

Ano kayang pakiramdam na sobrang laya mo sa lahat? Yung tipong walang kahit anong komplikasyon ang mahalagay ay nabubuhay ka at ang hinihintay mo na lang ay ang buhay mo sa future. 

Sometimes I envy some people because I know I can't have their life. I couldn't be like them. I will forever be chains in my darkness. And the truth is just so hard to accept. I am sick. Very sick and the worst is...I'm dying.

Nabalik ako sa reyalidad ng biglang pumito ang coach nila isang palatandaan na tapos na ang laro. Tiningnan ko ang score board at nakita kong panalo sina Perfi. 

Ang lahat ay nagsigawan dahil doon. Aakalain mong nanalo sa championship dahil sa ingay. Ganito ba talaga dito?

Hindi ko namalayan na patungo na pala sa amin ang magpipinsang Suarez! Damn it! Of course dahil katabi ko si Jemina!

"Little sis! You're here!" Malokong sinabi ni Jonas sa kapatid at inakbayan pa ito. Agad naman siyang itinulak ni Jemina.

"Stay away from me! You're sweaty and stinky!" Pagrereklamo ni Jemina sa kapatid. Agad kong narinig ang tawanan ng magpipinsan. Tumama rin ang mata ko sa seryosong si Perfi na ngayon ay umiinom ng tubig. Pawis na pawis din siya galing sa laro pero kahit ganun mukha pa rin siyang mabango. I wonder kailan kaya magiging mabaho si Perfi? Hindi yata mangyayari yun.

"Do you wanna wipe his sweat?" Halos mapatalon ako sa bumulong sa akin. Agad ako ditong lumingon at nakita kong si Isacar ito na nagpupunas ng pawis sa noo. Bakit ba nandito lahat ang mga ito?!

"H-Hindi!" Agad kong tanggi. Nag iwas ako ng tingin kay Isacar ng makita ko ang ngisi niya. Ramdam kong pinapanuod niya ang kilos ko. Umalis na kaya ako?

Napansin kong may kaniya kaniya ng topic ang magpipinsan. Edu and Jonas are teasing Jemina at sumali pa doon si Arthur at Alex, habang si Paris, Lancelot at Isaiah ay may pinag uusapan sa isang tabi. Si Perfi ay tahimik na umiinom at si Isacar naman ay nandito sa tabi ko.

"Are you sure? Para kasing gusto mong-"

"Stop talking to her Isacar." Mariing sabat ni Perfi sa kaniya na hindi ko namalayang nasa likod na pala niya.

Nanlaki ang mata ko at agad kinabahan. Galit ba siya? Napaka naman niya! Bakit siya magagalit? Ang babaw niya ha!

"Damn you Isacar, are you stealing   Perfi's interest?" Lalo pa akong kinabahan ng magsalita na si Jonas. Bakit na nandito na lahat ang tingin nila? Kahit si Jemina ay nakangisi na sa akin?!

"Hoy! Hindi ah! Mga kumag kayo! May tinatanong lang eh." Todo deny naman ni Isacar. 

Dahan dahan na akong tumayo dahil hindi ko makaya ang presensya ng mga Suarez na ito.

"What are you asking then?" Malamig na tanong ni Perfi. Kumunot ang noo ko ng mag create ng tunog si Jonas na parang nag dadrum role. Ang iba naman ay iniinis na si Isacar.

What is happening to Perfi? Hindi naman siya ganito ah? Is he mad at me? Dahil hindi ko siya chineer? Nanalo naman sila ah? What is his problem?

"Lagot ka ngayon unggoy!" natatawang sinabi ni Arthur.

"Maghukay na tayo ng libingan!" Sinabayan pa ito ni Edu.

"Shet! May live brawl! Pop corn na lang ang kulang!" Si Lancelot naman.

"It's now your last days, Kuya." Nakangising sambit naman ni Isaiah sa kapatid. 

"Teka nga! Teka nga! Chill ka lang Perfiñan! Tinanong ko lang siya kung gusto niyang punasan ang pawis mo!" Halos isigaw na ito ni Isacar sa aming lahat. Mas lalo tuloy nag init ang pisngi ko.

Damn it! Why do he even need to say that?!

"Wehh? Yun nga ba? Baka naman ang tinanong mo ay ganito 'gusto mo bang punasan ang pawis ko Einalem'?" Naghiyawan ang magpipinsan sa sinabi ni Jonas.

Mas nakita ko ang dilim sa mata ni Perfi. Ako namam ay nahihiya na. Kahit kaunti na ang tao sa gym may mga nakatingin pa rin sa amin!

"Fuck you Jonas! Sometimes try to zip your mouth!" Inis na bulyaw ni Isacar.

"I'm sorry my dear cousin sira ang zipper eh." Jonas teased more.

Damn it! Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa usapan nila. Kung mag usap sila ay parang wala ako sa harapan nila. Even Jemina us laughing with them!

"A-Aalis na ako.." sabi ko kaya napatigil silang lahat. Nagulat na lang ako ng hablutin ni Perfi ang bag ko at duffel bag niya at tumingin sa akin ng matalim.

"Aalis na tayo." Sabi niya at tinalikuran ako. Sumimangot ako sa asal niya. Galit na talaga siya? Bwisit naman!

Mabilis akong sumunod sa kaniya patungo sa parking lot. Tahimik akong sumusunod sa kaniyang likod. Natigilan na lang ako ng huminto kami sa tapat ng Vios ko. Paano niya nalaman kung saan naka park ang sasakyan ko?

Tumingin siya sa akin kaya mabilis kong kinuha ang aking susi at binuksan ang sasakyan. Tahimik akong umupo sa driver seat, siya naman ay binuksan ang passenger seat. Nilagay niya sa back seat ang bag ko. Ako naman ay nagtataka siyang tiningnan.

"I-Ihahatid kita?" I asked a bit nervous. Bakit ba siya nagagalit?! Hindi ako sanay na ganito siya ka seryoso!

Napalunok ako ng matindi ng tumingin siya sa akin na walang ekspresyon.

"I have my own car." Malamig niyang sinabi. Ako naman ay tumango tango. Nag iwas ako ng tingin sa kaniya dahil natutupok ako sa mga mata niya.

"K-Kung ganun...ah uuna na ako-"

"Pinapaalis muna ako?" Halos mabilaukan ako sa matalim niyang tanong. Hindi na ako mapakali. Hindi ako sanay na ganito siya kaseryoso.

Ano bang kinagagalit niya? Kung dahil lang dun sa hindi ko pag cheer sa kaniya pwede bang mag sorry na lang?

Why am I so bothered? Ano naman kung galit siya?

No...I don't want him to be mad at me. I want his wide smile and evil smirk.

"H-Hindi ah...sorry." hindi ko mapigilang kagatin ang ibabanh labi ko. 

"Is it so hard to chant my name? Other girls can do that." Inis niyang sinabi. Halos mainis din ako sa kaniya.

"Kung ganoon dapat ibang babae ang sinama mo doon! Yung kaya kang ipagsigawan!" iritado kong sinabi. Siya naman ay napakamot sa ulo dahil sa inis.

"Ako ang galit dito Eina kaya wag kang sumabay! You're always turning the table!" Iritado rin niyang sinabi.

Aba't! Ang kapal talaga ng mukha ng lalaking ito!

"Baliw ka na ba? Kung gusto mo ay yung mga babaeng sumisigaw e di dapat cheer dancer or cheer leader ang sinama mo! Bwisit ka rin no?! O kaya naman para mas maganda yung kahalikan mo na lang sa parking lot para after ng game MOMOL agad!" Sumabog na ako sa sobrang inis.

Siya naman ang natahimik at unti unting bumalik ang ngisi sa kaniyang labi pero nag seryoso ulit. Ang sarap niyang hampasin sa totoo lang.

"It's so hard for you to say my name but when you were talking to Isacar you almost forget about me!" Sabi niya naman.

Ano raw? Paki ulit nga at pasapak ng isa dito kay Perfi. 

Hindi ko nga matandaan na may conversation kami ni Isacar kanina eh! Kasi the whole time nag iisip ako kung galit ba siya!

"Bwisit ka talaga! I didn't forget about you because I was thinking if you were mad at me! Hindi ko nga alam na convo na pala yung matatawag eh!" Sigaw ko.

Feeling ko tuloy rinig sa labas ang sigawan namin dito ni Perfi. Aircon naman ang sasakyan ko siguradong hindi kami rinig.

"You're right! I am mad right now!" Sigaw naman niya.

Sinamaan ko siya ng tingin pero siya ay nagbalik na naman ang ngisi sa labi. He will not be Perfi if there's no smirk on his face.

At ang lahat ng inis ay nawala ng bigla na lang siyang hinapit ang bewang ko palapit sa kaniya pero dahil nasa loob kami ng sasakyan may space pa rin sa gitna namin, yun nga lang sobrang lapit ng mukha namin!

"Do you want me to accept your sorry?" He asked huskily with his smirk on.

Unti unting sumibol ang kakaibang pakiramdam sa aking sistema. Nagkaroon ng kuryente doon at feeling ko ay nagkabuhol buhol na ang intestine ko. Damn it! His eyes are hypnotizing while his breath is tickling my nose and lips.

I tried to uttered something but I couldn't open my lips.

"Damn!" He cursed before I felt his lips on mine.

Naramdaman ko ang init at lambot ng kaniyang labi. I felt his hand on my nape pushing me to kiss him deeper. At katulad ng unang halik namin iginalaw niya ang kaniyang labi completely dominating my whole lips. 

Kasabay nun ang pagbilis ng tambol ng aking puso. Nagkabuhol buhol na ang utak ko. There's something on my mind that I need to push him and slap him for kissing me like this but....my demon inside me want him so much.

I want his lips, his touch, his eyes. Damn it! I wanna stay like this!

He is the only guy who can kiss me like this. I have never been kiss my whole life, my first kiss was with him and that was in that fucking restroom! 

When his hand fell down in my waist I already lost my strength. He's completely controlling me. His kisses is making me so damn hot! He massaged my waist and damn it I should push him right now but I just can't!

He entered my mouth and I felt how he played with my tongue, he bit my lower lip na para bang nanggigil siya dito. I kissed him back, mimicking the rhythm he thought me. I don't know how to kiss but I think I was doing right because he kissed me more with so much intensity.

Damn it! Is it the thing called 'MOMOL'?

And when his kisses went down on my neck I felt so many electrifying things in my system. I couldn't help but to close my eyes feeling his wet kisses and damn it I moaned his name when he kissed my collarbone. 

"Damn it! Perfi..." i moaned and that made him stop.

Nagkatinginan kami at doon ko nakita ang namumungay niyang mga mata. His lips are so red because of his kisses. And I know my eyes is reflecting his.

"I think I like it better when you say my name while I'm kissing you like this."