CHAPTER 27

Mine

Simula nang mangyari yun hindi na yata ako makausap ng maayos. Ni hindi ko na matandaan kung paano ako nakauwi. His words are like a radio on my mind. It keep repeating itself.

At dahil sem break na nagkulong na lang ako sa kwarto buong araw. At hindi ko alam kung anong mukhang ihaharap ko sa wednesday kung saan makikita ko na naman si Perfi!

Damn it! This is making me damn nervous.

Mas lalo pa akong kinakabahan sa tuwing nagtetext siya sa akin. Hindi niya ako nakakalimutang i-text. When I wake up in the morning I always saw his good morning texts, and then sa tanghali he will ask me if I already ate, and then sa gabi he will ask me to have a video call with him but I just can't! No way!

Damn! The more he acts this way, the more I'm falling with him!

Natigil lang ako sa pag iisip ng magvibrate na naman ang cellphone ko. And then I saw his text again.

Perfi:

Bumuntong hininga ako. Wednesday na bukas. It means gagala kami katulad ng sinabi ni Perfi. No matter how I want to cancel it out but I know hindi pwede. Perfi planned it already. Atsaka it's a good diversion and it's also good for me. Dahil alam kong makakalimutan ko ang kung ano man bumabagabag sa akin. Especially my health condition.

Ako:

Nag rereply naman ako sa mga text niya pero kadalasan ay tipid lang. Natatakot ako. Natatakot akong humaba ang usapan at makalimutan ko ang lahat.

Kaya naman nag abyad na ako ng mga gamit na dadalhin ko para bukas. Kinuha ko ang aking bag pack para doon ilagay ang mga gamit. Naglagay ako ng mga damit, lotions at kung ano ano pa.

Nakapag paalam na ako kina mommy at daddy alam kong pinipilit lang nilang hayaan ako dahil nangako ako sa kanila na pagkatapos ng lahat ng ito ay aabyadin ko na ang pagpapagamot.

That night I tried to sleep tightly even though there's so many things that keeps bugging on my mind.

Kahit anong pilit kong ikulong kung ano mang damdamin ang pilit kumakawala sa aking puso patuloy pa rin nitong ginugulo ang aking sistema. Sa totoo lang, hindi ko na alam ang gagawin ko. Pero sa lahat ng yun may isang pilit humihila sa akin pabalik.

Yun ay ang takot.

Takot sa lahat ng pwedeng mangyari. Hinanda ko ang sarili ko sa maaaring kamatayang kahantungan ko pero ngayon nakakaramdam na ako ng takot. Natatakot akong ipikit ang mga mata ko at hindi na sila makita.

Nang dumating ang alas singko ng umaga ay mabilis akong nag ayos ng sarili. I chose to wear my white halter top and black maong short with stringed sandals. Sinuot ko ang aking sunglasses but since hindi pa gaanong sumisikat ang araw nilagay ko muna ito sa ulo ko, and I even wear my beach hat!

Nang tiningnan ko ang aking sarili sa salamin ay napangiti ako dahil napagdesisyonan ko na ang lahat. Hahayaan ko muna ang sarili kong maging masaya. Simula noong malaman ko ang aking sakit hindi ko na alam kung paano maging masaya and I want to experience it before my operations dahil alam kong pagkatapos ng lahat alam kong maaaring....hindi ako makaligtas.

Bumaba na ako sa aking kwarto at mabilis akong nagpaalam sa aking mga magulang. Isang ngiti lang nila alam kong hinahayaan nila ako sa ngayon dahil pagkatapos ng lahat ng ito ay ang katotohanan.

Perfi:

Nag text na si Perfi, it means nasa labas na siya ng bahay. Kaya naman mabilis akong naglakad palabas dala dala ang aking bag pack. Nagulat na lang ako sa malaking puting van sa aking harapan and there I saw Perfi!

He's leaning to the white van while his both hands are on his pocket. Mariin siyang nakatingin sa aking kabuuan and I got nervous again. Damn! I am always nervous around him. Hind dahil takot ako sa kaniya kundi dahil sa mabigat niyang presensya na para bang kaya niyang basahin kahit ang kaluluwa ko.

Naninibago ako sa kaniyang ayos. I always saw him in his uniform and I found him hot on that but I didn't imagine that he would be more gorgeous in casual attire! He's wearing a white v neck shirt nakapatong doon ang itim na polo shirt na nakabukas ang mga butones, sa pang ibaba naman ay isang maong jeans and his black boots.

Damn he's hot.

Sa nanlalambot na tuhod ay dahan dahan akong lumapit sa kaniya ng makalapit ay agad niyang kinuha ang bag na dala ko at hinayaan ko na siya.

"How about Leley and Roma? I told them to wait in 7 11 SM." Sabi ko para maalis ang tensyon sa aking sarili.

Humarap siya sa akin na para bang may kinaiiritahan siya. Bakit parang sama naman ng mood ng lalaking ito?

"What?" I asked confused at his reaction. Sinipat na naman niya ang kabuuan ko na para bang dapat ay alam ko ang ibig sabihin nun. Ako naman ay agad nag init ang pisngi.

What the hell is he doing?!

"Dapat ay nag two piece ka na lang. You're showing too much skin." He said coldly.

Nagtaas ako ng kilay sa sinabi niya. Pati ba naman damit ko ay pinoproblema niya? Kakaiba talaga.

"Shut up Perfi. I'm comfortable with this-"

"Kasama natin ang mga pinsan ko. At puro lalaki sila, are you still comfortable?" Sarkastiko niyang sinabi.

Kanina lang ay excited ako pero ngayon hindi ko na alam.

"Oo naman! As long as they don't touch me." Sabi ko at nilampasan siya. Bubuksan ko na sana ang passenger seat sa van pero pinigilan niya ako.

"Sa likod tayo." Sabi niya at hinila niya na ako.

Nang buksan niya ang van ay halos atakihin ako sa nakita. Paano ba naman bumungad sa amin ang nakangising si Isacar!

"Goddamn it Isacar!" Iritadong singhal ni Perfi. Si Isacar naman ay humagalpak ng tawa at umalis na doon. Hinila ako ni Perfi sa likod ng van at mas lalo pa akong nagulat dahil kasama namin ang walo niyang pinsan! They are complete maliban na lang kay Jemina!

Malaki ang van kaya kasya kami kahit dumating pa si Roma at Leley.

"Haha! Hindi ko alam na magugulatin pala si Perfi!" Hindi pa rin maka move on si Isacar sa ginawa niya sa amin.

"Sino ba namang hindi magugulat sa pagmumukha mo Isacar?" Jonas teased him at doon na nagsimula ang kaingayan ng mga Suarez sa loon ng van.

Ako naman ay tahimik lang sa tabi ni Perfi na paminsan minsan ay nakikisali sa kaguluhan ng kaniyang mga pinsan. May kasama silang driver at nasa passenger seat naman si Arthur.

"Miss Eina, bakit si Romanian at Menely lang ang sinama mo?" Nagulat ako sa pagtatanong sa akin ni Lancelot na nakaupo sa harap namin ni Perfi.

Ang tinutukoy niya ay si Roma at Leley.

"Don't talk to to her, Lance." Mariing sinabi ni Perfi. Kumunot naman ang noo ko. Lahat na pinagbawal ng ugok na ito ah?

"Parang gusto yata ni Lance makatulad kay Isacar ah?" Singit naman ni Edu.

Hindi ko sila maintindihan. Ang iingay pala talaga nila. They are all handsome pero salungat sa ugali nila. Sa sobrang kaingayan nila, para na silang tambay sa kanto.

"Busy kasi yung iba kong friends, Lancelot." Pagsagot ko kay Lancelot. Nakita ko ang pagngiwi ni Lancelot sa tinawag ko sa kaniya.

"Lance na lang Miss Eina, ang pangit sa tainga ng pangalan ko eh." Nagkamot pa ito sa ulo at halos mabingi ako sa tawanan ng bigla na lang binatukan ni Perfi si Lance sa harapan ko.

"Do you want to be thrown out?" Inis na tanong ni Perfi kay Lance. Tumingin ako kay Perfi at bahagyang naguluhan sa inaasta niya. Napabuntong hininga ako.

"Lagot ka! Hindi ka na pamamanahan niyan Lancelot!" Malakas na kantyaw ni Jonas.

Damn it! Ang ingay! Wala pa ba kami sa 7 11?

At dahil takot yata si Lancelot na hindi mapamanahan umayos na siya ng upo at hindi na ako kinausap. May kaniya kaniya ng topic ang magpipinsan pero rinig ko naman. And guess what? They are talking about random girls! They even describe how they kissed their girls! At si Jonas ang story teller.

My gosh! Puputi yata ng maagap ang buhok ko dito.

"Nagiging story teller ka rin ba?" Mahina kong tanong kay Perfi sa tabi ko. Tumingala ako sa kaniya at nakita kong kunot na ang noo niya dahil sa tanong ko.

"Story teller?" He asked confused.

"Story teller! Nagkekwento ka rin about sa mga girls mo ano?" Mapang akusa kong tanong. mabilis napaltan ang reaksyon niya! He even have the guts to smirk huh?

"Sometimes...but Jonas is good with it so he's always the main character." He said. Napangiwi ako. Jonas as the main character? At ilan naman ang leading lady? Sampu?

"Playboys.." i murmured but he just chuckled. Nagulat pa ako dahil hinila niya ako palapit sa kaniya. Wala ng space sa gitna namin at ramdam na ramdam ko ang init ng katawan niya.

"Don't be jealous.." he whispered. My heart pounded so fast. Tiningnan ko ang mga pinsan niya na busy na sa pagkekwentuhan. They don't see us. I can feel Perfi's arms snaked on my waist!

"I'm not jealous." Mahina kong sinabi. Pero halos magtindigan ang mga balahibo ko sa katawan sa mahina niyang halakhak sa aking tainga. His breath tickles me!

"You shouldn't be.." he said.

Sobra sobra ang kabang nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay hindi ko na kayang maglakad dahil sa panlalambot ng tuhod ko. Pero ng tumigil ang van sa tapat ng 7 11 ay agad akong lumayo sa kaniya.

"Nasan ang mga kaibigan mo Miss Eina?" Tanong ni Arthur sa akin. Tumingin ako sa bintana at agad kong nakita si Roma at Leley. Tumingin ako kay Perfi at ng tumango siya sa akin ay agad akong bumaba sa van.

"Roma! Leley!" Tawag ko sa dalawa. Agad silang lumapit sa akin at napatingin sa van na nasa likod ko.

"Ang luxurious ah!" Tili ni Roma. Napailing na lang ako sa sinabi niya.

"Let's go!" I said to them. Pinagbuksan kami ni Isacar ng pintuan at agad kong naramdaman ang pagkakamangha nina Leley at Roma sa mga kasama namin.

"Damn.." i heard Leley cursed. At alam ko na kung bakit.

"Doon kayo umupo." Sabi ko sabay turo sa bakanteng upuan na nireserve para sa kanilang dalawa.

"Hello girls! Jonas here!" Agad na pakilala ng malanding si Jonas. Hinila ako ni Perfi sa tabi niya kaya wala na akong nagawa. Nang umandar na ang sasakyan ay nagkaingay ang lahat.

"I'm Roma! At ito si Leley!" Excited na pagpapakilala ni Roma sa kanila. Napanguso ako ng makipagkamay ang mga pinsan ni Perfi.

"Yare ka sa akin kapag pinormahan ng mga pinsan mo ang mga kaibigan ko." Pabulong kong sinabi kay Perfi. Narinig ko ang paghalakhak niya kaya nainis na naman ako.

"Don't worry, I already told them that they are off limits." He whispered.

Nagkakagulo na sila doon at nakitang kong tawa ng tawa si Roma sa mga Suarez. Si Leley naman ay kitang kita ko ang pagsulyap kay Isaiah Haze na tahimik na natutulog sa tabi ni Paris. Damn! Nakakatulog pa yun sa ganitong kaingay na lugar?

"You're also off limits." He whispered again. Ngumisi ako sa sinabi niya bagama't kinakabahan.

Let your heart Einalem. Bahala na kung masaktan. Bahala na kung umiyak. Gusto ko lang malasap ang kaunting kasiyahan sa piling niya.

"How am I off limits?" I asked with my wide smirk. Nagtama ang aming mga mata at kitang kita ko doon ang mabibigat niyang titig.

"I already marked you remember?" He whispered. Kumunot ang noo ko. Maya maya pa'y naglabas siya ng isang ballpen kaya tumaas ang isa kong kilay.

"Anong gagawin mo diyan?" Tanong ko. Kinuha niya ang kamay ko at tinapat doon ang ballpen at umawang ang labi ko ng magsulat siya sa kamay ko. Nang matapos ay binasa ko ito.

FPSO

Hindi ko alam kung bakit grabeng dagundong ng puso ang naramdaman ko. Tumaas ang tingin ko sa kaniya at nakita ko doon ang malamyos niyang mga mata.

"You're mine now."