Chapter 11

Day Off

Nagkaroon ng pagkakataon si Lyan na bumalik sa San Silvestre upang bisitahin ang kanyang mga kapatid at ang kanyang Nanay na kahit Sabado ay nagtitinda parin sa harapan ng Palengke.

"Nay! Andiyan si Ate!" Nang matanaw siya ni Aries mula sa di kalayuan sa kanilang pwesto ay lumabas ang kanyang Ina na may hawak hawak pang sandom. Mukhang nasa kalagitnaan pa ito ng pagpriprito.

"Ano 'yan ate?"

Ibinigay ni Lyan ang mga dala niyang supot kay Aries. Dumaan muna kase ito mga Grocery kanina upang ibili ng makakain ang kanyang mga kapatid. Napalawak din ang ngiti ni Aries nang makita niya ang isang bucket ng Jollibee Chickenjoy

"Oh Fara nandito ka rin pala?" Sinalubong din siya ng isa niyang kapatid na mas matanda ng dalawang taon may Aries.

"Ang dami naman ng binili mo Anak." Hindi makapaniwalang sabi ng kanyang Nanay habang pinagmamasdan ang kanyang mga anak na hinahalungkat ang mga pinamili ni Lyan.

"Nako, Nay. Konti lang 'yan. Medyo malaki ang bigayan sa bagong trabaho ko. Kaya Nay, kapag nagtuloy tuloy na po ako doon huwag na po kayo mag-tinda"

Napailing iling naman ang kanyang Nanay Estella  "Hindi Anak. Malakas pa ako saka kayang kaya ko pa. Mababagot lang din ako sa bahay"

"O sige. pero kapag di kaya huwag nang magbubukas Nay ah.."

Natutuwang pinagmasdan ni Lyan ang kanyang dalawang kapatid habang abala sa pagkain ng Chickenjoy. Dahil malapit ang pwesto nila sa Jollibee at hindi maiiwasang maamoy ang chicken doon ay lagi silang natatakam at matagal na nilang gustong makatikim ng pagkain sa Jollibee.

Napatingin naman bigla si Lyan sa kanyang Ina na nagbabalot ngayon ng Turon.

Lumapit ito sa kanya at ikinagulat ng kanyang Nanay ang pagyakap ni Lyan sa kanya.

"Oh? Bakit may problema kaba?" Nag-aalalang Lumingon kaagad ito sa anak at iniangat ang ulo ni Lyan na sumbsub sa leeg niya.

"Wala. Sobrang nagpapasalamat po ako na Ikaw ang naging Nanay ko.." Umupo si Lyan sa kanyang tabi.

"Hindi ako nag-sisisi na lumaki ako sa hirap at kahit mahirap parin tayo ngayon Okay lang sa akin, Nay" Napangiti naman si Lyan habang pinipigilan ang kanyang luha. "Mas mahirap mawalan ng Ina kaysa mawalan ng masarap na ulam at magandang bahay."

"Nako, Bakit naman naiiyak ang panganay ko?" Pinunasan ng kanyang ina ang luhang tumulo sa mata ni Lyan.

"Diba't noong bata ako ay lagi 'kong pinapangarap na sana maging mayaman ako. Pero, noong tumira ako sa bahay ng amo ko, Ang lungkot.."

And then she suddenly remembered the twins.

Kung tutuusin parang prinsesa at prinsipe si Jin at Jana. Parang palasyo ang kanilang bahay sa sobrang lawak at laki nito. Mas marami pa ang bodyguards at kasambahay nila kaysa ang bilang ng taong babantayan sa bahay nila.

"'yong amo ko laging nasa trabaho. Ang mga bata naman ay bihira ngumiti. Noong ganon ang edad ko ang saya saya ko na kapag naka kupit ako ng 3 pesos sayo. Tatakbo ako sa tindahan para bumili ng candy" Natawa naman ito bigla.

"Ikaw talaga, di nagkukupit ka nga noon" Kinurot ni Gina ang anak sa tagiliran

"Shinashare ko naman sa mga kapatid ko, Nay talaga." Napahalakhak din si Estella habang inaalala ang mga nangyari noong bata pa sila.

Taking care of  one kid is already a headache. Paano pa kaya kapag Lima. Parenting is indeed the hardest thing to do, But it is the thing that is irreplacaeble..

"Kapag nagkakasakit kayo ng sabay-sabay noon. Kung saan saan ako nangungutang. Umuulan pa man din noon. Ayaw pa tayong i-sakay ng mga Trycicle. Pero nakaraos naman tayo. Sa awa ng diyos lumaki kayong maayos. "

**

Hindi na tumuloy si Chase sa kusina nang madatnan niya ang mga bata na kumakain. Naroon din sila Aling Teressa at sila Othan. Mukhang abala sila sa panonood sa kambal na kumakain.

"Kumakain sila?" Mahina ang boses ni Chase na nag-tanong kay Kim.

"Yes Sir. Nag-iwan po si Ms. Lyan ng kakainin ng mga bata. "

"And they liked it?" Hindi makapaniwalang saad ni Chase habang pinag-mamasdan ang dalawa na abala sa kanilang pagkain.

"Iyon lang naman po ang kinain nila. Hindi nila kinain ang ibang pagkain na hinanda nila Sally, By the way mayroon din po siyang iniwan sa inyo."

Napakunot ang noo ni Chase nang makita niya ang lunch box na iniangat ni Kim.

"Seriously? Nasa bahay lang naman ako. Bakit nasa Lunchbox pa"

"Mahiwaga po ang Lunchbox ni Ms. Lyan. Baka gusto niyong subukan?" Kim smiled to him.

"Ginawan niya rin po kayo ng Malunggay soup. Mainit pa po iyan."

Pinagmasdan lamang ni Chase si Kim habang pinagsasalin siya nito ng Malunggay soup sa isang maliit na bowl.

Nang binuksan nito ang hugis kuwadradong Lunchbox ay napatitig siya dito.

Ang laman ng box ay kanin na may black sesame seeds bilang palamuti nito. Mayroong Sweet and sour na fish fillet. Mayroong ding roasted veggies, sweet pepper, asparagus, at baguio beans. Para naman sa dessert ay mayroong nilagay si Lyan na isang slice ng Gelatto with pineapple.

"Ang ganda naman ng pagkakaayos." he said. Kanina pa paikot ikot sa buong Lunch box ang mga mata ni Chase.

Una niyang tinikman ang Malunggay soup. Nakita niyang may nakahalong ibang gulay doon gaya ng bulaklak ng kalabasa at patani na lalong nakakapagbigay linamnam sa sabaw.

"This is delicious. It's very relieving..." Ani pa nito habang patuloy sa pag higop ng sabaw

"Ang sabi po ni Ms. Lyan maganda daa po iyan. Pangpalakas ng resistensya.Perfect po iyan Sir, dahil lagi po kayong pagod sa work."

"Hindi ko alam na kinakain ang bulaklak ng kalabasa. But it taste good"

Sinimulan ni Chase lantakan ang fillet. Hindi niya namalayang napapikit pa siya habang ninanamnam ang isda

"Wow, I could taste the softness of the fish. Nakakaadik ang sauce. Matamis na maasim na may kaunting anghang. The spicyness makes me want to eat more. "

Napangiti na lamang si Kim habang pinagmamasdan si Chase na kumakain. He was happy, dahil finally nakakain din ng proper meal ang kanyang amo.

"Mahiwaga nga ang Lunchbox ni Ms. Lyan" Kim said while holding his laughter. Napatigil naman si Chase sa pagkuha ng pagkain at dahan dahan na nginuya ang pagkain sa bibig niya.

"Gutom lang ako ngayon" He denied.

"Does my kids eat these veggies too?" He asked kim while having a taste of the roasted veggies.

"Jana likes the sweet pepper. Hinihiwa po ni Ms. Lyan iyan ng pahaba Kaya akala nila minsan ay fries. Jin likes cauliflower. "

Napatango tango naman si Chase habang nilalantakan ang natitirang fish fillet.

"The twins like it because it taste similar to Erika's food." Napatigil si Chase nang makita niyang naubos niya ang pagkain sa lunchbox.

"Kaya din po ba nagustuhan ninyo?"

Napailing iling si Chase "Erika's food is delicious. Masarap din magluto si Lyan. Pakiramdam ko nagustuhan din ng kambal dahil nakakaaliw ang lunch box na ito. "

"Napangiti din po kayo ng Lunchbox na iyan.. "Mahinang napatawa si Kim.

**

It was late when Chase thought of having a coffee. Hindi na niya inabala si Kim dahil baka natutulog na iyon ngayon. He still can't sleep so hw decided to finish some works.

Napadaan siya sa kwarto ng mga bata. Mukhang mahimbing na ang tulog nila.

Nang lumapit si Chase sa kama ni Jana ay tinignan niya ang palad nito.

Napangiti na lamang siya nang pinagkumpara niya ang palad ni Jana at Jin.

"Paanong mas malaki ang palad mo gayong babae ka." bulong naman nito.

Nang makita ni Chase ang larawan ni Erika na nahulog sa sahig nang gumalaw si Jin ay pinulot niya ito. Isiniksik kaagad niya ito sa ilalim ng unan.

Jin maybe is better than him.That's what he thinks. Jin love his Mom so much.

Naalala pa niya ang i-kwinento ng kanilang kapitbahay na nag-sugod noon kay Erika sa hospital. Akala lang daw ni Jin noon ay nilagnat ang kanyang Ina kaya kumuha siya ng balde at bimpo. Kung hindi pa nag-punta sa kanilang bahay ang kapitbahay nila Erika na iyon ay hindi na naisugod sa Hospital si Erika.

Erika lived with the twins before. Mag-isa niyang pinalaki ang mga bata. Chase didn't have any idea that Erika was pregnant.

Nagkakilala lang naman sila sa Italy. Dahil isang OFW si Erika.

She was her one true love. And seeing the twins remind him the day Erika left him.

Chase went back to his room after having his coffee. Saglit itong napatitig sa kanyang bintana.

Kung hindi pa namatay si Erika hindi na niya malalaman na may anak siyang kambal sa kanya.

He came here ro reside permanently dahil kinuha niya ang kambal. Ang mga kamag-anak ni Erika ay ayaw alagaan ang dalawa. And also, After what he found out..

"Sir Akala ko po ay tulog na kayo." He felt Kim's presence behind him.

"Are you reading the letters?" Napalingon kaagad si Chase sa kahon na nakapatong sa kanyang lamesa.

"No. I can't." he simply said. "But I tried opening it. Hanggang ngayon hindi ko pa kaya."

The box contains Erika's letters to Chase that was blocked by his Father. Nalaman ito ni Chase nang lumakap siya ng impormasyon tungkol kay Erika. Dahil magaling ang Agent na nakuha ni Chase na si Rowin ay nalaman niyang ang kanyang Ama ang nag-palayas kay Erika noon sa Italy.

Rowin was able to collect all of the recorded phone conversations from their company kung saan unang tumawag si Erika..

She has been trying to reach him out but his father kept his twins away from him.

This is why he came here to settle for good.

"Even if I read those letters, It won't bring her back. " his voice marked the loneliness he felt inside.

"Matagal ko nang tanggap na iniwan ako ni Erika. But the fact that I took her away from the twins kills me inside.  "

"Hindi niyo po iyon kasalanan, Sir."

"Matagal na palang humihingi ng tulong sa akin si Erika dahil may malubhang sakit ito. I could have helped her. Baka buhay pa siya ngayon. " He gasped. Muli niyang itinago sa kanyang drawer ang kahon.

He hated his Father after that. He couldn't withstand living with him so he left him.

Ang sugat na iniwan ng kanyang ama ay kailan man hindi na mapapawi. Hindi lang sa kanya kundi pati na rin sa dalawang batang nawalan ng Ina.

**