Chapter 35

Distance is a must!

"Ate Lyan!" Nagulantang naman si Lyan mang marinig niya ang biglaang pag-lakas ng boses ni Jana. Ngayon niya lamang napagtanto na kanin pa siya tinatawag ng bata.

Kasalukuyan niyang binabantayan ang mga bata sa kanilang almusal. Today is their free day.

And for today's breakfast is Champorado with tuyo flakes!

Bagong flavor ang sumalubong sa umaga ng mga bata. Dahil sa pinaghalong tamis at alat na hahanap-hanapin mo umulan man o tirik ang araw.

"Why? Punasan na nga muna natin ang mg bibig ninyo" Kumuha naman si Lyan ng tissue para maalis ang namuong chocolates sa mga bibig ng mga bata.

"I want to go out pero I don't know where to go" Nakabusangot naman ang mukha ni Jana.

"Hmmm. Saan nga ba tayo pwede pumunta? At hindi naman tayo pwedeng umalis nang hindi nag-papaalam sa Daddy ninyo"

"Ate Lyan will just call Daddy for us" ang sabi naman ni Jin.

Hindi naman naka-imik si Lyan sa sinabi ng bata. It's not like it just so easy to talk to him again.

It has been not long since the last time she talked to Chase. Halos apat na araw na niyang iniiwasan. Lucky she is because Chase is busy these days. Halos hindi na sila magtagpo sa bahay. Naririnig lamang niya ang boses nito kapag gabing gabi na.

"Ahh!" Napasigaw naman si Lyan.

"Do you want to visit a Wet Market? Tapos we will cook it for dinner!"

"Can we see alive fish and octopus?" napatanong naman si Jana.

"Yes. You will pick what you want to eat."

Lumawak ang mga ngiti sa mukha ng mga bata. Sapat na rason upang ituloy ni Lyan ang ideyang naisip niya.

"Sige, I'll text Daddy" Nang tumalikod si Lyan at kinuha ang kanyang cellphone ay nagdalawang isip siyang buksan ang chat head ni Chase.

"Kaysa masesante ako" Napailing-iling si Lyan ang binuksan niya ang conversatiom nila ni Chase. Wala namang iba

.It's just some updates from the twins. Ngunit namg lumabas ang keyboard ay napatigil siya ulit.

"Huwag na lang kaya? Nakakahiya!" Inis na saad naman nito.

Ibinulsa naman niya ulit ang kanyang cellphone at lalapitan na sana niya ulit ang mga bata ngunit tumunog ang kanyang cellphone.

"Diyos ko po!" Napalakas ang boses ni Lyan na ikinagulat ng mga bata. Natapon ni Jin at Jana ang isusubo sana nilang kutsara ng Champorado.

Nakita lang naman niya ang chat head ni Chase na may '1'.

"Alaka, ayaw kong buksan." Halos mangiyak-ngiyak niyang saad.

Nanlaki pa ang mga mata niya nang naging '2' ang nasa chat head ni Chase.

In the end, she opened Chase's message. Napasapo na lamang siya sa kanyang noo nang makiya niyang nag-send pala siya ng malaking 'like button'.

Lyan: 👍

Chase: Is everything okay?

Chase: How are the kids doing?

Chase: Typing.....

"Huwag na po kayo mag-type huhuhu" Napaupo naman si Lyan sa tabi ng mga bata.

"Pusang Gala ka talaga!" Kamuntikan na niyang mabitawan ang kaniyang cellphone nang biglang tumunog ito. It was a voice call from Chase.

"Ate Lyan, I think I need to poop" Naalarma naman si Lyan sa sinabi ni Jin.

Nagmadali naman silang dalawa na umakyat sa itaas.

**

"To sum it all, malapit na nating buksan ang building na ito" Napatango-tango lang naman si Chase sa sinabi ni Eugene. Isa sa mga Engineers ng project for RosaKing.

"Palagay ko we can finish beyond the given time." Napatingin naman ito kay Ian na mukhang galit pa sa Construction Site, dahil kasalukuyang nakasuot it ng safety helmet at gloves. Medyo maalikabok din ang pantalon nito at naka puting t-shirt lang naman ito.

Hindi naman napigilan ni Chase na tignan siya mula ulo hannggang paa. Nalipat kaagad ang kanyang tingin sa sarili. Compared to him, mas malinis at mas maayos ang hitsura ni Chase. Since he always wear his Business Suit to look formal and his hair is always fixed with wax, idag-dag mo pa ang kanyang salamin na lagi na niyang suot. He could see major differences.

"Nag-construction ka na naman? Board passer ka. Hindi ka dapat gumagawa niyan" untag naman ni Eugene sa kanya nang makita niya si Ian.

"Ano ka ba pre, Ito 'yong paraan para ma-inspect ko sila"

"Well. Eugene's right. You're a professional" sumang-ayon naman si Chase. But he was shocked as to how Ian reacted on him. Parang napangisi lamang ng nakakapanloko si Ian.

"Someone likes just the way I am though" Ian said firmly.

Chase was aware it wasn't anything rude. But it felt like Ian's words are only for him. Like he meant something else by that.

"That someone might be blind" Ngunit hindi naman nagpatinag si Chase.

"As long as she is not owned by anyone and it doesn't matter if she is blind. Bubulagin ko na lang lalo para mahulog siya sa akin"

"Huwag ka lamang makapante dahil kahit pag-aari na ng iba. Naagaw pa rin". This time Chase faced Ian. Parehas na nakataas ang noo ng dalawang ito.

"Ahm. Excuse me, Sir available na po bukas ang Amusement Par for first viewing" Napalingon naman si Chase kay Eugene.

"I'll call the board bukas." ani naman ni Chase.

Nang ibinalik ni Chase ang titig kay Ian ay kasalukuyang naka talikod ito at hawak hawak ang cellphone. Napansin naman niyang panay ang tunog nito.

Aksidente namang nasilip ni Chase ang larawan ng chathead sa cellphone ni Chase. Nanlaki ang mata nito nang mamukhaan niya ang nasa Chathead.

Bigla namang lumawak ang ngiti ni Iam habang nag tutype sa kanyang Phone.

"Can I leave for like 1 hour?" Iniba naman ni Chase ang kanyang tingin bago siya mahuli ni Ian nang lumingon ito.

"Sige. tutal nandito naman kami. Puntahan mo na kung may lakad ka" ang sabi naman ni Eugene.

"Bakit saan ka mag-pupunta?" nag-lakas loob naman si Chase na nag tanong.

"Sa Wet Market. Malapit lang. Bakit?"

"You should stay at work. Make sure everything is okay for the first viewing. "

"Ngayon lang naman ako aalis sa working hours, Sir" Napansin naman ni Chase ang pagpupumilit ni Ian.

"You can take the day off bukas. Just make sure everything is okay" Chase insisted.

Sumunod naman si Kim kay Chase nang magpaalam siya kila Eugene.

"Cancel my meeting this afternoon

Isa lang naman yata eh. " Hinabol naman ni Kim si Chase nang marinig niya ang sinabi nito.

"Saan po kayo pupunta, Sir?"

"Where is that Wet Market?" Napakunot naman si Chase at napatigil sa harapan ng sasakyan.

Napabuntong hinga naman si Kim. Mukhang alam na alam na nito ang balak ng kanyang amo.

"I'll take you there, Sir."

**

"Wah" Hindi maitigil ni Jin at Jana ang kanilang mga tingin habang papasok sila sa Wet Market. Dinadayo ang Wet Market sa Gilberts dahil napakalinis at napakaayos ng alleys, it's very convenient.

It's also famous for the fresh seafoods the theu sell in here May mga concept ang mga Shops na 'Huli mo, kainin mo'. Maari kang humuli sa kanila Tanks kung saan nakalagau ang mga buhay na seafoods. You can request the Shop to cook it for you.

"It's an octopus!" Napatianod na lamang si Lyan nang hinatak siya ng dalawang bata palapit sa isang Shop.

"Wow it's so huge!" Napalabas naman ang dalawang matandang mag-asawa nang biglang sumigaw ng malakas ang kambal

Naaliw yata nila ang mag-asawa.

"Gusto niyo huliin ni Lolo?"

Tumango-tango naman ang dalawa. Naglabas naman siya ng malakimg batya at doo niya inilagay ang malaking Octupus.

"Gumagalaw!!" Lalo silang naaliw nang biglang gumalaw ang Octupus.

Nilapitan pa ng dalawang bata ito at hinawakan.

"Nakakatuwa naman itong mga anak mo. Naalala ko tuloy ang mga apo ko" Napansin ni Lyan ang pagtitig ng dalawang matanda sa kambal. Napakalawak ng ngiti nila, mga ngiting walang kasing tamis.

"Nanny lang po ako. Hindi po kase maasikaso ng kanilang Daddy"

"Ganon ba. Bakit wala na ba ang Mama nila" Tanong naman ng matandang babae.

"Namatay na po kase dahil sa sakit"

Napalitan ng lungkot ang mukha ng dalawang matanda habang nakatingin sa dalawang bata.

Lyan could feel that. Whenever she thinks that they don't have their Mother anymore, at idagdag mo pa ang masamang relasyon ni Hana sa kanila. Papaano na lamang ang mga bata kapag iiwan pa niya ang mga ito? She couldn't help but to think of the time that she will eventually leave her job.

Napamahal na din ang kambal sa kanya. Ni minsan ang hindi niya itinuring na pabigat ang dalawang bata. She always loves waking up in the morning to go their rooms and wake them up. Bihisan, ipag-luto at makasama sila. Everything feels so great when she is with them.

"How much is it?" Mistula namang napako si Lyan sa kanyang kinatatayuan nang marinig niya ang pamilyar na boses na iyon.

"Daddy!" Turo naman ni Jin sa kanya. "Do you want to eat that? I'll buy it for you"

"If we eat it then we will kill it?" Bigla namang nalungkot ang boses ni Jana habang hinihimas ang octopus.

"Yes. Will chop it into pieces" Napasama naman ang tingin ni Lyan kay Chase.

"Why?" he asked.

"Sinisira mo naman ang pagkainosente ng bata. " masungit na saad naman ni Lyan.

"I'm just telling the truth" nag-kibit balikat naman si Chase. Bigla namang nag-tagal ang titigan nilang dalawa, realizing for a moment that this is the first time they talk after that night.

"No, we will not eat this if you don't want." Ang sabi naman ni Lyan upang buhayin ulit ang mood ng dalawang bata.

"Kakainin lang din naman" Narinig pa ni Lyan na bulong ni Chase sa kanyang likoran.

"Tang! Andito na ang mga tilapia!" Dumating naman ang dalawang lalakeng may dalang malaking batya ng mga isda.

"Woah!" Nagulantang na lang si Lyan nang biglang sumigaw si Chase at nagtago sa kanyang likoran.

"Bakit!?" Nag-alalang saad naman ni Lyan at liningon si Chase sa kanyang likoran. Dumapo rin ang kanyang mga titig sa balikat niyang hinawakan ni Chase. Nagulat na lamang siya nang masaksihan niyang namumula na ang mukha ni Chase.

"The fish just jumped" turo naman ni Chase sa tilapia na nakahandusay sa sahig.

Naningkit naman ang mga mata ni Lyan sa sinabi ni Chase. "Kalaki mong tao takot ka dito" Kumalas naman si Lyan at pinulot ang tilapia.

"But it moved. " He gasped. "Natural buhay po ito. Kaya gagalaw."

"Daddy I want this giant prawn"

"Wah!" Napatras na lamang si Chase nang inilapit ni Jin sa kanya ang hawak hawak niyang buhay na prawn.

"Yeah. We will buy it." Inayos naman agad ni Chase ang kanyang sarili nang mapagtanto niyang prawn lang naman ang hawak ni Jin.

"Pwede ba namin kayong kunan ng larawan? Ilalagay lang namin sa shop. " Linapitan naman ng matandang lalake si Lyan.

Mukhang nakuha ng kambal ang loob ng dalawang mag-asawa at nais nilang isama ang kanilang koleksyon ng mga masasayang larawan ng kanilang customers.

"Pumwesto na lamang kayo sa harap ng shop. "

"Sir Sama din po kayo sa pic" nakangiting saad naman ng matandang babae.

Hindi naman tinignan ni Lyan si Chase nang tumabi siya sa kanya. Nanatili siyang nakahawak sa dalawang bata.

"Ready, 1, 2 3!"

Nakuha ng mga Free Taste Food Stall ang atensyon ng mga bata. Na-enganyo silang panoorin ang pagpriprito ng isang babaeng crew sa mga sausages na binebenta rin mismo ng Meat Shop na ito. Kumuha ng toothpick ang mga bata at tumusok ng mga saugsage na umuusok pa sa init. Syempre, hindi naman papahuli si Lyan at sinubukan niya rin ito

"It's juicy! And hot" ang sabi naman ni Jana habang inihipan pa ang kanyang pangalawang sausage.

Gusto niyang mag-lahad ng sausage kay Chase dahil nakatayo lang ito sa likod nila at tumititngin kung saan saan. But talking to him will make her feel more uncomfortable. Hindi naman niya mapigilang sumagi sa isip niya ang gabing iyon tuwing titignan niya si Chase.

"Sir! Magpapahula po ba kayo, maari kayong bumisita sa aming booth" Napansin ni Lyan na may lumapit na isang matandang babae sa kanya na nag-abot ng flyers. Mukhang ikinagulat naman ni Chase ito.

"Let's just buy everything" Umiwas naman ng tingin agad si Lyan nang mamataan niyang lilingon na si Chase sa kanya.

"Magkano ba kapag bibilhin ko lahat ng free taste na iyan?" Nagulat naman ang crew sa sinabi ni Chase nang makalapit siya.

"Exclusive for free taste lang po ito, Sir. "

"Then I'll buy the product that you sell" ang sabi naman ni Chase at nag-labas pa ito ng card at iniabot niya ito sa crew.

"Sir, cash only" Napangiti lang naman ang crew.

Chase ended up buying 5 packs of sausages. Habang nag-lalakad naman sila sa kahabaan ng Food Stalls ay inagaw niya kay Lyan ang bitbit niyang eco-bag. Napatigil naman si Chase sa isang stall na kasalukuyang nagchochop ng Letchong Baboy.

"Letchon po kayo, Sir. Masarap po ang Letchon namin. Safe at healthy po. "

"Hmmm.." Hindi naman inaasahan ni Lyan na tinanggap niya ang maliit na paperplate na kinargahan ng Letchon ng Isang lalake sa Food Stall.

"It's crunchy. And the meat is so soft. " Sunod-sunod naman ang pag-subo ni Chase ng karne. Linapitan naman ni Lyan ito upang patikman sila ng kinakain ni Chase.

Napansin naman ni Lyan ang mantika sa gilid ng labi ni Chase. "Sir, labi niyo po" She was left with no choice but to tell him. Hindi naman niya gustong mapahiya ang kanyang boss.

"What about my lips?" Nag-iwas kaagad si Lyan ng tingin nang bigla siyang mapatingin sa kanyang labi. That wasn't a good move. Lalo pa't may naalala siyang iba sa labing iyon.

"Can you wipe it for me. Mamantika na ang kamay ko." Iniurong naman ni Chase ang tissue gamit ang kanyang siko. Since, Chase is the boss and no matter what she feels, she needs to do it.

Habang pinupunasan ni Lyan ang bibig ni Chase ay hindi siya nag-angat ng tingin. But she feels the Chase has been staring at her the whole time.

**

Nagpunta sa isang Grill House sila Chase at doon ipinaluto ang dala nilang seafoods. Mayroong ding Restaurant sa Wet market na nag-ooffer ng ganitong service.

Nataranta naman si Lyan nang makita ng mga bata na naluluto ang seafoods. Hindi nila ipinakitang buo ang prawns at octopus na niluto dahil baka ay madismaya sila. So Lyan requested the seafoods to be sliced para hindi nila mamukhaan ito.

"Ate Lyan, Ate Lyan" Napatingin lang naman si Chase sa mga bata habang nilalagyan ni Lyan ng Bib ang dalawa. Hawak hawak nila ang mga pinggan nila at patuloy na nilalahad ito kay Lyan upang kargahan niya ng pagkain.

"Sige, wait lang ha, It's hot." Ginamit naman ni Lyan ang clamp upang kuhanin ang mga grilled octopus.

Ginunting naman ni Lyan ito sa maliliit na piraso upang makain ng mga bata ng maayos. Syempre, we have a third child na kasalukuyang nakaupo sa kanyang tabi at naghihintay na kargahan din ni Lyan ang kanyang plato.

"Mainit po, Sir." Babala naman nito nang makargahan niya ang plato ni Chase.

Pinauna ni Lyan na kumain ang mag-aama at siya ang nagpatuloy sa pagluluto ng natiirang seafoods.

"Ay" Nagulat naman si Lyan nang biglang mahulog sa kanyang balikat ang kanyang buhok at lumapat ito sa kanyang mukha.

But a cold hands hel her hair. Napatingin siya kay Chase na nakahawak sa kanyang buhok at hinawi pa ito upang hindi matakpan ang kanyang mukha.

"Sir, ako na po-"

"Just cook and feed me" maagap na saad naman ni Chase at kinuha niya ang ponytail ni Lyan na nahulog sa sahig nang maalis ang pagkakatali ng kanyang buhok.

He smiled a little when he saw the ponytail he gave her. He was glad she was using it.

"There you go." Itinali naman ni Chase na maigi ang kanyang buhok. Last time it was Ian who tied her hair. Now he is already coping up for that moment.

Nadatnan sila ng gabi nang matapos na silang kumain. Nagkataon na ngayon ang Lantern parade at dadaan ito malapit sa Wet Market. The Twins begged to stay and watch when they saw the giant lanterns. Nakahanap naman sila ng magandang puwesto upang manood. Mpapa-stay ka talaga dahil bongga ang mga disensyo at napakakulay ng lantern parade. Dagsa din ang mga taong nanood ng parade.

"First time ko yatang makapanood nito. " Pinagbigyan naman ni Lyan ang kanyang sarili na titigan si Chase habang aliw na aliw ito sa mga lanterns.

"Hanggang kailan mo ako iiwasan?" Napaawang ang bibig ni Lyan nang marinig niya ang sinabi ni Chase. Hindi tumingin si Chase kay Lyan at nanatiling nakatitig sa parade. "Is kissing you, really a grave sin?"

"The first time wasn't? You were okay about it." Nanlaki ang mga mata ni Lyan sa sumunod na sinabi ni Chase. And it was already late for her to dodge his glares when he stared back at her.

"I asked you what happened and you kept lying about it. Alam ko na nagsisinungaling ka pero hindi ako umimik. I realized you might have reasons why you lied."

Hindi naman nakaimik si Lyan. Somehow she felt guilty. Pero hindi naman iyon ang rason. She's just afraid if she will want more next time. And that is just so wrong. Una ay wala siya sa lugar upang humingi ng ganitong bagay kay Chase. O sa taong gusto niya. She might felt something like this about Chase, but she will just keep it to herself.

"Hindi ba pwedeng palampasin mo rin ang ginawa ko?"

"Sir-" Bigla namang naghiyawan ang mga tao kaya naman hindi nakapagsalita si Lyan kaagad.

Chase just smiled, and the he held the sunflower on her ponytail. "Sunflower suits you. You're beautiful when you bloom."

'Sir, Mahal kita. Pero mali itong nararamdaman ko."

**