Chapter 23

It's just me, For those years...

“Sir, Goodmorning po” Maglalakad na sana palabas si Lyan ngunit nakita niya si Chase na nag-mamadaling bumaba sa hagdanan.

“Mag-papaalam lang po sana ako, Sir. Lalabas lang po ako dahil nga po day off ko ngayon.”

Ngunit napabaling naman kaagad ang atensyon nito sa kanyang Telepono. “Okay Sige. Sige”  tanging sabi lang naman nito bago siya tuluyang nag-lakad palabas.

Dahil day off naman niya. Naisipan ni Lyan na mamili ng mga gamit na maari niyang ipasalubong sa kanyang mga kapatid kapag uuwi na siya.

She had a chance to visit Arizalde. Dati ay sa TV lang niya napapanood ito. Dahil siya ay nakatira sa San Silvestre, na binansagang lugar ng mga mahihirap sa San Vidad.

“Wow!” Napatingin si Lyan sa isang Shop na puno ng nag-gagandahang damit. But when she saw the price agad naman itong naglakad ulit.

Nagulat na lamang si Lyan nang bigla siyang nadapa sa sahig dahil mayroong tumulak sa kanya. Nang makatayo ito ay nawala na ang kanyang hawak na wallet.

“Hoy! Magnanakaw!!” Tumakbo ng mabilis si Lyan sa pag-aakalang mahahabol niya ito ngunit nagsimulang dumagsa ang tao sa mga lugar na dinadaanan niya.

Unti-unting bumagal ang kanyang takbo dahil hinihingal na siya. Naroon pa man din sa pitaka ang kanyang sweldo na sana ay ipapadala niya sa kaniyang  Ina.

“Stay here.” Nagulat siya nang biglang sumulpot si Ian sa kanyang harapan. Hindi na siya nakapag-salita dahil agad na tumakbo ang binata ng mabilis.

Umasa siyang makikita niya si Ian sa mga taong dumadaan na pabalik na dito. Ngunit ilang minuto na ang nakakalipas ay hindi na niya nakita si Ian.

Nang sa wakas ay nakita nga niya si Ian na papalakad palapit sa kanya ay sinalubong niya ito kaagad.

“Here” Hinihingal na saad naman nito nang mai-abot sa kanya ang kanyang wallet. Nangilid ang luha ni Lyan nang tinaggap niya ito.

“Siraulo ‘yon ah. Dito pa mismo sa Arizalde mag-iisnatch.” Napatigil naman si Ian nang makita niyang nakatitig lamang si Lyan sa kanyang wallet.

“Hey, nakuha ko na diba? Huwag ka nang maiyak. Lalo kang mag-brebreakdown niyan” Hindi niya alam kung ano ang nagtulak sa kanyang hawakan ang balikat ni Lyan. But something just snapped inside him upon touching her.

Parang tinutusok ang kanyang damdamin nang makita niya ang mata ni Lyan na may namumuong luha.

Is this how painful to see a girl cry?

“Salamat. Hindi ko alam ang gagawin ko kapag nawala ito.” Yinakap naman ni Lyan ang kanyang wallet.

“Mukhang nahalata niyang Hindi ka taga dito. “ Napailing iling pa si Ian. “At huwag ka masyadong mag-alala kung mananakawan ka. Mayaman naman ang amo mo. “

“Pero, sayang din ito. Ang laking pera pa naman nito”

Natahimik na lamang si Ian. Bakit pa niya ikukumpara ang halaga ng pera. Marahil ay malaking bagay na ito sa kanya dahil pinaghirapan niya ito. Ian just receives projects at agad na milyon na ito.

“Tama, Kaya naman may kapalit iyong paghabol ko sa snatcher mo” Napa-angat ng titig si Lyan sa kanya.

“Ah! Oo sige, ililibre kita!”

“Nope” Napailing-iling na sabi naman nito. “May Business Ball ngayong gabi, tapos dapat ay hindi na ako pupunta pero, matatalakan ako ng Ate ko” biglang naging problemado ang hitsura ni Ian kaya naman naalarma si Lyan.

“Kailangan ko ng date. Wala naman akong date. Okay lang naman sana na mag-isa ako kaso, nakakalungkot mag-isa”

Parang na-awa si Lyan kay Ian nang bigla siyang naging malungkot.  “Pwede mo ba akong samahan?”

Hindi na tanggihan ni Lyan ang pakiusap ni Ian. Besides, He did a good thing today. Sasamahan lang naman niya ang binata sa Ball. Ngunit hindi naman niya aasahang makikita siya ng kanyang Amo.

“It’s Late, Sorry nagamit ko yata ang buong Day Off mo” untag naman sa kanya ni Ian nang makarating sila sa tapat ng bahay ni Chase.

“Hindi. Kung hindi dahil sa’yo wala na akong pera ngayon” Napangiting saad naman ni Lyan.

“Okay. Sige. Thank you. Mag-Iingat ka palagi”

Hinintay ni Lyan na makaalis ang kotse ni Ian bago siya sana papasok sa loob. But another one came in, She knows this is Chase. Kaya naman naisipan niyang huwag munang pumasok. Hindi rin maganda ang ekpresyon ni Chase kanina.

Nakita naman ni Lyan si Kim na sinalubong si Chase.

Bigla naman itong napahawak sa kanyang braso. Ito ang brasong hinawakan ni Chase kanina. She never expected to see Chase like that.

“Lagot, masesesante na yata ako” bulong naman nito sa kanyang sarili nang makalabas si Chase sa sasakyan.

“Mauna ka na sa loob Kim.” Lalong nanindig ang balahibo niya nang tumigil sa tapat niya si Chase.

Nabalot sila ng katahimikan nang titigan siya ni Chase mula ulo hanggang paa. She wished Chase would just yell at her because his silence makes her more terrified.

“What’s this? I thought you were with my kids? Tapos makikita lang kita sa Party? Hindi ka pa nag-paalam sa akin. “

“Sir nagpaala-“

“I know you have a personal life. I get that. Ang hindi ko lang maintindihan ay bakit hindi ka man lang nag-sabi sa akin na lalabas ka? “

“Kase po kaninang-“

“At makikita lamang kitang kasama si Ian. I would never expect you to be there. Sobrang nagulat ako dahil ang buong akala ko ay nasa bahay ka lamang”

Napatikom na lamang ng bibig ni Lyan nang makita niyang namumula na ang mga mata nito. It means he’s really angry. Mukhang tapos na ang masasayang araw niya dito sa bahay ni Chase.

“At bakit ka nga pala sumama kay Ian? Hindi ba’t kailan lang nang mag-kakilala kayo?” Tuluyan nang bumigay ang galit sa boses ni Chase.

“S-Sir..”

“It was her Day Off, Sir.” Napalingon si Lyan nang makita niya si Kim sa may pintoan. “Sorry Sir. But I overheard your conversation.” Napayuko pa ito.

“Was it today?” napahina naman ang boses ni Chase.

“I believe you and I agreed that today will be her regular day off. It means wala po siya sa working hours. Naatasan po akong mag-bantay sa mga bata ngayong araw. So I have the others followed you today”

“Nag-paalam kaba sa akin kaninang umaga na lalabas ka?” Chase tried to avoid Lyan’s eyes

“Opo, Sir. Kaso nagmamadali po kayong lumabas” Napayuko naman si Lyan.

Mariing napapikit si Chase at inalis ang suot nitong ribbon. Napasama naman ang titig niya kay Kim kaya umilag kaagad si Kim sa tingin ni Chase.

Walang pasabing nag-lakad na lamang papasok sa loob si Chase at nilagpasan ang dalawa.

“Ewan ko sa’yo Chase..” he shook his head as he took the stairs. Maybe this is the cause of the stress that he is having these past few days.

**

Bago sumakay si Lyan sa sasakyan upang ihatid ang mga bata ay hinabol niya sila Kim at si Chase na nag-mamadaling sumakay sa Kotse.

“Sir, iyong baon niyo po.” Saglit lamang na napadungaw ang tingin ni Chase sa kanya bago ito tuluyang pumasok sa sasakyan. Si Kim na rin ang kumuha ng Lunch pack ni Chase. Maybe he is still mad about last night. Dapat nga naman ay nag-paalam man lang siya kahapon. After all, Chase is her employer.

Bagong araw ulit ang sumalubong sa mga bata. Lyan thinks they are becoming more of a normal kid each day. Nakakatuwa lamang dahil unti-unting nakikita ng kambal ang tunay na mundo.

Iyon lamang ay hindi pa rin maalis ang mga taong inggit sa dalawa. Last night, Chase got the throne as the richest man in San Vidad, Mas uusbong ang usapang kakalat sa buong syudad. At mas maraming didistansya sa kambal.

But Lyan always makes sure that they won’t feel alone. Kaya naman laging nakaantabay si Lyan upang samahan sila sa pag-kain. And she can say that the twins are independent. Masaya sila kahit silang dalawa lamang ang mag-kausap o mag-kalaro. Hindi rin kase nalalayo ang gusto ng isa’t isa.

“Ate Lyan can we go to the mart later?” Napatigil naman sa pag-kain si Lyan nang biglang mag-salita si Jana.

“Why? May bibilhin ka ba doon?”

“Jin-Jan saved some coins. We will buy a present for Dad. Malapit na ang birthday niya diba?”

Parang nakakatunaw ng dibdib ang sinabi ni Jana. Although she is aware that they have a bad relationship with their Dad, she never expected that these two would be that thoughtful.

“Ang sweet naman ninyong dalawa” Naaliw naman si Lyan at pinisil ang kanilang pisngi.

“Dad carried me when I hit my head. He was so scared”

“That’s because he loves you” ang sabi naman ni Lyan 

“I like it when Dad carries me”

Nawala ang ngiti sa mukha ni Lyan nang marinig niya ang sumunod na sinabi ni Jana. Deep inside, these kids wanted to be loved by their Dad. Sana naririnig ito ni Chase.

“I want to play with Dad too. But he is busy always” Jin also chimed in.

“Daddy and Mommy is always with Jin-Jan’s heart okay? Don’t forget that”

“Where is Ate Lyan then?” Biglang tanong naman ni Jin

“Ate Lyan is right here” Mahinang napatawa naman si Lyan upang itaas ang mood ng dalawang bata.

Katulad ng ipinangako ni Lyan ay sinamahan niya ang mga bata upang mamili ng gusto nilang ipasalubong sa kanilang Daddy. Lyan left the decision to the kids. Mukhang nasa tamang edad na sila upang magdesisyon. She just watched the kids as they look around.

“I’ll pick this!” Napatingin naman si Lyan kay Jin nang mapalakas ang boses nito. Iniangat naman niya ang isang box ng band-aid. Napakunot naman ang noo ni Lyan nang mahawakan niya ito.

“Ah, this.. Daddy needs this” sumang-ayon naman si Jana

“Bakit? Para saan ang band-aid?” tanong naman ni Lyan sa kanila.

“Lagi hawak ni Daddy ang ulo niya. Maybe it always hurts so this could help him” Napatitig naman si Lyan sa box ng band-aid. Napahanga siya sa realization ng mga bata. Sinong mag-aakala na kahit ang mga bagay na iyon ay mapapansin din pala nila.

“Oh sige, ano pa sige na pili pa kayo.”

Napatakbo naman si Jin sa malaking Ref. Inabot naman niya ang isang pack ng Canned Beers. Bale anima ng karga nitong canned beer

“Why would you give that to dad?” Gulat na tanong naman ni Lyan.

“Daddy always drinks this. “

Hindi nakaimik si Lyan. Gusto sana niyang tutolan ang mga bata ngunit abot tenga ang ngiti nila sa ideyang ito.

“Okay. Let’s buy this one. “

ChildCare544: Avoid disappointing your kids so much. Kung hindi naman nakakasama sa kanila ang desiyon nila o ang nagawa nila ay subukan nating intindihin ng maigi. Hurting their pride at a very young age is bad. And this is also one way of supporting them..

Nang mapatulog ni Lyan ang mga bata ay lumabas siya sa Garden. Laging dito ang kanyang tambayan tuwing hindi pa siya inaantok. Napansin ni Lyan ang Bintana sa kwarto ni Chase. Mukhang gising pa siya at paniguradong trabaho parin ang ginagawa nito.

The kids’ situation is hard because they don’t have a Mother at hindi rin sila naasikaso ng kanilang Ama. But when Lyan thinks it over again, Chase is having a hard time too. Malaking stress ang trabaho sa kanya. Idagdag mo pa ang parenting. Batid ni Lyan na mukhang wala pa masyadong alam si Chase sa pagpapamilya dahil buong buhay niya ay ang negosyo lamang yata ang inatupag niya.

Naisipan ni Lyan na katokin si Chase nang mai-pagtimpla niya ito ng mainit na gatas.  When she heard Chase’s granting her a permission to enter, she immediately opened the door. 

At ano pa nga ba ang aasahan niyang madadatnan niya. It was Chase in his table full of paper works. Mukhang hindi pa niya napapalitan ang kanyang damit na nanggaling sa opisina. It’s already passed 11pm.

“Sir, Uminom po muna kayo ng gatas bago po kayo matulog mamaya” Maingat namang inilapag ni Lyan ang baso ng gatas sa kanyang lamesa.

Akala niya noong isang gabi ay katapusan na niya sa trabaho. Noon niya lang ulit nakitang nagalit si Chase. Well she understands that part. Natural naman na kakabahan siyang makita siya ni Chase doon while thinking she is with her kids. In the first place she was hired to take care of them.

“Thank You. “ tipid naman nitong sagot habang nakatutok parin sa kanyang ginagawa.

“Lyan..” Tatalikod na sana siya ngunit bigla siyang tinawag ni Chase.

“It was wrong of me to be mad at you. I’m Sorry. Ang akala ko lang talaga ay kasama mo ang mga bata. Naiisip ko kaagad na basta iniwan mo na lang sila”

“Okay lang po, Sir. Naiintindihan ko po kayo. Mali rin po na hindi ako nag-paalam ng maayos”

Bigla namang isinarado ni Chase ang kanyang Laptop at inayos ang mga papel sa kanyang harapan.

“Lahat ng mga naging Nanny ng kambal ay basta na lamang silang iniiwan dahil hindi nila kayang tiisin ang ugali nila. Naging panatag ako nang dumating ka. “ Finally, Chase looked up at her.

“Napansin kong mas naging masiyahin si Jin at Jana nitong mga nagdaang buwan. I was satisfied. Dahil ito ‘yong bagay na hindi ko naibibigay sa kanila.”

Napatayo naman ito at nag-alis ng necktie sa harapan ni Lyan. She knew there is nothing wrong about it. Pero bigla siyang kinabahan habang nakatitig sa kanyang necktie.

“I can provide everything that you need. Kung pera ay dadagdagan ko pa ang bayad sa’yo..” Sinundan lamang ni Lyan ng tingin si Chase nang maglakad ito palapit sa kanya.

“Just stay in our lives…”

Mistulang napako si Lyan sa kinatatayuan niya nang marinig niya ang sinabi ni Chase. His words were unexpected. But it touched her heart.

This time, it seemed like Chase is begging for someone to stay. Dahil na rin siguro sa sinabi niyang dumarating at umaalis ang mga tao sa buhay ng kambal. She knows that. But to hear it directly from Chase, it was like a miracle.

“B-Bakit..po kayo natatakot maiwan?” Hindi napigilan ni Lyan ang kanyang bibig at diretsang nasabi niya kay Chase ang kanyang naiiisip.

“I’m a freaking rich. But I have no one on my side..Even my Mother left me. It’s so unfair” Tinakpan naman niya ng ngiti ng mapait na mga salitang nanggaling sa kanya. He walked closer to the windows maybe to avoid making an eye contacting with her. He was never good at this.

“I hated her so much for leaving like that. She just died..”

“Pero naniniwala po akong mahal kayo ng Mommy niyo, Sir…”

Nakarinig lamang ng mahinang tawa si Lyan mula kay Chase.

“My Mother died without even saying that she loves me because she was so busy to do it. Hindi na nga nabilang ni Mommy kung ilang beses na akong nag-birthday bago siya mamatay. “

Hindi namalayan ni Lyan ang pagtulo ng kanyang mga luha. Napakasakit ng mga salitang narinig niya. Hindi lumingon si Chase kahit saglit. She didn’t even hear him say a word after that. Nanatili siyang tahimik ng matagal.

**