Chapter 6

Challenge from the Boss!

Napaawang ang bibig ni Lyan nang bigla niyang maramdaman na tumahik yata ang buong bahay matapos niya mapasigaw.

Nakita niya ang mahinang pagtawa ni Sir Chase. Gwapo sa malapitan, Gwapo parin sa malayuan. Anong klaseng nilalang ito? Pati pagtawa poise na poise.

“Pwede ko bang makausap muna si Lyan?” paalam naman nito kila Secretary Kim at Aling Teressa.

Parang gusto na lamang ni Lyan sumama kila Sally habang paalis sila ng Kusina. Ito na ba yung D-Day? Na sesesantihin na naman siya?

“Gusto mo bang kumain muna bago tayo magusap?” He asked.

“Hindi po. Sabihin niyo na po ngayon” Napailing iling si Lyan

“Well, You may have seen my kids. Hindi ordinaryong Nanny ang katapat nila.” Ang sabi naman ni Chase.

“I can raise your pay…”

Parang nag spark ang mga mata ni Lyan na napatingin kay Chase. “Talaga po!?”

“If.. you successfully accomplish my challenges”

Saglit na napatigil si Chase pagkain at pinunasan niya ang kanyang bibig. Hindi rin alam ni Lyan kung bakit pati sa pagpunas niya ng labi ay nakaantabay siya. But It was worth it. Saan pa ba siya makakakita ng ganitong kapula at kasexyng labi?

“You see, My twins are very picky eater. They aren’t eating proper meals. Panay chocolates. “

Napatayo si Chase. Nag angat din ng tingin si Lyan sa kanya. Kanina pa nakatuon ang titig niya dito. Ni minsan hindi pa niya inilipat ang titig niya.

Chase doesn’t look like a Dad. Napakakinis, Matipuno. Tamang tama ang pangangatawan sa kanyang tangkad. Siguro nakakadagdag ang mga damit niya sa kagwapuhan niya. But all in all. Chase is a complete total package. Matalino tignan, Malinis, at napakaporma.

“If you make them eat a proper meal. I’ll raise your pay. If your challenge is consistent. Ibibigay ko ulit ang pangalawang challenge” Napatigil si Chase sa harapan niya.

“For every accomplished challenge, Your pay will be higher.”

Wala sa isip na napatango tango lamang si Lyan habang nakatingin sa kanya. “I need an answer. Not just..you know gestures”

“Ah! Opo Sir. Ako pa! Kayang kaya po yan!” Parang nagulat si Chase sa pagkalakas lakas na boses ni Lyan.

**

Bago tumuloy sa kanyang kwarto si Chase ay nakita niya ang pintoan sa kwarto ng mga bata. Mukhang maaga napatulog ang dalawa ngayon. Dahan dahan niyang i-sinarado ang pintoan.

He could give a good life to twins. Maliit na bagay lamang ‘yan sa kanya. He was able to leave his life in Italy at nagpatuloy siya dito. Everything went smoothly with his business. He is successful and rich.

Lahat ng bagay kaya niyang ibigay sa kanila. But there is one thing that he can’t give—A new replacement to their Mother.

Aminado naman si Chase hindi pa kaya ng dalawa na palitan ang Mama nila. Isa pa, He is not close to them and it felt like they are not acknowledging him as their Father. Isa rin siguro sa mga rason kung bakit walang nagtatagal na Nanny sa kanila ay dahil pakiramdam nila walang nang ibang mas hihigit pa sa Mama nila.

He felt bad for them. Ang mawalan ng Ina sa maagang edad ay masakit at mahirap. But the twins has a life ahead of them. He still needs to find a way to give them a bright future. Kahit ito man lang ang maibigay niya bilang isang Ama.

Nang makapasok siya sa kanyang silid ay nadatnan niya si Secretary Kim na inaayaos ang kanyang higahan.

“What’s with this?” Napangisi siya nang makita niya ang kanyang kama na napakaayos. Parang ngayon lamang inayos ito ng kanyang sekretarya.

“It’s a congratulatory gift for you Sir” ani naman ni Kim.

“I don’t understand” he said

“Dahil kumain po kayo ng dinner dito sa bahay, Baka maisipan niyo din pong matulog ng mahimbing ngayong gabi” Nakangiting saad naman ni Kim sa kanya.

“Kaya hindi kita mai-pagpalit, Kim. Napaka thoughtful mo palagi” ang sabi naman ni Chase habang hinuhubad ang kanyang coat. Agad na kinuha ni Kim ang kanyang coat at ang necktie na hinubad niya.

“Nai-handa ko na din po ang susuotin niyo bukas sa Launching ng RosaKing.”

“Yes, Thank You.” Ang sabi naman ni Chase.

When Kim left, Napatingin siya sa kanyang silid. It’s him alone again. Ano baa ng pakiramdam na uuwi kang may kasama ka sa sarili mong silid? Maybe he forgot that feeling already..

Mag mula nang kinuha niya ang kambal, parang hindi na niya maisip na makipag relasyon ulit. Although he dated Hana before, ngunit hindi pabor ang dalaga sa kanyang mga anak.

Finding a partner that is par on his Twin’s craziness is hard. Maybe he has to forget about finding a partner.

**

Napangisi si Lyan nang may narinig siyang yabag na maliliit na papalapit sa kusina.

“Hmmm! Ang sarap talaga!” Kunwari ay tinikman niya ang kanyang niluluto.

“Oh! Jin!” Tawag niya sa bata nang akamang tatalikod na ito pabalik sa taas.

“Shut Up!” inirapan lang naman ni Jin ito.

Pareho silang natahimik nang may narinig silang tunog.. Tunog ng sikmura.

“Are you hungry?” ani naman ni Lyan habang kinakagat niya ang labi. Pinipigilan kase nito ang kanyang pag tawa.

“No way!” Pagtatanggi naman ni Jin

“Sige! You can sleep hungry!” ang sabi naman ni Lyan habang papalakad ito palayo sa kusina. “Hungry Monster will visit your dreams! Roar!”

Biglang napatigil ang bata. Dahan dahan siyang lumingon kay Lyan “What Monster?”

“You know, the Monster wo loves to eat. Binibisita niya ‘yong mga batang gutom natutulog. Kase you are thinking about food diba? Nako! He is so scary!” Napatakip sa bunganga si Lyan at kunwari ay umakto siyang takot.

Surprisingly, Jin is like buying it. “You’re not kidding right?”

“Why would I? I’m scared to that Monster too”

“I don’t believe you” naghalukipkip naman si Jin.

Kinuha naman ni Lyan ang sopas na kakatapos lang niya maluto at inilapag sa lamesa. “Do you want to hear the story of the Hungry Monster?”

“If you insist” taas noo nitong saad habang papalapit sa lamesa.

Nagsandok ng sopas si Lyan sa dalawang mangkok. Naisip niyang gugutomin ang dalawa pagsapit ng gabi. And a hot soup would be good for a hungry stomach. Para na din hindi mabigla ang tyan kapag kakain.

“Halika na Jana. ‘Wag ka na magtago diyan”

Kanina pa niya napansin na may nakabuntot sa kanya. It is expected that wherever Jin is there Jana behind him.

Tumakbo naman si Jana palapit kapatid niya. Inilatag naman ni Lyan ang dalawnag bowl ng sopas sa tapat nila.

“So, what is the story of the Hungry Monster?” Jana asked her. Umupo si Lyan sa tapat nila nang maihanda niya ang gatas ng dalawa.

“Si Hungry Monster ay kinatatakutan ng maraming bata. Alam niyo kung bakit?” Nakuha naman kaagad niya ang atensyon ng dalawa

“Dahil siya ang nagnanakaw ng mga pagkain ng mga bata! At hindi lang ‘yon.. He hates kids who are wasting food. Alam niyo ba ginawa niya sa isang batang kilala ko?”

Saglit na napatigil si Jana nang makita niyang nilalantakan ng dalawang ang sopas na ginawa niya “Dahil he loves food. He is a Monster who loves food so he hates to see it getting wasted. Tinatakot niya ang mga batang nagtatapon ng pagkain. “

In the back of her mind she wants to laugh. Tama ang desisyon niyang Sopas ang iluto niya. Bukod sa maganda sa tyan ang mainit na pagkaing ito, Masustansya din ito dahil hinaluan niya ng chopped carrots and cabbage. Hindi mo gaano mahahalata ang mga ganitong veggies na nakasahog sa pagkain ng bata dahil hindi naman ito masyadong nakakaapekto sa lasa ng pagkain.

“So what happened to the kid?” ang sabi naman ni Jin habang paubos na niya ang sopas niya.

“He was crying. He made a pinky-swear to the Monster that he will eat again” ang saad naman ni Lyan habang dinadagdagan pa ang mangkok ni Jin.Dahil patuloy lang naman itong kumakain.

“I want to eat delicious food. I don’t like food that Sally gives us” bigla namang nagsalita si Jana. Napangiti si Lyan nang nakita niyang may carrots pa siya sa bibig.

“Why? Masarap naman ang luto ni Aling Sally ah”

“It looks like boring. It’s not delicious” Nakangusong saad pa nito.

Hindi na namalayan ni Lyan ang oras nang makatapos siya sa pagliligpit. Inihatid muna niya ang kambal sa kwarto at hinintay na makatulog bago siya naglinis ng kalat sa kusina.

Naisip niyang magpalipas muna ng ilang minute sa garden. Dahil medyo malamig na ang simoy ng hangin. Masarap tumambay sa laba kapag ganitong panahon.

Nang mag angat siya ng titig ay nakita niya si Chase na nasa balcony ng kanyang kwarto. Napakalayo ng tingin nito habang nilalagok ang alak na iniinom nito.

“Tama yata ang sabi nila. May mga taong hindi nakakatulog kapag hindi nakakainom” bulong naman nito habang pinagmamasdan si Chase.

“Ang gwapo niya, Pero mukhang malungkot siya” ani pa nito habang parang kinukuhanan niya ng litrato si Chase gamit ang dalawang kamay niya.

“Bakit napakalungkot ninyong mag-aama?”

**