Chapter 4

CHAPTER 4

“Ayanella!” Nayayamot kong nilingon si Franco na ngayon ay tumatakbo na naman papunta sa direksyon ko.

Agad na nahampas ni Riley ang braso ko habang impit siyang napatili sa tabi ko. Kasalukuyan kaming narito sa octagon bench na nakapalibot sa puno ng acacia.

Parehas naming vacant ni Riley kaya napagpasyahan naming tumambay malapit sa field. Nakarating na rin sa kanya ang balita na ako ang kinukulit-kulit ni Franco. Kanina niya pa ako inaasar ngunit panay kibit balikat lang ang sinasagot ko sa kanya.

“Ayan na si fafa Franco, bestie!” Kinikilig na sabi ni Riley sa tabi ko kaya inirapan ko siya.

“Ma-issue ka rin ano? Para kang yung mga etchoserang froglets sa department namin.” Sagot ko sa kanya na ikinahagikgik niya.

“Well, bagay naman kasi kayo kaya okay lang ‘yan. Ship ko kayo.” Sabi niya pa na ikinailing ko na lang.

“Tse!” Saway ko.

Hindi na siya nakasagot nang makalapit na ng tuluyan sa kinauupuan namin si Franco. Saglit muna siyang hindi nagsalita upang maghabol ng hininga ngunit ngumiti siya sa amin. Dahil doon ay naramdam ko ang pasimpleng pagkurot ni Riley sa tagiliran ko.

Damn. Ang babaeng ‘to talaga, mapanakit lalo na pag kinikilig.

“Hi, girls!” Bati sa amin ni Franco at ang loka-loka kong bestfriend ay agad namang sumagot.

“Hello, Franco. Ako nga pala si Riley. Bestfriend ako ni Aya.” Naglahad pa ng kamay si Riley na inabot naman ni Franco.

“Ikaw pala ang bestfriend na nakwento ni Ayanella. Hello sa’yo. Franco here, new friend ng bestfriend mo. I hope you won’t mind.” Pakilala at sagot din ni Franco.

Natawa naman si Riley bago binawi ang kamay niya mula sa kamay ni Franco.

“Sure! Sigurado kang friends ka lang ni Aya? Hindi mo siya popormahan?” Tanong niya pa na ikinalaki ng mga mata ko.

“Riley!” Saway ko sa kanya na ikinatawa lang ni Franco.

“Well, as you can see, masyadong reserved at matigas ang bestfriend mo. Kakaibiganin ko muna. Malay mo lumambot.” Makahulugang sagot ni Franco na impit na ikinatili ni Riley.

Nilingon ko si Franco na ngayon ay nakangisi na sa akin at pinaningkitan siya ng mga mata.

“Ang ibig mo bang sabihin ay type mo ang kaibigan ko?” Tanong muli ni Riley na tila kinikilig pa na mas lalong ikinalawak ng ngisi ni Franco.

Hinarap niya si Riley bago sinagot.

“Kaibigan na’tin. Friends na rin tayo, ha?” Palihis na sagot niya ngunit hindi pa rin iyon naging hadlang upang kiligin ng husto si Riley sa tabi ko.

“Sure!” Sagot ng bestie ko bago inayang umupo sa tabi namin si Franco.

Mabuti na lang at hindi sa akin tumabi si Franco dahil paniguradong uulanin kami ng tukso ni Riley. Napailing na lang ako bago inilabas ang mga reviewers ko.

“Ano nga palang dahilan bakit nagpunta ka rito?” Tanong ko kay Franco pagkatapos.

Maging siya ay naglabas din ng notes bago sumagot.

“Nakita kasi kita, saktong naghahanap ako ng matatambayan para magreview.” Aniya na ikinatango ko.

At least alam kong hindi niya ako kukulitin dahil magrereview din siya.

“Makapagreview nga rin. Nakakahiya naman sa inyo. Review session pa ‘to.” Sabat ni Riley na nasa pagitan namin ni Franco kaya napailing ako.

Natawa naman ang lalaki sa sinabi ng kaibigan.

“You’re funny.” Aniya na ikinatawa rin ni Riley.

“I know right!” Anang bestie ko.

“Buti nag-click kayo ni Ayanella. I mean, kasi tahimik siya at parang palaging seryoso sa buhay.” Sagot ni Franco.

“Since senior high magkaibigan na kami. Nasanay na ako sa kanya. Goal orriented kasi talaga ‘yang si Aya kaya may pagka-seryoso. Tsaka normal nang tahimik siya. Kapag nagsalita naman ‘yan hindi ka naman lugi dahil hindi naman siya tipid sumagot.” Pagkukwento ni Riley na tila wala ako sa tabi niya.

Napailing na lang ako sa bestie ko bago tumikhim.

“Kunwari wala ako rito.” Sabat ko na ikinatawa niya.

“Ay, nandiyan ka pala? Ang tahimik mo kasi.” Biro niya na ikinatawa nilang dalawa ni Franco.

Mulli akong napailing bago napabuntong hininga.

Ibinalik ko ang atensyon sa hawak kong reviewer at hinayaan na lang silang dalawa na maya-maya’y kapwa nanahimik na rin. Nang saglit ko silang lingunin ay nakita kong nagbabasa na rin sila ng kanya-kanyang notes at reviewer.

Mabuti naman dahil kailangan namin ang mag-aral ng seryoso at maigi para pumasa sa kanya-kanya naming mga quiz. Lahat ng course ay mahirap ngunit depende pa rin sa level of difficulty ‘yon at practice.

Sa department kasi namin ay uso ang pre-test and post test kaya required talaga ang mag-aral ng advance. Kila Riley naman ay madugo ang computations kaya kailangan niyang magkabisado ng formulas.

Ang kay Franco naman ay hindi ko masyadong alam ang practice ng sa kanila, gano’n pa man ay alam kong kailangan niya ring mag-aral ng matino. Kahit naman mukha siyang happy go lucky na tao ay naniniwala akong hindi niya ti-netake for granted ang course niya.

“Anong oras ang uwian nyo, Ayanella?” Napaangat ako ng tingin mula sa binabasa nang muling magsalita si Franco makalipas ang mahabang katahimikan.

“Bakit?” Pabalik kong tanong sa kanya.

“Ihahatid kita pauwi kung magkalapit lang yung oras uwian na’tin.” Sagot niya na ikinatigil ko.

“Ayie! Ehem! Dumadamoves!” Impit na pang-aasar ni Riley sa tabi ko ngunit hindi ko siya pinansin.

“No need. Kaya ko naman umuwi mag-isa.” Sabi ko bago ibinalik ang atensyon sa reviewer ko.

Sa higit isang linggo na palagi niya akong kinukulit ay ngayon lang siya nagpresintang ihatid ako. Hindi naman ako oblivious kung bakit niya ako kinukulit-kulit. May hinala akong may balak siyang magpalipad-hangin at pinatibay ‘yon ng naging sagot niya kanina kay Riley.

Sa totoo lang ay medyo tagilid ako sa kanya dahil sa mga naririnig kong babaero nga siya mula sa mga ka-department ko. Inoobserbahan ko lang kung totoo ba ang mga sabi-sabi na iyon. Tinitignan ko kung hanggang kailan siya magtatagal sa pangungulit niya.

At mukhang nagsisimula na siya sa pagdamoves na tulad ng sinasabi ni Riley.

“Okay. Pero pag nagbago ang isip mo, sabihin mo lang.” Ani Franco na tila ba hindi sineryoso ang pag-hindi ko sa kanya.

Napailing na lang ako. Hindi na niya kailangang malaman pa ang oras ng uwian ko dahil hindi rin naman ako uuwi agad. May meeting kami mamaya kasama ng pageant team ng department namin dahil kailangan daw nila akong ‘ihanda’ sa pageant na gaganapin may higit isang buwan na lang mula ngayon.

Lihim akong napabuntong hininga dahil mukhang ma-i-stress ako ng sobra sa mga susunod na araw. Idagdag pa si Franco sa stressors ko.

***