LOGIN
Nag-aayos ako ng gamit sa men's locker room. Ang dami kasing nagbibihis this hour eh, syempre obligasyon kong busugin ang mga mata ko sa nagkalat na mga pandesal. Newly baked pa 'yan ah, hot eh.
Hmm!
Hindi naman nila ako napapansin dahil kanya-kanya silang busy-ness. Pero nagulantang ang lahat nang may babaeng lakas maka-grand entrance. Gosh. I wish I can do that someday. Lahat napatingin sa kanya.
"Nasaan si Miel Lordan?" maangas niyang tanong.
But wait, that's me.
May mga sumipol pa. "Oy Miel hanap ka oh."
Uh, who’s that girl? She’s kinda familiar.
"Hanep. Chix mo tol?" tanong ni Andrew with matching akbay sa akin. Oh my, napapikit ako dahil sa pakiramdam na magkadikit ang katawan namin ni Andrew ngayon.
Minulat ko ang mata nang bahagya niya akong binunggo ng balikat niya.
Gosh, magpigil Miel! Magpigil!
"Bakit?" astig at buo ang boses kong tanong.
Walang ano-ano'y hinila niya ang kwelyo ko papunta sa CR na siyang katabi lang ng locker room.
Wait! What is she doing?
Inulan kami ng kantyawan at sipol ng nga papabols dito.
Pinasok niya ako sa isang cubicle. Windang na windang ako sa akto ni girl. Pilit niya akong hinahalikan.
"What the! What are you doing?" buo pa rin ang boses kong tanong habang nakakunot ang noo dahil sa pagtataka.
"Hahalikan ka. 'Di ba obvious? Sabi ko naman sa'yo diba, matagal na kitang gusto." Hindi na ako nakapag-react nang tuluyan niya na akong nahalikan.
Oh my gosh. Ang first kiss ko! Tinulak ko siya't sinampal kaya siya naman ang windang ngayon. Napahawak siya sa pisngi niyang nasampal ko.
Kaya pala siya familiar. Siya itong babaeng bigla na lang mag-a-appear sa harap ko at sabihing gusto niya ako.
"Hindi tayo talo, ano ba!" Hindi ko napigilang maipakita sa kanya ang tunay na ako.
"Ba-bakla... bakla k-ka?"
"Yes. I'm a gay kaya hindi tayo talo. Mas pretty pa nga ako sa'yo no. Don't you dare spread what you knew, I can change your life in just a minute," pagbabanta ko.
"Bakla ka." Hindi na siya tanong kundi statement at tulaley ang peg niya. Parang na-trauma. Gosh. Traumatic pala 'pag malamang bakla ang lalaking gusto mo?
"Yes, miss kaya –"
"You know my name –" Naputol ang sasabihin niya dahil fainted princess ang peg niya.
Gosh. What to do.
"Oy tol. Maya niyo na ipatuloy 'yan, may klase pa tayo," may pang-asar na tonong sabi ng kasama ko sa labas.
I cleared my throat and make my voice deep again. "O-oo tol, sandali lang."
"Swerte ni Miel, siya na ang hinihila."
"Siya na ang ginagahasa."
"I'm sure enjoy na enjoy 'yan."
At marami pa akong maling conclusions na narinig.
The next days, nabalitaan kung hindi na nakapasok ang babae. I found out she's Missy Variego, an engineering department student.
Until school year end, walang balita sa kanya. Mag-thi-third year college na kami at walang Missy Variego ang nagpa-enroll. Even her family, walang balita.
Maraming nagsasabi na baka napano na ito. May iba ring nag-sa-suggest na magpamisa na para kung saan man siya napadpad at least napadasalan na.
After that incident kasi sa CR, dinala ko siya sa clinic. Naiwan siya sandali ng nurse and then doon na nagsimula ang Nasaan Ka Maruja – este Missy Operation dahil nga sa biglang pagkawala niya.
Feeling ko tuloy ako ang suspect. Ako ang may sala kung bakit nangyari sa kanya iyon.
Shucks. I’m Miel Lordan, naturingang heartthrob sa university. Pero habang pinagkakaguluhan ako ng mga babae ay siya namang pandidiri ko sa kanila.
Hello? Hindi nga kami talo!
I was pacing back and forth inside my room. Here it is again. I stare at my hands. Its trembling and sweating, but I can’t feel it. It feels like it isn’t my hands. I clutched my head and it feels like I’m not holding my head.Naiiyak na ako. I’m panicking, I’m so anxious. Kinuha ko ang cellphone ko na nasa kama.“Right its 6 in the evening. I’m inside my room, inside our house. Is it a while ago when I talked to Mira?” Tiningnan ko ang pinto ko. “I think so, yeah Mira just left my room.”Hinigpitan ko ang paghawak sa cellphone ko. Shucks, here I am again. Oh, dear Lord please help me.“The date today is July 3, 2020 and yesterday I was with Miel. Yes, Miel...”
“Which color do you think suits me?” Ang gay man nagpapakalalaki na naman ngayon habang pumipili ng damit niya. Ang mga saleslady rito eh nakalimutan yatang may trabaho silang aatupagin kakatingin dito sa baklang ‘to.Pinagpalit-palit niya ang dalawang polo shirt na kulay maroon at gray. Hindi naman ako makasagot agad dahil pareho namang bagay sa kanya.“Kunin mo na lang dalawa,” sabi ko.He just shrugged his shoulder and said Okay. Okay, talk about that he can buy anything.Alas onse na ng umaga at sa ilang stores na aming napapasukan, mas marami pang damit ang nabibili niya kaysa sa akin. Walong bags lang ang bitbit ko ngayon habang ang kanya ay isang dosena.Naglalakad kami at papunta sa food court.“Sana pala sinama mo si Flynn para may taga bitbit tayo,” sabi ko sa gitna
Mabilis ang paglipas ng araw at mabilis din akong naging komportable kay Miel. Baklang-bakla talaga siya na naging komportable na ako sa kanya. Dapat ko ng balewalain kung ano mang pagtingin na mayroon ako sa kanya simula noong kinilig ako sa ginawa niya.Wala na, siya na mismo ang pumatay sa kilig kong ‘yon.Madalas na kaming mag-hang-out ngayon, pero minsan nagiging third wheel ako sa kanilang dalawa ni Flynn. Kaya kitang-kita ko ang kalandian nilang dalawa ‘pag magkasama kaming tatlo.Okay naman si Flynn, mabait at walang panghuhusga.“Ate? Aalis ka?” t
Lumagok ako ng tubig na para bang nakipagkarera ako saka bahagyang binagsak ang baso sa mesa.“What?!” gulat na turan ng gay man na ito. Ibinaba niya ang kutsara at tinidor.Nasa isang fast-food chain na kami at kumakain pero hindi pa rin ako maka-get over sa na-witness ko kanina.“Fuck, you’re really gay,” I said with disbelief and amazement. Yes, I know he’s gay. But I don’t know to what extent his gayness is. The lady just stripped in front of him and... well I appreciate how he covered her body, but to be not affected? It’s on different level.He make-face. “Why? Do you believe I’m straight?”“Hindi lang ako maka-get over. Based on your reaction, its usual, isn’t it?” Dahan-dahan siyang tumango.Kinuha ko na rin ang kutsara’t
“You will be enrolled as a first-year student again, Missy,” sabi ni Mama habang nagmamaneho.“I expected that Ma,” sagot ko naman na diretso lang ang tingin sa daan.Papunta kami ng BIS ngayon at last day na ng enrollment. I had two weeks of thinking about going to school again and I decided.“Will you still take the same course?”“Of course, Ma. Bachelor of Science in Software Engineering is the best.”
Nakahilata lang ako sa kama rito sa kwarto ko at kanina ko pa tinitigan ang number ni baklang Miel sa cellphone.Dalawang araw na ang nakalipas pero iniisip ko pa rin kung tatawagan ko ba siya o hindi. Kung tatawagan nama’y wala rin akong sasabihin. Yes, I helped him, but I don’t intend to make him pay back. If he owed me his life, I haven’t thought of any things on how to pay that.Binalik ko na lang ang cellphone sa bedside table ko at humilata ulit, tiningnan ang kisame. Nakarinig ako ng pagkatok mula sa pinto, bumukas iyon at pumasok si Mira.“Ate!” She&rs