All Chapters of The Traumatic Kiss: Chapter 1 - Chapter 10

Nag-aayos ako ng gamit sa men's locker room. Ang dami kasing nagbibihis this hour eh, syempre obligasyon kong busugin ang mga mata ko sa nagkalat na mga pandesal. Newly baked pa 'yan ah, hot eh.Hmm!Hindi naman nila ako napapansin dahil kanya-kanya silang busy-ness. Pero nagulantang ang lahat nang may babaeng lakas maka-grand entrance. Gosh. I wish I can do that someday. Lahat napatingin sa kanya."Nasaan si Miel Lordan?" maangas niyang tanong.But wait, that's me.May mga sumipol pa. "Oy Miel hanap ka oh."Uh, who’s that girl? She’s kinda familiar."Hanep. Chix mo tol?" tanong ni Andrew with matching akbay sa akin. Oh my, napapikit ako dahil sa pakiramdam na magkadikit ang katawan namin ni Andrew ngayon.Minulat ko ang mata na

Maingay pa rin ang music na nagpe-play. Nagbukas ako ng isang coke in can na dala ko. Lumabas ako ng tent at umupo sa malaking bato sa harap nito at tinungga ang coke. At sa lahat ng kilos kong 'yon nakatayo't nakasunod ang tingin ng lalaking 'to sa akin.Tiningnan ko siya. "May kailangan ka pa?" tanong ko."A-ah ano..." Napatingin ako sa coke na hawak ko. Pumasok ako ulit sa loob ng tent at kumuha ng isa pa. Baka kasi na-stress ang lalamunan niya kakasigaw kanina."Oh." Initsa ko iyon sa kanya at ‘di siya magkamayaw sa pagsalo. "S-salamat.""May speech deficiency ka ba?" tanong ko bago tinungga ulit ang coke."Huh? Wala. Bakit mo nasabi?""Kanina ka pa nauutal.""Ay hindi. Nagulat lang ako sa'yo. Hindi mo ba ako kilala? P-pwede ba kitang hawakan?" Nagtanong

Malalim na ang gabi. Sinipat ko ang cellphone para tingnan ang oras. Alas onse na pala, pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok. Gano’n din yata ang kasama kong ‘to na kanina pa walang imik at kibo.Nagbukas ako ng cup noodles na dala ko, binigyan ko rin siya. Mabuti nalang talaga at sobra-sobra ang mga dala ko.Pinahiram ko na rin siya ng damit. Tshirt iyon dahil 'yon naman ang damit ko lahat, pati na rin camouflage shorts. Asiwang-asiwa na rin kasi ako sa itsura niya, hindi na ako nag-e-enjoy. Masakit na sa mata.Pagkatapos kumain ay nagsindi ako ng mga sanga, malayo-layo sa tent. Mahirap na kung malapit, masunog pa eh. Napapagitnaan namin ang apoy at wala kaming imik. Pero maya-maya lang ay panay ang titig niya sa akin. Ano bang problema ng baklang 'to?"Anong tingin 'yan?""Ahm..." Para siyang balisa, hindi mapakali. Panay ri

Nakaramdam ako ng mahinang tapik sa pisngi.“Wake up, Missy.” Umungol ako at balak pa sanang humingi ng 5 more minutes nang maramdaman ko kung anong posisyon ko.Inangat ko ang ulo mula sa pagkakasandal sa balikat niya. Masyado akong malapit sa pisngi niya kaya nang lumingon siya sa akin ay napakalapit namin sa isa’t-isa. I got a chance again to see his hypnotic brown eyes. Yes, hypnotic, because every time I stare at them it feels like it’s inviting me to be drown deep down what’s beyond those expression.“We’re here. Sabog ka girl?”And every time after I appreciate him, he never fails to remind me that he’s gay with just his simple words.“Nan-nandito na tayo? Tulog ako buong byahe?”“Hmm...” Tumayo na siya at saka ini-stretch ang balikat

  “You will be enrolled as a first-year student again, Missy,” sabi ni Mama habang nagmamaneho.“I expected that Ma,” sagot ko naman na diretso lang ang tingin sa daan.Papunta kami ng BIS ngayon at last day na ng enrollment. I had two weeks of thinking about going to school again and I decided.“Will you still take the same course?”“Of course, Ma. Bachelor of Science in Software Engineering is the best.”