All Chapters of Magdalena: Chapter 21 - Chapter 30

Ikaw ba naman, alam na niya ang buong nangyari at mas magaling pa siya sa manghuhula kung sakali. “Pa’no niyo po nalaman manong?”“Iyan ang sinasabi ng iyong mga mata anak.” ang sagot ni Karding. “Syempre joke ko lang ulit ‘yon para mas makatotohanan ang lahat.” Dagdag niya sa kaniyang isip. Ilang sandali pa ay inumpisahan na ng albularyo ang kaniyang proseso. “Amanda, umupo ka ng matuwid at humawak sa metal na bola. Sisimulan na natin ang ritwal.” At sinunod nga ni Amanda ang bilin ng albularyo. Nagpausok siya ng insenso, dahil sa tapang ng amoy at kapal ng usok na nagmumula rito ay naubo-ubo ang dalawa, pero tiniis nila iyon para lamang sa ikasasagot sa kanilang problema. Nagsimula na ngang mag chant itong si Albularyo, “uuuhhhhhmmmmmm&hel

  Dahil si Amanda mismo ay nakasaksi ng hindi pangkaraniwan sa buhay, ang kaniyang naging karansan mismo sa bar.                So ilang linggo din siyang nagpahinga at nagpagaling at hindi naglaon ay gumaling na ang kaniyang mga sugat at pasa. Naglaho na rin ang mala zebra niyang postura at bumalik na ang kaniyang dating kutis at gumaling na ng lubusan. At sa kaniyang paggaling ay dala-dala rin niya sa kaniyang puso ang pag-asang gumaling na nga rin ang kaniyang dinadalang problema at tuluyan ng napalayas ang demonyo sa kaniyang katawan, sa tulong na rin ng namayapang albularyo na si Manong Karding kung saan sila nagpagamot. Ito na, iintrada na ako, so nag-expect na ng bonggang bongga si Amanda na okay na lahat. Syempre minsan nasa faith din a

 “Fren, may nahanap na akong trabaho!”“Talaga fren, saan yan?”“Malapit lang din dito sa bahay niyo, walking distance lang.”“Ganun ba? Anong work naman ‘yan?”“Uhm, dish washer sa isang karenderya. Okay ba sa’yo ‘yon?” Halos lahat ng mga bar sa lugar nilang iyon ay pagmamay-ari ng manager nila Amanda kaya naman hindi na siya makabalik-balik pa sa bar at naghahanap na ng ibang trabaho. “Oo naman, okay ako dun fren. Basta may trabaho” syempre, 2nd year high school lang natapos ni Amanda kaya hindi na siya makakapagreklamo.   &n

---..oOo..--- kasalukuyan                 Nabighani si Amanda sa kwento ng kaniyang matalik na kaibigan. Tumaas ang pagtingin niya kay Edna. Sa kabila ng kaniyang naranasan na mga paghihirap ay nakakaya niyang lagpasan ito ng isang matagumpay na ngiti. “Ang galing mo naman fren!” Pagpupuri ni Amanda. “Hindi naman fren, naswertehan ko lang talaga at nakahanap ako ng isang taong nakakaintindi ng aking sitwasyon.”

“Ah…ah…ahhhh!!!” Malakas na sigaw ng rapist. “Ano’ng nangyari? Naputol ang ari ko? Anong klase kang nilalang? Akala ko ba pumapayag ka? Kasi sabi nila ‘Silence means Yes”? Silence means “NO” na ba ngayon ‘yon? Nagbago na ba?” dagdag na sambit ng rapist habang patuloy sa pagdaloy ng dugo sa kaniyang sugat. Nanghihina na ang rapist dahil sa dami na rin ng dugo na nawala sa kaniya.                Kahit nanghihina ay pinilit na tumayo ni Amanda. Labis ang kaniyang pag-iyak dahil sa masaklap na pangyayari sa gabing iyon. Mag-uumaga na rin nun at naglalakad si Amanda. Patuloy parin siya sa paglalakad kahit hindi alam kung saan ang patutunguhan ng kaniyang mga paa. Wala sa sarili at malalim ang iniisip.