All Chapters of LOVE AT FIRST SIGHT (TAGALOG): Chapter 21 - Chapter 29

NAGTATAKA si Terrence kung bakit nitong mga nakaraang araw ay naging malungkutin si Laurice. Nahuhuli niya itong nakatingala sa kalangitan na parang mayroong malalim na iniisip. Minsan nakikita niya itong palihim na umiiyak. Kapag tinatanong niya ito, ang laging sagot ay tears of joy kasi malapit na silang ikasal.Tulad ngayon, nadatnan niyang umiiyak si Laurice habang nakatanaw sa labas ng bintana sa loob ng kanilang kuwarto."Sweetheart, meron ka bang problema? Tell me kung ano ang bumabagabag sa iyong isipan. Makikinig ako sa sasabihin mo mahal ko," aniya kay Laurice.Nagulat ang dalaga sa biglang pagsasalita ni Terrence mula sa kanyang likuran. Hindi niya ito namalayan na pumasok sa loob ng kanilang kuwarto. Abala ang kanyang diwa sa pag-iisip kaya hindi niya napansin ang binata."Dumating ka na pala sweetheart. Pasensiya na, hindi kita napansin kaagad mahal ko," nakangiting sabi ni Laurice habang pinapahid ang

MINSAN ang tadhana ay mapaglaro. Susubukan nito kung gaano katibay ang pag-ibig ng isang taong nagmamahal. Pwedeng maulit na mangyari ang nakaraan na pilit mong kinakalimutan. Ang labis na pagmamahal ay pwedeng mawala kapag ang galit o pagkamuhi ang nanaig.Nagulat si Laurice ng magsalita ang ama mula sa kanyang likuran. Nakatanaw siya sa bintana ng kanyang silid."Si Terrence na naman ba ang iyong iniisip hija?" tanong ng Don."Papa, nasasaktan parin ako hanggangngayon dahil nawala sa akin ang lalakeng pinakamamahal ko. Hindi ko alam kung paano ako magiging masaya sa buhay ko," aniya sa ama."Limang buwan na ang lumipas mulang maghiwalay kayo ni Terrence. Alam mo na masaya na siya sa kanyang buhay. Try to be happy and accept the truth that you are not meant for each other, hija.""Sinusubukan ko na maging masaya alang-alang sa baby ko. Hindi ko talaga kayang maging masaya kasi alam ko

KINABUKASAN nagtaka si Don Harold ng makita niyang nakabihis si Laurice habang pababa ito ng hagdanan. Napangiti siya ng makita niyang bagay na bagay dito ang magbuntis. Ang cute nitong tingnan lalo na kapag ngumingiti ang dalaga."Good morning Papa," nakangiting bati ni Laurice sa ama ng makalapit ito sa sala."Same to you anak. May lakad ka yata ah?" anang Don."Pupunta po ako sa clinic para magpacheck-up Papa. Hiramin ko muna si Mang Roger para ipagmaneho ako.""Sure, no problem hija. Mag-iingat ka, okay?""Opo. Sige po aalis na ako Papa," paalam niya saka humalik sa pisngi ng ama.Naiwan si Don Harold sa sala. Umaasa siya na darating ang araw na magiging masaya si Laurice. Naaawa siya sa dalaga dahil sa mga pinagdaanan nito mula pa ng ipinagbubuntis ng ina. Naranasan nito ang hirap ng buhay at higit sa lahat salat sa pagmamahal ng magulang.Samantala maagang pum

PAGPASOK ni Don Harold sa loob ng kuwarto ay nagsalubong ang kanilang paningin ni Terrence. Gusto niyang magalit sa binata dahil alam niyang ito ang dahilan kung bakit nandito ngayon sa hospital si Laurice."Mabuti naman at dumating ka na DonHarold. Don't worry, okay na silang mag-ina. Kailangan lang nila na manatili dito para masiguro ang kanilang kaligtasan. I have to go," ani Terrence."Pwede ba tayong mag-usap hijo?" sabi niDon Harold."Sige po," sang-ayon ni Terrence. Nakakahiya naman kung hindi niya ito pagbibigyan. Wala namang kasalanan sa kanya ang matandang Don."Regor, iwanan mo muna kami ni Terrence. Mag-uusap lang kaming dalawa," sabi ng Don."Okay Sir. Excuse me!" paalam ni Mang Regor saka lumabas ng kuwarto."Hindi kita sisisihin sa nangyayari sa anakko dahil alam ko ang lahat ng nangyari sapagitan ninyong dalawa. Ang pakiusap kolang