All Chapters of Daffodil Kingdom: Chapter 11 - Chapter 20

"Hoy,babae bakit mo ba ako iniligtas? Ano ba ang iyong pakialam sa akin? Wala ng silbi ang buhay kong ito, sira na ang aking kinabukasan hayaan mo na lamang akong mamatay." Wika ni Chunbo.Tumingin sa kaniya si Marylane,"Nakita ko sa aking pangitain ang lahat Chunbo. Ang inyong pinagsamahan ng mahal na hari at ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan."Humalakhak ito."Pangitain? Hahaha mamamatay na nga lang ako ay papapaniwalain mo ako sa mga pangitain.""Nakakaawa ka... Naniniwala akong totoong masakit ang mawalan ka ng mga mahal sa buhay. At marahil kung ako ang nasa iyong kalagayan ay magagalit din ako ng sobra. Ngunit hinding-hindi ko gagawin ang ginawa mo.""Umalis ka sa harapan ko."Pagalit na wika nito."Walang sinumang magulang ang nanaising masira ang buhay o ang kinabukasan ng kanilang mga anak. Kaya't kung nasaan man sila ngayon ay natitiyak kong hindi sila natutuwa sa

KINA-UMAGAHANNakahinto ang karwahe nila Marylane sa ilalim ng isang puno. Samantalang nasa labas sila at nakahiga. Namatay na ang apoy na sinindihan nila upang magbigay init sa kanilang pagtulog. Nang masilaw sa  sinag ng araw ay nagising si Marylane,umupo ito at nag-unat."Hayy.. Umaga na naman. Isang panibagong umaga at panibagong pag-asa."Habang nag-uunat ay naagaw ng kaniyang pansin ang suot niyang kuwintas.Hindi na niya namalayan ang papalapit na si Lady Elia upang anyayahan na siyang kumain."Marylane,ayos ka lamang ba?"Ngunit hindi ito sumagot."Marylane... Marylane."Ngunit hindi man lamang ito natinag sa pagkakaupo. Kaya't muli niya itong tinawag ng may bahagyang pagtulak."Aray ko!""Patawad. Kanina pa kasi kita tinatawag upang kumain. Mabuti na lamang at tinulungan tayo ng binatang iyon kahapon kung kaya't mayroon tay

"Ama." Sigaw niya habang ikinukumpas sa hangin ang kabilang kamay. Tumingin naman sa kaniya ang tinatawag ngunit kumunot ang noo nito nang makita ang mga kasama ng kaniyang anak."Sumunod kayo sa akin." Wika niya at lumapit sila sa kinaroroonan ng kaniyang ama.Kinausap naman siya nito ng may kasamang biro."Oh,sino ang mga kasama mo anak? At sino sa magagandang binibining ito ang iyong kasintahan?""Ama naman. Huwag po kayong magbiro ng ganiyan, sila ay aking mga panauhin. Nalinlang kasi sila ng mga magnanakaw kung kaya't nakuha ang kanilang mga pagkain at karuwahe. Kaya't kung maaari po sana ay patuluyin natin sila sa ating bahay kahit ngayong gabi lamang upang sila ay makapaghapunan at makatulog ng maayos.""Ganoon ba? Hahaha nagbibiro lamang ako. Ako nga pala si Kades,tunay na maginoo itong aking anak."Wika nito at inakbayan ang anak."Mukhang masyadong masayahin ang ama

Matapos makita ni Marylane ang nasa kaniyang pangitain ay muling nagbalik ang kaniyang kamalayan. Narinig niya ang tinig ni Luminous at Joyous na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan niya.Dahandahan siyang tumayo at nakita niya si Paul Jay na pilit sinusuntok ang nakaharang na tila salamin sa pagitan nila."Mga kahabag-habag na nilalang. Napakasama ni Mondevita bakit niya kailangang gawin ito sa inyo. Marami na siyang ginulong tahimik na pamumuhay!"Naglakad siya papalapit kanila Paul Jay. Huminto siya sa hangganan ng harang at tumapat sa binata."Alam ko na ang lahat."Pagkawika nito ay huminto si Paul Jay sa pagsuntok sa harang."Bakit hindi na lang tayo magtulungan upang pabagsakin si Mondevita? Sumama ka na lang sa aming paglalakbay..."Nag-isip ang kausap.Nagsalita ang kaniyang ama,"Imposibleng matalo ninyo si Mondevita,napakalakas na

Habang naglalakad ang apat ay iniisip parin ni Marylane kung ano ang ibig sabihin ng sinabi ng ginang.Sa hindi kalayuan naman ay may naaaninag silang isang grupo ng mga tao. Nang malapit na sila sa kinaroroonan ng mga ito ay nakita nilang may mga hawak ang mga itong ispada."Tila mayroong nagaganap na kaguluhan rito. Kailangan nating bumalik agad bago pa tayo madamay ." Wika ni Lady Elia.Nang sinusubukan na nilang humakbang pabalik ay  biglang may humila kay Maryla at ipinulupot ang mga braso nito sa leeg ng dalaga."Te-teka sino ka?" Bitiwan mo ako!"Pagpupumiglas niya ngunit nagulat siya nang makitang ito ang binatang nagnakaw sa kanilang karwahe."Ikaw?" Nanlaki ang mga mata niya."Hindi ba't sinabi ko sa iyong  darating din ang araw na makagaganti ako sa iyo? Magsisisi ka dahil ako ang iyong kinalaban binibini." Pagkawika nito ay humarap sa isang grupo habang n