All Chapters of Daffodil Kingdom: Chapter 21 - Chapter 30

Inikot ni Lady Elia ang kaniyang tingin sa paligid at Pagkatapos ay humawak sa kaniyang tiyan."Ano pong problema Lady Elia? Masakit po ba ang iyong tiyan?" "Oo medyo masakit na nga Marylane dahil nagugutom na ako. Ang mabuti pa ay huminto muna tayo at maghanap ng mapagkakainan natin.""Ako din Marylane hindi ko na kayang lumipad pa dahil sa sobrang gutom ko." Wika ni Luminous at huminto sa paglipad habang unti-unting bumabagsak pababa,agad naman siyang sinalo ng dalaga."Sandali lang Luminous hindi ba't nagtabi ako ng biskwet kagabi at kinain mo pa nga kanina?" Tanong ni Marylane habang nakataas ang isang kilay.Bumangon ang ibon,"Ah hehehe ikaw pala ang nagtabi noon akala ko kasi ay nahulog lamang mula sa langit."Habang lumilipad naman si Joyous ng paulit-ulit sa paligid ni Marylane."Joyous,maaari bang huminto ka kanina ka pa ikot ng ikot nahihilo n

Habang pinatatakbo ni Marylane ang karuwahe ay muli niyang naalala ang mga huling katagang winika ng binata,"...ngunit hindi ko kayang lapastanganin ang isang ina."Nakaramdam siya ng pagkakonsensya sa tinuran niya sa binata at pagkatapos ay muli niyang naalala ang winika ng matandang manghuhula sa labas ng teatro,"Ano man ang makita ng iyong mga mata ay hayaan mong ang iyong puso ang magsilbing salamin nito upang makita mo ang tunay nitong kulay."Napabuntong-hininga si Marylane."Ang binatang iyon,masama man ang kaniyang mga ginagawa sa amin ngunit nararamdaman kong mayroon paring kabutihan sa kaniyang puso. Marahil nga ay totoo ang kaniyang sinabing hindi siya ang nagnakaw sa salapi ng ginang na iyon." Isip-isip niya."Marylane,pakihinto muna ang karuwahe." Pakiusap ni Lady Elia.Maliwanag na ang paligid. Pinahinto niya nga ang karwahe at tumingin sa paligid, nakakita sila ng isang malaking pu

"Halimaw ang mga ibon na iyan, hindi lamang sila mga uri ng ibon na sadyang malalaki ngunitt kumakain din sila ng karne ng tao. Naaamoy nila tayo kaya narito sila." Paliwanag ni Jordan."Kung ganoon ay ano ang dapat nating gawin?" Tanong ni Lady Elia.Tumanaw siya sa labas ng kubo."Apoy. Takot sila sa apoy." Tugon niya."Hindi ba't mayroong apoy sa pinanggalingan natin kanina sa may puntod?" Wika ni Marylane."Kailangan ninyong makabalik agad doon bago pa man sila makalapit sa inyo." Wika ni Jordan.Tumango sila at patakbo na lumabas ng kubo pabalik sa puntod.Palakas ng palakas ang mga huni ng mga malalaking ibon. Nakakatakot sa pandinig ang tinig ng kanilang mga huni.Habang tumatakbo si Marylane ay may napansin siyang nagliliwanag sa loob ng kaniyang damit."Nagliliwanag ang aking kuwintas."Isip-isip niya at inilabas ang kuwintas na

LUMIPAS ang ISANG DAANG TAON sa isang kagubatan.."Iha,maaari mo ba akong iaakyat ng kahit isang pirasong bunga?"  Wika ng isang matandang babae habang itinuturo ang bunga ng isang puno.Umakyat naman siya upang kumuha ng ilang bunga para dito.Pagkababa niya ay iniabot nya ito sa matanda. "Heto na po lola.""Maraming salamat binibini ipagpaumanhin mo kung nahirapan ka pa sa pag-akyat ng puno ng dahil sa akin.""Naku,walang anuman po iyon lola.Ako nga po pala si Marylane at ito naman po ang mga kasama ko na si luminous at Joyous."SA ISANG MUNTING KUBO."Isang maliit na kubo sa gitna ng kagubatan?Sino naman kaya ang nakatira dito?" Wika ni Marylane.Pumasok sila Marylane sa loob ng kubo at nakita niya ang isang baul na punong-puno ng mga ginto,pilak at diyamante lahat ito ay kumikinang."Napakaraming kayamanan!" Nanginginig ang

Sa panahong ito ay naroon pa rin sa hindi-kalayuan sa kanilang kinaroroonan si Jordan. Nakahiga ito sa ilalim ng isang puno habang mayroong apoy sa kaniyang harapan.Nagbalik sa kaniyang alaala ang pagsampal sa kaniya ng dalaga at ang mga katagang binitiwan nito habang pumapatak ang mga luha.Bigla itong napabangon mula sa pagkakahiga."Nararamdaman ko na naman ang masamang pwersa na iyon." Napansin niya ang kaniyang kuwintas na nagliliwanag.Isang uod mula sa sanga ng puno ang nahulog sa kaniyang braso,napatitig siya dito at pagkatapos ay pinitik ito papalayo. Bumagsak ito sa mga damo habang naaaninag ang anino nito sa lupa.Nanlaki ang mga mata ni Jordan nang makitang lumalaki ito. Hindi nagtagal ay naging kasinglaki na niya ang uod. Inatake siya nito at sa tuwing madadampi ang mga kamay nito saan mang bahagi ng kaniyang balat ay sumisipsip ito at nasusugatan ang bahaging kaniyang kinakapitan.