Novels by FirePhoenix

1914 kasagsagan ng WORLD WAR 1: Makikita ang pumpon ng mga bangkay sa bawat kalsada at mga butut- balat, walang mga saplot na mga tao na nakapila sa hindi tiyak na patutunguhan. Makikita sa mga mata nila ang takot at kawalang pag asa habang ang mga sundalong hapon ang nangunguna sa kanila.Habang sa isang tagpo naman ay may isang sanggol na anim na buwan na sumususo sa patay na niyang ina na kahandusay sa gilid ng kalsada walang kamalay-malay sa mga nangyayari sa paligid niya sa hindi kalayuan naman ay may dumaang isang truck sa gitna ng kalsada ang mga lulan nuon ay mga immigrant at mga ibang lahi na nakapag asawa ng mga Pilipino karay-karay nila ang kanilang mga anak nag iiyakan sa loob ng truck na yun.May isang pamilya duon na ubod higpit ang yakap sa kanyang mag iina. Sya ay si Hiro isa syang migrante na hapon na nakapag asawa ng Pilipina na isang Public Teacher &nb

Kitang kita ni Dolor ang mga pangyayari. Ang dalawang putok ng baril na tumama sa kaniyang Ina habang silang dalawa magkapatid ay nakatago sa tokador habang hawak hawak niya ang nakababata niyang kapatid na si Kevin na 5 years old pa lamang noon at siya naman ay 16years old. Ang tokador na iyon ay may secret door kung saan ito naman ay papunta sa basement.Ginawa ito ng ama nila sakaling atakihin sila ng mga kalaban sa politika ay mayroon pagtataguan ang kanyang mag-iina doon niya sinanay at tinuruan ng alkalde ang kaniyang anak na si Dolor sa maaring mangyari.Planado na ang lahat ng alkalde paglapag na paglapag pa lamang ng mga hapon ang loob ng tokador na iyon ay may secret door papuntang basement at sa loob ng basement ay nakapaloob din ang lagusan papunta sa tunnel palabas papuntang gubat kung saan naman nakatago ang kotse nila." Dolor makinig ka mabuti anu't -anuman ang mangyayari dito kayo pup

Mula ng may kanya-kanya ng pamilya ang aking mga anak ay napagpasya ko na lamang na umuwi na lamang sa aming probinsya sa may Batanes ang asawa ko naman na laki sa maynila ay mas pinili niyang lumagi sa bunso kong anak at masayang naninirahan dun kasama ng aking mga apo bagamat tutol man sila ay wala silang nagawa dahil iyon ang hiling ko sa kanila ang gugulin ko ang natitirang taon sa buhay ko sa pagtupad ng misyon ko at ito ay ang pag tuturo at pag gagamot marami din akong nagamot sa abot ng aking makakaya.Napakasarap ng hangin mula sa taas ng White house buti nalamang at may elevator sa white house na iyon at hindi na ako mapapagod pang umakyat.Tanaw ko na ang dulo ng dagat ang mapayapang alon na humahampas sa dalampasigan tumingala ako at kita ko naman ang papalubog na araw na kulay kahel habang ang maliwanag na buwan naman sa hilaga ay maaninag mo ang kanyang ganda .Pumikit ako a

Habang tumatagal ako sa larangang ito habang nadaragdagan ang kaalaman ko ay patindi naman ng patindi ang mga pagsubok na naranasan ko dumating ang sandali na ginive-up ko ito at piniling mamuhay nalang ng normal ngunit may mga pangyayari na pilit parin akong binabalik dahil sa isang tungkulin.Dec 2019Pakiramdam ko ng mga sandali na iyon para akong nalulunod kumakampay ang kamay habol ang hininga na pilit kong umahon sa tubig na pilit akong inilulubog.Iyon ang mga nararamdaman ko ng mga sandali na 'yon. Sa paano'y sunud-sunud na dagok ang dumating sa aking buhay.Malamig ang panahon ng gabing 'yon pumapailanlang ang mga karoling ng mga bata sa mga bahay-bahay samantalang lutang ang isip ko ng mga sandali na 'yon paano kasi'y pagkatapos madengue ng dalawa kong anak ay eto namang anak kong panganay ay ooperahan naman sa dibdib niya m

"Uy lunch na girl baka gusto mo muna kumain." Yakag ni Flor sa akin katrabaho ko at ka buddy ko lalo na sa food tripping.Napatingin ako sa orasan 12:10 pm na kaya minabuti ko muna iligpit gamit ko nginitian siya at sabi ko kita na lang kami sa labas.Naghintay ako sa may elevator dahil tanghalian na madami na nakapila at dahil sa social distancing apat lang allowed sa loob.Pag bukas ng elevator ay may nakasakay na sa sulok nakatalikod at nakaharap sa wall ng elevator."Parang pamilyar sa akin yung tao na yun ah." Sambit ko sa sarili ko.Tatlo kami pumasok at 'yong isa ay papasok pa lang."Apat lang po allowed sa elevator." Paalala ko sa papasok pang isa.Tumingin 'yong dalawa sa akin nagtataka."Tatlo palang tayo mam." Sagot ng isa itinuro ko yung nasa sulok katapat ko sa kanan."Eto oh." Sabay turo ko doon sa nakatalikod. Nandilat ang mga mata ng mga

Napapadalas ang pag gising ko na umiiyak at habang tumatagal ay kahit maging gising ako ay naiiyak na lang ako sa hindi ko mawaring dahilan.Ansakit -sakit parang sugat na di nahihilom ng panahon. Lalo ko ito nararamdaman sa tuwing umuulan sa bawat pag buhos nito ay sabay din bumubuhos ang hapdi sa puso ko.Parang mayroon kulang sa buhay ko na hindi ko mapunan o ninuman.Pauwi na ako uli galing sa trabaho as usual umuulan uli buti nalang hindi ko nalimutang mag dala ng payong ng araw na iyon habang naghihintay ng bus pauwi napansin ko mga taong nakakasalubong ko ay may magkakapareha may dala dala silang mga rosas at yung iba naman ay teddy bear natanong ko sa sarili ko ano bang petsa ba ngayon? February 14?"Ahh kaya pala." Napapangiti kong sagot sa sarili ko at napailing ako." Wuss.. Wala namang forever maghihiwalay din kayo!" Pag aalo ko sa sarili ko.Pero deep inside may inggit ako naramdaman.

Kasalukuyang nasa gitna ng kagubatan sila Kenneth at Luis hinahanap nila ang mga dinukot na mga binhi ng mga anghel na tao at sa kawalan ay may isang bulalakaw ang mabilis na pabulusok pababa sa direksyon nila isang nakakasilaw na enerhiya ang bumagsak sa gitna nila..At ang tumambad sa kanila'y ang dalawang nilalang matagal na nilang hinihintay na muling masilayan ang kanilang mga magulang.Si Dolor ay nag iba nang anyo naging kulay ginto ang kaniyang mga buhok at ang kaniyang mukha ay lalong gumanda at bumata isa pala siyang anghel na sinugo para maging bantay ng lagusan mula sa kanluran.Tulala si Kenneth di niya alam kung lalapitan niya ba ang kanyang ina tinawag ni Dolor ang mga ito at kaniyang niyakap.Kinwento nila na nawawala ang mga kapatid dinakip sila kasama ng mga ilang kabataan na may tatak sa nuo bilang mga lipi sa lahi ng mga banal."Makinig kayo mga anak ang digmaan a

Messenger:Anonymous sent a picture:Isang tagpo na nakahiga si Emmerson kasama ang isang hubad na babae pero nakatalikod ang babae si Emmerson ay nakayakap sa hubad na babae habang mahimbing itong natutulog.Nagdilim ang paningin ni Clarise ng makita ang picture na send sa kaniya ng isang nagngangalang anonymous sa messenger niya."If you want to catch the bitch go to this address." pm uli ni Anonymous at sumunod nun ay isang voice message nakakalokong tawa.‘Di nag aksaya ng sandali si Clarise at pinuntahan niya ang address at ang gumulantang sa kaniya ay isang nakakapangilabot na tagpo.Naliligo sa sariling dugo si Emmerson wakwak ang nuo at wakwak din ang dibdib sa kaniyang kama at may nakita silang nakaukit sa likod nito na nagmistulang tatoo na nakasulat:"Your late he died out of ecstacy of lust." At isang krus na pabalig

Naka black emo attire si Veronica. Black lipstick, black skirt, at black shirt na dumaan sa hallway. Lahat ng tao ay nakapako ang tingin sa kaniya nandun ang takot, may nagbubulungan binuksan niya locker niya at tumambad dun ang isang manika at karayom nakalagay sa pintuan ng locker nya ang isang note " Your a witch !! Youre an evil!! Go to hell!! "Ngumiti siya pinagmasdan ang manika na gawa sa cotton na tella na pinagtagpi tagpi."Hmmm. I like you...your a cute fellow.. I’ll add you on my collection." tukoy nito sa manyika at binitbit ito papasok sa room natigil ang kumpulan sa loob ng room ng pumasok si Veronica. Umupo siya sa sa may spot niya at nilabas niya ang kanyang head-set.Dumating ang tropa ni Emmerson at umupo sa harap ni Veronica."Bitch I know your up too ingat ka kahit impakta ka pa kaya kitang patumbahin!" banta nito.Dedma lang si Veronica na parang walang n

Mag uumaga na ng makabalik si Kenneth sa mundo ng mga tao ang mga pretas ay kasamang sumunod sa kaniya maging ang mga anghel ng taga- bantay ng itinakda ay naruon 'din lingid sa kaalaman niya ay may isang nilalang na nagmamasid sa kaniya mula pa ng sila'y dumating .Narinig ni Kenneth ang mga tuyong dahon na naglikha nang ingay napalingon siya sa gawi ng akasya mabilis na nagtago ang nilalang na'yun. Kinibit-balikat na lang ni Kenneth ang narinig niya at pumasok na siya sa loob.Nag-aagahan na sila nang mapansin ni Luis na ‘di pa bumababa si Kenneth mula sa kwarto tinanong niya."Napuyat ba yun? Ba’t tulog pa yun?" Tanong ni Luis."Siguro kuya napagod sa byahe or baka napuyat sa video games." Sagot nito."Melissa ikaw na muna mamahala sa maisan natin ‘di ba naghahanap ka work need ko may magpalakad nun tinatapos ko pa kasi masterals ko at need ko yun t

Ang kabuuan nang lalangin ang sansinukob (universe) limang porsyento lamang nito ay naglalaman ng mga nakikitang mga bagay gaya ng mundo araw bituin at mga kalawakan.Ngunit nang dumating ang ika-20 siglo ang mga sayantipiko (scientists) ay may natuklasan na ang malaking bahagi ng porsyento na gawa ang sansinukob ay ang misteryong madilim na bagay (dark matter) na nabubuo ng 25 porsyento at ang 70 porsyento ay gawa ng isang pwersa na pumipigil sa gravity force ng sansinukob ng isang misteryong di nakikitang bagay na ang tawag ay ITIM NA ENERHIYA na kahit ang syensya ay di mawari kung kailan at saan ito nagmula.Bago lalangin ang sansinukob ay kadiliman ang naghahari duon kaya nagpasya ang MayKapal na likhain ang.Nagsama ang liwanag at dilim at nagluwal sila ng bituin araw at kalawakan at ang mundo ay nilagyan ng mga t

"Late na naman ako makakauwi na ako may ulam na kaya niluto 'yung mag-aama ko? me masasakyan pb akong bus?" Pag-alala ko.Tumingin ako sa celphone ko past 9pm na may dumaang bus tuwa ako kasi aircon pa 'yung bus na dumating.Pumwesto ako sa tabi ng hagdanan pababa para pag baba na ‘di nako lalayo pa.Bitbit ko ang dalawang bag ko na itim na hand-carry bag kung san nandun ang laptop ko at ang isa naman ay kung san nakalagay ang makapal na libro na bigay sa'kin ng dad ko.Nkaidlip ba ako? Paano'y ako nalang ang pasahero sa bus. Tumayo ako bigla para bumaba ng maalala ko ang mga gamit ko nakatingin pa sa akin ang konduktor binalikan ko ang gamit ko at dali-dali kong kinuha ang gamit ko.Nang biglang bumuhos ang ulan takbo ako sa waiting shed at hinanap agad ang pila ng tricykel."Manong! Sa me Villa Buena po looban po."