Chapter 12: "Nang tumigil ang Mundo"

Kitang kita ni Dolor ang mga pangyayari. Ang dalawang putok ng baril na tumama sa kaniyang Ina habang silang dalawa magkapatid ay nakatago sa  tokador habang hawak hawak niya ang  nakababata niyang kapatid na si  Kevin  na 5 years old pa lamang noon at siya naman ay 16years old.  Ang tokador na iyon ay may secret door kung saan ito naman ay papunta sa basement. 

Ginawa ito ng ama nila sakaling atakihin sila ng mga kalaban sa politika ay mayroon pagtataguan ang kanyang mag-iina doon niya sinanay at tinuruan ng alkalde ang kaniyang anak na si Dolor sa maaring mangyari.

 Planado na ang lahat ng alkalde paglapag na paglapag pa lamang ng mga hapon ang loob ng tokador na iyon ay may secret door papuntang basement  at sa loob ng basement ay nakapaloob din ang lagusan papunta sa tunnel palabas papuntang gubat kung saan naman nakatago ang kotse nila.

" Dolor makinig ka mabuti anu't -anuman ang mangyayari dito kayo pupunta; tinuruan na kita hindi ba kung paano paandarin ang  kotse." Hawak- hawak ng ina sa magkabilang balikat si Dolor.

"Ngayon na  ang araw na iyon kung sakali 'di kami makaligtas ng Papa mo na saiyo nakasalalay ang kaligtasan niyong magkapatid." Mariing paalala ng kaniyang ina kay Dolor.

Pigil ni Dolor ang pag iyak hawak ang kanyang bibig umaagos na ang luha sa kaniyang mga mata habang nakasilip sa pintuan ng tokador  nila wala ng inaksayang sandali si Dolor dali-dali niyang binuksan ang secret door at doon sila pumunta magkapatid buhat-buhat niya si Kevin sa kaniyang mga bisig at nang makarating sa gubat  ay dali-dali niyang hinanap iyong kotse nakita niya ito sa tabi ng  balete at dali dali niyang inalis ang mga dahon doon  na nagtatabing sa kotse. Inayos niya ang kapatid niya sa backseat at tinignan niya ang cabinet doon kung saan naroon ang kanilang mga passport; documents at baril na fully loaded. Marunong si Dolor sa paghawak ng baril sa paano'y tinuruan na siya ng Ama niya 7ears old pa lamang siya. Dali-dali niyang binuhay ang makina at doon tinahak nila ang palabas ng gubat.

'Di paman sila nakakalayo ay nakita na sila ng mga Hapon nagpaputok ang mga Hapon.  Napuruhan ang gulong nila at nagbale-balentong ang sasakyan sa ere at patuwad na bumagsak ang sinasakyan nila. Nang makalipas ang sandali ay nagkamalay si Dolor  inalis niya ang seatbelt niya; hinanap niya ang kaniyang kapatid.

"Kevin!" Tawag nito pero 'di sumasagot si Kevin.

"Binuksan niya ang pintuan ng kotse at hinila palabas si Kevin.  Pinulsuhan niya ito buhay pa siya bagama't duguan pinangko niya ito at paika-ikang  naglakad palayo sa mga Hapon nakita niya ang masukal na daan papuntang maisan doon sila nagtago...Yakap-yakap ni Dolor si Kevin.

"A-ate!  Masakit ulo ko!" Sambit ng kapatid niya.

"K-kevin lumaban ka! Makakayanan natin ito!"  Halos mawalan na ng pag-asang tawag niya sa kapatid nito.

Pero nawalan na ng malay si  Kevin. Nahintakutan si Dolor niyugyog niya ang kapatid niya at ng malaman niyang patay na ito ay niyakap niya ito ng buong higpit at napahiyaw "Hindi!" Kevin hwag!" Pagsusumamo niya. 

Narinig niya ang mga putok ng baril  lalong hinigpitan niya ang pagyakap sa kapatid niya at pumikit siya naramdaman niya ang ilang putok ng baril na tumama sa likuran niya  kasabay ng pag-agos ng luha sa kaniyang mga mata pero bago siya mawalan ng ulirat ay may naaninag siyang nilalang na dumaan sa kaniya hinawakan niya ang paanan nito para pigilan ito sa paglayo.

" T-tulungan mo k-kami!" Tawag at pakiusap niya bago siya mawalan ng malay.

Natapos na ang misyon ni Valcan ng lisanin niya ang mansyon ng alkalde papunta na siya sa lagusan pabalik sa mundo niya ng sa kawalan ay nakita niya ang  dalawang paslit na nakahandusay malapit sa lagusan nilagpasan niya sila ngunit naramdaman niya ang pagpigil ng  kaniyang paglakad at ng kanyang lingunin ang kanyang mga paa ay nakita niya ang isang paslit  duguan ang kamay na humahawak sa paanan niya nagtama ang kanilang mga mata  ang pakiusap ng babaeng ito ay tumagos sa puso niya  ramdam niya ang sakit at pait at pag mamakaawa nito bago ito mawalan ng malay.

Sa ilang libong taon niya sa paglalakbay paruo't-parito sa mundong ito ay ngayon lamang niya naramdaman ang ganitong emosyon tumatagos sa kaniyang kamalayan. 

Yumuko ito at pinagmasdan ang babaeng nakahandusay at sa 'di malamang pangyayari ay mayroon siyang naramdaman kakaiba dito nakita niya ang tatak sa nuo nito palatandaan na ito ay itinakda para mamatay at doon niya naalala na ito pala ay anak ng alkalde..

Bagamat nakatakda na iyon mamatay ay lumalaban parin ito dinig niya ang kaluluwa nito na ayaw bumitiw oh umalis sa kaniyang katawan sumisigaw ng katarungan.

Sa hindi mawaring dahilan ay bumunot siya ng balahibo sa kaniyang pakpak at nilagay ito sa nuo ng babae at  nawala ang  tanda sa nuo nito at sya'y nagkamalay.

Nagising si Dolor na wala siyang naalala sa nilalang na nagligtas sa kaniya ang buong akala nga niya ay patay na siya; ang natatandaan niya lamang ay nais niyang lumaban, mabuhay para sa kapatid niya doon niya napansin ang  kapatid  niyang  payapang nakahimlay sa kanyang mga paanan at bigla bumalik sa  ala-ala ang mga pangyayari. Buong pagtatangis siyang umiyak ng mga sandali na iyon nang nasaid na ang kanyang  luha ay pinagpasya niyang ilibing ang kapatid niya  sa gubat na iyon.

 Malalim na ang gabi ng natapos siya doon niya naramdaman ang pagod sa katawan niya pasalampak siyang umupo sa lupa at nilabas ang baril sa kaniyang likod sinipat niya ang loob nito at nakita niyang naglalaman ito ng anim na bala. Pinagtiklop niya ang kanyang mga palad pigil ang emosyon na nakatitig sa kawalan sabay usal nya.

"Magbabayad sila!!! Ipinapangako ko!!!"  Buong galit at poot na sigaw niya.