Chapter Six: "Sa muli niyang Pagbabalik"

Napapadalas ang pag gising ko na umiiyak at habang tumatagal ay kahit maging gising ako ay naiiyak na lang ako sa hindi ko mawaring dahilan.

Ansakit -sakit  parang sugat na di nahihilom ng panahon. Lalo ko ito nararamdaman sa tuwing umuulan sa bawat pag buhos nito ay sabay  din bumubuhos ang hapdi sa puso ko.

Parang mayroon kulang sa buhay ko na hindi ko mapunan o ninuman.

 Pauwi na ako uli galing sa trabaho as usual umuulan uli buti nalang hindi ko nalimutang mag dala ng payong  ng araw na iyon habang naghihintay ng bus pauwi napansin ko mga taong nakakasalubong ko ay may magkakapareha may dala dala silang mga rosas at yung iba naman ay teddy bear natanong ko sa sarili ko ano bang petsa ba ngayon? February 14? 

"Ahh kaya pala." Napapangiti kong sagot sa sarili ko at napailing ako. 

" Wuss.. Wala namang forever maghihiwalay din kayo!" Pag aalo ko sa sarili ko.

Pero deep inside may inggit ako naramdaman.

"Sana all" usal ko.

"Mahal ako ng mister ko hindi nga lang kasi siya showy." Depensa ko sa sarili ko. 

Lahat naman kasi dumadaan sa ganyang stage.

"Huwag ka na kasi pa teen-ager hindi ka na bata para umasam uli ng ganyang sweetness." Paalala ko sa sarili ko.  

Nilaro laro ko sa paa ko yung  tubig sa paanan ko habang ang isang kamay ko ay nakabulsa sa coat at ang isa naman ay sa payong. 

Nakayuko ako habang ang isip ko naman ay naglalayag naalala ko kasi last time ako binigyan ng rose ni Miguel nun mga 10 yrs ago isang tangkay na rosas kung hindi pa ako nagparinig nun "Anniversary ba namin niya yun binigay?" Tanong ko sa sirili.

Hindii ko na tanda napabuntung hininga ako ng malalim at tumingala at tama naman may paparating ng bus  sobrang liwanag ng head light ng bus kaya hindi ko maaninag kung saan ang rota nito. Nang napagawi ako sa gilid ng mga sasakyan may umagaw ng atensyon ko.

 Isang  matangkad na lalake na pamilyar sa akin sa di malamang dahilan kumabog ang dibdib ko kinusot ko ang mata ko para makita ko kung sino yun pero nawala siya sa paningin ko.

Papalapit na yung bus at nakita ko na pa Cubao siya dali dali akong sumakay. 

Hagilap agad ako ng mauupuan swerte ko dahil sa bandang kaliwa ay may bakante pa na isa at yung katabi nun ay lalake.

 Umupo ako doon  maya  maya  bumaba na yung katabi kong lalake at  may umupo  din agad  sa tabi ko hindi ko napansin sino man yung katabi ko dahil kasalukuyan ako may hinahagilap sa bag ko ng makita ko yung headset ko ay pasandal ako umupo sa upuan at pumikit nako. Malayo pa naman ako bago cubao kaya minabuti ko muna ipikit ang mga mata ko.

Nang biglang me naamoy akong pamilyar sa paligid ko. 

Lavender scent napamulat ang mata ko at napansin kong ang pabangong iyon ay nanggagaling dito sa katabi ko! 

Pinagmasdan ko ang katabi ko maputi siya  hindi ordinaryo ang tangkad niya "Foreighner ba ito? Tanong ko sa sarili ko  at napansin ko ang mahaba  nyang buhok na kulay puti at ginto.

 Nakatingin  siya  diretso  ni hindi lumilinga sa akin umurong ako palayo sa kanya kasi nasisikipan ako luminga siya sa akin at ngumiti at umurong siya palapit pa sa akin.

"Aba loko to ah kita na nga hindi na ako magkasya eh." Sa isip isip ko. 

"Kumusta ka na?" bati niya sa akin.  Kumabog ang dibdib ko  parang "Parang pamilyar sa akin ang boses na yun ah!" Luminga ako sa tabi ko.

Nakangiti siya sa akin  at mula sa mga ala-ala na patagpi tagpi sa isipan ko nagflash back sa akin yung tagpo sa Baguio. Nangilid ang mga luha ko.

"S-sino kka?" kinikilabutan kong tanong sa katabi ko.

Hinawakan niya ang palad ko  ang kamay niya ay kulay pulbos na kumikinang parang  kamay ng bata ang size ng kamay ko kumpara  sa mga kamay at napansin ko ang mata nya ay kulay lila.

"Pikit mo mata mo Gwen" utos niya sa akin  na hindi bumubuka ang kanyang bibig.  Sa isip niya ako kinakausap at sa pagpikit ko at pag mulat ko ng mata ko ay nasa ibang lugar na ako!

Isang napakagandang paraiso!

Ang mga nasa paligid ko ay may  iba't ibang klase ng mga bulaklak mga paru paru sa iba't ibang hugis at kulay at sa paligid ko ay mga diwata na nakasuot ng puting  damit mga mata nila ay makikislap na liwanag sa gitna ng nuo ay mga brilyante o mga hiyas na bato na iba iba ang kulay.  

"Dinala kita dito para ibigay ko ito sa iyo." Lahad ng nilalang na iyon at inilahad niya sa akin ang isang pumpon na rosas na kulay asul at dilaw at lila. 

Nangilid ang luha ko na tinanggap ko yun.

"Salamat." Tugon ko habang inamoy ko ang mga bulaklak.

"Ang bango talaga ng bulaklak na lira at rosas na asul."  Tuwa kong sambit sa sarili ko.

"Ah  sino ka at anong nilalang ka ba? Nasaan ako? Panaginip ba ito?" Sunud sunod na tanong ko napangiti ang nilalang na iyon.

"Hindi ipa panahon para malaman mo lahat Gwen pero isipin mo na ako'y isang gabay mo na laging nasa tabi mo sa lahat ng sandali." Matalinghaga niyang pahayag.

Kinuha niya ang palad ko at meron siyang nilagay duon ang nilagay niya ay isang dyamante na kulay asul na pumaloob sa kamay ko  at mula sa leeg niya ay isang kwintas inalis niya yun at sinuot niya sa akin. Isang dyamante kulay lila na pumasok naman sa loob ng puso ko. 

 'Iyan ang magsisilbi mong proteksyon na hindi maagaw ninuman at may mga anghel na lalapit sayo na nagkatawang lupa ang tutulong sa iyo para mahanap mo ang  ilan pang dyamante na siyang magbubukas   ng mga natatago mong abilidad." Lahad niya sa akin hindi ko man maintindihan ang mga yun pero isang bahagi ng isip ko ay umaayon.

At sa pagmulat ko ng mga mata ay nasa bus nako  may hawak hawak akong pumpon na rosas. 

At mula noon doon nagsimula ang mga pagbabago sa buhay ko.