Chapter 12

Chapter 12: Abstract and Distorted Painting

*Hershien's POV*

I went to the garden at the back of Curfiel's house to water the plants, at namangha ako sa ganda ng paligid. I saw colorful and myriads of flowers of different kinds, the fluttering butterflies and the chirping birds at the top of the small trees. Ang ganda ng garden nila, siguro si ate Keirsten ang nag-aalaga sa mga ito. Feeling ko nasa ibang mundo ako, yung mundo kung saan maraming fairies. 

I got the hose to start watering the plants. Si Anne kasi hindi pa tapos kausapin si Nagel.

"Mongol!" tawag ni Curfiel.

"Ano po yun?" magalang na sagot ko.

"Ako ang pagsilbihan mo! Huwag yang mga halaman!" pasigaw na sagot niya habang naglalakad papunta saken.

"Ano bang nagustohan mo kay Nagel? Mas gwapo naman ako sakanya ah'." he added, para siyang bata na nakikipagkompetisya sa kalaro niya. 

"Lumalakas na naman ang hangin." tugon ko sakanya at ipinagpatuloy na yung pagdidilig sa mga halaman.

"Hangin? Gaano naman kalakas?"painosenteng tanong niya.

"Mas malakas pa sa hanging dala nung Typhoon Yolanda." sagot ko sa kanya pero patuloy pa rin ako sa pagdidilig ng mga halaman. 

Tapos bigla kong naalala na laman ng mga balita ngayon yung mga victims ng Typhoon Yolanda.

Naiiyak nga ako habang pinapanuod yung mga balita, Last week pa yun nangyari. Parang dinudurog yung puso ko while watching every news, yung napakaraming patay, yung mga taong nagkakahiwalay, yung mga taong naglolooting na dahil sa sobrang gutom. Hindi ko lubos maisip na habang sagana kami maraming tao ang naghihirap. But I know that Filipinos are strong people....

I want to help them.

"Eh' yung tubig na dala nung Typhoon Yolanda, gusto mo maramdaman? Ganito oh'" sagot ni Curfiel at bigla niyang kinuha yung hose na gamit ko.

At binasa ako gamit yun, ramdam ko yung pag pasok ng tubig sa ilong ko, malakas kasi yung pressure ng tubig.

"Curfiel! Itigil mo nga yan." utos ko sa kanya habang sinusubukang harangan ng aking kamay yung bumubuhos na tubig.

"Ayoko nga, akala mo kasi sa sarili mo ang ganda-ganda mo! Bakit maganda ka ba ha?" tanong ni Curfiel habang patuloy lang akong binabasa at tumatawa pa siya na kagaya ng isang batang tuwang-tuwa. 

Sa sobrang galit ko,

"Oo!" bigla kong nasabi.

"Tawagin mo nga si Dora nang mapahanap natin dun sa nagsasalitang MAPA yang ganda mo. Di ko kasi makita kung san banda eh'" mapang-asar na sambit ni Curfiel. 

Sa sinabi  niyang yun di ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa kanya.

Akalain niyo? naisip niya yun?

Dora? nanunuod siya nun? hahaha mas mukha nga siyang si Boots-yung unggoy, niyahahahaha ayan natawa nako habang iniisip 'yon. 

Nung matawa na ako sa sinabi niya. Tumakbo na ako papalayo sakanya, but he chased me. Halos maikot na namin yung buong garden.

Nang makita ko si Anne at Nagel pumunta ako papalapit sa kanila.

"Aaaane..." I cried.

Then Nagel hugged me tightly, tapos iniwas niya ako sa pangbabasang ginagawa ni Curfiel ang kaso nabasa 'yong librong dala niya. 

Nang makita ni Curfiel si Nagel habang niyayakap ako agad na niyang binitawan yung hose, ayaw niya sigurong mag-away sila nung kaibigan niya.

"Ayos ka lang ba Hershien?"pag-aalalang tanong ni Nagel habang nakahawak sa balikat ko.

"I'm okay, don't worry." pabulong na sabi ko sakanya habang yakap niya pa ako. 

"Mas mabuti pang pumasok na tayo sa loob, maligo ka na lang then magpalit ng damit baka kasi magkasakit." Saad ni Nagel na parang sobrang nag-aalala. 

Pagkasabi niya nun naglakad na kami nina Anne papasok ng bahay.

"Naku Ate, mukhang kulang talaga sa turnilyo ang lalaking yun." gigil na wika ni Anne.

"Kulang talaga." paggalit din na sabi ko.

Noong nakapasok na kami, agad akong pumunta sa bathroom at naligo na lang, masyado na talaga akong naaasar sa Curfiel na yan. Ang akala niya ata sakin laruan. 

Si Anne binabantayan yung pinto ng bathroom baka daw kasi pasukin ako ni Curfiel. Ang salbahe niya talaga pa'no ko kaya mababago ang pag-uugali niya. It's hard to change the attitude of someone whose heart and mind were already closed, I can see the future of misery, huhuhu mukhang mamamatay ako before 1 month. Kaya yung gusto diyan magsuicide pumunta na lang kayo kay Curfiel, mas madali kayong mamamatay.

After I took a bath, I went out at nakita kong nakabantay pa rin si Anne, kasama si Nagel. I was so amazed when I saw Nagel, painting Anne's face.

I really want to learn how to paint but I was so unfortunate that it wasn't the gift that God bestowed upon me... But I knew God has great reason kung bakit pagsayaw at pagsulat ng mga tula ang Talent na nakuha ko.

"Nagel, Can I ask a favor?" sabi ko kay Nagel with matching puppy eyes para pumayag agad siya.

Magpapaturo na ako para kahit papa'no eh matuto rin ako kahit kaunti lang 

"Of course! What favor? "Nagel replied politely.

"Can you please teach me how to paint?"

"Sure!! kunin mo na lang yung isa pang canvass, taposin ko lang 'tong pinapaint ko." Nagel answered while still continuing to paint Anne's face and the other hand was pointing at the canvass.

Yung tinuturo niyang canvass ay nandun malapit sa may couch, at sa couch na yun nauupo ang halimaw, sino pa ba eh' di si Curfiel, kaya dahan-dahan akong naglakad papunta doon para kunin yung canvass. I tiptoed going there.

At nang mahawakan ko na yung canvass, binitbit ko yun at muling nagdahan-dahan sa paglalakad dahil siguradong may sasabihin na naman siya. At hindi nga ako nagkamali.

"Mongol! ano yang ninanakaw mo? ibaba mo nga yan!" sabi ni Curfiel nung makita niya ako.

"Hindi ako magnanakaw, magpi-paint lang ako!"I answered him.

"Gusto ko rin magpaint, gimme that canvass!" Curfiel instructed, his loud voice irritated my ears.

"Ayoko nga, magpapaturo ako magpaint.. please hayaan mo na ako magpaint." pagmamakaawa ko sa kanya.

Hindi na siya sumagot, tapos lumapit siya saken at kinuha yung canvass, he clutched his hand on my wrist at hinila ako papunta dun sa place kung nasaan sina Anne.

"Sit!" utos ni Curfiel, ano akala niya saken aso?

"Umupo ka dahil ipipaint kita!" sigaw niya.

Sa sobrang takot ko ay naupo na lang ako. Then kinuha niya yung gamit sa pagpipaint.  Sina Anne ay nanunuod lang samen.

"Huwag ka gumalaw!" utos niya ulit.

"Bakit ako pa yung ipipaint mo? pwde naman yung mga bulaklak, yung mga puno sa labas, yung bahay niyo, ang daming choices to chose from tapos ako?" pagrereklamo ko, ayoko naman kasing magpose ng napakatagal na oras, stiff neck ang abot ko nito.

"Alam mo kung bakit? eh kasi madali lang naman magpaint ng abstract at distorted na mukha." wika niya sabay halakhak. 

Ano, akala niya sa mukha ko abstract!

Sa kanya naman collage! pero ano ba mas panget, abstract o collage. It depends sa gumagawa di ba? pero aminado ako mas abstract pa sa abstract ang mapipaint  niya.

"Gumalaw ka lang at baka itali kita diyan." he warned me.

Hindi na nga ako gumalaw, Si Curfiel naman ipinagpatuloy na ang pagpipaint.

*After ilang oras*

*craaack* *craaaack*

The sound I heard when I tried to move my neck, ang sakit sa leeg, nakakangawit. 

"Salamat at natapos ka rin, ano bang gagawin mo sa painting na yan?" I inquired at tumayo na ako mula sa kinauupuan ko.

"Alam mo kung ano ang purpose nito? pangpaalis sa masasamang espiritu, napag-isip-isip ko kasi na mas matatakot sila sa mukha mo, hahahaha" sagot niya and he laughed loudly.

Kahit kelan talaga masyado siyang harsh.

"Syempre talagang matatakot sila sa sobrang panget ng painting mo." I answered back.

"Ako? Panget mag paint? Mga painting ko pwde ng pang exhibit." pagmamayabang ni Curfiel.

"Can I see it?" I demanded.

"Hindi pwde dahil..." sagot ni Curfiel na biglang naputol ang pagsasalita.

"Dahil ano?"

"Wala!" he shouted at tumakbo na siya papunta sa 2nd floor at pumasok sa kanyang kwarto dala-dala yung painting.

Di niya man lang pinakita saken...

**************