Crestfallen

Ito na iyon..

Itinupi ko ang kapiraso ng papel na sinulatan ko at ipinatong sa tabi ng relo niya. Lumapit ako sa kanya sa huling pagkakataon para pagmasdan ang kanyang maamong mukha. Ang mukhang siguradong hinding-hindi ko makakalimutan.

Dahan-dahan akong naglakad papalayo sa kanya habang bumubuhos ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan. Nanginginig ang mga kamay ko at madali kong itinakip sa aking bibig upang hindi makalikha ng anumang ingay.

Nababasag ang boses ko habang binabanggit ko ng mahina ang mga salitang gustong gusto ko na maririnig niya araw-araw sa tuwing gigising siya sa umaga.

"M-ahal na mahal kita Aether."

Hindi ko yata alam kung kakayanin ko ito. Kakayanin ko bang mabuhay pa kung mawawala na ang nakagisnan kong mundo? Makakaya ko bang mawala 'yong taong sa bawat pagmulat ko ay siya na ang nakikita ko?

Muli, Inikot ko ang paningin ko rito sa lugar kung saan dalawang taon kong nakasama. Dalawang taon na puro ala-ala ng masasayang araw at saksi sa pagmamahalan naming dalawa.

Goodbye Aether..

Hanggang sa muli nating pagkikita.