Share

017

Author: thourneyrose
last update publish date: 2020-09-05 22:18:10

017

"Summer peram cellphone mo"

"Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya.

"Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.

Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.

Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs.

"Nagmo-move-on ka ba talaga?"

"Oo" weh? Sure ka jan?

"Ilan na? Kailangan tumataas ha!"

"10%" parang-awa

Kakatapos lang ng lecture namin sa field. Buong lecture ay badtrip si Summer. Gamitin pa namang example si SpongeBob kaya ayun! Pabalik na kami sa room ngayon para magpahinga. May activity pa pala bukas.

"Fall 'wag kang scammer ha!" Naalala ko na naman ang nangyari kagabi.

"Sa wattpad may batas. Bawal magbasa, oh bawal magbasa. Pero pag nag-comply ka at nagsimulang magbasa, pwede na ikaw pala magbasa"

"Kim Chui is dat you?" Tumawa naman sila Spring at Summer.

We enter the room

"Hindi pa nakakabalik si Winter?"

"May binili lang siguro" sagot ni Summer

"May tinawagan siguro" sagot naman ni Spring.

Speaking of tawag. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Lola. Hindi pala ako nakatawag sa kaniya kahapon. Lumabas muna ako para makahanap ng magandang signal.

Tatlong beses lang nag-ring sa kabilang linya at sinagot na ito ni Lola.

"Hello Lola" panimula ko sa kaniya.

[Hello Apo. Teka lang hanap lang ako signal]

"Lola. Naka-wifi ka wag kang ano"

[Ay! Oo nga pala! Teka lang video call tayo. Para makita kita]

"Sige wait lang Lola" sabi ko at pinatay ang tawag. Binuksan ko ang messenger ko at nag vc kay Lola.

"La!" I wave my hand para makita niya ako

[Hi Apo! Nakakain na ba kayo jan? Kamusta jan?]

"Okay naman po Lola. Maya pa po kami kakain. Bago lang kami dito sa room. May lecture kanina"

[Ganun ba! May mga pogi ba jan? Baka iba na hanapin mo jan ah! Hindi na si Caleb]

"Wala po. Hindi ko nga alam kung paano ko siya hahanapin" I saw her walking up the stairs kaya napatanong ako.

"Saan ka punta La?" Hindi siya sumagot sa tanong ko. Pumasok siya sa isang guest room at tinutok ang camera sa taong nakahiga.

[Ok na kami ng Mama mo Apo. Nagsorry na siya]

"Ah ganun ba. Mabuti naman po kung ganon. Kamusta kayo Ma? Pasensiya na po pala sa nangyari" hingi kong tawad sa kaniya. I feel guilty. Kasi hindi ako sumunod sa kanila. Parang mas pinili ko pa si Lola kesa sa kanila.

[Ok na yun. Mag-enjoy ka jan ha? Tawag ka lang kapag may problema] sabi ni Mama. Ramdam parin sa boses niya ang panghihina.

[Sige na Apo! Tawag lang kami ulit. Papakainin ko lang Mama mo] paalam ni Lola.

"Sige po. Babye!"

[Bye Apo/ Bye Langga]

"I love you both"

[I love you din/ I love you too] I ended the call after that. Pumasok na ko sa loob.

"Summer! Nood muna tayo" yaya ni Spring na agad namang sinang-ayunan ni Summer. Si Fall naman ay nagbabasa na sa sulok. Umupo ako malapit sa bintana at nagscroll nalang sa Facebook.

Search Facebook. I clicked this and search for the possible profile of Caleb. I stalk those profile who lives in Iloilo, City. Hindi natin alam, isa na pala sa kanila 'yun.

Our three days on the seminar went fast. It's already our fourth day today. Hindi naman gaano ka busy ang bawat araw namin sa activity. Parang normal lang. We participated on the activity and also we buy souvenirs for our family.

"Tara na, baka malate pa tayo sa camp fire" yaya sa amin ni Winter. Kanina pa 'to excited. Halatang gusto talaga.

"Tara na" buti nalang talaga nakapag-participate kami sa activity. Kaya free kami ngayong camp fire. Manonood nalang kami sa contest nila.

Nang nakarating kami sa field ay nakita ko ang mga kasama ko sa red team na parang balisa.

"Wait lang" sabi ko sa mga kasama ko at pumunta kila Mez.

"Anong problema?" Tanong ko sa kanila.

"May sakit kasi si Matte, siya pa naman ang kailangan sa contest" reklamo ni Christine.

"Halah! Bakit daw? Eh sino naman ang papalit? Eh yung kakanta nasaan na?" Tarantang tanong ko sa kanila. Our team is running for the champion. It's useless when we can't participate this contest. I heard this will have the biggest points.

"Si Mez nalang daw ang maggigitara. Tapos yung singer hindi namin alam" problemadong sabi ni Alfred.

"Si Christine nalang kaya? Diba close naman kayo ni Mez? Sure akong may alam kayong kanta"

"75 grades niyan sa music" sabat ni Nathan. Lagot tayo jan.

"Sinong kakanta niyan?"

"Ikaw nalang kaya Thouny" suggest nilang lahat.

"Ako? Jusko hindi rin ako marunong kumanta" tanggi ko sa kanila.

"Weh? Ang ganda kaya ng boses mo. Narinig namin kanina"

Lagot tayo diyan.

"Hindi ako pwede eh. Kasama ko barkada ko."

"Anong problema?" Singit ni Fall sa usapan. Bakit nandito na 'to?

"Bakit kayo nandito?" Tanong ko sa kanila ng nakitang naka-tayo na sila sa likod ko.

"Tagal mo eh" ah ok.

"Wala kaming singer eh. Pwedeng si Thouny nalang ang kakanta?" Hirit agad ni Nathan. Langya

"Sinong partner? May partner ba?" Sabi ni Spring.

"Oo si Mez partner niya." Lagot

"Hindi maiinlove ah" bulong ni Spring. "Libre is coming"

Siniko ko nalang siya para matigil.

"Paano kayo? Wala kayong kasama"

"Ok lang kami. Oh sige kunin niyo na 'tong si Thouny. Paki-sabi narin kay Mez na, pwedeng wag na niyang ibalik" sabi ni Spring.

"Yawa" iniwan nila ako sa mga kasama ko.

"Asan na si Mez?" tanong ko sa kanila. Mag-uumpisa na ang contest eh.

"Yan na asawa mo oh!" Napabaling ako kay Cris nang narinig ang kaniyang sinabi. Hindi niya nalang ako pinansin at binigay kay Mez ang dala-dala niyang gitara.

"Anong kakantahin?" Tanong ko sa kaniya. Nagsimula narin ang ibang umalis at naghanap ng kani-kanilang pwesto para sa contest.

"Suggestions?" Sabi niya habang naglalakad papunta sa back stage.

"I love you 3,000?" Yan lang ang pumasok sa utak ko. Sore naman.

"Ok" tanging sabi niya. Wala siyang imik hanggang sa kami na ang sasalang. Naka-upo kaming dalawa sa gitna. Tahimik lang ang lahat na nanonood sa amin dahilan ng pagdagdag ng aking kaba.

He starts strumming the guitar. The way he moves his hand are giving me a lightly feeling. The way the guitar makes it sounds are giving me comfort.

"Baby, take my hand.

I want you to be my husband.

'Cause you're my Iron Man,

And I love you 3,000.

Baby, take a chance.

'Cause I want this to be something,

Straight out of a Hollywood movie." Panimula ko.

"I see you standing there,

In your hulk outerwear.

And all I can think,

Is where is the ring.

'Cause I know you wanna ask,

Scared the moment will pass.

I can see it in your eyes,

Just take me by surprise.

And all my friends they tell me they see.

You're planning to get on one knee.

But I want it to be out of the blue.

So make sure I have no clue.

When you ask.

Baby, take my hand.

I want you to be my husband.

'Cause you're my Iron Man,

And I love you 3,000.

Baby, take a chance.

'Cause I want this to be something,

Straight out of a Hollywood movie." Kanta ko sabay tingin sa kaniya na busy sa pag-strum ng gitara. Hindi man lang niya ako tiningnan. Para naman sana sa kaniya 'tong kanta. He makes me comfortable when we enter the stage. Tumingin nalang ako sa audience. Ang mga nanonood ay nakikisabay narin sa kanta.

"Now we're having dinner,

And baby you're my winner.

I see the way you smile.

You're thinking about the aisle.

You reach in your pocket.

Emotion unlocking.

And before you could ask.

I answer too fast" kanta niya. His voice gave shiver to my spines. His voice was so angelic that everybody will probably fall.

"Baby, take my hand.

I want you to be my best friend.

'Cause you're my Iron Man,

And I love you 3,000.

Baby, take a chance.

'Cause I want this to be something,

Straight out of a Hollywood movie." Hinawakan ko ang dibdib ko ng may dumaang kirot bigla rito. Aray ko po. Best friend. Sakin husband eh. Friend zone yata ako ngayong gabi.

"Pa da da da da dam.

No spoilers please.

Pa da da da da dam.

No spoilers please." Sabay naming kanta.

"Baby, take my hand.

I want you to be my best friend.

'Cause you're my Iron Man,

And I love you 3,000.

Baby, take a chance.

'Cause I want this to be something,

Straight out of a Hollywood movie." Kanta ni Mez

"Pa da da da da dam.

No spoilers please.

Pa da da da da dam.

No spoilers please.

Pa da da da da dam.

No spoilers please."

"Baby, take my hand.

I want you to be my husband.

'Cause you're my Iron Man,

And I love you 3,000.

Baby, take a chance.

'Cause I want this to be something,

Straight out of a Hollywood movie, baby" Napapikit ako at dinamdam ang papatapos na kanta.

"Pa da da da da dam.

No spoilers please.

Pa da da da da dam.

No spoilers please.

Pa da da da da dam.

No spoilers please.

And I love you 3,000" last na linyang aming kinanta bago tumayo at nagpasalamat sa mga nanonood. We bow are heads for the appreciation.

Yeah, I think I will love you 3,000 Mez.

~nikkielodeon

Stephanie Poetri- I love you 3,000

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Finding Caleb   020

    020"Lola naman! Alis na tayo dito! Ok na ko promise!" Pilit ko sa kaniya. Bababa sana ako kahapon para kumain ng hapunan pero sa hagdan palang ay nawalan na ako ng malay. Nagising nalang ako nasa-hospital na ako."Hihintayin pa natin ang results ng test""Wala akong sinagutan na test Lola!" Pabalang na sagot ko sa kaniya."Nawala ata utak mo?!" Tumawa lamang ako sa kaniya kahit nanghihina ang aking katawan."Teka lang. Bibili ako ng pagkain mo sa baba. May gusto ka ba?" Tanong niya. Hinawakan ko ang tiyan kong kanina pa pala nagrereklamo."Kahit ano nalang po. Tapos chuckie po pala ang gusto kong inumin""Sige. Bili na ako ha. Bye!" Ngumiti lamang ako sa kaniya bago umalis.May mga butil na ng pawis sa aking noo dahil sa init. Bukas naman ang aircon."Lola! Ang bilis mo naman!" Biglan kasing bumukas

  • Finding Caleb   019

    019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf

  • Finding Caleb   018

    018What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group."Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring."Bakit?" Summer asked.

  • Finding Caleb   017

    017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?

  • Finding Caleb   016

    016"Anong gagawin mo?" Tanong ko kay Summer na tumigil na kakaiyak. Nakatambay kami ngayon sa room, naghahanda na para matulog."Move-on" yan na naman tayo sa move-on move-on na yan. Tagal na niyang plano ang mag-move on. Ilang percent na ba ngayon?"Akala ko naka-move on kana?" Tanong naman ni Fall habang kumakain. Food is life."Naka-move-on na nga" weh?"Mga?" Sabat naman ni Winter."Mga 20%"Jusko! Ang rupok mo gurl! Ilang years na ba yan ha! Since grade 7 pa 'yan."Kita mo story niya?""Yes" no? Yes?"Kamusta? Any reaction?""Magmo-move on na ko!" Sigaw niya sabay tayo papuntang cr. Tumawa lang kami sa reaksiyon niya. Kuwentuhan lang kami ng ano-ano habang kumakain. Hindi na inopen-up ang kay Summer."Wag nang mag-wattpad ah! Diretso na tayong matulo

  • Finding Caleb   015

    015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status