LOGIN018
What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.
The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.
Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.
I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.
Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group.
"Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring.
"Bakit?" Summer asked.
"Sinong manglilibre?" Fall added.
"Yung maiinloveabo" Spring said and look into my eyes with a malicious smile.
"Ah ok. Gets ko na" sabi ni Summer sabay tawa.
Anong gets? Tiningnan ko ng masama si Spring na nakikisabay narin sa kakatawa kay Summer. Buti pa si Winter walang pake sa pagka—
"May narinig kaming libre. Sinong manglilibre?" I let out a heavy sigh. Binabawi ko na ang sinabi ko. Wala talagang may ayos na utak sa aming lima.
"Si Thouny manglilibre. Isang buwan"
"Gago! Hindi no!" Tanggi ko sa kaniya.
"Hindi pa sure!" I rolled my eyes. Ewan ko sayo Spring
"Spring! Kwento mo sa amin dali" yaya ni Winter. Wtf?
"SPRING!" Nag-uunahan silang lumabas ng kwarto. Iniwan nila ako sa loob. Gumulong-gulong nalang ako sa kama hanggang sa makarating sila.
"Ehem! Ehem! Inlove na ba?" Bungad ni Winter. I glare at them.
"Bilisan mong ma-inlove ha? Excited na kami sa isang buwan mong libre" si Summer. Patay gutom hindi naman tumataba.
"Magkano ba budget mo?" Si Fall naman. Isa rin 'to. Akala ko gusto niya si Mez
"ANONG SINABI MO SA KANILA SPRING?!" inis na sigaw ko sa kaniya.
"Wala"
"ANONG WALA! PAANO NILA NALAMAN KUNG WALA KANG SINABI!" I faked a cry. I put my hands on my hair and messed it up.
"Mukha kang narape" sabi ni Summer.
"YAWA" tawa lang sila ng tawa. Si Summer naman ay tinulungan pa akong guluhin ang buhok ko. Langya ka Summer.
"Jogging tayo bukas ah. Bawas tayo nang fats" yaya ni Winter habang kumakain. Closing program nalang pala bukas tapos uwi na kami.
"Anong bawas. Wala nga akong fats" madramang sabi ni Summer.
"Buti nga sayo! Pero game ako! Makapag sight seeing naman ako ng mga pogi. Anong oras ba Winter?" Tanong ko sa kaniya.
"5:00! Ma-inlove ka nalang kasi kay Mez! May libre pa kami" Okey. As usual hindi kami natulog ng maaga. Lahat kami busy sa cellphone. Ako ang naunang natulog dahil hindi na kinaya ang antok. Hindi ko na nga alam kung anong oras na sila tumigil.
Nagising ako sa dahil sa ingay ng pinapanood ni Spring. Dahan-dahan akong bumangon at sinanay ang mata sa nakabukas na ilaw.
"Spring ang aga-aga anime na naman" sabi ko kay Spring. Gumulong-gulong pa ito sa kama sabay tili.
"Kinikilig ka ba?!"
"TANJIRO AT KANAO~"
Wala akong alam! Hindi naman ako katulad nila ni Summer na mahilig talaga sa anime.
"Maliligo ka pa? O diretso na tayo?" Tanong sa akin ni Fall.
"Maliligo ako" sabi ko sa kaniya at pumasok sa cr. Tapos naman na si Fall si Spring nalang ang hindi.
"Saan ba tayo magjo-gogging?" Sigaw ko sa kanila.
"Sa field lang!"
"Ok!"
Nang natapos ako ay agad namang pumasok sa cr Spring. Siya nalang hindi naliligo eh. Tanging tunog lang ng aircon ang bumalot sa amin sa loob. Napansin siguro ito ni Spring kaya naman ay kumanta siya sa cr.
"Boku wo tsurete susume~ " tawa naman ng tawa si Summer sa kanta ni Spring. Kami namang tatlo ay hindi gets ang kinakanta ni Spring.
"Dou shitatte~"
Nang natapos kami ay agad kaming lumabas ng room at tumungo na sa field. Marami-raming estudyante rin pala ang nagjo-jogging kaya hindi gaano katahimik ang field.
"Saan punta 'to?" Tanong ko sa kanila ng may nadaanan kaming way na walang tao masyado.
"Bawal jan uy! Kita mo 'to NO ENTRY! May nga building jan na hindi pa tapos" Sabi ni Fall sabay turo ng placard na nakasulat.
"Ahh ganun ba. Ok" sabi ko tsaka jog ulit. Tumawag sa akin si Lola. Sakto rin pala na dinala ko ang phone ko. Iwan ko sana ito eh.
"Hello Lola. Napaaga ka yata ng gising" bungad ko sa kaniya. 5:24 palang. Hindi siya ganitong oras kung gumising.
[Hindi ako makatulog] hindi makatulog?
"Bakit?"
[Uuwi daw Lolo mo] omyghad!
"Kailan daw?" Tanong ko sa kaniya. Nag-aalala ako sa kaniya. Alam kong hindi siya komportable kapag andiyan si Lolo. Lalo nang alam ko na ang lahat.
[Hindi ko rin alam. Surprise daw] ah ganun ba.
[Kamusta naman si Caleb? Nahanap mo na?] speaking of
"Wala" bakit kasi hindi ko siya makita?!
[Talaga? Baka in love ka na jan sa iba ah. Naku! Kawawa naman si Caleb niyan]
"Naku ka rin Lola! Hindi pa ako in love no" tanggi ko sa kaniya. Nilingon ko silang nasa likod ko. Binilisan ko pa masiyado para hindi nila marinig ang pag-uusap namin ni Lola.
[Hindi pa! Naku! Ikaw talagang bata ka! Aminin mo na kasi!] aaminin ko ba o hindi?
"Oo na nga! In love ako! Pero Lola alam ko namang hindi magtatagal 'to. Hindi ko nga alam kung love na nga ba 'to. Bye na Lola" sabi ko sa kaniya. Malay natin infatuation lang 'to!
"Sinong in love? Ikaw?! Yes! Libree~" tanong sa akin ni Spring. Lagot
"Sabi na eh! Maiinlove ka din dun! Sino si Mez ba? Yieeee" tukso naman ni Summer.
"H-hindi no! Crush lang!"
"Doon rin punta nun!" Si Fall.
"Bakit ka nauutal?" Takhang tanong ni Winter.
"Wala" sagot ko sa kanila sabay takbo ng mabilis para makawala sa kanila. Wala na. Manglilibre na ko. Isang buwan pa! Parang simot ipon ko nito.
"Hindi ko nga alam kung in love ako o ano!" Sabi ko sa sarili ko.
"Crush lang?"
"Oo—ay tatay ni crush!" Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa gulat. Hindi ko namalayan na nandito na pala ako malapit sa way na parang creepy.
"Sino ka ba?! Bakit ka nanggugulat?!" Sigaw ko sa kaniya. Tinawanan ang niya ang sinabi ko. Muntik na akong atakihin sa puso!
"Tumatawa ka pa?! Sino ba naman hindi magugulat sayo ha? Nakahood ka pa t-tapos itim pa ang kulay" still no answer. Tatakbo na sana ako ulit ng bigla siyang magsalita.
"I'm thankful that I got a chance to talk with you. To see you this close. It's been years. God gave me a chance to meet you this close before I leave this chaotic world"
"Huh?! Sinasabi mo? May saltik ka ba sa utak ha?"
"No. But thank you for smiling that time. Thank you because you lay your eyes on me that time. I love you even though it's the end." Sabi niya sabay walkout. That time mo chu chu!
"Teka bawal jan!" Sigaw ko sa kaniya. Pumasok siya sa way na nakita namin kanina. Hindi niya ako pinansin at dire-diretso lang sa paglalakad. Pinagsawalang bahala ko nalang 'yun at tinuloy ang pagtakbo.
"Saan ka galing? Nakipagkita ka kay Mez no? Yieeee" tukso ni Spring pagkarating ko palang sa kanila.
"Hindi no" tanggi ko sa kanila. Talaga namang hindi ako nakipagkita.
"Tara na kain na tayo" yaya ni Fall. Sumunod narin kami sa kaniya dahil nakaramdam narin naman kami ng gutom.
Nakarating kami sa cafeteria at nag-order ng breakfast. Nakahanap narin naman kami ng magandang pwesto kaya sinimulan lang naming kumain.
"Omyghad!" Sigaw ni Summer na nakakuha ng atensiyon ng mga tao.
"Anong nangyari? Akala ko move-on ka na kay ano ha?"
"Hindi! Suicide ba 'to?" Tanong ni Summer kay Winter na katabi niya lang. Pinakita niya narin ang phone niya.
"Obvious na suicide yan. Kita mo namang nakasulat na oh" si Winter.
"Malay mo. Tinulak tapos naging suicide lang dahil walang saksi" sagot ni Summer.
"Ano ba yan?" Tanong ko sa kanila.
"One guy fall from the building this 5:59 in the morning. Omyghad! Kanina lang 'to?" Tiningnan ko ang relo ko at nakitang 6:09 na. Kani-kanina pa pala 'to.
"Saan daw?" Kalmadong tanong ni Fall.
"Wait" sabi ni Summer.
"Omyghad?! Diba malapit 'to sa field?" Field?
"Doon sa building na ginagawa? Yung may nakasulat na no entry?" Si Spring
"Oo doon" para akong binuhusan ng malamig na tubig sa aking narinig. Hindi kaya yung lalaking nakita ko ang nahulog doon?
~nikkielodeon
020"Lola naman! Alis na tayo dito! Ok na ko promise!" Pilit ko sa kaniya. Bababa sana ako kahapon para kumain ng hapunan pero sa hagdan palang ay nawalan na ako ng malay. Nagising nalang ako nasa-hospital na ako."Hihintayin pa natin ang results ng test""Wala akong sinagutan na test Lola!" Pabalang na sagot ko sa kaniya."Nawala ata utak mo?!" Tumawa lamang ako sa kaniya kahit nanghihina ang aking katawan."Teka lang. Bibili ako ng pagkain mo sa baba. May gusto ka ba?" Tanong niya. Hinawakan ko ang tiyan kong kanina pa pala nagrereklamo."Kahit ano nalang po. Tapos chuckie po pala ang gusto kong inumin""Sige. Bili na ako ha. Bye!" Ngumiti lamang ako sa kaniya bago umalis.May mga butil na ng pawis sa aking noo dahil sa init. Bukas naman ang aircon."Lola! Ang bilis mo naman!" Biglan kasing bumukas
019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf
018What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group."Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring."Bakit?" Summer asked.
017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?
016"Anong gagawin mo?" Tanong ko kay Summer na tumigil na kakaiyak. Nakatambay kami ngayon sa room, naghahanda na para matulog."Move-on" yan na naman tayo sa move-on move-on na yan. Tagal na niyang plano ang mag-move on. Ilang percent na ba ngayon?"Akala ko naka-move on kana?" Tanong naman ni Fall habang kumakain. Food is life."Naka-move-on na nga" weh?"Mga?" Sabat naman ni Winter."Mga 20%"Jusko! Ang rupok mo gurl! Ilang years na ba yan ha! Since grade 7 pa 'yan."Kita mo story niya?""Yes" no? Yes?"Kamusta? Any reaction?""Magmo-move on na ko!" Sigaw niya sabay tayo papuntang cr. Tumawa lang kami sa reaksiyon niya. Kuwentuhan lang kami ng ano-ano habang kumakain. Hindi na inopen-up ang kay Summer."Wag nang mag-wattpad ah! Diretso na tayong matulo
015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na