chapter 7

    Pagkatapos ng halos cueranta minuto ay, natapos na rin ako sa aking ginawang presentasyon sa mga bagong naming investors. Isa ito sa pinaka-malaking proyekto na nahawakan ko. Kaya pinag handaan ko ito ng mabuti. Napansin ko ang tahimik na yabag ng paa naparating na si Mr. Narasaval. 

Bakas ang malaking ngiti sa kanyang mga labi, habang ang mga mata ay matutuwa. Lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa aking balikat. 

"Congrats Orion! Mr. Santiago will be going to invest in our company, let's have a dinner with your team." Masayang bati ni Mr. Narasaval. 

"Thank you, Sir," Mahinang sagot ko. 

"Well, I hope my daughter is like you! You're very competitive and you cared about my company," Nagbago ang expresyon ng mukha nito. Bigla ako kinabahan nang maalala ko ang nagyari sa amin ng kanya anak. 

Kumuha muna ako ng labas bago ako nagsalita ulit. "May gusto po akong sanang sabihin sa inyo?" Napapalunok pa akong habang umuusal. 

"Ano iyong sasabihin mo sa akin?" Seryosong tanong ng nito. 

"Sir, ako po yung lalaking kasama ni Yngrid sa pictures." Matapang na pag amin ko. 

"Ano! May relasyon ba kayong dalawa?" tanong niya.

"Wala po pero, handa po akong pakasalan ang anak niyo?" Nakatitig lang siya sa akin ng walang emosyon. Habang ako naman ay natatakot sa isasagot niya. 

"That's good! Mas mabuting ikaw ang mapangasawa ng anak ko, and make

 sure that you will never make her cry or else, alam muna ang magyayari sayo."

Sagot nito.

Parang akong nabunutan ng tinik sa lalamunan, hindi ko akalain na papayag siya agad na pakasalan ko ang anak niya? 

"Yes sir! Plano ko po sanang pumunta sa inyo para makausap na rin si Yngrid," Paliwanag ko sa matanda. 

"Mabuti kung gaano! Mag kita tayo bukas, parang makapag celebrate din tayo ng success mo." Pang-sangayon nito.

"Okay Sir, See you tomorrow." Matipid niya Sagot. 

Hanggang ngayon ay Hindi pa rin pumapasok sa isip ko lahat ng napag-usapan namin ni Yngrid kahapon. Nagulat akong noong tumawag sakin si Beatrice at sabihin nitong nasalabas si Yngrid. At gusto akong kausapin pagkatapos niya akong takbuhan noong may magyari sa aming dalawa. Hindi na nawala sa isip ko ang imahe niya, sinubukan kong libangin ang sarili ko, para makalimutan siya. 

Halos araw araw ko siya na iisip, noong biglang magkita kami sa restaurant ay sinubukan ko siyang kausapin. Para ipaliwanag sa kanya ang  naramramdaman ko, pero sa tuwing kinakausap ko siya ay, palagi niya akong iniiwasan. hinabul ko pa siya para pinigilan ngunit, umalis pa rin siya nang hindi ako pinapakinggan. 

Alas Siete ng gabi nang makarating ako sa kanila. Huminga muna ako ng malalim bago pindutin ang doorbell, pero natigilan ako nang matanaw ko ang matandang Narasaval papasok sa loob ng bahay nila. 

Nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. "Pasok po kayo Sir, naghihintay po sa sala sila Ma'am Yngrid At si Sir Ysmael." Bungad sa akin ng kasambahay nila. 

Halos marining ko na ang tibok ng puso ko sa kaba, nakapag handa naman ako kanina pero bakit parang gusto ko nang umatras? Pagpasok ko sa loob ay Nakita kong nakaupo sa lamesa ang mag ama, habang nakatingin lang sakin si Yngrid, nakasuot siya ng Bistidang kulay asul na may desinyong bulaklak. habang nakapusod ang kanyang mga buhok, simple lang ang ayos niya pero lumalabas  pa rin ang natural na ganda nito. Agad naman akong umupo sa kabilang silya katapat ng upuan niya. 

"Tamang tama lang ang dating mo, kamusta ang celebration niyo kagabi?" Tanong ng matanda Narasaval. 

"Hindi na po ako nakasama sa mga ka team ko dahil pagod na rin po ako." Sagot ko sa kanya. 

"Ganun ba? Sige kumain na muna tayo." Sabi nito. 

Habang kumain at tahimik lang si Yngrid at hindi man lang sumulyap sa akin, nakapa- tahimik nito. Habang patuloy lang sa pagkain, Pagkatapos namin kumain ay dumiretso kami sa study room ng ama nito. 

"Ano ba ang pag-uusapan natin dito?" Tanong ng ama ni Yngrid. 

"We will going to get married." sagot nito

"Sir, Nandito ako para hingin ang kamay ng anak niyo, gusto ko po sana magpakasal kami sa susunod na linggo sa Singapore." Sabi ko sa matanda.

"Bakit kailangan sa Singapore pa?" Dagdag na tanong ng matanda. 

"Because we can't get a divorce here." Sagot niya na wala man lang reaksyon. 

"At bakit kayo mag papakasal kung maghihiwalay din naman pala kayo?" 

"Because we don't 't love each other, and it's easy for us to set each other free. Once we get tired of our marriage." Sagot niya. 

"Tama po ang sabi ng anak niyo, at ayoko rin matali sa kanya." Sarkastikong sagot ko.

"Papagay lang ako sa set up na napag-usapan niyo kung bibigyan niyo ako ng apo!" Galit na sabi nito.

"What! I don't want any excess baggage with him, how can I remarry again if I have a child with this man!" Sabi niya habang nakaturo ang daliri niya sa akin.

"Then stay in the marriage!" sabi ng matanda.

"I'm okay with the set up Sir, kayang kaya kong palayain siya kahit kailan niya gusto?" Pag sisinungaling ko. Habang natakatitig sa mga mata niya. 

"Well! don't worry, our marriage will only last for few years after it, you can remarry again!" Matapang na sagot niya. Namumula na rin ang kanyang mga pisngi. 

"Both of you can only be separated, once you can give me a grandchild." Kondisyon ng matanda. 

"Then it's a deal!" Sagot ulit ni Yngrid. 

"Okay I will leave the two of you so you can discuss your problems." Sabi niya habang naka tayo na. 

"Dad! you know this is my only solution, so the media will stop leaking that  information about me!" 

"Okay then, face the consequences of your actions." Dagdag ng matanda. 

Tahimik lang akong pinag mamasdan siya habang pinapaliwag ang aming set up.

"Why did you tell him that you're the guy in the pictures?" May halong galit na saad nito. 

"Sinabi ko na para hindi na natin kailangan magsinungaling, at kahit mag sekreto pa tayo sa kanya ay malalaman niya pa rin." Sabi nito. 

"Well, you have a point, akoyo na rin mag sinungaling at hindi na rin natin kailangan mag pangap na in love tayo sa isa't isa sa harap niya." Sabi nito.

"Yeah, pwede mong gawin lahat ng gusto mo." Sabi ko. 

"Of course! I will!" Matapang na sagot nito.

Nakatingin lang ako habang nakaupo siya, tama naman siya, hindi namin mahal ang isa't isa kaya wala akong karapatang kontrolin ang buhay niya. Hahayanan ko parin siya gawin ang normal niya ginagawa. Kapalit naman ng papakasal ko sa kanya ay, tataas ang posisyon ko sa kompanya na matagal ko ng kung gustong matupad. Pero kahit na alam ako na hindi normal ang pagsasama naming dalawa ay, masaya pa rin ako na makakasama ko siya sa araw araw at hindi na ako magiging mag isa.  

"Let's go outside, mainit dito!" Sabi nito na umiwas ng tingin sakin at sumunod lang ako sa kanya, pumunta kami sa veranda kung nasaan si Mr. Narasaval. 

"Kamusta ang napag-usap niyo?" Bungad ng matanda. 

"Everything is set, I will going to with my friend who is a lawyer in Singapore to process our marriage," Paliwanag ni Yngrid. 

"Well, that's good! Let's celebrate that!" 

Nag inuman kami ni Mr. Narasaval hanggang hatinggabi, Habang si Yngrid nakaupo lang at pinag mamasdan kaming dalawa. Minsan nagtataka ako kung paano naging anak ni Mr.Narasaval si Yngrid dahil nakapa maldita nito, Samantalang ang tatay niya ay napabuting tao naalala ko pa noong una ko siya makilala.

Silang mag asawa ang nakabili ng lupa namin para maging resort pero hindi ako pumayag. Sinabi nito, na hindi na nila bibilhin ang Lupa pero kailangan kong magtrabaho sa kanya, binigyan niya pa ako ng scholarship at nakapag tapos naman ako sa Kursong architecture at Nagtrabaho sa companya nila. Unti unti na akong nalalasing kaya nag punta muna ako sa palikuran para mag hinamos. Nakita ko si Yngrid na natayo sa gilid ng swimming Pool. 

"Sigurado ka bang gusto mo kong pakasalan?" Biglang tanong ko sa kanya. 

"We will both going to benefit! So why not" Sabi nito. 

"Tama ka naman! Wag kang mag alala magiging mabuting asawa ako sayo." Sabi ko.

"It seems like you're already drunk, you need to go home now." Sagot niya hindi ko napigilan ang sarili ko at lumapit ako sa kanya. Habang nakatingin lang siya sa akin, umatras siya papalayo pero bago pa siya  makalayo sa akin ay sinakop kuna ang mga labi niya. ilang minuto ko rin nasakop ang kanyang labi nang mahimas-masan siya ay tinulak niya ko. 

"You can't kiss me everytime you want!" galit na pagkasabi nito at iniwan na naman ako, hinayaan ko na siya umalis. "Ito na ang huling beses naiiwan mo ko, kapag naging mag asawa na tayo Hindi kana makakatakas sa akin."