Four

Tahimik lang ako habang kumakain. Ni hindi ko siya matignan sa mga mata. Masiyadong masarap ang pagkakaluto niya, did he study culinary arts? Bakit ang galing niya magluto? 

"Um.. Masarap siya." I break out the silence. Masiyadong tahimik. 

“That's good. I figured out you don't know how to cook.” biglang tumaas ang isang kilay ko. Is he insulting me in a comfortable way? 

“So kaya ikaw ang nagluto?” may pagkamataray na ako sa tanong ko. Hindi siya umimik. Nanatili siya sa matikas na posisyon at patuloy sa pagkain. I rolled my eyes and just snob him. Antipatiko din pala ito. Eh ano kung hindi ako marunong magluto. 

Pagtapos kumain, siya na din ang nagligpit. Hinayaan ko siya tutal mukhang naeenjoy niya ang ginagawa. Naupo ulit ako at isinampa ko ang dalawang binti ko sa roundtable na kaharap ko. 

“Second to the last door at left hallway ang kwarto natin.” he said habang nakatanaw siya sa salamin bintana. Kitang kita ko doon ang syudad. 

“Okay.” sinunod ko siya. Kinuha ko ang isang handcarry ko at tinungo ang kwartong sinasabi niya. Gusto ko lang makita ang master's bedroom. Pag akyat ko, I saw the two hallways. Madaming kwarto. He said second to the last. Binalikan ko siya ng tanaw mula sa ibaba. He's still at the window habang humihigop ng kape niya. 

Pagbukas ko ng pinto, hinanap ko kaagad ang switch ng ilaw. Then bumulaga sa akin ang.. 

“Teddybears? Everywhere?” pakiramdam ko mali ang kwartong pinasukan ko. Halos mga stuffstoys na teddybear ang nakikita ko, maayos naman siyang nakasalansan sa mga shelves. Iba't ibang laki, uri, kulay at character. Is he a bear enthusiast? 

Then I saw a life size bear sa ibabaw ng kama. 

Hindi nga ako nagkamali ng pinasukan. Kwarto nga niya ito. I guess this is much weirder than I thought. Panigurado pagtatawanan siya ng fans niya pag nalaman nilang ang crush nila e bear-y addicted. Natawa ako sa naiisip ko. 

Inikot ko ang paningin ko. Malaki ang kwarto, may sarili siyang wardrobe, bathroom, at office area. May veranda din siya dito sa loob which is super cool. Masarap tumambay doon sa gabi, taking a drink and fallen asleep because of the city lights. 

Maganda ang set up ng mga gamit. He is well organize. 

Paglabas ko ng kwarto, nakita ko siyang may kausap sa telepono. Paano ko kaya pakikisamahan ang taong to? Napakatipid niya magsalita, at hindi ko alam ang tumatakbo sa utak niya. I almost forgot na may pasok ako, hindi na ako nagpaalam pa kay Tristan at tumakbo ako pabalik sa kwarto to take a bath and get dressed. 

Hindi ko alam kung gaano kalayo ang Liberty Accounting Services dito sa Alejo. Hindi naman ako pupwede magpasundo dahil hindi ko pa nakukwento ang buong detalye sa nangyari sa akin. I know na alam nilang kasal na ako pero hindi nila alam kung kanino. And Lyka for sure, will be thrilled kapag nalaman niyang ultimate crush niya ang napangasawa ko. 

“Where are you going?” nahinto ako sa pagsusuot ng sapatos ko when I heard him again. Nasa sala pala siya at nanonood.

“Papasok. Nightshift ako.” hindi siya umimik. Now I'm like talking to air. 

“Ihahatid ka ni Dave.” wika lang niya habang nanatili ang mga mata niya sa pinapanood. 

“No, thanks. I can commute naman.” sagot ko.

“No. Dave will take you. No more insisting.” kumulo ang dugo ko sa napakasuperior niyang ugali. Wala akong magawa kundi sumunod, its his rules. Dapat sundin ko siya kahit gusto ko na siyang layasan. Matamlay akong sumakay ng elevator. Hindi ko pa naiayos ang mga maleta ko.  I don't care. 

Sinalubong ako ni Dave sa labas. I saw he's driving a black BMW 7 Series Sedan. Jusko. Pagtitinginan ako ng mga kasamahan ko nito. Magalang niya akong nilapitan. Kinuha niya ang bag ko at pinagbuksan niya ako ng pinto. 

“Ayala tayo. Sa may Liberty.” bilin ko sa kaniya bago niya simulan magmaneho. Maingat siya sa paghawak ng sasakyan. Mukha nga din bago itong BMW na ito. Pinagmamasdan ko lang si Dave na abala sa pagdadrive. Madami akong gustong itanong sa kaniya about Tristan. 

“Um. Matagal ka na nagtatrabaho kay Tristan?” naisipan kong itanong. 

“Yes po. Since kid, matapos niya ako pag aralin.” Now I'm impressed. So pinaaral niya ang binatang ito at binigyan ng trabaho? “Really. Mabait pala siya?” I continued. 

“Opo. Sobra. Sobrang cold lang po ni Sir Tristan pero masasanay din kayo.” nagulat ako. Sobrang cold? Why? If he's kind and everyone loves him? Bakit cold pa din siya? Hindi ko maintindihan what kind of person Tristan is. I shouldn't jump to conclusions kaya I guess I should ask some people na mas nakakakilala sa kaniya. 

WHAT! SERYOSO? 

That's how Lyka reacted for the fourth time. 

“Si Sir Tristan Wolffe ang asawa mo?” inulit pa niya after three times ko nang sinabi sa kaniya. Hindi pa din siya makapaniwala. 

“You mean to say na official kasal na kayo kahit na hindi pa kayo nagpakasal sa simbahan or sa huwes?” paninigurado ni Dexter. I nodded. 

“Wow. You're really lucky, Stella.” wika pa ni Lyka. I shrugged. As if I am really lucky. Malas nga ako e. 

“Kung pwedeng ikaw nalang ang nasa posisyon ko, Lyka. Mas mabuti pa diba?” inis kong sinabi. 

“Hey. Do you know anything about your husband?” tanong ni Joshua pagkalapag ng dinner namin. Isa isa namin kinuha sa tray ang burger at kape na pinabili namin sa kaniya. 

“Isa pa yan. I don't know anything about him. But I do learn some weird stuffs about him.” Lyka got excited sa narinig. Syempre crush niya yon e. 

Dexter started to open his laptop. He's our researcher. 

“Okay, what do we have here about Mr. Wolffe?” he begin to browse some basic info about Tristan. 

“It says here, he was born naturally in Britain, so British-Filipino siya. Then he's already twenty-nine, and lots of achievements.” nagkatinginan kami ni Lyka. 

“Is that all?” sinilip ko ang laptop ni Dexter at yon nga lang ang nakalap niya. Those info were his public info na halos lahat ng tao alam na iyon. I'm looking for more info, deep ones. Yon hindi alam ng madla. 

“I think kung may gusto ka malaman about him. You'd just better ask him personally.” Dexter has a point. Pero hindi nga siya nagsasalita. He's just making gestures or just answers what I'm asking for. Tapos wala na. 

Bumuntong hininga ako. Its useless. Masiyado siyang misteryoso. At kapag ganitong hindi ako makahanap ng impormasyon tungkol sa kaniya. Hindi ako matatahimik. 

Thirty minute break is over. Napilitan na akong bumalik sa office ko, there still alot of questions. As Dexter said, malalaman ko lang iyon kung tatanungin ko siya. 

Alas-sais ng umaga ang out namin. The gang and I decided to have some coffee bago bumaba ng lobby. Sakto naman nanonood na sila ng morning news sa may pantry kaya sumunod na din ako. 

Lyka suddenly pulled me, nagtataka ako kung bakit and then I saw the news. 

“Husband mo.” she whispered. Siniko ko siya agad. Baka may makarinig. 

I saw Tristan sa morning news. Nasa interview siya with a news anchor. Bigla tuloy akong kinabahan, baka mamaya ibuko na niyang may asawa siya. Hindi pa ako handa na pagkaguluhan dito. 

“So, Mr. Wolffe based on the new record you've earned the top lead for being the youngest entrepreneur. So what will you say about it? Kahit madami na kayong competitors still, you're on top.” 

Tristan had many businesses under clothing, food industry, lending, and automotive. Kaya maingay ang pangalan niya. But how could he earned all of this? Is he from a family of businessman? 

Pinakinggan ko ang pagsagot niya sa mga tanong sa kaniya. 

“Mr. Wolffe, madami naman ang nagtatanong? Are you still single? Napapabalita kasi na nalilink kayo kay Ms. Margaux who was an amazing actress. And she's following you on your social media accounts.” 

Nagkatinginan kami ni Lyka. 

“What is that? Diba he's married? Bakit nalilink siya doon?” inis kong bulong sa kaibigan ko. 

“Neither I know? Pero madami nang nalilink sa kaniya diba? Wala naman siyang pinatulan doon.” She's right pero may asawa na siyang tao. So bakit pumapayag siyang tanungin siya ng ganyan? 

Nakaramdam ako ng inis habang nanonood. Iniwan ko sila sa pantry at nauna na akong bumaba ng lobby. Susunduin ako ni Dave kaya ayokong magpahintay. Palabas palang ako ng elevator, nakita ko na siya. 

Mag isa nanaman siguro ako pagdating ko sa bahay. For sure, nasa balita nga si Tristan diba? Nalulungkot tuloy ako. Gusto kong umalis, at magstay kina Lyka pero magagalit si Mama. The contract says I should've stay at my husband's house. Pero mababaliw ako mag isa dito. 

Pagkaopen ko ng lock system. Binuksan ko kaagad ang pinto.

“You're late.”

“AH!” halos mapatalon ako when I heard a raging tone from a man. Sa gulat ko muntik ako mawalan ng balanse at mapaupo. I saw Tristan at the dining table. 

“How did you get here that fast? Nasa news ka ah!” sunod sunod kong sinabi. 

“The contract says we should've always eat together .” nagulat ako. So gagawin niya talaga iyon mga nakalagay doon? He is a weirdo. 

Ibinaba ko ang gamit ko at sinamahan siya sa dining table.

“The studio was just one kilometer away here.” wika lang niya habang hinihigop ang kape sa tasa. He already prepared some breakfast. Oo medyo late na ako lumabas, natraffic din kasi si Dave palabas ng Ayala. 

I am really impressed on what he's doing. Hindi siya bumabali sa mga nakatalagang pangako na nasa kontratang pinirmahan namin pareho. Pero hanggang kailan? Hanggang kailan siya ganito? Will its consistency fade? 

“I have a question?” tumigil siya sa pagkain at binaba ang kubyertos na hawak niya. “Do you really believe things will work for us? I mean having me as your wife for three months? You don't know me as a person? Hindi mo alam gaano ako kamaldita. So why?” hindi siya agad sumagot. He just stares at the windows. 

“I know you wouldn't understand my reasons. But do you know how true love really works? ” Hindi ako makapagsalita sa sagot niya. For all I know, hindi ko na din alam. Siguro dahil masiyado akong nabulag sa sakit na ginawa ni Cairo sa akin and I totally forgot what love means. And this guy asked me if I know what love means?

Bakit mahal na ba niya ako? 

I cleared my throat then took a drink after hearing my own thoughts. Tumingin ako sa kaniya. Gwapo naman siya, crush nga siya ng bayan. Bakit sa dami ng babaeng aasawahin niya? Ako pa?

Pinagmamasdan ko lang siya habang nililigpit na niya ang mga pinagkainan. 

“I already took your luggages in our room. Ikaw na bahalang mag ayos.” he just said habang nakatalikod. Pumalumbaba ako. 

How will I learn to like this guy again? 

Pumasok ako sa kwarto. Nakita ko ang mga maleta ko sa may wardrobe. Nagsimula akong ayusin iyon. Tiniklop ang ilan damit ko, at yon iba isinampay ko sa hanger. Binuksan ko ang ilan drawers, may mga laman sapatos, separated din ang leather shoes sa sneakers, pati mga eyeglasses niya. The tinted at clear ones pati yon mga pang porma. 

Siya kaya ang nag aayos nito? 

Nakarinig ako ng pagbukas ng pinto. Sumilip agad ako. 

“AH!” sigaw ko when I saw him topless. He's just wearing a black towel. Kitang kita ko pa ang mga butil ng tubig that flows around his abs. Mabilis kong tinakpan ang mga mata ko. “How dare you showing your.. body.. like that! ” sigaw ko. “Hindi ka muna magbihis!” patuloy ko. 

“What?” tanong lang niya. Inalis ko ang mga kamay ko na nakatakip sa mata ko. 

“Anong what what ka diyan? Hindi ka muna magbihis bago ka pumasok dito!” then he just stared at me. 

“This is my room. So dito ako magbibihis.” nagulat ako then he attempt to remove his towel. 

“What the hell! Maghuhubad ka talaga sa harap ko!” then he gave me a teasing smile. Kinabahan ako. 

“Do you intend to watch me getting dressed? Or just cover your eyes and pretend you didn't see anything?” I blushed as he looked at me. Hindi lang basta nang aakit ang katawan niya, pati mga mata niya na parang tumutusok sa akin at tuloy sa pagpigil sa paghinga ko. 

Sinarado ko ang dressing room. I heard him chuckling. Nakakainis. I sighed heavily. Hindi lang pala siya cold, he's crazy. 

Parang naiimagine ko na ang mga mangyayari sa akin in the next days. 

___

iamnyldechan