Two

Naisipan nina Mama at Anika na ipagluto ako ng spaghetti at igawa ako ng crema de fruta para sa birthday ko. Lalo akong nasasabik dahil makakatikim ako ng favorite dessert ko na si Mama lang ang may gawa. Nag imbita ako ng ilan kaibigan like Lyka, Dexter at Joshua. Sila lang naman kasi ang kilala ni Mama na barkada ko. Karamihan sa mga magiging bisita ko ay mga pinsan ko din then mga tiyahin. Kaya maliit lang na celebration ang mangyayari.

Hindi halata sa itsura ko pero 26 na ako. Madadagdagan nanaman ng isang numero ang edad ko sa darating na Lunes. Pero hindi ko na yon problema as long as malaya ako and I can do everything I want. Walang magsasabi ng bawal, walang pipigil.

"Insan." tinapik ako ni Anika habang nagsasalansan kami ng mga graham biscuits na gagamitin ni Mama. Nasa garden si Justin at naglalaro kasama ni Papa.

"Bakit nga ba hindi ka pa mag asawa? Hindi sa nanghihimasok ako. Pero you're already twenty seven sa Lunes. Nasa right age kana. You can settle down whenever you want." she has a point naman. Ako lang siguro itong may problema.

"I don't know Anika. Siguro takot lang ako."

Takot sa humiliation, takot masaktan, at takot umasa for a happy ending.

"Is because of Cairo right?" binanggit niya ang kasuklam suklam na pangalan ng ex ko. Tumango ako, no hesitations.

"Alam mo, Stella. When the right man comes. Those doubts you've been keeping, will just disappear. Just let them open your heart. Wag mong isara." hindi ko alam kung maniniwala ako sa pinsan ko. Kung tutuusin maswerte siya kay Alex. Matino ang napangasawa niya. Mabait pa at may magandang trabaho. Hindi marunong magloko. Mahal niya ang pamilya niya.

Kung sana ganoon lang si Cairo. Or siguro he sees my worth. Siguro masaya na kami ngayon. Kasal na ako, may pamilya na kami. Pero hindi eh, he lose interest. Sa isang iglap after five years of relationship nauwi sa dahilan hindi na niya ako mahal kaya dapat maghiwalay na kami.

"Kung sana nga meron Mr. Right? Sana dumating na siya agad bago ako magdecide na ayoko na mag asawa." pabiro kong sinabi.

"Be careful what you wish for."

Nagulat ako sa sinabi ng pinsan ko. Then she just smiled bago ako iwanan sa ginagawa ko.

Natapos namin ang crema de fruta na ihahanda sa Lunes. Habang si Anika naman nagpagawa na ng cake at pastries na request ko. Papa bought some wines too. Hindi ko alam why they are so prepared for my birthday. Last year kasi, bumili lang kami ng mga pagkain sa labas. Mama didn't care to cook. At si Papa naman nasa Singapore. Ngayon, nagcancel siya ng scheduled flight niya para magkakasama kami sa birthday ko which is very weird. Parang may malaking kaganapan sa Lunes na dapat nandoon sila. It makes me nervous, yet excited too. Baka may regalo silang bagong car or bahay. Or baka ibibigay na ni Mama yon trust fund ko.

"Darating ba sina Tito Adolfo?" tanong ko kay Anika habang nasa pool kaming dalawa. Nasa kusina si Justin at kumakain.

"Oo. Bukas nandito na ang mga yon. Kaya get ready na mapuyat, mag aaya uminom yon." natawa ako. Mukhang lasing ako sa araw ng birthday ko. Uuwi kasi ang mga tiyuhin kong manginginom.

"Yon mga kaibigan mo? Pupunta ba sila?" tumango ako. Lunes pa sila pupunta.

Nakuha ng mga bituin sa langit ang atensyon ko.

"Maganda ang panahon bukas no?" asked Anika while staring at the stars.

"Yup. I hope ganondin sa birthday ko."

I wish, Anika was right. I wish, there's still one person that will make me realize I was wrong. Na mali ang lahat ng naiisip ko. Na may tamang tao sa tamang pagkakataon at tamang oras.

HAPPY BIRTHDAY STELLA!

I remember my seventh birthday. Nagcelebrate kami sa Tagaytay along with some relatives.

Nagkayayaan sila Mama na pumasyal ng Picnic Grove at sumama ako so I can ride horses.

Linggo ng araw na iyon kaya napakadaming tao.

"Stella!" narinig ko ang boses ni Mama kaya sinundan ko yon not knowing na nawawala na pala ako. At sa dami ng tao non, hindi ko alam kung sino na ang sinusundan ko.

Basta alam ko gusto ko sumakay ng kabayo kaya't sinundan ko ang isang mag anak na pumila para sa mga kabayo dahil isasakay nila ang mga anak nila. Pero hinarang ako ng isang lalake, at sinabing wala akong kasamang magulang so I can't ride a horse. Nag dabog ako sa inis at hindi nasunod ang gusto ko so I walked out.

"Gusto mo sumakay?" nagulat ako sa batang lalake na humila sa braso ko. Matangkad siya at hindi halatang kasing edad ko siya or mas ahead siya sa akin.

"I shouldn't talk and accept favors from a stranger like you." wika ko and he just nod.

"Then I tell you my name after you go with me and ride a horse." weakness ko talaga ang pagsakay sa kabayo so pumayag ako sa gusto niya tutal he's no longer a stranger after we ride a horse. Sumama ako sa kaniya. At dahil mukhang teenager na ang height niya. Pumayag ang lalake na rentahan kami ng kabayo. I was so happy that time. Nakalimutan ko na ngang nawawala ako e. Because of that damn horse.

Tawa lang ako ng tawa non habang nakasakay na ako at inaalalayan ako ng kasama kong estranghero. He seems fine and kind. Wala sa itsura niya ang kidnapper. I think he just wants to have a company.

"Can you tell me your name now?" I asked him. He smiled.

"Okay. My name is..

HAPPY BIRTHDAY STELLA!

Nagising ako sa panaginip ko. Namulat agad ang mga mata ko nang gisingin ako ng torotot at  malakas na greeting mula sa mga pinsan ko. Nakita ko si Mama na may hawak na cake at may kandila. Kumakanta na ang mga pinsan ko ng Happy Birthday while Anika is shooting a video.

"Make a wish." said Mama. Hindi ko pa naiisip ang hihilingin ko. I have everything. Ano pa ba ang kulang?

Then I remember that kid from my dream.

"Okay. Iboblow ko na ang candles ko!" I whispered something and make a blow. Then they sang again the Happy Birthday song.

Dumating sina Lyka around noon. May mga pagkain na at nagsisimula na sina Tito Adolfo at Papa na uminom. Sina Mama naman, inaasikaso ang mga bisita ko. Magulo ang sala dahil sa mga batang nagtatakbuhan. .

"Happy Birthday!" bati sa akin ni Dexter sabay inabot ang regalo niya.

"Kain na kayo. " aya ko sa kanila. Sinamahan ko sila sa dining area. Nakahain na ang lutong spaghetti ni Mama at crema de fruta. May icecream at ilan cake na dala ng mga pinsan ko. May carbonara, chicken lollipops, at sushi rolls na handmade ni Cassy.

Medyo nakainom na din ako dahil ayaw ako tigilan ni Tito Adolfo. Talagang balak nila ako lasingin.

Ginamit namin ang home theater sa sala. Nag videoke kami nina Lyka habang pasayaw sayaw naman ang mga pinsan ko na sina Jenny at Austin. Tuwang tuwa si Mama at pati mga bata ay sumama na din. Napakaingay ng bahay.

Binigyan kami nina Papa ng isang bote ng whiskey.  Uminom na sina Dexter kasama ako. Tinamaan na ako sa pangalawang bote.

"Tagay pa!" sigaw ni Lyka habang nagsasayaw siya. Its almost night, pero nonstop pa din kami sa pag inom.

STELLA!

Nahinto ako sa pagkanta nang tawagin ako ni Mama. I saw her holding a piece of paper. Katabi niya si Papa.

"This is your birthday present!" sigaw niya. I got excited. Ano kaya iyon? Titulo ng magiging bahay ko? Or yon bagong sasakyan ko? Or maybe my trust fund?

Nagtatakbo ako papunta sa kanila. Sumunod sina Lyka na nacurious din. Nakangiti sina Mama at Papa. Hindi ko mahulaan kung ano ang laman ng papel na yon but they said its a present so maybe its about me.

"Ano ba yan Ma? Excited na ako." pagpupumilit ko. She just made a gesture at dahan dahan inabot sa akin ang papel.

Binuklat ko iyon at binasa.

"The parties to this Agreement were duly married on March, 6 of 2020 and have ever since been husband and wife." nagtaka ako sa nabasa ko kaya't hindi ko na tinapos. Lumingon ako kina Mama at Papa.

"What is this?"

"Anak, its a gift from us." sagot ni Mama. Now I'm confused.

"Gift?" I read it again. All it says is about marriage. Its not a marriage contract dahil hindi naman ako nagpakasal. So what is it?

"Ma!" pasigaw na ako. Litong lito na ako sa mga binabasa ko or siguro its the whiskey made me stunned.

"Anak. You are now officially married ." Parang gumuho ang mundo ko sa narinig. Who me? Married? To whom?

"Ma! Wag niyo naman ako pagtripan! Its not funny okay!" sigaw ko pero sa itsura ng mga mukha nila ay hindi nga sila nagbibiro.

"Stella. You are a married woman now." parang dumilim ang paningin ko sa sinabi ni Papa. And all of a sudden, I got unconcious.

I heard my alarm clock. Its morning.

Masakit pa ang ulo ko dahil sa dami ng nainum namin kagabi. At hindi ko na din matandaan ang mga nangyari. All I remember was that damn dream. Married woman na daw ako. Mabuti nalang nagising ako sa bangungot na yon.

Nagsuot ako ng slippers bago bumaba. I think I need some coffee to lessen my hang over. Hindi ko na nga din alam kung nakauwi ba sina Lyka.

I just wore my plain pajamas. Hindi na muna ako nagsuklay tutal, wala naman makakakita sa akin.

Pagbaba ko ng hagdan, I saw some unfamiliar faces at the living room. Hindi ko alam na may mga bisita sina Mama ng ganito kaaga. Its just seven at the morning.

"Stella! Bakit ganyan itsura mo?" nagulat ako kay Mama na agad binati ang suot ko. Anong problema e natural nakapajama ako sa umaga?

"Bakit Ma?" nagtataka kong tanong.

"Nandito ang asawa mo. Ano ka ba?" nakaramdam ako ng kaba. Mukhang hindi pa ako nagigising sa bangungot ko. I turned back at bumalik ako sa hagdan.

"Where are you going?" sigaw ni Mama.

"Babalik ako sa higaan ko Ma. Baka sakaling magising ako sa bangungot na to." sagot ko.

"You're not dreaming Stella."

Humawak akong mabuti sa barendilyas ng hagdan. Para nanaman kasing nanlalambot ang mga tuhod ko sa narinig. Totoo talaga to? I am now married?

"Ma! This is not a joke okay. Just please tell me the truth. Part ba to ng birthday prank niyo?" pagpipilit ko. But she insist. This is not convincing.

"Please anak. Hear me out first. Nandito si Atty. Galman, your husband's lawyer. He will explain to you how this fixed marriage works."

WHAT THE FUCK! FIXED MARRIAGE?

Its 21st century. Hindi na ito ang sinaunang panahon at hindi kami royalties to have fixed marriages. This is completely nuts.

"Ma, kailan pa to? You didn't care to tell me?" umiling siya. "Anak. I will explain everything, just please calm down." wika pa niya.

"I won't calm down unless tell me what's happening!" pasigaw kong sinabi. Hindi talaga ako kakalma lalo at pinasok nila ako sa ganitong sitwasyon at wala man lang akong ideya.

"Okay, anak." she stopped at lumingon sa lalakeng katabi niya. "This was planned before you reached eighteen." nagulat ako. So from the beginning nakaplano na ipakasal ako sa taong hindi ko kilala.

"Why Ma?" I demand more explanation.

"Well balak nanamin sabihin sayo non nagdebut ka. But when you met Cairo, and you've been in a relationship with him. Nagdecide kami ng Papa mo na huwag na ipaalam sayo, expecting that Cairo will be your future husband. And we will just breach the contract." paliwanag niya.

"Eh bakit ngayon hindi niyo pa sinira yan kontrata na yan? Alam niyong ayaw ko pa mag asawa diba?"

Papa just showed up having his coffee.

"Anak. Nang saktan ka ng Cairo na yon, alam na namin mangyayari sayo. Kaya kaysa masayang yon pinaghirapan namin, we'll just continue what we planned for you all along. This is for your own." Papa said. Kumalma ako ng sandali. But I still don't understand.

"Anak, please." pagmamakaawa ni Mama. Ayokong sumang ayon sa kanila. Pero alam ko na nasaktan din sila sa mga nangyari sa amin ni Cairo. Kaya naiintindihan ko sila sa part na yon. But choosing a guy, for me is beyond my rights. Hindi na ako menor de edad. I have my own decisions.

"Ma, Pa. You can't decide whom I should marry. Do you think this guy won't hurt me? Do you trust him that much?" sunod sunod kong tanong. Sandaling tumahimik sina Mama. Then sabay silang tumango.

I don't believe this. Mama and Papa were manipulated.

"Sino ba yan lalake na yan na lumalason sa utak niyo?" sigaw ko.

Then a tall man dressed up with business attire walks towards them.. He's wearing a tinted denim sunglasses. His hair was colored gray, with pointed nose and broad shoulders.

“I am.” he exclaimed. Natulala ako sa sinabi niya. Then he remove his glasses.

Fuck.

He's Tristan Wolffe.

---

iamnyldechan