Chapter XI

Love is not about finding the right person, but creating a right relationship it's not about how much love you have in the beginning but how much love you build until the end.

**********

Alona marie Harrison's pov

It's a sunshine morning sana pero mukhang hindi naging maganda ang gising ko sa umaga.

3am pa lang kasi nang umaga nagising na lang ako nang tawagin ako ng kalikasan.

Pagkatapos kong gumamit ng banyo, babalik ulit ako sa higaan ko at matutulog. pero ilang saglit lang ay naramdaman ko nanaman ang pagtawag sa akin nang kalikasan.

Hanggang sa paulit-ulit na lang ako humihiga at bumabangon para tumakbo sa banyo. may oras pa nga na nadadatnan ko na ang sarili kong natutulog habang naglalabas nang sama ng loob.

Obviously, i'm not feeling well.

LBM is attacking me.

Ngayon pa naman ang araw na magsisimula ako makipag-blind date sa mga lalaking nirereto sakin ni Enya.

Asual, hindi ako pwedeng hindi sumipot dahil for sure isusumpa na niya ako kapag ginawa ko yon sa kaniya.

So, kahit masama talaga ang pakiramdam nang tiyan ko. pinilit ko parin pumunta at uminom na lang ako ng gamot.

Hindi ko mawari kung bakit ngayong araw pa ko nagkaka-Lbm.

To be honest, kapag may special na okasyon talaga akong hinihintay hindi pwedeng walang kapalpakang nangyayari sakin.

Ewan ko ba kung kakambal ko na si kamalasan or sadyang lapitin lang ako ng malas.

By the way, nag-iba kasi ang set ng oras ng blind dates namin. dahil may kaniya-kaniya kaming trabaho at ginagawa sa gabi kaya kailangan naming gawin ang blind dates namin sa umaga.

At timing pa na hindi maganda ang lagay ko ngayon.

So, 7am in the morning tinatawagan  na agad ako ni enya at paulit-ulit na nire-remind ang oras ng blind date ko ngayon.

Actually, mulat na mulat nga ang mga eyebags ko dahil puyat na puyat ako at kulang talaga sa tulog.

Halos hindi ako pinatulog ng maayos ng lbm ko mula madaling araw.

Kaya imbis na fresh sana akong makikipag-meet up sa ka-blind date ko, halos nagmistula akong zombie clown na gumuguhit nang kilay ko at naglalagay ng make-up sa mukha ko.

Matamlay na matamlay ang katawan ko at para akong robot na no choice lang kundi sumunod sa inuutos sakin.

8:15 am in the morning, nakasakay na ako ng elevator pababa sa basement para mag-drive ng kotse at pumunta sa Luxury Hotel tulad ng sinabi sakin ni enya.

8:35 am nakahinto ako kasama ang ibang sasakyan sa gitna ng highway habang naghihintay sa pag-usad ng napakahabang traffic.

8:45 am, sa wakas unti-unti na rin kami nakakausad sa haba ng traffic.

9:00 am dumaan muna ako sandali sa may gasoline station para magpa-gas at para na rin maki-cr ako dahil kanina pa ako nagpipigil sa nararamdaman ko.

9:15 am, ang oras na natapos kong gamitin ang banyo nila sa loob ng 15 minutes/minuto na nakaupo lamang ako roon at hinihintay na matapos na ang lahat ng bigat na dinadala ko.

9:30 am, ayun sa wakas nakapag-park na ako sa luxury hotel.

9:35 am nakasakay na rin ako ng elevator. pero nakalimutan kong pindutin ang number floor na pupuntahan ko kaya medyo umabot pa ako ng 10minutes after ko marealize na hindi pa pala akong nakakapindot ng floor.

9:50 am nang makarating na rin ako sa 5th floor ng luxury hotel.

Pagkalabas ko pa lang ng elevator ay sinabi ko na agad na nagpa-reserved table ako dito pero mukhang nagkamali pa ako nang napagtanungan dahil isa rin pala siyang customer dito.

So ayun nga medyo nababangag na nga ako at parang unti-unti na rin bumabagsak ang mga paningin ko.

Pakiramdam ko kapag ipinikit ko pa ang aking mga mata ay baka bumagsak na ako sa sahig at makatulog na ako ng di oras.

Kaya sinampal-sampal ko ang mukha ko at kinukurot ko rin yung sarili ko upang magising ako at labanan ang antok.

It's 10 am na nung makaupo na rin ako sa pina-reserved kong table.

All i have to do is to wait for him, yung taong makaka-blind date ko sa araw na ito.

Pero habang umiikot ang bawat oras pakiramdam ko lalo pang bumibigat ang mga eyebags ko at para bang gusto nanaman akong tawagin ng kalikasan.

Sandali muna ako tumayo at pumunta nang banyo para magbawas ng hinanakit sa tiyan. pakiramdam ko tuloy para na kong mamatay sa sobrang sakit ng tiyan ko at parang katapusan na ng buhay ko.

10:10 am pagkabalik ko nakita kong may lalaki nang nakaupo sa pinareserve kong table at pana'y ang pagtingin niya sa relo niya.

Siguro siya na nga yung lalaking makaka-blind date ko sa araw na ito. iniisip siguro niya na hindi pa ako nakakarating dito.

Well, naiitindihan ko naman kung ganon nga ang iniisip niya dahil bigla na lang ako umalis kanina.

Kaya naman dahan-dahan ko na siyang nilapitan habang naririnig kong kumukulo nanaman ang tiyan ko at nagbabadya ng pagbabanyo.

Limang hakbang na lang sana para malapitan ko na siya, pero bigla akong napahinto sa paglalakad at dali-dali akong nagtungo sa banyo para ilabas ang gusto nang lumabas.

What the fuck-!!

Halos napapamura na lang ako ng paulit-ulit habang narorolyo ng toilet tissue at iniisip ko kung magiging succesful ba ang date ko sa araw na ito.

Gayung maya't-maya akong tinatawagan ng kalikasan at namimilipit sa sakit.

Hanggang sa nagpadesisyunan kong lumapit sa kaniya sa pangalawang pagkakataon at kahit nararamdaman ko nanaman ang pagbabadya ng tiyan ko ay tiniis ko na lang para lang masiputan ko siya sa araw na ito.

"Hi, i'm-" hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko nang bigla siyang lumingon sakin at tumayo.

"Hello, ma'am! i'm glad to see you! have a seat first." nakangiting sabi niya.

Medyo napailing ako sa sinabi niya dahil ang alam ko, ako ang mismong nagpareserve nitong table para saming dalawa. pero anyways, so ayun umupo na nga lang ako at medyo nabigla ako nang makita ko ng malapitan ang mukha niya.

"You!-" turo ko sa kaniya.

Narealize kong siya yung lalaking nag-abot sakin ng payong noon at ang lalaking rude na nakasabay ko sa taxi before.

What a small world-?

Pero bakit hindi ko matandaan na kasama siya sa mga litratong makaka-blind dates ko?

Hindi kaya hindi ko lang siya napansin na kasama pala siya doon?

"Wait! i recognized you. you are-"

Sabay turo niya sakin na parang natatandaan niya rin ako kung saan niya ako huling nakita.

"Yes i am, ako nga yung babaeng iniisip mo. what a small world right? what is your name by the way?" confident na tanong ko sa kaniya kahit nararamdaman kong kumukurog nanaman ang tiyan ko.

"Well, by the way i'm Keiji Kudo and you are?" pakilalang sabi niya sakin.

Pero medyo nagtaka ako sa pangalan niya. ang pagkakatanda ko ang pangalan ng makakablind date ko sa araw na ito ay Reynaldo capulong.

Pero bakit nagpalit yata siya agad-agad ng pangalan niya?

Tiyaka bakit ba wala talaga ako matandaan sa mga litratong nakita ko na kasama siya roon?

"I'm Alona marie Harrison." sagot ko sa kaniya habang nakakapit ako ng mahigpit sa skirt na soot ko upang pigilan ang nararamdaman ko.

"A.lo.na? i thought your name was Tiffany dyroth? did i mistaken to seat here?" nagtatakang sabi niya sabay tingin niya sa number table na nakadikit sa gilid ng table.

"Ha?" sabay napatingin rin ako sa gilid ng table at halos nabigla ako ng marealize kong maling table pala ang napuntahan ko.

Agad akong napalingon sa kabilang table na katabi namin at doon ko napagtantong doon pala ang table na pinareserve ko at andoon rin yung totoong lalaki na makakablind date ko na mukhang kanina pang naghihintay saken.

"Hello, are you Mr.Keiji Kudo?" biglang may babaeng lumapit sa kaniya at pareho rin silang napatingin sakin.

"I- i am sorry! sorry talaga, mukhang nagkamali pala ako ng napuntahan na table." wika ko sa kanilang dalawa habang dali-dali akong lumipat sa kabilang table at halos hindi ko alam kung papaano ko ba malalampasan ang kahihiyan na ginawa ko.

"Hi! ikaw ba si Ms.Alona?" biglang tanong naman sakin ng lalaking kaharap ko ngayon sa table.

"He.he.he. ako nga! ikaw si Mr.Reynaldo Capulong right?" paniniguradong tanong ko sa kaniya.

"Ako nga hehehehe~ nice to meet you Ms.Alona" nakangiting sabi niya sakin.

"Nice- to meet you too." sagot ko sa kaniya habang pasimple akong sumulyap sa lalaking nakausap ko kanina sa kabilang table.

Grabe sobrang nakakahiya talaga yung ginawa ko kanina.😵

Sayang ang gwapo pa naman niya! ang buong akala ko pa naman naka-jackpot na ko pero mukhang nalugi lang ako dito ngayon sa lalaking nasa harapan ko ngayon.

Na halos hindi ko marecognized na siya pala yung nasa litrato na parang ginamitan ng filters 100 times.

"By the way, nag-order na ako kanina para pagdating mo hindi na tayo maiistorbo pa hehehe~"

Nakangiting sabi niya sakin habang kumikinang ang mga gintong ngipin niya at alahas sa kintab nito.

Grabe nag-order na siya kaagad na hindi man lang ako hinihintay.

paano na lang kung hindi ko pala gusto yung inorder niya?

Haist! bahala na nga lang.

"By the way, matanong lang kita ha? bakit single ka parin hanggang ngayon kung ganyan ka naman pala kaganda?" tanong niya.

Medyo natagalan akong sumagot sa kaniya. nararamdaman ko kasing pinagpapawisan na ang bawat singit ng katawan ko at parang naririnig ko nanaman ang pagtawag sa akin ng kalikasan.

"Okay ka lang ba ha,alona?" Tanong ulit niya sakin.

"Ha? a-he yes! okay na okay lang ako." napipilitang ngiting sabi ko sa kaniya kahit ang totoo ay nararamdaman kong konting pagkakamali ko lang ay lalabas na talaga siya.

"Well, hindi mo naman kailangang sagutin yung tanong ko if ayaw mong malaman ko. hindi kita pipilitin. oh! andito na pala yung inorder kong beef stake for us!"

BEEF STAKE?

That moment was so hilarious.

How come na umorder siya ng paborito kong beef stake na ganito ang kalagayan ko ngayon?

It was a dream of my life!

Matagal ko nang gustong makatikim ulit ng beef stake pero sa kasamaang palad may allergy ako sa lahat ng beef kinds.

Mapagulay man iyan or anything na may halong beef ay hindi ako pwede.

The last time na tinikman ko ang beef when i was 12 years old.

Gustong-gusto ko yung amoy at lasa niya. and then, after kong makatikim ng beef that day ay agad rin akong isinugod sa hospital noon at halos ang buong akala nila ay hindi na ako makakasurvive pa dahil napakaraming beef ang nakain ko sa araw na iyon.

"Well i hope you like it!" sabi niya sakin habang nakatitig lang ako sa beef stake na nasa harapan ko ngayon.

"Tikman mo na~ hindi ba matagal mo nang gustong makakain ulit ng beef stake? anong pang hinihintay mo? nasa harapan mo na siya ngayon kainin mo na bago pa mahuli ang lahat." said by the devil side of me.

"Naku Alona marie harrison don't forget na halos ikamatay mo na ang beef na iyan nang dahil sa kinain mo noon! kung ako sayo oorder na lang ako ng iba keysa sa maulit nanaman ang nangyari sayo noon, ikaw rin baka pagsisihan mo rin ang lahat kapag nasa heaven kana." Said by the Angel side of me.

Pero kahit gustong-gusto kong kainin ang pagkaing nasa harapan ko ngayon ay hindi ko naman magawang kainin dahil kumukurog talaga ng malakas ang tiyan ko.

Pakiramdam ko tuloy kapag tiniis ko pa ito at hindi pa ko umalis dito ay baka dito na rin ako abutan ng pagsabog. pero hinding-hindi ko hahayaang mangyari pa iyon dahil sobra nang nakakahiya para sa lahat at para na rin sa reputasyon ko bilang isang sikat na writer.

"Oh bakit hindi ka kumakain? hindi mo ba gusto ang beef stake? gustoo bang ipag-order na lang kita nang iba?" Biglang tanong naman niya sakin habang nakayuko lang ako at nakahawak nang mahigpit sa gilid ng table.

"Oo- okay- lang- ako. excuse me saglit." -mautal utal na sabi ko sa kaniya.

Actually ayoko nang sumagot sa bawat itatanong niya sakin dahil unti-unti na akong nauubusan nang lakas.

"Sandali! okay ka lang ba Ms.Alona? sigurado ka bang okay ka lang?" Pahabol na sabi pa niya sa akin nang makatayo na ako.

Bakit ba napakarami niyang tanong!? hindi ba niya nakikita ang sitwasyon ko ngayon na hindi nga ako OKAY!

"Don't mind me. i'm o- ookay." wika ko sa kaniya after kong maglabas ng isang mahina at tahimik na gas mula sa katawan ko.

"Anong amoy yon?? Ambaho! san galing ang amoy na iyon?" Reklamong sabi niya sabay takip pa niya ng ilong niya.

Medyo nahiya ako nang konti sa sinabi niya at napansin kong hindi lang pala siya ang nakakaamoy nang masamang hangin na yun kundi pati na rin ang ibang customer na kasama namin doon.

Tinakpan ko na lang din ang ilong ko at nagkunwaring hindi galing sakin ang masangsang na amoy na yon.

Dahil mas nakakahiya naman kung aminin ko sa kanila na galing sakin ang amoy na yon.

"Amoy bulok na buro!"

Paalis na sana ako nang biglang marinig ko ang binulong niya.

Napalingon ako sa kaniya at hindi ko na lang siya inimikan dahil wala na akong sapat na lakas upang makipag-away pa sa kaniya.

Besides, hindi ko naman siya type kaya tama lang ang ginawa ko na hindi humingi ng pasensya sa kaniya.

****

Pagdating ko sa women's restroom halos napanganga ako sa sobrang haba ng pila mula sa labas ng cr.

Anong meron? may pa-ayuda pa sa loob ng women's restroom at napakahaba naman ng pila na halos umabot na papuntang dining!?

"Hays! katagal naman nung mga nag-ccr sobrang sakit na ng tiyan ko." Daing sabi ng babaeng nasa harapan ko ngayon.

Sa kasamaang palad pang 20 yata ako sa bilang ng mga nakapila roon at hinding-hindi ko na kaya pang tiniisin ito.

Pakiramdam ko gustong-gusto na talaga niyang lumabas.

"Bakit ba ang tagal nilang lumabas?!" Bulong ko habang pasilip-silip ako sa loob ng cr.

"Oh my gosh! hindi ba ikaw si Ms.A? yung sikat na author nang Two Story? oh my gosh!! ikaw nga yon! naku totoo pala yung sabi-sabi nilang napakaganda mo nga sa personal! number one fan niyo po ako ms.A!Ahhhh!!~"

Sigaw nang isang taga-hanga kong napadaan lang sa haba ng pila.

Kung mamalasin ka nga naman dito pa ako inabutan ng fan ko.

"Ha? naku mukhang nagkakamali ka ng pagkakakilala sakin. hindi ako yung writer na sinasabe mo miss. hehehe~" pagkukunwaring sabi ko na lang sa kaniya sabay takip ko nang mukha ko para hindi na ako mapansin pa ng ibang fans ko napakalat-kalat dito sa hotel.

Mahirap na dahil baka pagkaguluhan pa nila ako na ganito ang sitwasyon ko ngayon.

"Ha? mukhang tama naman ako na ikaw talaga iyon e. hindi kaya magkahawig lang kayong dalawa?"

Nagtatakang sabi niya sakin habang pasilip-silip siya sa mukha ko.

"Ah! Oo nga hahahahahhaha~ baka mgkamukha lang kami nung tinutukoy mo miss!" -Sabi ko sa kaniya habang pilit ko siyang iniiwasan ng tingin at tinatakpan ko yung mukha ko sa kaniya.

Umalis kana please~

Umalis kana~

Pakiusap next time na lang tayong magchikahan okey?

Umalis kana utang na loob lang!

Napansin kong paalis na siya nang biglang may isang babaeng napahinto sa paglalakad at tila nakamasid siya sakin kaya agad akong tumalikod sa kanila at muli kong tinakpan ang mukha ko.

"Oh? hindi ba ikaw yung sikat na writer ng Two story? ano nga kasing pangalan ng author na iyon? Ms-?" wika ng babaeng kanina pa nakamasid sa akin nang bigla sumingit yung babae kanina at sinabing,.

"Ms.A!?" sabe niya.

"Oo yun nga! galing na ako sa book signing niya nung last time kaya hindi ko makakalimutan ang maganda niyang mukha! kaya pala parang pamilyar siya sakin." Sabay turo pa niya sakin.

At ayun nagchikahan na nga silang dalawa pero wala naman akong pakialam kung ano pang pag-usapan nila dahil yung bussiness ko muna ang uunahin ko ngayon bago kayong mga taga-hanga ko.

Kainis naman! ang hirap na ngang paalisin yung isa tapos dumadagdag pa itong isa! hayss!!

"Hoy halika rito! tignan mo hindi ba siya yung sikat na author na idol na idol mo?" At ayun nagtawag pa sila ng iba nilang kasama.

Hanggang sa nagtipon-tipon na sila at dumami pa sila ng dumami.

Hindi ko alam kung tatakbo na ba ako o iiyak na lang sa kamalasang nangyayari sakin sa araw na ito!?

Paki-usap naman kahit pabayaan niyo muna akong makapag-cr kahit 15minutes lang dahil hindi ko na talaga kaya itong bigat na nararamdaman ko.

"Excuse me? ikaw ba si Ms.A?"

Sabay kalbit sakin nang isang babae at mukhang kasali siya doon sa fan club nila.

Jusko po! anong gagawin ko!

"Hh- hindi po ako yun." todong tangging sabi ko sa kaniya pero humirit pa siya at sinabing..

"Ha? sigurado akong ikaw talaga si Ms.A eh? leader ako ng fan club mo kaya hindi talaga ako magkakamali kahit takpan mo pa ang mukha mo alam naming ikaw yan.kaya sige na wag ka nang mahiya at humarap kana samin Ms.A" pagkukumbinsing sabi pa niya.

Nang biglang may humampas ng malakas sa likuran ko at sinabing,

"Naku okey lang yan! wag ka nang mahiya samin mga fans mo kami!"

Sa lakas nang pagkakahampas niya halos nagalaw ang mundo ko na kaninq ko pa pinipigilan. kaya naramdaman kong medyo may konting lumabas at bigla akong napakapit ng malakas sa pader sabay ipinikit ko ang aking mga mata upang ikalma ang tiyan kong sasabog na.

"Naku! pasensya na napalakas yata ang pagkakahampas ko sayo. ayos ka lang ba? pasensya na talaga medyo na-excite lang akong makita ka." saad nang babaeng humampas sakin kanina na halos kamuntikan ko nang ibuhos ang lahat nang dinadala ko ngayon.

Hindi ko na lang sila pinansin at hindi ko na lang din sila inimikan basta ang mahalaga ay makausad ako sa pila na ito at makamit ko ang goal sa araw na ito.

Pero habang umuusad ang pila ay parami na rin ng parami ang tagahanga kong nag-aabang sakin at hindi parin nila matukoy kung ako ba talaga ang iniidolo nilang author o sadyang magkamukha lang kaming dalawa.

Well, ang mahalaga ay hindi nila ako iniistorbo at-

"Oh my gosh Ms.A! pwede pong pa-selfie tayong dalawa!"

Kakasabi ko lang. ayokong maistorbo hanggang sa makapasok ako ng payapa sa loob ng cr.

Pero bigla na lang may makulit na babae ang lumapit sakin at napakurap na lang ako sa lakas ng flash ng camera niya.

Sa sobrang gulat ay bigla ako nawala sa pagco-concentrate at naramdaman kong may bumulwak na konti. kaya pinilit kong magpigil ulit at iurong hanggang sa makakaya ko.

Pero hindi pa dito natatapos ang lahat ng pagsubok na haharapin ko.

Dahil, sunod-sunod na silang lumalapit sa akin at para bang ito na rin ang magiging katapusan ng career ko.

Paalam.

Mga minamahal kong tagahanga.

Hanggang sa muli nating pagkikita.

********

[Author's free notes]

Hello po sa lahat ng readers ng story ko! at maraming salamat po sa mga natiya-tiyagang basahin ito. sana po napasaya po kayo ng storyang ito hanggang sa huli.

Leave a comment po if ano pong masasabi niyo about kay alona o sa ibang mga karakter. Hehehe~

HAPPY READING EVERYONE! MWAH!💋

Callme_ATTITUDE