Chapter 11: Tied Up

"I make you fall in love with me. I promise. We will be happy."

Nang tuluyang mag sink in sa utak ko ang binitiwang salita ni Oliver ay pairap ko siyang tinawanan.

"You what? Make me fall in love with you? Are you drugs? Ilang kwento na ba ang nabasa mo na nagsisimula sa once upon a time, ha? Hindi mo ba nakikita? This is a real world Oliver. A real life. Hindi ito kagaya ng mga pinapantasya mong kwento. Here, there is no prince charming. Wala rin ditong knight in shining armor na palagi darating para protektahan ka. So stop pretending like we were on a fairy tale. Stop acting like you are here to rescue me. I am not your Cinderella and I don't want to be." Mariin kong pagpapa-intindi sa kaniya.

Bumuga ako ng hangin. I feel so exhausted. Talagang iniis-stress ako ng lalaking ito.

"Your right." Malungkot niyang sagot. Bigla niya nalang akong tinalikuran.

Hindi ko alam kung bakit pero bigla nalang siyang lumakad palayo. Bumalik siya sa engine room. Tila bagsak ang balikat niyang naupo sa sofa na naroon at nakipagtitigan sa sahig ng barko.

Ngayon ko lang yata siya nagawang patahimikin.

Am I too rough on him? Sumu-sobra na ba ako?

Napatingala ako. Napaka aliwalas ng paligid. Konti lang ang mga ulap kaya naman tanaw na tanaw ko ang ganda ng asul na kalangitan. Nang binalik ko ang tingin kay Oliver ay nasa ganoon parin itong posisyon. Nakatitig lang siya sa baba. Parang plano niyang makipagtitigan sa sahig. Napaka lalim ng iniisip niya.

And I can't take it anymore kaya naman nilapitan ko na siya. Lumakad ako papunta sa kinaroroonan niya at nakihati sa sofa'ng inuupuan niya.

"Hindi ko naman gustong maging prinsipe eh." Mahina niyang usal. Hindi parin siya natitinag sa kinauupuan niya. "Gusto ko lang maranasang magkaroon ng sarili kong pamilya. I want to be happy too." Malungkot niyang sabi. Napakahina ng boses niya. First time kong makita siyang ganito.

"Noon, kompleto na ang buhay ko. Kinumpleto iyon ng pagdating ni Kate. Pati narin ni Khurt. Kahit hindi ko siya totoong anak, pinaramdam niya sa akin kung paano maging isang tunay na ama. I am happy. We were happy. That's why I propose to Kate to marry me. But then, Winsley came back. Binawi niya ang mag-ina niya which I didn't stop because I know I cant. And then that thing happened to us. And now, were having a baby. My own baby. Naisip ko, this is my chance. My only chance. Kaya noong nalaman ko sa kapatid mong si Vanz na aalis ka at pupunta ng ibang bansa. I have to think fast. And then I came up with this idea."

"Your pathetic." Bulong ko sa kaniya.

"Siguro nga. But at least I am trying."

Tumayo na ako. Lumapit ako sa manibela ng yate at muling humarap kay Oliver. Nag-angat na siya ng tingin. Tumitig siya sa akin. Tila binabasa niya ang nasa loob ko.

Akala niya siguro madadaan niya ako sa pagpapa-awa niya. Tsk.

"Iuwi mo na ako." Aniko sabay pihit ng manibela pakontra sa tinatahak naming direksyon.

"What are you doing?" Biglang napatayo si Oliver. Pilit niyang inaagaw sa akin ang hawak kong manibela.

Hindi naman ako basta nagpatalo sa kaniya. At dahil magka-kontra ang pag-ikot namin sa manibela ay naging paikot-ikot din ang yate.

"Your one crazy woman!" Usal ni Oliver.

Nginisihan ko lang siya.

Kung akala niya na matatakot niya ako ay nagkakamali siya. Mas lalo ko pang nilakasan ang pagkakahawak ko sa manibela. Same as him. Talagang ayaw niyang magpatalo.

"Your pushing me to do this Roann. Your pushing me." Aniya sabay yakap sa akin ng mahigpit. Dahil doon ay nabitawan ko ang manibela. Paulit ulit akong pumalag pero mas malakas siya. Walang sinabi ang maliit kong katawan sa brusko niyang mga braso. Hinawakan niya ang kamay ko. Mas lalo lang akong walang magawa.

"Bitiwan mo ako! Ano ba!" Galit kong sigaw sa kaniya. Pero imbes na pakinggan niya ako ay mas lalo niya pang hinigpitan ang pagkakahawak niya sa akin.

Hinila niya ako palapit sa isang mesa. Mula roon ay dinampot niya ang isang makapal na lubid. Mukhang pinaghandaan niya ang bagay na ito. Agad ko namang na-gets ang plano niyang gawin kaya mas nilakasan ko pa ang pag kontra.

"NO! You can't do that! Stop it!" Paulit ulit kong sigaw pero nginisihan lang ako ni Oliver.

Nang magtagumpay siyang talian ang mga kamay ko ay binuhat niya ako at ibinaba sa sofa. Sunod niyang tinalian ang mga paa ko. Nang matapos siya ay bumalik siya sa manibela at muli iyong inikot sa lokasyong gusto niya.

"Ano ba. Pakawalan mo ako dito. This is too much! You fucking bastard! Pagsisisihan mo ito! I promise. Kakasuhan kita! Ipapakulong kitang hayop ka!"

"Blah blah blah. Talk to my hand." Sagot niya sabay taas pa ng kanang kamay niya.

Sumusubro na talaga siya. Hayop siya. Pag ako lang talaga nakatakas dito. Grrrr. Humanda siya!

"May paawa awa ka pang hayop ka!" Galit ko pa ring sigaw.

Biglang natawa si Oliver at mula sa manibela ay humarap siya sa akin.

"Yeah, I taught it will work."

"You thought? Ulol!"

"Haha. Your so sweet." Nang-aasar pa niyang sabi.

Buwesit! Wala lang talaga akong magawa e.

"Arghh bwesit ka talagang bakla ka! Fuck you!"

Sa sinabi ko ay biglang sumeryoso ang mukha ni Oliver. Napailing-iling siya. Lumakad siya palapit sa akin at tumayo sa harap ko. Inilapit niya pa ang mukha niya sa akin. Halos magdikit na ang mga pisngi namin. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya pero nakakaloka talaga ang ginagawa niyang pagkilos.

"Yes Roann, I am a gay. And do you really want me to fuck you like what you asked?"

Do you really want me to fuck you like what you asked?

Parang bigla kong nalunok ang dila ko dahil sa binitiwan niyang salita. I choked for a moment. Paulit ulit akong napapalunok, na para bang malulunod ako sa sarili kong lawag kapag hindi ko iyon ginawa.

Damn fucking maniac gay! Ga-gagawin niya ba talaga iyon?

Ughhh. How can I depend myself now if Im all tied up? Bwesit! Ano to, pagsasamantalahan niya na naman ako? This fucking asshole. Iyong unang beses na may nangyari sa amin, would be forgivable. Pero itong sinasabi niya ngayon? Subukan lang niya talaga.

Talagang hinding hindi ko na siya mapapatawad.

Ahhhhhhh.. Fuck!