Chapter 15: Abuela

"Welcome back master Oliver." Bungad sa amin ng isang lalaki na sa tantiya ko ay halos ka-edad ko lang. Nagbigay galang ito kay Oliver, pagkatapos ay nakangiti itong humarap sa akin. "Magandang araw po senyorita." Anito.

Tipid na ngiti lang ang ibinigay ko sa kaniya. Tila nahihiya naman siyang muling humarap kay Oliver at may kung anong binulong dito. Pagkatapos ay nagtawanan silang dalawa na para bang nang-aasar.

Sige! Teritoryo mo ito e. Malamang talaga makahanap ka ng kakampi dito.

"Ako na po ang bahala sa yate ninyo master. Mauna na po kayo sa mansion at kanina pa kayo iniintay ng iynong abuela." Sabi pa ng lalaki at inabot na nito ang isang susi kay Oliver na agad naman niyang kinuha. Tapos ay lumakad na siya ng walang pasabi.

Parang walang kasama eh no? Hindi man lang ako sinabihan na sumunod sa kaniya.

Dumiretso siya sa kulay asul na monster struck at agad na sumampa sa driver's seat nito. Nang makaayos na siya ng upo ay tsaka niya palang ako hinarap at inaya.

"Halika na. Malapit ng umulan, baka maambunan ka pa." Aya niya sa akin.

Wala naman na akong magagawa eh. Ayaw ko man ay lumakad na rin ako palapit sa sasakyan at maingat na sumampa roon. Sa likod ako naupo. Hindi naman kumontra si Oliver pero nakita ko ang pag-iling niya.

Alam ko ang ganiyang itsura. Alam ko namang ayaw na ayaw ng mga lalaki na may umuupo sa likuran nila dahil nagmumukha silang driver eh. Kaya sigurado ako na iyon ang nasa isip niya.

Pero, hindi ka naman lalaki Oliver eh. Bakla ka remember? Kaya wag kang mag-inarte sa akin. Dahil hindi ka uubra.

Naging tahimik ang pananatili namin sa sasakyan. Hindi naman ganoon kalayo ang tinakbo namin mula sa pampang pero kung maglalakad kasi ay siguradong nakakahingal iyon dahil sobra iyong paahon.

Hindi ko napigilang mamangha sa itsura ng mansion na tinititigan ko lang kanina mula sa malayo. Mas maganda pa pala kasi iyon sa malapitan. Para talaga iyong palasyo sa lumang panahon.

"Abuela." Isang mahigpit na yakap ang binigay ni Oliver sa matandamg babae sa nag-aabang sa amin sa may bukana ng mansion.

Napalaluwag ng pagkakangiti nito. Tila excited ito sa pagdating namin.

"Ang apo ko. Kung hindi ka pa mag-aasawa ay hindi ka pa magtutungo dito ha." Pabirong sabi nito sabay tingin sa akin.

Pero ano daw?

Tama ba ang narinig ko? Mag aasawa daw? Sino? Si Oliver ba? Kanino naman? Hindi niya ba alam na bakla ang apo niya?

Halos lumuwa ang mata ko ng mapag-tanto ko ang sinabi ni Abuela sa nangyayari. Ako kasi ang kasama ngayon ni Oliver kaya malamang ay ako ang tinutukoy nito sa salitang ugat na asawa.

Mapapangasawa daw ako ni Oliver? Iyon ba ang sinabi sa kaniya ng apo niya? Tsk. Kalokohan!

"So, ipakilala mo naman ako sa kaniya ijo?" Dugtong pa ni abuela. Dali dali naman akong hinarap ni Oliver at ipinakilala sa kaniyang lola katulad ng hiling nito.

"Ah, Roann. This is my abuela. Abuela Francia. " Ani Oliver.

Nag-unat ng kamay ang matanda at ngumiti.

Ngumiti din ako. Tatanggapin ko sana ang pakikipagkamay niya pero nagulat nalang ako ng bigla niyang hilahin ang kamay ko. Imbes na pakikipag kamay lang ay isang mainit na yakap ang ibinigay sa akin ni abuela.

She hug me so tight. Parang isang tunay na lola na na-miss ang apo niya.

"Masaya akong makilala ka Roann." Bulong pa niya sa tenga ko. Ramdam ko ang pagsasabi niya ng totoo. Pero hindi naman tamang manahimik lang ako para hindi masira ang pagdiriwang niya. Kailangan niyang malaman na walang namamagitan sa amin ng apo niya. Na napilitan lang akong tumuloy dito sa kanila dahil sa masamang panahon.

"Ah masaya rin po akong makilala nayo abuela, pero nagka-"

"Hay halina kayo at magsipasok na kayo sa loob. Malapit ng bumagsak ang ulan." Putol ni abuela sa sasabihin ko pa sana.

Pakiramdam ko ay sinadya niyang hindi ako patapusin sa pagsasalita. Para bang alam na niya ang sasabihin ko at ayaw niyang marinig iyon. Ewan ko? Maari din namang dala lang iyon ng kakaisip ko ng kung anu-ano.

"Abuela, na miss po kita." Ani Oliver sabay angkla sa bewang ng kaniyang lola.

Nagsimula na silang maglakad kaya sumunod na rin ako sa kanila.

"Na miss? Eh bakit pala ngayon ka lang bumisita?"

"Eh kasi naman marami pong trabaho sa opisina e. Tinapos ko pa iyong huling deal ko with the Frantazini Estates. Kaya ngayon lang po ulit ako nakahanap ng free time." Paliwanag pa niya sa lola niya.

Frantazini Estates daw? So siya pala ang ka-meeting ni Vanz sa Quinn's Paradise Hotel? Kaya pala nandoon din siya? Tsk. What a small world talaga.

"Loko kang bata ka, puro ka trabaho. Ano ba ang gagawin mo sa pera ha?" Ani abuela sabay batok kay Oliver. "Naku, buti nalang talaga at may dala kang girlfriend ngayon. Dahil kung hindi ay baka palayasin kita at pabalikin sa opisina mong bata ka."

"Abuela naman e." Parang batang ngumuso si Oliver sa kaniyang lola.

"Abuela, abuela ka dyan!"

"Eeeee, pinagluto mo ako ng adobong pusit abuela?" Pag-iiba ng usapan ni Oliver. Mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkaka-kapit niya sa kaniyang lola na para bang hindi niya ito pakakawalan kapag naging hindi ang sagot nito.

"Aba oo naman."

"Wow love na love mo talaga ako."

"Syempre naman. Ikaw yata ang paborito kong apo."

"Eh ako lang naman talaga ang apo mo abuela e. Kaya wala kang pagpipilian. Hahaha."

"Sabagay."

Tsk. Aaminin ko, ang sweet nilang pagmasdan. Medyo nakaka-inggit nga e. Siguro masarap maging lola si abuela Francia? Para kasing napaka sweet niya. Nakakainggit ang bonding nila. Kami kasi ni daddy, hindi nakakapag ganoon dahil palaging inaagaw ni Vanz ang oras namin para sa isa't isa.

Hindi ko mapigilang makaramdan ng lungkot ng pumasok sa isip ko si daddy. For sure kasi, ngayon ay nag-aalala na ito sa akin e. Hindi ako nakapag-paalam sa kaniya ng maayos kaya siguradong hinahanap na ako nito.

Mamaya ay kakausapin ko si Oliver tungkol dito. Papayagan niya naman sigurong tawagan ko si daddy diba?