Chapter 14: Casa Gonzaga

"Roann." Muling tawag ni Oliver sa pangalan ko. This time ay nag-angat na ako ng ulo at tumigil sa pagkain para tingnan siya.

Parang nag-aalinlangan pa siyang ngumiti ng titigan ko siya. Pero agad din namang napalis ang ngiti sa labi niya ng tinaasan ko siya ng kilay at simangutan.

Ano? Akala mo kakausapin na kita? Huh? Bakit? Asa kang bakla ka!

Muli akong nagbaba ng tingin at bumalik sa pagkain ng walang anumang sinasabi. Gusto ko lang kasing iparamdam kay Oliver ang pagka dis-gusto ko sa kaniya. Sana talaga ay tigilan na niya ang kakakulit niya sa akin dahil mas lalo lang akong na aasar sa kaniya.

Ano? Manhid ba siya? Talagang ipag-pipilitan niya ang sarili niya sa akin? Puwes, wala siyang mapapala. Dahil kahit pagiging kaibigan ay hindi ko kayang ibigay sa kaniya.

Baklang manyak!

Napatigil ako sa pag nguya ng makarinig ng paulit ulit na wangwang. Para iyong alarm ng barko na nagsasabing may kung anong nangyayari sa paligid. Agad akong nag-angat ng tingin. Nakita kong tarantang umalis sa harap ko si Oliver kaya bahagya rin akong nakaramdam ng kaba.

Ano bang nangyayari?

Mula sa kinauupuan ko ay taranta din akong tumayo para lumabas ng kitchen. Sinundan ko si Oliver. Nagtungo siya sa engine room. Pagdating doon ay tiningnan niya ang monitor na nasa harap ng manibela. Tapos ay tumingin siya sa kalangitan at naiiling na bumaling sa akin.

"Im sorry pero hindi muna tayo pwedeng bumalik."

Nalaglag ang panga ko dahil sa sinabi niya. Unti-unti na naman niyang inikot ang manibela paharap sa nauna niyang gusto naming puntahan.

Ang baklang ito. Ano ba ito, lokohan? Nakikipaglaro ba siya sa akin?

Nang makabawi sa bahagyang pagkabigla ay galit akong lumapit kay Oliver para agawin sa kaniya ang hawak niyang manibela. Hinampas ko ng malakas ang kamay niya, dahilan para mabitawan niya iyon.

"Ano bang ginagawa mo?" Galit kong tanong. Iikutin ko sanang muli ang manibela pero mariing hinawakan ni Oliver ang kamay ko na nakapatong doon.

"We can't go back." Mahinahon pero tila may pag-aalala niyang sabi.

Tinaasan ko lang siya ng kilay. "And why not? Ano ba to ha? Pinaglalaruan mo ba ako?" Patuloy kong pagtataray.

Imbes na sagutin ako ay ngumuso lang siya sa langit na tila may itinuturo sa akin. Naiinis naman akong pumihit para tingnan ang tinuturo niya.

Sobrang dilim ng kalangitan sa may hindi kalayuan. Tila may kasama iyong napakasamang panahon. Bahagya na ring lumalakas ang ihip ng hangin. Marahil ay may bagyong paparating. Ang hindi ko lang maintindihan ay kung ano ba ang koneksyon niyon sa gagawin naming pagbalik sa pinanggalingan namin.

Like, pwede naman kaming magmadali sa pagbalik sa isla ng Quinn's Paradise Hotel ah.

"Kailangan na nating maka-lapag sa pampang. Mas malapit na ang tinatahak nating daan ngayon sa pupuntahan nating isla kaya iyon ang best choice na mayroon tayo ngayon." Paliwanag niya.

"Joke ba to?" Tanong ko sabay pakawala ng mapang-asar na tawa.

Umiling iling si Oliver. Sobrang seryoso ng mukha niya. Tila nagmamakaawa rin ang mapupungay niyang mga mata. "Im sorry Roann pero hindi muna tayo pwedeng bumalik. Dahil tiyak na aabutan tayo ng bagyo sa karagatan, pag ginawa natin iyon. Look here." Paliwanag pa niya sabay turo sa monitor na nasa harap ng manibela.

Pinindot niya iyon at may lumabas na parang mapa. Base sa pagkakaintindi ko ay ang sinasakyan naming yate ang nagkukulay pula sa screen. Sa magkabilaang dulo nito ay may malawak na kalupaan. Iyong isa ay napakalayo sa amin, samantalang iyong isa naman ay konting kembot nalang ay mararating na namin. Base sa coordinate na nakalagay sa screen ay iyon ang daang tinatahak namin ngayon. Patungo nga kami sa mas malapit ng isla.

The fudge! Ano to? Kinakampihan ba siya ng panahon?

Inis kong tinabig ang kamay ni Oliver at padabog na naupo sa sofa na nandoon. Agad din akong napa cross arm biglang pagpapakita ng pagka dis-gusto ko sa nangyayari.

Kainis naman kasi eh. Heto na naman po ako at walang magawa. Hindi nga ako nakatali pero bakit pakiramdam ko ay nakatali parin ako? Im so useless.

Bahagyang bumilis ang takbo ng yate kaya tumingin ako kay Oliver. Hawak niya parin ang manibela. Ang dami dami niyang pini-pindot na button. Mula sa akin ay nakatalikod siya kaya hindi niya alam na pinagmamasdan ko siya.

Well. Mula sa panunuod sa kaniya ay mukha talaga siyang isang captain ngayon. At kung talagang pagmamasdan mo siya ng hindi mo soya kilala ay wala kang mababakas na pagka bakla sa kaniya. He looked so manly. Iyong tipo ng lalaki na gugustuhin mong samahan ka dahil alam mong kayang kaya kang ipagtanggol. Iyon ang itsura niya. Tsk. Sayang lang at bakla siya.

Dahil sa huling pumasok sa isip ko ay bigla kong natakpan ang bibig ko.

Sayang? Saan naman nanggaling iyon? Duh. Hoy utak, wala kang karapatan na magpadala sa akin ng ganiyang isipin ah. You thingy.

Medyo nakakaramdam na naman ako ng inis kaya agad kong binaling ang tingin ko sa ibang direksyon. Mula kay Oliver ay punaling ako ng tingin sa malawak na karagatan. Doon ko lang napansin na papalapit na kami sa isang isla. Mula sa pagkakaupo ay mabilis akong tumayo para makita iyon ng mabuti.

Malaki ang islang iyon. Mula sa kinatatayuan ko ay kitang kita ang isang mala-palasyong bahay na nasa itaas na bahagi ng isla. Gawa iyon sa bato na bahagya ng nilulumot ang ilang bahagi. Marahil, dahil iyon sa sobra ng kalumaan. Samantala, sa bandang pampang naman ay may daungan ng mga sasakyang pang-dagat. Wala ni isa mang bangka ang naroon. Siguro, dahil isa iyong private property. Sa bandang buhanginan naman ay may isang sasakyan ang nakaparada. Mukhang may hinihintay itong dumating. Pinakatitigan ko pa iyong mabuti. Palapit na kami ng papalapit doon kaya unti unti ko na ring nakikita ang ang taong bantay ng sinasabi kong sasakyan. Isa iyong lalaking kumakaway sa direksyon namin. Marahil ay tauhan iyon ni Oliver. O pwede ring kamag-anak niya na siyang susundo sa amin.

"Welcome to Casa Gonzaga." Ani Oliver.

Nang lingunin ko ito ay doon ko lang napansin na kumakaway din pala siya pabalik doon sa taong nasa isla. Ang saya saya pa niya habang ginagawa iyon.

Ano? Masaya ka kasi nagtagumpay kang isama ako dito? Ingudngod kita diyan sa hawak mong manibela eh. Makita mong hinahanap mo!