Chapter 12

A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!

Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.

==========

October 01, 2019

Nagulat ako dahil paglabas ko ng kwarto ay nakita ko si Teddy sa sala. Prenteng nakaupo sa single sofa at kausap si papa na libang na libang naman rito.

"What are you doing here?" Sinilip ko ang wall clock at nakitang quarter to seven pa. "Ang aga mo ah? Wala ka bang pasok?" 

"Good morning," nakangiti niyang bati sa akin. Nahiya naman ako dahil hindi ko man lang siya binati. "I'm here to fetch you." 

"Galing ate ah, may tagahatid-sundo ka na. Makakatipid ka sa pamasahe." Ani Grace. 

"Grace, kumain ka na nga lang. Baka ma-late ka pa." Saway ni Mama. "Huwag mo ng asarin 'yang ate mo at nagdadalaga." 

"Ma!" Ramdam ko ang pag-init ng mukha ko. Natawa naman si Teddy at Papa. 

"Hindi mo naman ako kailangang sundoin. Alas nuwebe pa ang klase ko ngayon dahil tuesday." 

"Okay." 

"Ha? Pa'no klase mo?" 

"Same time as yours." Tango lang ang naisagot ko.

Bumalik ako sa kwarto para ihanda ang mga gamit at susuotin ko. Paglabas ko ay saktong pagpapaalam ni Grace. 

"Bye ate! Congrats, nauto mo si Kuya Teddy!" Pahabol na sigaw nito. 

"Clariz, upo ka nga muna." Si Mama na nakaupo na rin sa tabi ni Papa sa pahabang sofa. Naupo naman ako sa isa pang pang-isahang sofa na katabi lang ni Teddy pero bahagya akong lumayo. Napansin naman iyon ni Teddy. 

"H-hindi pa kasi ako naliligo," nakangiwing sabi ko na ikinangiti lang niya. 

"Hindi ka naman mabaho." Bahagyang natawa si Papa at Mama sa tinuran niya kaya napangiti nalang ako ng pilit.

Papa cleared his throat kaya napabaling kaming pareho rito. "Sabahin niyo nga. Anong meron kayo?"

Awtomatiko akong napalingon kay Teddy at kita ko sa mukha niya ang kaba. 

"Ahm..." I cleard my throat. "Ano Ma, Pa..." gusto kong sabihin ang totoo pero ewan at natatakot ako. Hindi kila Mama at Papa kun'di kay Teddy. Natatakot akong baka ayaw pa muna niyang ipaalam pero ayaw ko naman na nagtatago. Isa pa, malalaman at malalaman pa rin naman nila dahil alam na nila Kiddy, Chris, Joy at Jane.

"Huwag na kayong mahiya. At huwag din kayo matakot. Kung kayo may relasyon man kayong dalawa, sige. Hindi naman kami tutol ng Papa mo, Clariz." Nakahinga ako ng maluwag roon. Mabuti naman at tanggap siya. Tanggap kami.

"Noong fiesta pa sa Divisoria ko napansin. Referee ako noon sa laro niyong basketball, Teddy." Napasampal nalang ako sa noo ko. 

Oo nga pala! Bakit nakalimotan ko 'yon?

"Ah, oo nga po. Naalala ko." Si Teddy na nahalata ko ang kaba sa tuno niya.

"Huwag ka ng kabahan. Boto naman ako sayo. Kaibigan ko ang papa mo. Si Alejandro, 'di ba?" 

"Opo. Nakita ko nga po kayong magkausap ni papa noong kasal ni Sir Toto." Teddy.

So, totoo pala 'yon? Iyong sinabi niya kay Ace? Akala ko gawagawa lang niya.

"Classmate kami noong high school." Kwento pa ni Papa.

Hindi na ako nakinig pa at naghanda nalang kahit maaga pa. Nakabihis na ako ng uniporme at handa na sanang kumain ng ipinasuot agad ni mama ang bag ko at itinulak palayo sa lamesa.

"Ma!" Nagtataka ko siyang tinignan.

"Sa labas daw kayo kakain. Amin nalang 'to," at inilayo pa niya ang pagkain sa akin. 

Nang hindi ako gumalaw ay itinulak tulak pa ako ni Mama para mapapuntang sala kung saan ay naabotan kong kakalabas lang ng dalawang lalaki at nagkukwentohan pa rin. Wala na akong nagawa kundi ang lumabas na rin kahit gutom na ako. 

"Huwag mong sasaktan ang anak namin. Kahit ganiyan 'yan, mahal namin 'yan." 

"And what does suppose to mean, Pa?" 

"Binabalaan ko lang na huwag kang sasaktan dahil hindi lang ako ang makakalaban niya, kun'di buong kamag-anak natin dito." 

"Pa! You're scaring him!" 

"Don't worry po. I'll take note of that." Anito na tumatawa pa. 

Aba! Masaya! Close agad?

"Oh, sige na. Umalis na kayo at baka ma-late pa kayo. May breakfast date pa kayo." 

Napakagat labi at pikit nalang ako sa kahihiyan sa sinabi ni Mama. Gosh! 

"Sige po. Mauna na po kami." paalam niya kina Mama at Papa.

"Ingat sa pagda-drive!" Pahabol na bilin ni Mama at kumaway. Kumaway rin ako bilang pagpapaalam.

Sa Casa resto lang kami kumain. Doon ko lang nalaman na hindi talaga siya kumain ng agahan at planado na niya ito. 

Sa gitna ng pagkain ay wala sa sarili akong napalingon sa likorang bahagi kung dahil napansin ko ang paulit ulit niyang pagsilip doon. 

Hindi na ako nagulat ng makita si Carlita roon na mag-isang kumakain. 

"Anong pinag-usapan niyo ni papa? Mukhang close na kayo ah," Tinanong ko nalang siya para hindi na niya iyon tignan. Date namin 'to at ayaw kong masira ang mood ko. Nakakaselos lang at nakakagalit rin pero ayaw ko ipakita iyon dahil baka maturn-off siya sa akin. 

"Tungkol lang sa kanila ni papa at sa panonood niya ng mga sinalihan kong singing contest noon at ni Melody." 

Tumango ako. "Ano pa?" 

"Wala na." 

"Sure?" 

"Bakit? May iba pa ba?" 

"I know my father. Did he threat you? Or what?" 

Tumawa lang siya. "Well, he did.. a little." 

"Natakot ka naman?" Pang-uuyam ko.

"Yeah." 

Kumunot ang noo ko. "Bakit?"

"He's your father and he loves you. He wants to protect you from harm.. that I might do." 

Maslalo pang nangunot ang noo ko. "Ha? What do you mean?" Hindi siya sumagot. "So, you're going to hurt me?" 

"Hindi naman maiiwasan 'yon. It's always there. It's everywhere." 

Nang tumunog ang cellphone niya dahil sa alarm ay tumayo na kami dahil alas otso na at babiyahe pa kami. 

Narating namin ang paaralan ng wala pang alas nwebe kaya nagawa pa niya akong ihatid kasama sina Miguel at Christian na nakasalubong namin sa gate.

We three talked along the way. We laugh as they tease each other about how they all get shouted and punished by Prof. Jamila. 

"Ikaw ba, Clariz, napagalitan ka na?" Tanong ni Miguel.

"I won't deny it. May mga kalokohan rin naman akong ginagawa sa gitna ng klase. I'm not an Angel." 

"Bakit ano bang ginawa mo?" 

"Wala naman. Tinago ko lang ang flashdrive ni Prof. Bartolome para hindi na siya makapag quiz. Hindi kasi ako nakinig noon. Takot akong ma-zero eh." Tumawa silang tatlo.

"Nagawa mo 'yon kay Prof. Bartolome? Eh ang terror non, diba?" Si Christian na siniko pa pareho si Teddy at Miguel.

Iyon nga rinig ko. Terror si Prof. Bartolome kaya maraming takot sa kaniya pero ewan ko ba at bakit magkavibes kami. 

"Terror nga pero hindi masyado. Magkavibes nga kami eh." Pagmamayabang ko.

"Talaga?" Si Teddy na nakangiti na sa gilid ko at nakahawak sa beywang ko para iiwas ako sa malaking bato.

"Yup! Hindi naman kasi tumatalab ang pagiging terror niya sa akin. Nakakapag-joke pa nga ako sa klase niya." 

Tuwang tuwa pa ako noon dahil sa sinabi nitong "sa lahat ng estudyante ko, ikaw lang ang may ganang magpatawa sa klase ko at hindi takot sa'kin." Sinagot ko pa siya no'n ng "thanks for the compliment, ma'am." 

"It was you?" Sabay na tanong nilang tatlo at humarang pa talaga sa harap ko. 

"Me, what?" 

"Ikaw iyong tinutukoy niyang paboritong estudyante." Miguel.

"Prof rin namin siya at kapag highblood ay laging kinukwento ang estudyante niyang ang lakas raw ng loob para aliwin siya kahit pa galit na siya." Christian.

"Hindi nga lang siya nag-mention ng pangalan." Si Teddy.

"Tss. Assuming lang kayo. Baka hindi ako." 

"Ikaw 'yon. Sigurado kami. Lalo pa sa sinabi mong ka-vibes mo siya. Tawag niya sa'yo miss vibes. Tama?" Miguel.

Tango nalang ang naisagot ko nago kaming apat natawa. 

Mukhang ako nga ang tinutukoy ni Ma'am terror ah. Naks! Paborito raw ako, at kinukwento pa sa ibang section. 

Pero ang tawanan namin ay bigla nalang naglaho dahil sa nakitang classroom ko na nagsimula na ang klase na nasa harapan namin ngayon at speaking of, si Prof. Bartolome pa ang prof namin ngayon. Nakalimotan ko, every tuesday at friday nga pala siya.

"Patay ka!" Pananakot ni Teddy.

"Sige nga, kung hindi ka takot." Panghahamon naman ni Miguel habang natatawa lang si Christian. 

"Oh, Ms. Viado, your late!" Istrikta niyang sabi na nagpatahimik sa tatlo mula sa pagtawa.

"Sorry po ma'am. Naaliw lang po sa kwentohan namin." 

"Mas importante ang kwentohan niyo kesa dito sa klase ko?" Nakapameywang na siya.

"No, ma'am." 

"Iyon naman pala eh! Pasok!" 

"Akala ko ba hindi takot?" Bulong ni Miguel.

"Hindi po importante pero interesante po ang kwentohan namin, ma'am. Tungkol ko kasi iyon sa inyo." Sabi ko na nakangiti pa.

"Shit!" Mura ni Miguel.

"Ibang klase!" Christian habang umiiling na tumatawa lang si Teddy. 

"Pinagchichismisan niyo ako?" 

"Don't worry, ma'am. Hindi po 'yon bad things." Kumunot ang noo niya at bahagyang nawala ang pagkakasalubong niyon. "Ikaw ma'am ah, paborito niyo raw po ako? Kinilig naman po ako," umakto pa akong kinikilig pero sa loob ko ay kinakabahan na ako. May takot pa rin naman ako kay Ma'am dahil prof siya kahit magka-vibes kami. Wala lang talaga akong hiya kaya nasasabi ko ang mga nasabi ko.

The three on my back gasp of what they heard. 

"Ms. Viado, are you going to join on my class or not? So I could close the door."

"Syempre, join ma'am. Hinintay niyo po ako eh, bago isarado ang pinto." Agad akong pumasok at umupo sa upoan ko na nasa harap ni Ace. "Thank you, ma'am." 

Inirapan lang ako ni ma'am bago bumaling sa tatlo na naiwan sa tapat ng pinto. 

"At kayong tatlo, anong gingawa niyo dito? Kanina pa nagsimula ang mga klase niyo,"

"Hinatid lang po namin si Ms. Vibe," si Teddy na at sumaludo pa bago sila nagsitakbohan. Natawa naman ako habang si ma'am hindi na ako pinuna pa. 

Teddy: Let's have lunch together

Alas otso pa lang pero lunch na ang inisip niya. Gutom ba siya?

Ako: Sure!

Pagsapit ng lunch ay nagpaalam ako kina Althea na hindi na muna ako sasabay sa kanila at pumayag naman na sila pero gusto na muna nilang makilala ito kaya sabay kaming pumunta sa caf at nag-abang sa labas.

Ako: I'm here outside cafeteria. Let's meet here. I want you to meet my friends.

Ilang minuto pa ay may dumating na tatlong lalaki na sakay ng motor. Magkaangkas si Miguel at si Christian.

"Ms. Vibe!" Bati ni Miguel sa akin.

"Grabe, idol!" Si Christian na natatawa pa habang seryoso naman si Teddy. 

"Sila ba mga kaibigan mo?" Si Miguel ang pumuna.

"Ah, oo." Sagot ko at isa isa silang pinakilala sa isa't isa. 

"Ito naman si Teddy, boyfriend ko." Masayang pakilala ko kina Althea. 

Nagsibatian ay kamayan naman sila. Si Miguel at Christian naman ay madaling nakasalamuha sina Rhea, Dess at Jercel. Habang hinila naman ako ni Althea at Jamaica sandali paalis.

"Sure ka na ba sa kaniya?" Si Althea.

"Oo." 

"Gwapo siya pero sure kang ikaw lang girlfriend niyan ah!" Jamaica. "Kun'di masusuntok ko talaga 'yan." Natawa nalang ako.

Nagkatinginan muna silang dalawa bago nagbuntong hininga. 

"Mukhang masaya ka naman kaya sige. Support kami sa inyo. Stay strong." Si Althea na sinang-ayonan ni Jamaica.

Nakihalo kami ulit sa kanila pero agad din akong inaya ni Teddy.

"Let's go." Anito at dumeritso sa motor.

"Ha?" 

"We're eating outside. With this morons." Tukoy nito sa dalawang kaibigan.

Nagpaalam muna ako kina Althea bago sumakay at kumaway. Pero sa gitna ng pagkaway ko nakita ko si Carlita sa may waiting shed at hawal ng isang lalaki ang kamay nito na parang nagmamakaawa. Hindi ko nga lang masyadong naaninag ang mukha ng lalaki dahil naka-side view mabilis lang din kaming lumagpas sa kinalululanan nila dahil sa motor, pero hindi pa rin nakatakas kay Carlita ang pag-alis namin. 

Pumasok kami sa isang kaka-open lang na kainan. Maraming tao pero may nakareserbang lamesa para sa amin. Iyon pala ay dahil pagmamay-ari ito nila Miguel. 

"Kain ka lang ng akin, Ms. Vibe. Walang bayad 'yan. 'Wag kang mag-alala." Aniya pa. 

Maganda na sana ang mood namin dahil nagkakatawanan kami at ganadong ganado sa pagkain kung hindi lang pumasok si Carlita. Dahil sa kaniya biglang nanahimik ang mga kasama ko. 

"Natahimik kayo?" Puna ko. Hindi nga pala nila alam na alam kilala ko ang ex ni Teddy. Na kilala ko si Carlita dahil hindi naman namin napapag-usapan ang tungkol rito. 

Maybe I'll ask him later. Gaano sila katagal? Paano sila naghiwalay? Sinong nakipaghiwalay? 

They just answered me with smile. Ngiting pilit nga lang at masisilip roon ang pagngiwi. 

I pretend that I don't know a thing. I pretend that it doesn't bother me even if it really is since the atmosphere on our table become awkward. Though, Miguel and Christain are talking to me to entertain me, hindi pa rin nakatakas sa mata ko kung paano binuksan ni Teddy ang cellphone at tumingin sa gawi ni Carlita bago ito nagtype.

Kita ko rin ang ngalingaling pagtingin ni Carlita sa cellphone niya na animoy nanalo sa lotto sa excitement. Nagtype ulit ito at tumingin ulit kay Teddy. Paulit ulit iyong nangyari. I'm not dumb. I know thier exchanging texts. It's obvious. Really.

Mayamaya pa ay biglang tumayo si Teddy. "May pupuntahan lang ako saglit sa labas." 

Hindi na ako nakapagtanong pa dahil agad siyang naglakad palabas. Ilang segundo lang ang lumipas ay sumunod ring lumabas si Carlita. Lihim nalang akong napangiti ng mapait.

Miguel and Christian talked about random things hanggang sa matapos kami sa pagkain hindi pa rin bumabalik si Teddy. Nasulyapan ko ang plato niya na marami pang pagkain. Napansin naman ni Miguel iyon. 

"Don't worry. He'll be back. He must be talking to some event organizer whom inviting him to sing." 

Isang beses lang ako tumango pero tinawagan ko pa rin siya. It's ringing but he's not answering. 

Ano na kayang ginawa nila ng ex niya? Nagkabalikan ba sila? Are they fixing things between them? Kung ganon man, paano na ako? 

Wala sa sarili akong napangiti ng may maisip. I felt like a misstress, antagonist, trying to seperate them in any way. 

I think I should ready myself eh?

But my mind interject. Why would I ready myself? For Carlita? No. She's the one who need to be ready of me. I can be a worse bitch she'll know in her entire life if she'll try to steal my boyfriend.

My painful smile turns to a smirk.

Nagkwentohan muna kami saglit at mayamaya at bumalik na si Teddy. Iminom nalang siya ng tubig bago nag-ayang bumalik sa school.

I look at him but he dodge it. He even swallowing from time to time. Did I do something? 

Hindi na niya ako naihatid pa dahil agad na silang nagpaalam nang makakita ng nagtatakbohang kaklase. It's already one so they're panicking. I wonder why I am not panicking? 

I was not in my mind while walking to my room when someone wrap an arm on my neck, choking me jokingly.

"Tamlay mo yata, crush," it's Alas.

"May iniisip lang-" hindi ko naituloy pa ng may mahagip muli ang mata ko. The same girl on the Casa resto earlier in the morning, at the waiting shed and on Miguel's resto. 

Carlita Menendez, and she's talking to a guy again. She looks mad. Hindi ko pa rin alam kung sino ang kausap niya dahil nakatalikod.

"Hey, you okay?" Napukaw ni Alas ang pagmamasid ko. "Sinong tinitignan mo?" 

"Ah, wala," yayayain ko na sana siya pero sinundan niya ang tinitignan ko. 

"Kilala mo?" Tanong niya kapagkuwan.

"Ha?" 

"Si Ian, iyong lalaki kilala ko pero hindi niya ako kilala. Second leader ng frat nila. Iyong babae naman hindi ko kilala." 

"Carlita. Carlita Menendez. Pangalan ng babae," 

"Kaibigan mo?"

"Nope. Kilala ko siya at alam kung kilala niya rin ako pero hindi talaga namin kilala ang isa't isa." 

He frowned. "Is that a logic?"

"We just know each other by name and face." I smiled. "Tara na," 

Buong klase wala ako sa sarili. Si Teddy at ang posibleng pag-uusap nila ni Carlita kaninang lunch ang humari lang sa utak ko. Buti nalang walang nagpa-quiz at group activity lang kaya hindi naman siguro ako babagsak. Kalaunan ay nawala na rin sa utak ko iyon dahil naaliw ako kay Alas. 

Alam kung inaaliw niya lang ako dahil napansin niyang wala ako sa sarili. Pansin ko ang patingin tingin niya sa akin kanina pa, kaya nang magkagrupo kami nilalandi niya ako -- landing hindi maharot kun'di landing nakakaaliw na nakakaasar. 

Hindi lang ang grupo namin ang naaliw sa sagotan namin ni Alas kun'di ang buong klase, maging si Prof. Jamila. She's even teasing Alas and me to end up together. 

"Naku ma'am, kapag nangyari 'yan, ikaw gagawin kong made of honor ma'am... if only if..." 

"Don't worry crush, I'm prepared," aniya at may inilabas na maliit na box. Naghiyawan naman ang buong klase lalo pa't lumuhod pa siya sa harap ko. 

"Huwag ka ng magtanong, I do na agad," magiliw kong sabi at inilahad ang kamay. Pagbukas ng box ay hook pala ang nasa loob kaya sobrang natawa ang lahat maging si Prof. Jamila. 

"Babe Clar, sasabay ka?" Si Althea. Pauwi na kasi kami at sinundo siya ng boyfriend niya na may kotse.

Umiling ako. "Hindi na. May boyfriend din ako 'no, ihahatid niya ako." 

Kaya nag paalam siya. Sa hagdan sa katapat ng gate ako maghihintay kay Teddy dahil may klase pa sila. Una kaming natapos. Kasama ko naman si Alas kaya hindi ako mababagot sa kalahating oras.

"So, that guy is really your boyfriend," 

"Oo." Sagot ko. "Galing nga eh, kasi nagkagusto ako sa kaniya noong nagduet kami the night before my cousin's wedding. Pagkatapos no'n hindi na ulit kami nagkita pero ngayon, boyfriend ko na siya." Pagkukwento ko.

"Naikwento nga ni Jercel. Pero tama rin sila, Faye. You don't know him that much-" 

"Kaya nga 'di ba?" He frowned. "Boyfriend and Girlfriend lang naman ang relasyon namin, hindi kasal. We have a tons of time to get to know each other. Time doesn't matter to know if you're in love to someone. Kaya nga may 'love at first sight' 'di ba?" 

He sighed. "Masaya ka naman ba?" 

Masaya ako oo, pero medyo napapaitan din ako lalo pa sa mga napapansin ko. 

"O-oo naman. Bakit hindi?" 

"That's good. Iyon lang naman ang gusto ko." 

"What do mean?"

"Wala naman sigurong magbabago kung aaminin ko 'to sayo," 

"Ang alin?" 

"I actually like you, Faye. Gusto talaga kita. Kaya noong nalaman kong crush mo ako ginawa ko ang lahat para mapalapit sa'yo." My lips parted. I didn't see this coming. 

He had a crush on me... for real? 

"I'm happy for you, Faye. We can still be friends, right? And have the same treatment even after I confess?" 

Nakatitig lang ako sa kaniya at hindi nakapagsalita. 

Hindi naman iyon magiging awkward 'di ba?

We can still hang out pa naman 'di ba?

I can still call him 'crush' 'di ba? Or should I stop?

"Ms. Vibe!" Pareho kaming napalingon sa sumigaw. As expected, it was Miguel.

"Sino 'to? Manliligaw mo, Clar?" Christian.

"Ahm..." 

"I'm Ace. Her friend. And as her friend I want her happy and she is. So pre," he faced Teddy. "First boyfriend ka niya kaya sana alagaan mo at hindi paiyakin. Huwag kang magkakamaling lokohin siya dahil hindi lang ako ang makakalaban mo." 

"She safe with me." Teddy seriously said.

"Dapat lang. Faye, una na ako," Tumango lang ako at kumaway sa kaniya. 

Walang nagsalita. Hinawakan lang ako ni Teddy sa bewang palapit sa motor niya at umuwi. 

Nagbihis lang kaming pareho sa bahay at kumain ng haponan bago gumala sa park. Gumala rin kasi sila Mama at Papa kasama si Grace.

"Pareho lang pala kayo ng size ni kuya," suot niya kasi ang damit ni kuya. 

Yumuko lang siya para tignan ang damit bago tumango. Hindi nagsalita. 

Nandito kami sa park sa playground na wala masyadong tao. Kapwa kaming nakaupo sa magkatabing duyan. 

Kanina pa kami dito at kanina pa rin ako nagsisikap na magsalita dahil kanina pa rin siya tahimik mula ng pag-alis namin sa school. Sa bahay naman ay nagsasalita lang siya kapag tinatanong ni Mama at Papa. 

Nakatulala lang siya at ang lalim ng iniisip. 

"Anong bang iniisip mo?" 

"Ha? Ah.. wala." 

"Don't give me shit, Ted. Kanina ka pa nakatulala. Hindi mo nga siguro napansin na pumunta rito si Miguel at Christian, eh," 

"They're here?" 

"See!" I exclaimed. "Ano ba kasing iniisip mo?" 

"It's nothing." 

"Okay. If you don't want to talk about it then let me ask something," 

"Go on." 

"Ilang taon ang relasyon niyo ni Carlita?" 

He hardly look at my side with widen eyes and lips parted out of shock. 

"I don't really know her. I just know her name since I stalked you before. She's your ex-girlfriend, right?" 

"Let's not talk about her." 

"Okay. It's obvious that you haven't move on yet." 

We both silent for the past minutes. Hindi ko na kinaya since nakatulala ulit siya. Malabong makausap ko siya at maging masaya ang gabi namin kaya tumayo na ako ng makatanggap ng text mula kay Kiddy na nasa harap daw sila ng stage at kumuha ng table. 

"I love you, Ted. I won't ask for anything just please do me a favor. Give us one week... it's more than enough." 

Iniwan ko siya roon. Hindi ko alam kung narinig ba niya iyon gayong nakatulala siya, pero sana. 

Sana.