Share

Chapter 13

last update Petsa ng paglalathala: 2020-05-20 19:40:17

A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!

Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.

==========

October 02, 2019

Matamlay akong bumangon dahil pagkatapos kong iwan si Teddy kagabi ay hindi man lang niya ako sinundan o kahit man lang text wala. 

Nawalan ako ng gana kagabi pero mas tumudo iyon ng makita ko si Carlita. I even heard her conversation with her friends...

"He already have a girlfriend, Car. Give it up already!"

"No. I am his girlfriend, Nat. And he loves me. He's just using that girl."

"You're being a relationship breaker." 

"I am not. Teddy is still mine even after we broke up." 

"You mean, leaving him and chosing that fucking frat guy."

"Shut up!"

Using. Is he really using me? For what? To make her jealous and beg him for them to get back together? Is that it? 

What a jerk! Asshole! 

Napahawak ako sa ulo ko dahil sa sakit. Nalasing pala ako kagabi and I end up sleeping here at Joy's room. 

"Geh, inom pa. Buti nalang hindi ako uminom kagabi kaya naalagaan kita," 

"Sorry." 

"Get up now. Eat your breakfast and drink the med I prepared. Dalian mo ang pagkain ah! May klase pa ako. Ihahatid muna kita sa bahay niyo dahil paniguradong late ka na rin,"

"Mamayang nine pa klase ko,"

She scoffed. "Kaya naman pala ang lakas ng loob mong maglasing." 

Good thing pag-uwi ng bahay ay hindi ako pinagalitan. Naligo at naghanda nalang ako para pumasok.

Nagsuot lang ako ng gray fitted jeans and black sleeveless top na tinuck-in ko. Wednesday naman kaya free day. Baby blue body bag lang ang dinala ko since isang subject lang kapag wednesday. 

Wala pang alas otso ako umalis ng bahay. Nilakad ko lang ilang metro papuntang bus terminal. Panay ang silip ko sa cellphone na hawak dahil hanggang ngayon wala ni isang text galing kay Teddy akong natanggap. 

Did he end us already? Pero wala naman siyang sinabi. 

Habang naglalakad ay napansin ko ang lalaking nasa likoran ko. Nakasuot siya ng purong itim. Mula sa sumbrero hanggang sa sapatos niya. Bahagya din siyang nakayuko kaya hindi ko makita ang mukha. 

Nang mag-aangat siya ng tingin ay agad na akong umiwas, medyo nagpanic dahil baka nakita niya akong nakatitig sa kaniya.

Tumawid ako ng kalsada pero biglang may sumulpot na sasakyan kaya hindi ako nakagalaw. 

Fuck!

Ang busina ng sasakyan na nadinig ko ay napalitan na ngayon ng sigawan at murahan. 

Buhay ako. Buhay ako dahil may humila sa akin. 

"Fuck you! Don't you know how to drive?" 

"I didn't know you have a soft heart to save your victim,"

"Fuck off, Velasco!" 

Nakita kong nakikipagsagutan iyong lalaking nakaitim kay... 

"Arnniel?"

"Hey, Clar! Sorry. I was chasing someone. Hindi kita agad nakita. Buti nalang nahila ka ng gago 'to." Tukoy niya sa naka itim. "Are you okay?" 

"Ah... oo. Ayos lang ako. Pasensiya na rin." 

"Sorry again but I need to go." Paalam niya at bumaling ulit sa naka itim. "Man, you're a hero." Tinapik pa nito ang balikat.

"Fuck you!" 

"I don't fuck the same gender as mine, Ian. Fuck yourself." Anito bago sumakay sa kotse nito at tuloyang umalis.

Ian. So that's his name.

Hindi ako gumalaw sa kinatatayoan ko hanggang sa lumingon ang naka itim na siyang nagpalaki ng mata ko.

I don't know what to say. Should I thank him for saving me? Or should I run away to save myself this time? 

He smirked. "Scared?"

"T-thanks."

"Tss. You're thanking someone who is planning something on you?"

What? So may pinaplano siya sa akin? Dapat kasi tumakbo na ako. Ang tanga!

"I didn't save you, beautiful. You just don't deserve to be hit and dead. You deserve something more exciting and I'll be the one to give you that." 

Hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin. Basta ramdam ko ang subrang takot dulot ng mga salita at mata niya. 

Gwapo sana pero ang salbahi!

When he step forward I step backward. When he step continuesly my body automatically reacted and I found myself running away from him.

"Run away, sexy! Let's see if you can if someone will handed you over me!" I heard him shouted. Nilingon ko siya at naglalakad lang siya sa kaparehong daang tinahak ko hanggang sa mawala siya sa paningin ko nang tuloyan na akong nakalayo.

Pagkaupo ko sa upoang semento sa terminal ay pawis na pawis ako. 

I was just sitting there calming myself from what happened while waiting for a bus. 

When I got to get in in the bus, I sit beside the window which I reget immediately when Ian the guy wearing whole black that I ran away is now sitting beside me.

Fuck! Fuck! 

As soon as I realize that, my body automatically stiffened like a maniquen. My heart beats fast, my breath become uneven, my lips slightly trembling, my hands become cold and hell! I am even sweating like I ran in a marathon.

I want to cry but afraid to do so. I want to ask for help but I wasn't able to speak. Also afraid to make even a small noise.

Wala naman siyang ginagawa pero para na akong nasa bingit ng kamatayan. Paano pa kaya kapag may ginawa siya? Siguro mamamatay na ako.

Nang makita ang paaralan sa 'di kalayoan ay medyo nakahinga ako ng maluwag pero agad ring tumudo ang kaninang nararamdaman dahil sa paglapat ng kamay niya sa hita ko.

"Don't let Teddy be away from you if you want to be safe... or else... you will be my guest to my game." Aniya bago tumayo at bumaba ng bus nang huminto sa harap ng paaralan.

Minuto pa bago ako tumayo sa upoan at bumaba. Agad ko namang inilibot ang paningin para hanapin si Ian pero wala na siya.

Bumoga muna ako ng hangin bago pumasok ng campus. Malapit na ako sa room ko, isang hagdan na may 30 steps at ilang hakbang nalang ang layo pero napatigil ako ng makita si Carlita sa blue na waiting shed na lalagpasan ko. Hawak niya ang cellphone at aligaga. Palingalinga rin siya na parang may hinihintay. Nagtama pa ang paningin naming dalawa pero agad din naman siyang umiwas.

"Remember what I said." 

Ang boses na iyon. Muli nanamang umusbong ang takot sa akin. 

Damn! Andito siya?

"I have my eyes everywhere, beautiful." Hindi pa siya nakuntento sa pagbabanta at ginawaran pa ako ng halik sa batok. Ramdam ko ang labi niya sa balat ko roon dahil naka pony tail ako ngayon. 

Bwisit! Sana pala naglugay nalang ako.

Rinig ko pa siyang tumawa bago naunang naglakad sa akin. Naupo siya sa waiting shed kung nasaan si Carlita.

Hindi ko na pinansin iyon at tumakbo nalang na natataranta. Ilang beses pa akong muntikang madapa.

Sa klase ay aligaga ako. Hindi maperme sa upoan at panay ang tingin ko sa kung saan saan lalo na sa mga dumadaan sa room namin. 

"I have my eyes everywhere, beautiful." 

He must be pertaining to his frat member friends. Fuck! Baka may kaklase akong kasamahan niya. Dahil sa naisip mas lalo pa tuloy akong natakot. 

Hindi pa man nakakalabas ng room si ang Prof namin pagka-dismiss ay nauna na ako. Wala na akong pakialam kung masabihin ng bastos. Hindi ko na rin pinansin ang pagtawag nina Althea sa akin. Maging si Alas ay inignora ko. 

Sana lang hindi hindi niya isiping nagbago ang pakikitungo ko sa kaniya matapos niyang magtapat kahapon.

Hindi ko alam kung saan ang punta ko pero nakita ko nalang ang sarili ko sa tapat ng room ni Teddy. 

Hindi ako mapakali habang naghihintay. Saktong paglabas nila ay agad kong hinanap si Teddy pero sina Miguel at Christian ang nakita ko.

"Miguel! Christian!" Pagtawag ko.

"Ms. Vibe!" Si Miguel.

"Ahm... si Teddy?" 

Nagkatinginan pa muna silang dalawa bago sumagot. Sa huli si Christian ang nagsalita. "Hindi namin alam. Basta nalang lumabas kanina at hindi na bumalik." 

"Bakit? Nag-away ba kayo?" Tanong ni Miguel 

"Ahm... not really." 

"Tawagan mo," 

Iyon nga ang ginawa ko pero lahat kami sabay sabay na napalingon sa classroom nila ng may mag-ring roon.

Pumasok kaming tatlo at naiwan pala ang bag ni Teddy at kasama roon ang cellphone niya. 

Ang takot at kaba ko ay nag-triple. Ian said I should be with Teddy to be safe but where is he? Fuck! 

Napansin ni Christian ang pagiging balisa ko. 

"You okay?" 

I continuously nodded before I bid my goodbye.

Sa pagbaba ko ng building may nakasalubong na akong lalaking nakatingin sa akin. Pansin ko rin ang tattoo nito sa pulso na dalawang linya na parang letter "i" na big letter at lessthan sign na napapaloob sa triangle na may bungo. Muli akong napamura dahil kapareho ng tattoo ni Ian.

Napaiwas ako ng tingin at deritsong naglakad palabas ng campus. Maraming tumawag sa akin, pati ang pinsang si Raquel pero hindi ko pinansin dahil ang mga lalaking bagamat maayos ang suot ay halata naman ang tattoo sa pulsohan na siyang nakakakuha ng atensiyon ko lalo pa't nagkalat sila. 

Gusto ko na talagang maiyak! 

Sa sobrang pagkakataranta at kaba ay deritso akong tumawid. Muntikan pa akong masagasaan. Nagsigawan pa ang mga nakakita pero ako, deritso lang ang lakad na parang walang nangyari. 

Nang may humintong bus ay hindi ko alam kung sasakay ba ako o hindi dahil baka tabihan ako, kung hindi man si Ian ay isa sa kanila. 

Sa huli sa motor nalang ako sumakay, pero ang mga gago nakamotor at sinusundan talaga ang sinasakyan ko. 

Nagkasalubong pa ang tingin namin ng isa at kinindatan ako. Agad akong napaiwas dahil bukod sa nandiri ay dumagdag lang iyon sa takot ko.

Nang ako nalang ang maiwan na pasahero sa motor, god knows how I wanted to jump off on this fucking motorcycle dahil anim silang lahat na nakabantay sa sinasakyan ko. Tig dalawa ang sakay bawat motor. Ang isa sa harap ang dalawa sa likod. 

Hindi ko na napigilang maiyak. Umiyak ako ng walang ingay. I wipe my tears away using my trembling cold hands. 

"You're safe with me. You will always be." 

Prove it, Teddy, please... please... I'm scared and I need you. I beg on my mind. 

Please help me...

I somehow thankful for choosing to ride a motorcycle rather than a bus dahil naideritso ako ng hatid sa mismong bahay namin kompara sa bus na hanggang terminal lang. 

Pero ang mga sumusunod sa akin ay nakabuntot pa rin hanggang sa makababa ako ng motor. 

Pagpasok ko sa bahay ay agad ko silang sinilip sa bintana. Nakita ko pa silang nagtawanan at nag-apir bago umalis. 

For the first time, Teddy wasn't here to save me even nothing happened. But still, I need him and aside from that, I love him... so much that I even ask for one week of being in a relationship with him and after that, I'll let go of him and let him be happy with Carlita.

I know it's stupid to beg for one week but that's what I want. At least for that one week, I can still show my love for him. Baka magbago pa isip niya, ang nararamdaman niya, ganon naman diba? 

Ganoon nga, pero tanging sa libro at pelikula lang nangyayari. 

Today, since last night, Teddy didn't show up. Hindi siya nagparamdam kahit tuldok lang na text, wala.

Teddy, one week lang naman eh. Let me have you and love you for one week. After that, you're free. You don't have to love me back. Just be with me. Wala naman sigurong masama sa one week 'diba? Let me have that one week and make it the best. Please, show up. Hindi pa naman tayo naghiwalay eh, tayo pa rin. Tayo pa. We still have 3 days. I still have 3 days to he with you, kaya please hayaan mo ako. And for that 3 days hope you prove your words to me that I am safe with you. I want to feel it. I want to be safe especially right now that Ian and his frat are planning something. He said I need to be with you so I can be safe. That's what you also said to me. I want to be safe at least for 3 days. 

Your loving scared girlfriend,

Clariz.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • One Week Of Its Best   Chapter 15

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 04, 2019The day: Unscared FiestaMaaga akong nagising hindi dahil sa maaga ang pasok ko kundi dahil sa maagang paghahanda dahil fiesta. May handa kasi kami ngayon kompara noong nakaraang taon na nakihalo lang kami kina Uncle Juanito.Kaninang madaling araw pa gising sina Mama at Papa dahil nagluluto kasama ang iilan nilang kaibigan na tumutulong.Alas nuwebe pa ang pasok ko ngayon kaya nakatulong pa ako sandali. Naitext at natawagan ko na rin ang iilan sa mga kaibigan ko para imbitahin.Masaya akong naghanda para pumasok. Nai-chat ko na rin ang mga kaklase kong huwag mag uniporme o 'di kaya'y magdala nalang ng extra par

  • One Week Of Its Best   Chapter 14

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 03, 2019Seven thirty ang oras ng pasok ko dahil thursday pero lagpas alas otso na ako dumating dahil natakot akong lumabas ng bahay. Baka kasi nasa kanto lang ulit ang mga kasamahan ni Ian.Tinext ko rin si Teddy na kung pwede masundo niya ako kasi natatakot ako pero wala siyang reply.I wanted to open it to my parents but there's no voice coming out on my mouth. I wanted to ask for their help but I don't want them to worry.Wala naman silang ginawa sa akin bukod sa takotin ako. Kaya iyon nalang ang inisip ko na hanggang salita lang sila at hindi pa rin nila kayang manakit lalo pa't iniligtas nga ako ni Ian sa muntikang pagkakabangga.

  • One Week Of Its Best   Chapter 13

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 02, 2019Matamlay akong bumangon dahil pagkatapos kong iwan si Teddy kagabi ay hindi man lang niya ako sinundan o kahit man lang text wala.Nawalan ako ng gana kagabi pero mas tumudo iyon ng makita ko si Carlita. I even heard her conversation with her friends..."He already have a girlfriend, Car. Give it up already!""No. I am his girlfriend, Nat. And he loves me. He's just using that girl.""You're being a relationship breaker.""I am not. Teddy is still mine even after we broke up.""You mean, leaving him and chosing that fucking frat guy.""Shut up!"Using. Is he r

  • One Week Of Its Best   Chapter 12

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 01, 2019Nagulat ako dahil paglabas ko ng kwarto ay nakita ko si Teddy sa sala. Prenteng nakaupo sa single sofa at kausap si papa na libang na libang naman rito."What are you doing here?" Sinilip ko ang wall clock at nakitang quarter to seven pa. "Ang aga mo ah? Wala ka bang pasok?""Good morning," nakangiti niyang bati sa akin. Nahiya naman ako dahil hindi ko man lang siya binati. "I'm here to fetch you.""Galing ate ah, may tagahatid-sundo ka na. Makakatipid ka sa pamasahe." Ani Grace."Grace, kumain ka na nga lang. Baka ma-late ka pa." Saway ni Mama. "Huwag mo ng asarin 'yang ate mo at nagdadalaga.""Ma!" Ram

  • One Week Of Its Best   Chapter 11

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========September 30, 2019Araw ng Lunes at alas otso ang first period namin ngayon pero alas syete pa lang ay nasa room na ako. Isa isa kong nilagyan ng bracelet ang desk nina Althea, Decilyn, Jamaica, Jercel at Rhealyn. Bracelet iyon na kahoy na na pinaukitan ko ng mga pangalan nila at endearment ko sa kanila na babe. Binili ko iyon kagabi sa park kasama si Teddy. Meron din nga ako, eh. Bibili rin sana ako para sa aming dalawa pero wala akong nagustohan na pang couple.Bumili din ako kanina ng chocolate na goya at maliit na tube ng stick-o dahil alam kung mahilig sila roon. Tig-isa sila. May sticky note rin akong dinikit roon na may sulat na "sorry babe. Hindi na maulit. I love you."Nanghiram

  • One Week Of Its Best   Chapter 10

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========I flipped the next page and was about to read when someone tapped my shoulder."Busy ah, uwian na." It was Miguel. He already have his bag on."Tara na, pre." Si Christian naman na isinusuot pa ang bag sa likod.I roam my eyes and saw my classmates getting ready to go home. I frowned. "Tapos na ang klase?""Ha?" Kunot noo'ng tanong ni Miguel."Pre, uwian na. Hindi pumasok ni prof," Si Christian habang tumatawa.Ganon ba ako katagal nahumaling magbasa na hindi ko na namalayang wala ang prof, at uwian na? Kung ganon lagpas dalawang oras ako nagbasa?"Ano ba 'yan?" Miguel ang was about to steal the black notebook or shoul

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status