Chapter 9

A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!

Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.

==========

September 29, 2019

The most unforgetable day

Nagising ako nang talonan ako ni Grace -- my sister. Kinuha ko ang phone sa may ulohan ko at nakitang alas 10 na ng umaga.

Paglabas ko ng kwarto ay agad kong napansin ang katahimikan. 

"Umalis na sila. Pumunta sa Divisoria, fiesta doon diba." Ani Grace. 

Ang Divisoria ay ang karatig lugar dito sa Agus, iyon nga lang ay bukid na ang naroon. 29 na ngayon at paniguradong masdadami pa ang tao mamaya sa park at hindi lang iyon, libre din kasi ang lahat ng rides ngayon hanggang 9 pm.

"Aalis na ako, Ate." Paalam ni Grace.

"Teka! Saan ka pupunta?" 

Tsaka ko pa napansin na nakabihis siya. Naka simple flowy dress siya at flat shoes. 

"Sa Divisoria. Walang pagkain dito eh," Anito at sinuot na ang body bag. "Maligo ka na at sumunod doon." 

Hindi ko na siya napigilan para sabay na kami dahil agad na siyang umalis. Kumuha nalang ako ng tuwalya at tumungo sa cr para maligo. Nagbihis lang ako sa kwarto ng black tube top and beige high waist slacks para hindi kita ang tiyan ko. Pinaresan ko naman ng black semi sa boots. Kulay biege rin ang body bag na dala ko na ang laman ay panyo, wallet, cellphone, powerbank, liptint at pulbo. Nagsuot na rin ako shades dahil mainit. Para akong ewan sa suot ko dahil sa bukid naman ang punta ko pero talagang nag-ayos na ako dahil siguradong wala ng uwian mamaya dahil deritso na gala, nanaman.

Kagagala ko lang kagabi, gala nanaman ngayon. 

Ayokong mag-commute ngayon. Sayang ang suot ko, maganda pa naman. 

I decided to call Kiddy but he's not picking up so I called Chris instead and luckily he answered. Sumabay ako sa kaniya dahil dala niya ang kotse niya. Buti nalang at pupunta siyang Divisoria dahil last year hindi siya pumunta. Iyon nga lang inasar niya ako sa suot ko. Para daw akong pupunta kong saan eh sa bukid lang naman kami. 

"Babaeng babae ka na talaga ah!" 

"Syempre!" I even flip my hair as I enter his car. 

"Ayos na ayos pero sa bukid naman ang punta. Magmumukha kang turista pagdating do'n," and he laugh. I just rolled my eyes at him that make him laugh more.

Medyo nagulat pa ako dahil sina Kiddy, Jane at Joy ay nandoon na raw. Iba rin lakas ng dalawang babaeng iyon. Lasing kagabi tapos ang aga naglakwatsa. Wala ba silang hangover?

Tama nga si Chris, nagmukha akong turista pagkadating roon dahil pagbaba ko naglingonan silang lahat. Ang daming lalaki! 

"Ganda pre," 

"Sexy," 

"Mukhang mayaman!" Rinig ko pang mga bulongan ng iilan. 

Syempre naka-shades pa ako eh. Akala mo kung saan talaga pupunta eh makikikain lang pala. Tsaka, to make it clear, hindi po kami mayaman. Hindi nga afford ang tution sa college diba? Itong mga suot ko matagal na 'to. Mga regalo ito sa akin na nakatambak lang sa cabenit ko. Hindi naman kasi ako palaayos, ngayon lang dahil nainspire kay Teddy. 

Speaking of, nag-drive ba talaga siya kagabi? Ayos lang ba siya? Nakauwi ba siya ng maayos? He didn't text me. 

Agad namula ang mukha ko ng maalala ang paghalik niya sa akin kagabi. Shems! Pinaypayan ko ang sarili gamit ang kamay. Buti nalang naka-shades ako, hindi nila makikita ang mata ko dahil anila pa, masmalakas daw ang boses ng mata ko kesa sa bibig ko.

"Clariz!" Sigaw ni Jane na tumatakbo palapit sa akin. "Ay taray, madam na madam!" Komento niya pagkatapos akong mayakap.

"Gurl, saan punta mo?" Tunog pang-aasar na tanong ni Joy bago ako niyakap.

Si Kiddy naman ay nakatayo lang sa harap ko at nakatingin lang sa akin. My brow furrowed asking him "what?" But he just raise his brow and cross his arms on his chest. I heard Chris laugh on my back.

"Hindi ko alam kung matutuwa ako sa pagbabago mo o ano." 

"Bakit naman?" 

"Simply because you're over dressing, Clar. Look at your boots, maputik na. What did you expect? Sementado na rin dito?" 

I bowed my head to look at my boots and yeap! Maputik nga pero madadala naman iyon ng punas. My wipes naman akong nakita sa kotse ni Chris.

"Nevermind." He said and finally hugged me. "Next time don't over dress. Ibagay mo ang suot mo kung saan ka pupunta." 

"Suot ko na 'to hanggang gala mamaya. Ayaw ko ng umuwi at magbihis pa." Pagdedepensa ko sa sarili. 

Yes, I over dress but I have my reason. Ayaw ko rin naman magdala pa ng malaking bag para lagyan ng pambihis. Sagabal.

"Bagay sayo." Pambawing komento niya sa akin.

Sa bahay kami nina Auntie Joan dahil iyon ang pinakamalaking bahay dito sa Divisoria at sementado pa. May tindihan rin sila. 

Pagpasok ay samot saring papuri ang natanggap ko. Anila pa'y ganap na raw akong dalaga. Ang iba pa ay nakahinga daw ng maayos dahil akala nila talagang tomboy ako buti nalang daw at hindi ako natuloy. Natawa naman kaming lahat ng nakarinig.

Dahil hindi ako kumain ng agahan ay times two ang kain ko sa tanghalian. Nakipagkwentohan lang ako sa mga iba pang pinsan at kamag-anak lalo na sa mga pinsan kong galing sa city na bumisita rito dahil fiesta. 

Ang mga pinsan kong hindi ko naman close dahil masyadong fashionista at maarte ay naging friendly bigla sa akin dahil sa ayos ko.

Twelve thirty ay pumunta kaming court na tabi lang ng kalsada na dinadaan daanan ng mga bus ang kung ano ano dahil may trabaho ako roon. Isa akong scorer sa palaro ng basketball mamaya ng ala-una. Wala kasi si Raquel dahil kasama niya boyfriend niya na taga city kaya ako ang proxy niya. Good thing may sweldo!

Pagdating namin ay may mga naka-jersey na naglalaro ng basketball. Warm up ata. Sa right side ay kulay royal blue ang jersey at sa left side naman ay orange. 

Habang naglalakad ay ramdam ko ang tingin nila sa akin. Ang iba ang napahinto pa talaga. O baka naman sa amin at hindi lang sa akin, assuming lang ako.

Gusto kong yumuko dahil naiilang pero hindi ko ginawa. Dumeritso kami sa mini stage na may table na. May nakapatong na mic, arow para malaman kong kaninong ball, at score book. Sa likod naman ng uupoan namin ay may green board para sa score din. 

Ako sa scorebook, si Kiddy taga announce, si Jane sa timer, at si Joy naman sa green board. 

"Captain ball of each team kindly submit your teams name and jersey number." Pag-a-announce ni Kiddy.

Lumapit naman ang naka-orange na may Velasco sa likod at number na 08. 

"Team name?" Bungad kong tanong rito.

"Velasco," napaangat ako ng tingin sa kaniya hindi lang dahil sa sagot niya pati na rin sa buo ng boses niya. Medyo na-intimidate pa ako dahil sa tangkad niya. Gwapo siya, think eyebrow, long eyelashes, pinkish lips, matangos na ilong at perfect jaw, seryoso nga lang ang mata. Mukhang snob. Pero loyal pa rin ako sa love of my life ko, Teddy.

I cleared my throat, "I'm asking for your team name not your surename," 

"Velasco," 

"Ahm... again, I'm asking for your team-" 

"That's our team name." My lips parted. Akala ko ay may kasunod pang explaination bakit apelyido niya ang team name pero wala na. Siguro dahil siya captain? 

Tumaas ang isa niyang kilay kaya napakurap ako. Isinulat ko nalang ang iyon sa scorebook.

"Member's name?" I asked again. "I'll list it down, pero ikaw muna," 

"Vallimor Jace Velasco (08), Yvan Laurence Velasco (02), Arnniel James Velasco (19), Vinniel Crox Velasco (20), Lemuel Ace Velasco (24), that's our first five, and Zylander Rue Velasco (30), will be the sub." 

I slowly nodded. "Kaya pala Velasco ang team dahil puro Velasco ang player," bulong ko sa sarili matapos maisulat sa scorebook.

"Done?" Napaangat ulit ako ng tingin sa kaniya. 

Sasagot na sana ako pero hindi natuloy dahil biglang may humalik sa pisnge ko. Pagbaling ko sa gilid ay nasa tabi ko na si Teddy na nakatingin naman kay Mr. 08.

"Kayo lang?" He asked. Sasagot na sana ako pero nagsalita naman si Mr. 08. Siya pala ang tinatanong, muntik pa akong mapahiya.

"Busy ang iba at padating naman si Kian. Hindi ko na muna ipinalista baka hindi maglaro." 

"Goodluck," Teddy said and they do fist bump.

"No goodluck for you. Naka-score na." Anito at ngumiti bago bumaba ng stage. 

Agad namang bumaling si Teddy sa akin. "Titig na titig ka do'n ah. Crush mo?" 

"Hindi ah!" Agad ko ring tanggi. "Oo, gwapo siya pero ikaw naman ang mahal ko," I was too late to realize what have I said. Joy and Jane giggled on the back. Napaiwas nalang ako ng tingin at napapikit dahil sa hiya. Paniguradong pulang pula naman ang mukha ko. 

Akala ko wala siyang reaksiyon pero maya-maya ay tumawa siya kaya maslalong uminit ang mukha ko. 

Hindi ko na napigilan at tumayo ako para sana umiwas pero agad niyang pinulupot ang braso niya sa bewang ko at ibinalik ako ng upo. 

"Team name, none, but you can put Clariz." 

Mabilis pa sa isang segundo ang paglingon ko sa kaniya. "A-ano?" Bakit pangalan ko? Tsaka ko pa rin napansin na naka blue jersey siya kaya ibig sabihin ay maglalaro din siya. 

He just smile and start dictating his member's name and jersey number kaya nagsulat nalang ako pero ang team name! What the hell!

Aalis na sana siya pero hinila ko ang dulo ng jersey niya. "T-team name niyo?" 

Hindi siya sumagot at inagaw nalang ang lapis na hawak ko at siya na ang nagsulat sa scorebook. Pagkatapos ay inilapag lang niya ang lapis sa lamesa at bumaba na ng stage. 

Agad na nag-announce si Kiddy para sa jump ball pero wala na akong narinig dahil sa nabasa sa scorebook.

Clariz

The hell! 

Rinig ko pang natawa sina Joy at Jane kaya nilingon ko sila sa likod at nakitang nakasulat na sa green board ang dalawang team name. Velasco at... Clariz. What the hell! Nasampol ko nalang ang noo ko sa kahihiyan. 

Pagbaling ko ulit sa harap ay marami ng nakatingin sa gawi namin. Marahil ay nagtataka din sa pangalan ng team. Bwisit na Teddy!

Umupo na sa kanan ko si Jane para sa timer. In-announce naman muna ni Kiddy and bawat first five na maglalaro sa dalawang panig at syempre sobrang lakas ng sigawan. Tsaka ko pa napagtuonan ng pansin ang paligid na puno ng tao. Karamihan ay babae. Syempre, sa mga naggwa-gwapohang player, sinong 'di manonood?

Wala na akong nagawa para palitan ang pangalan ng team nina Teddy nang pumito na si papa na siyang referee. Dalawa sila ni Kuya Toto.

Panay ang sigawan ng mga tao dahil intense ang laro. Akala mo ay championship na malaki ang mapapanalonan eh hindi naman. 

Pansin ko lang na maraming nagchi-cheer sa Velasco. Kahit sino sa kanilang maka-shoot nagkakagulo ang mga tao -- este mga babae. Syempre malakas din naman ang cheer nina Teddy, mas malakas nga lang ang sa Velasco. Mga gwapo eh. Pero mahirap maangkin dahil marami kang kaagaw.

Sa tuwing nakaka-shoot si Teddy ay sumisigaw rin ako. Napatayo pa ako ng maka-three points siya. 

Pero may napansin ako sa kumpol ng mga babae. A girl wearing white off shoulder na nakatuck-in sa maong short niya partnered with white doll shoes at nakalugay ang medyo curly na buhok. 

Carlita Menendez. She's here with her friends last night. Hawak niya ang cellphone niya at nang pumwesto si Teddy malapit sa kaniya ay agad niya itong iniangat para kunan ng litrato. Parang ewan lang dahil may flash pa kaya napatingin si Teddy sa kaniya. Nginitian naman niya ito ng matamis. Agad nag-init ang ulo ko dahil sa selos.

Kung ex, ex! Huwag kang papansin! 

Hanggang sa matapos ang laro at nanalo ang Velasco sa lamang na anim na puntos. 

Agad namang nagsitakbohan ang mga babae para mag-congrats sa players at magpapicture. Medyo uminit pa ang ulo ko ng makitang may humalik kay Teddy at tudo yakap pa. Aba! Boyfriend mo teh? Kung makalingkis parang linta! Si Teddy naman parang wala lang. Aba! Iba rin!

Gusto ko siyang hilahin lalo pa't nakita kong papalapit si Carlita sa kaniya pero kailangan kong makausap ang Presidente ng Divisoria na si Uncle Juaning -- hindi namin siya kamag-anak -- para sa premyo ng players kaya hinayaan ko nalang muna.

Ayaw ko sanang makigulo sa mga nagpapalitrato pero kailangan kong makausap si Velasco na number 08, iyong captain ng Team Velasco para sa premyo nila. Pero buti nalang at hindi ako natuloy dahil tinawag siya ni Kiddy gamit ang mic kaya agad nakuha ang atensiyon niya.

We talked for a bit until his team mates joined us. Nagpakilala naman sila isa-isa kaya nalaman ko na kambal pala si Arnniel at Vinniel, magkaiba nga lang ang mukha dahil hindi naman sila identical pero nakikita mo pagkakapareho nila. Humirit pa si Arnniel sa paghingi ng number ko kaya umusbong ang asaran pero agad silang natahimik ng may pumulupot na braso sa bewang ko. Si Teddy. Agad namang nawala sa isip ko si Carlita.

"She's not available." 

"My bad," ani Arnniel na nakataas pa ang dalawang kamay na animoy sumusuko.

Nagpicture naman kaming lahat. Lahat ng staff, players at mga kawani ng member ng lugar. 

Pagkatapos ay agad kaming dumeritso sa bahay nila Uncle Juaning dahil doon ibibigay ang premyo at para rin makakain ang players. Sumama din kami dahil syempre, ang sweldo namin. 7 days akong naging table scorer ah, salitan kami ni Raquel. 

Pagdating namin ay may nakapwesto ng rectangular na lamesa na may iba't ibang pagkain. Pero bago iyon ay nagsibihisan muna sila. Ang iba ay sa loob ng bahay pero ang iba ay walanghiyang naghubad sa harap ng maraming tao. Nakita ko pa ang abs ni Teddy at nagkasalubong ang tingin namin. Walangya! Agad na uminit ang mukha ko naka napaiwas ako at papasok na sana sa loob nang pigilan niya ako. 

"Where are you going?"

"Ha? Ah... a-ano..." hindi ako makapagsalita dahil wala pa siyang suot na damit! "S-sa loob," 

"Anong gagawin mo doon? Magpapansin sa mga Velasco?"

"Ha?"

"Stay here." Pinaupo niya ako sa isang plastik na upoan habang nagsusuot siya ng damit sa harap ko. Shems! Live show!

"Anong gusto mong kainin?" He asked.

Agad naman akong nagising mula sa pagkatulala. "Ahm... I'm fine with spaghetti. Busog pa naman ako." 

Nauna akong umupo sa pahabang lamesa sa dulong parte ng kaman habang kumukuha ng pagkain si Teddy. 

"Hi Clar!" Bati ni Miguel habang ngumiti lang si Christian na siyang kumuha ng plato. 

Sila iyong dalawang pumunta sa classroom namin para bigyan ako ng snack. Kaibigan sila ni Teddy. Kanina ko lang din nalaman ang pangalan nila sa laro. 

Pagbalik ni Teddy ay sa tabi ko siya umupo. Agad rin namang nagsidatingan ang iba pang players. Hindi kami kasya sa lamesa kaya ang iba ay sa kabila. Magkahalo ngayon sila sa lamesa. Akala ko ay by team rin sila pupwesto pero hindi dahil magkakakilala naman pala sila basi kung paano sila mag-usap.

Hindi lang naman ako ang babae na nahalo sa kanila pero nahiya pa rin ako. Ang ibang babae naman na girlfriend pala ng iba ay masayang nakikisali sa usapan.

"Nakauwi ka ba kagabi?" Tanong ko. Kanina pa gustong itanong 'to.

"Oo." 

"Did you drive?" Alam kong tapos na at ligtas siya sa harapan ko pero ewan at nakaramdam pa rin ako ng kaba.

"What do you think?" 

"Ano ba!" Pinalo ko pa ang braso niya. "Answer my question and not answer my question with another question!"

"I didn't," I saw a ghost of smile on his lips. Pero hindi ko na iyon pinansin dahil nakahinga na ako ng maluwag. 

"Buti naman nakinig ka sa akin. Kundi sapak abot mo sa'kin," 

Natawa naman si Miguel at Christian na parehong nasa harap namin.

"Sasapakin ka daw, pre," Miguel.

"Ayos lang. Basta may halik na kasama," muntik na akong mabulonan sa sinabi niya. 

Ahad namang nanumbalik sa akin ang halik niya kagabi. Sh*t! Napainom nalang ako ng tubig ng maramdamang nag-init ang mukha ko. Bakit ang dali kong mag-blush?

Maslalo panglumakas ang tawanan ng dalawa. Dalawa lang naman sila pero boses nila ang nangibabaw kaya napatingin na ang iilan sa amin.

"Namumula ka, Clar," si Miguel at tumawa.

"What happened last night?" Tanong naman ni Christian.

"Nothing." Agad kong sagot at umiiling pa. Pero maslalo pa silang natawa. Napapatampal pa ng lamesa si Miguel kaya lahat ng player nasa amin ang tingin.

Sana hindi nalang ako nagsalita! 

"Anong meron?" Usyoso ng isang Velasco na hindi ko na matandaan kong sino. 

"Wala..." Christian trailed off. "Ini-interview lang namin."

Patuloy akong inasar ng dalawa. Sa pagkakataong ito, ito ang unang beses na gugustohin kong laminin mg lupa dahil nahimigan na ng iba kung ano ang sinasabi nila kaya pati sila ay nakisali sa pang-aasar. Ang mga babae naman ay nakingiti lang pero mapang-asar din.

Wala man lang akong kakampi!

Alas kwatro na ng hapon ng magkayayaan ng gala sa Poblacion. Excited din ang mgababae dahil nga libre ang rides kahit pahalatang mayayaman sila.

Nasa highway na ako kasama ang ibang mga babae, hinihintay namin ang boys na kinikuha ang mga sasakyan at motor nila nang maalala ko sina Kiddy, kaya nagchat ako group chat para isahan.

Ako: Nasaan kayo?

Chris: Hanapin mo.

Joy: Secret. Diyan ka na kay Teddy bear mo, Hmp!

Kiddy: I'm with Chris. 

Jane: Gaga! Geh landi pa! Nauna na kaming umuwi. I'm with Joy, by the way.

Ako: Iniwan niyo ako?

Kiddy: You're busy with Teddy. We divided into two. Let's just meet in the same table last night. 

Chris: We're with the boys.

Ako: Fine. See you!

Joy: Pahatid ka kay Mr. Lovelife mo. Bye!

Iyon lang at nag-out na ako dahil sunod sunod na rin nagsidatingan ang boys. Natawa pa ako kay Joy. 

Huminto naman si Teddy sa harap ko kasunod si Christian na angkas si Miguel sa motor. Ang mga Velasco naman ay sasakyan ang dala. Mayaman!

"Kitakits nalang tayo doon." Sabi ni Vallimor o mas kilala sa tawag na Ali.

Nagsitangoan ang lahat maliban sa aming mga babae na walang alam sa plano nila.

"Let's go." Si Teddy. 

Umangkas naman ako sa kaniya. Kumpara noong una ay wala na akong hiyang pinulupot ang dalawang braso ko sa bewang niya. Miguel ang Christian again tease us. I even heard Teddy laugh for a second while shooking his head. 

Mahihiya na ulit sana ako pero natanaw ko nanaman si Carlita na nakatingin sa amin. Kakababa lang niya ng cellphone. I saw a smirk on her friends lips. Umirap pa ang iba.

Kinuha naman ni Teddy ang cellphone sa bulsa para tignan. Sisilipin ko na sana pero agad niyang ibinulsa at pinaandar ang motor.

"Kumapit ka," aniya na hindi ko namalayang nakalas ko ang pagkakayakap sa kaniya.

Kumakapit naman ako. Mahigpit pa nga eh. Simula pa noong unang gabi nagkita tayo. Ikaw nalang ang kulang dahil bagamat ako ang kasama mo at nakakapit ako sa'yo, pakiramdam ko iba ang kinakapitan mo.

I don't like this feeling. I don't want to think negatively, so I shook my head to stop it. Instead I smile and hug him tight and rest my jaw on his shoulder while his driving. 

I let myself to feel this wonderful experience with the man I love. 

And I hope... he'll love me too.

Pagdating sa park ay napamahangga ako sa dami ng tao. Nasa parking lot pa lang kami sa harap ng gym ay kita na ang dagat ng tao sa loob ng park at perya. Sa tingin pa lang ay malabong makakadaan ka ng hindi mapapawisan. 

"Ang daming tao!" 

"I don't want to ride anymore."

"Let's just find a table. Boys, kayo na mauna." 

Hindi ko alam kung sino sino sa mga kasamang babae ang nagsabi niyon. Sa dagat ng tao lang kasi ako nakatingin. 

Gaya ng sinabi ay ang lalaki nga ang nauna para bigyan din kami ng daan at may lalaki rin likoran namin kasam na roon si Teddy. 

Pero hindi pa rin sapat dahil talagang sa dami ng tao ay nagsisiksikan pa rin kami. Muntik pa akong matumba buti nalang at agad akong naalalayan ni Teddy sa bewang. 

May reservation na pala sila agad ng table sa may gitna ng sa harap ng stage sa loob ng park. Maaga pa pero may banda na na nagpe-perform.

Nag-isang linya kami para makadaan sa gilid ng mga table na ng iba papunta sa amin. Wala na sa likod ko si Teddy dahil nahuli siya sa pagbati ng ilang kakilala. 

Dumaan kami sa isang table ng puro lalaki. Medyo nagdalawang isip pa ako at gustong umiba ng daan dahil nakita ko iyong bumastos kay Jane last year pero ayoko ng makisiksik pa masyado sa iba kaya dumaan na rin ako pero papalagpas na sana ako ng makaramdam ako ng paghaplos at kurot sa pwet ko. 

Agad akong napalingon at tama nga, iyong bumastos kay Jane noon ang nambastos sa akin. Nakangisi pa siya habang umiinom ang shot niya. 

Nagtaka si Arnniel na nasa likod ko dahil tumigil ako sa paglalakad. Hindi ko siya pinansin dahil nag-init ang ulo ko at tinulak ang nambastos sa akin kaya natumba ito sa kinauupoan niya.

"Gago! Bastos ka ah!" Sigaw ko. 

Nakuha ko ang atensiyon ng mga malalapit na lamesa. Sina Vallimor at iba pang kasama na nakaupo na sa lamesa namin ay nakatingin na rin sa akin na nagtataka.

Tumayo ang lalaki at agad akong hinawakan sa panga ng mahigpit. 

Sh*t! Ang sakit!

"Huwag kang maarte," nanggigil na aniya.

Naalerto naman ang mga kasamahan ko. Si Arnniel na malapit sa akin ay agad na hinawakan ang pulsohan nito para alisin sa pagkakahawak sa panga ko.

"Bitaw." He said firmly.

Bumitaw naman ito tsaka tumawa ng nakakaasar. Tumalikod pa siya para uminom ulit. Ang mga kasamahan nito ay nanonood lang at tila tuwang tuwa pa. 

Tinuro nito si Arnniel. "Huwag kang makialam. Hindi ako takot sa'yo kahit Velasco ka pa," 

Wala namang reaksiyon si Arnniel at hinawakan nalang ako sa parehong balikat para ideritso sa lamesa namin pero hinila naman ako nito kaya muntik pa akong matumba. 

"Ano ba! Bitawan mo nga ako!" Mahigpit ang hawak nito sa akin. Nasa tabi na niya ako. Peste! Hindi ko siya kilala!

Lumapit na rin si Vallimor sa amin pero kahit ganon natatakot pa rin ako. Si Teddy ang gusto kong makita! Asan ba siya? Naiiyak na ako.

Pumipiglas ako sa hawak nito pero maslalo pang humihigpit ang hawak niya. 

"Ano ba! Nasasaktan ako!" 

Ang mga babaeng kasama ay nag-aalala na rin sa akin basi sa reaksiyon nila. 

"Huwag kayong mangialam, Velasco," hindi ko alam kung sinong Velasco tinutukoy niya pero sa tingin ko silang lahat. 

Pumwesto ito sa likod ko habang hawak ang parehong pulsohan ko at sininghot ang buhok ko. Nagsitaasan ang balahibo. 

Hindi ko na napigilang tumulo ang luha ko sa takot. 

When Vallimor take a step, all men sitting on 3 tables stand up that make him stop. 

What the hell! Isa silang frat! I saw their tattoos on their pulse. 

No! Please, not me! 

Takot ako dahil pwedeng marami pa sila sa paligid pero pakiramdam ko ay Teddy lang ang kailangan ko. 

Asan ba kasi siya? Did he leave me? 

"Hihiramin lang namin siya sandali." Sabi pa nito.

I saw some men I am with clenched their jaws. Arnniel tighten his first even more like he's ready to punch this assh*les face but Teddy showed up.

Thank God! 

Pagkakita ko sa kaniya ay nagsimula akong himikbi. Wala pa man siyang ginagawa ay pakiramdam ko ay ligtas na ako kahit hawak pa rin ako ng isang manyak.

"Let her go." Seryosong utos ni Teddy.

"Inuutosan mo ako?" Maangas na sumbat naman ng lalaki.

Ang hikbi ko ay maslalong lumakas ng paglandasin nito ang kamay sa balikat ko pababa. Kung kay ititindig pa ang balahibo ko ay ganon nga nangyari.

"Ang kinis," 

Teddy glare on the guy before stepping to get near us. The frat member become alert. Some even place themselves behind us.

Teddy steal my hand on the guy's grip and pulled me to him still looking intently at the guy. 

He's serious. More serious than before. 

He took off his handkerchief on his pocket and wipe both of my arms with it. 

"You okay?" He asked softly after he realize I am trembling. I just nod. Can't able to speak. He also wipe my tears away using his both thumb before looking at the guy again. 

He step and step forward until they face each other closely. Teddy lean on the guy's ears and whispered something I don't know.

I saw how the guy's reaction change. But I can't read it as it mixed with anger. 

"Don't touch my girl again." Teddy said before pulling me away the crowd. 

Hindi ko alam kung saan kami pupunta. Hinayaan ko lang siyang hilahin ako hanggang sa marating namin ang small playground sa dulong bahagi ng park sa tabi ng oval. Wala masyadong tao kaya pagdating roon ay naibuhos ko agad ang lahat ng luha ko. Napahagolgol ako nang yakapin ako ni Teddy ng mahigpit. 

I felt so secure. I feel to safe on his arms. Hinayaan lang niya akong imiyak at kahit hindi man siya nagsasalita ay parang sinasabi niya sa aking walang makakapanakit sa akin. 

No words can explain how I feel on his tight hug. It's a heaven feeling.

"You okay now?" He asked.

Tumango ako. "Yeah." 

"Here," he handed me the bottled water, "drink this." 

Kinuha ko iyon at ininom pagkatapos ay huming ako ng malalim para tuloyang makalma ang sarili.

"That was the very first time I really scared. I even cried and shiver." Pagbibigay alam ko. Nakaupo lang kami dito sa duyan. 

"I'm sorry." 

"Why are you saying sorry?" 

"Sorry dahil hindi ko agad napansin. Hindi kita naprotektahan gayong ako ang kasama mo." 

"Please don't," 

"Don't what?" 

"Instead of saying sorry, just tell me and make me feel that I am safe." I smiled.

He stood up and bend on his knees infront of me. He held my face and smile.

"I promise you, it won't happen again. As long as you have me, you're safe." 

Ang sarap sa tenga at pakiramdam ng marinig ang mga salitang iyon sa kaniya. He's giving me assurance. 

"You're safe with me. You will always be." 

Para ng sasabog ang puso ko sa sarap ng pakiramdam. 

"I love you," I said looking at his eyes. Hindi ko na napigilan pa ang sarili.

Do you love me too? Please, love me too. 

Hindi siya sumagot at tumayo. 

Sabagay, hindi naman iyon tanong para sagotin pero umasa ako. 

Napayuko nalang ako at hindi siya kayang tignan. Baka makita niya ang sakit na dumadaloy sa mata ko dahil naluluha ulit ako. Hindi sa takot kundi sa pitik na sakit sa aking puso. At siguro may takot na rin. Takot na baka hindi niya ako mahal. 

He held my chin trying to make me look up to him but I did not budge.

"It's okay. I love you and you don't have to answer me. It's not even a question to be answered, so it's fine." I did my best to not broke my voice. I swallowed hard. "It takes time, and I don't want you to feel responsible of my feelings. Sinabi ko lang iyon para malaman mo. Being with you is enough. Don't worry, I'm not asking you love me back," no. Please, love me back. I beg on my mind. "Just please don't avoid me after knowing these-" hindi ko na natapos pa nang yumuko siya at hinalikan ako. My eyes widen.

What does it mean? Do you love me back? Is this your respond to my 'I love you'?

His lips move. I stiffined. I don't know what to do so my lips parted to breath but he took it as his chance to enter his tongue. He tasted every corner of my mouth. 

Nagtagal iyon kaya napapikit ako ng magbago ang paghalik niya. From agressive to a passionate one. Hindi ko na rin namalayan ang sarili kong tumugon sa halik niya. Nahiya pa ako dahil hindi ako marunong pero hindi na niya pinuna pa iyon.

Pareho naming habol ang hininga ng magkahiwalay. I smiled at him sweetly. 

"Can you be girlfriend?" 

Again, my lips parted of shock. The man I dream asked me to be his girlfriend? 

Hindi pa ako nakakasagot nag-unahan nang tumulo ulit ang luha ko. Hindi na dahil sa takot at sakit kundi dahil sa saya. 

Kung nakikita lang ako nina Joy at Jane paniguradong inasar na ako no'n. Kung makaiyak akala mo ay inaya ng magpakasal.

"I would love to." I stand up and throw myself to him to give him a hug. "I love you, my boyfriend." 

September 29, 2019, the day I got the man of my dreams. The man I admire and fantasize since then. The man I fell in love for the first time I sang with. The man named, Mark Teddy Magsico, is now officially mine.

Ps: Goodbye, Carlita. You're not a threat anymore.