21

"Why you chose to be a lawyer, Leo?," biglaang tanong ni Antoinette sa gitna ng katahimikang namamayani sa kanilang dalawa ng binata.

After a long drive, nandito na sila ngayon sa Batis Aramin Resort and Hotel ng Lucban. And everything's worth it dahil napakaganda ng lugar. There are so many places that was undiscovered in this little island.

Lumingon naman sa kanya si Leo na abalang pinapanood kanina ang pag-alon ng tubig, "I just wanted to be the voice of the people who don't have," he simply answered, hinahangin pa ang nakabagsak nitong buhok na hindi naman kahabaan.

They are just wearing their swimwear, a beige bikini for her and a board short for Leo. Hindi pa sila lumulusong at nakaupo lang sila sa buhanginan. They are both savoring the moment of peacefulness.

"Were you satisfied? I mean, are you happy?," she asked again, not giving glances to Leo, kahit kita naman niya sa peripheral view na nasa kanya na ngayon ang atensyon ng lalaki.

Bumalik naman na sa dating pwesto ang binata, itinungkod pa nito ang dalawang kamay sa buhanginan, "Masaya ako na may natutulungan akong mga taong walang kakayahang ipagtanggol ang sarili nila. But am I happy?," at tinanong pa nitong muli ang sarili, "I don't know. Hindi ko na alam," unti-unti na ring humihina ang boses nito.

Tahimik ang paligid nila dahil kaunti pa lamang ang mga turistang nasa pampang. Magtatanghali pa lang naman kasi, at nararamdaman na niya ng bahagya ang mainit na silaw ng araw.

"Bakit hindi mo alam?," hindi ka ba masayang kasama ako?, gusto niya sanang idagdag ngunit hinayaan na lamang niya.

"There's something I'm really confused right now. And no law books can give me an explanation about it," there's something in his voice she can't name, "How about you? Masaya ka ba sa propesyon mo?," dugtong pa nito.

Doon naman siya napaisip at napalabi pa ng bahagya. Mas lalo pa niyang tinitigan ang alon ng tubig, ang mga ibong lumilipad sa langit at ang ilang mga turistang masayang nagtatampisaw. Umaasang may makukuhang sagot sa kawalan.

"Well, I don't really have any particular profession that I wanted way back. Ang gusto ko lang ay maahon ang pamilya ko sa kahirapan. But when fate gave me this opportunity, I just grabbed it. Wala naman kasi akong passion, walang mawawala sa akin. Pero kalaunan, I learned to love what I'm doing, and here I am right now, binuhay ng propesyong hindi ko naman pinangarap dati," she spoke while reminiscing her old times.

Parang kailan lang, isa siya sa mga batang nagtitiis sa luma at kagipitan. But here she is now, got everything she wanted in her life. Money. House. Company. Luxurious things. But not Leonardo's heart. Hindi pa pala lahat.

"Maybe that's what meant for you, baby."

Sana tayo rin, she said silently with full of hope.

"Let's go swim?," paanyaya naman ng binata at tumayo na ito mula sa pagkakaupo, he even lend his hand to her.

Leo is a perfection. Hindi lang ito gwapo kapag nakasuot ng suit, mas lalo itong nagiging kaakit-akit kapag nakahubad. With his masculine biceps and six-pack abs na parang natural lamang na umusbong ay lalong nakakahalina. Ni hindi niya alam kung paano napapanatili ng binata ang kakisigan sa gitna ng napakahirap na trabaho. Maybe, ganun talaga kapag ikaw si Leonardo Marasigan.

"I want a remembrance first," nakalabing wika niya habang nakatingala sa lalaking nasa kanyang harapan, hindi pa tumatayo.

Leonardo's brows creased, "What? Do you want a kiss first?," he asked with full of innocence in his voice.

She almost laughed in amusement, "What are you talking about, baby? You're fantasizing me too much, I'm not referring with that," hindi pa rin niya mapigilan ang tawa.

She just wanted a pictures, not a kiss! Pero pwede rin naman kung gugustuhin ng binata.

"Why? Am I wrong? You're so sexy in your bikini, and I won't stopped myself if you like a beach make out," Leo even showed his lopsided smile.

Napailing naman siya sa tinuran nito, "Puro lumot na 'yang nasa utak mo, Attorney," she even bite her lower lips seductively in front of Leonardo, still laying down in the beach sands.

Agad naman niyang napuna ang pag-umbok ng harapan nito. Ang laki!

"Let's go, baby. Don't seduced me at baka patulan ko, hindi na tayo makakaabot pa sa hotel room natin," Leo's voice were tainted of some emotions that so superior.

Natatawa namang tumayo na siya sa buhanginan at baka nga totohanin nito ang sinabi. Ayaw naman niyang magkaroon ng scandal kasama ang binata, baka pareho pa silang masira kung sakali!

They spent their day two in Lucban, halos ilang oras din sila sa beach dahil na rin sa picture taking na ginawa pa nila. Leonardo's skills on photography was so good! Mahilig talaga ang binata sa arts. At sa buong oras na magkasama sila sa pampang ay puro tawanan lamang ang kanilang ginawa. This is her first time going at the beach with no alcohols involved. Just pure bonding.

Sa mismong resort na rin sila kumain ng tanghalian at merienda bago nila napagpasyahang bisitahin ang Kamay ni Hesus hindi kalayuan sa pinagpapahingahan nila.

And she almost out of breathe dahil sa napakaraming steps nito! She really needs a workout at kinakalawang na ang stamina niya.

Bumalik lang sila sa hotel room nila sa kalagitnaan ng gabi. They just enjoyed the remaining hours of that day attending a mass and going in a mall, buying some stuffs for their camping in Tanay tomorrow.

"Are you happy, baby?," malambing na tanong sa kanya ni Leonardo habang nakaakap ito sa kanya.

They are now inside in one bed and one comforter. Yakap ang isa't-isa.

"Very happy," she even smiled while sniffing Leo's manly scent.

This is one of the memorable days she have in her life kasama ang binata. How she wished that this will not end soon.

"I'm glad. 'Cause I'm happy, too."

And in their second night together, they shared each other's body. At saksi ang kwartong iyon sa mainit na tagpong naganap sa kanilang dalawa.

"PAGOD ka na agad? Wala pa tayo sa kalahati, baby," pang-aalaska ng binata sa kanya habang pinanonood siyang naghihirap sa pag-akyat.

"You didn't tell me na nakakapagod pala itong gagawin natin! Pinagod mo na nga ko doon sa may Kamay ni Hesus kahapon! We really should hire a tricycle driver paakyat!," nahihirapang piksi niya habang naglalakad paakyat.

"You're just aging, baby," Leonardo laughed at her, like she's some sort of funny thing.

Inirapan naman niya ito, "Wow ha! Hiyang-hiya ako sa edad mo, baby!"

Muli na naman siyang tinawanan ng huli at nagawa pang kuhanan siya ng litrato. She's like a tired turtle there!

"You're so crazy, Leonardo!," hinagisan niya pa ito ng water bottled na walang laman, ngunit umilag lang ang binata at patuloy pa rin ito sa ginagawang kalokohan.

"Don't worry, baby, I'll just post it in my story," at tumigil na nga ito sa pag-picture at ngayon ay may kinakalikot naman ito sa sariling cellphone.

Pinagpatuloy naman niya ang pagpanhik hanggang maabot na niya ang tigilang pwesto ng binata, "You still have time for that?," she asked amused.

Noong nagkatrabaho siya ay naging madalang na ang pagbukas niya ng social medias. Gumagamit na nga lang siya ngayon ng internet kapag related work at important events, ganoon ata talaga kapag nagiging matured na. Kaya wala na rin siyang naging balita sa nakamit ni Leo dahil naging abala na siya sa ibang bagay, these past months lang muli niyang nasilayan ang binata.

"Yes, in some important moments," nakangiting sagot nito sa kanya habang abalang nagtitipa sa mamahaling telepono.

Her heart fluttered upon knowing that this moments with her considers as an important one for Leo. That was so priceless.

Kahit na last day na ngayon ng trip nila at bukas ay haharapin na naman niya ang iniwang buhay, she's still happy. Every moment with Leo, she'll treasure it.

"Patingin nga ko, mamaya ang pangit-pangit ko diyan," she even lend her hand while pouting her lips a bit.

"That won't happen, baby," at nakangiting inabot naman sa kanya ng binata ang cellphone nito.

She looked at his phone, at bumungad agad sa kanya ang nakayukong siya habang hirap na pumapanhik pataas. She just wore a racerback and jogger paired with a Nike shoes, she even wore a ball cap.

Hindi naman kasamaan ang litrato dahil maganda ang anggulo nito. Pero ang nakapukaw sa kanya ng atensyon ay ang caption nitong, "With her". It's so simple, yet her heart almost jumped out on her chest. Damn.

Ngunit napalis din ang kilig na nararamdaman niya nang mapalitan ang kanyang larawan ng isang tawag mula sa taong hindi niya inaasahan. It's from his ex, Aishana.

"Someone's calling," patay malisyang muli niyang inabot ang telepono ng lalaki.

Agad naman itong kinuha ng huli at binasa ang nasa screen.

Hindi niya mabasa ang ekspresyon ng binata. Nakakunot ang noo nito, salubong ang may kakapalan na kilay at naka-diretsong linya din ang labi. Walang namutawing salita dito.

"Answer it. I won't mind," pagbabasag niyang muli sa katahimikan, she even plastered a smile on her face, acting like she didn't really cared.

But she did.

Nag-aalanganin pa itong tumingin sa kanya, ngunit nang makita magaan ang ekspresyon ng kanyang mukha ay sinagot na nito ang tawag.

"Hello, Ai...," Leo's voice were calm and her heart was ripped.

May mga bagay talagang hindi mo mapipilit na maging iyo. Ang sakit.

"TAMA ba 'yung ginawa nating pag-a-assemble ng tent?," hinihingal na tanong niya sa binata habang nakatingin sa malaking tent na binili pa nila sa Lucban kahapon.

"I think we are on the right track, we just followed the instructions, baby," kagaya rin niya ay bahagyang hinihingal din si Leo, basa na rin ng pawis ang suot nitong white shirt.

Tumango-tango naman siya habang nililibot ang paningin sa ibang mga turistang nasa ibabaw rin ng bundok na abalang inaayos rin ang sariling camping tent, "I'm just making sure, mamaya gumiba 'yan bigla."

Leo let out a mischievous laughed at hinawakan pa siya nito sa bewang, "Don't worry, baby. Hindi 'yan gigiba not unless malikot ka mamaya habang nagme-make out tayo," he murmured on her left ear.

At halos kilabutan siya sa kapilyuhan nito, "You should take a bath na lang. You're really crazy," hindi makapaniwalang aniya.

Magmula ng makasama niya ng lubos ang binata ay mas lalo niyang nalaman ang mga kapilyuhan nito. Isa ito sa mga halimbawa ng, "maginoo, pero bastos".

"Samahan mo ko?," hindi pa rin naaalis sa mukha nito ang pilyong ngiti.

"You're so tigang! Mamaya may makarinig pa sa ating iba! Doon ka na nga!," at tinulak-tulak na niya ang lalaki papunta sa direksyon ng isang restaurant na nag-o-offer ng free use of showers for their customers.

"Baka mahirapan ka sa pagligo mo, baby. Sabay na tayo," pagpupumilit pa rin nito.

"I'm not a person with disabilities, Attorney. Atsaka bilisan mo na! We need to watched the sunset together!"

She's so excited watching the sunset with the person she really likes. Isa iyon sa mga batang pangarap niya. And now, she wanted to experienced it with Leo. Lahat ng first niya, gusto niyang kasama ang binata.

"Alright. I'll be quick. Take a shower na rin, baby," pagsuko naman nito sa kapilyuhan at hinagkan pa siya sa pisngi bago ito naglakad palayo holding paper bags na may lamang damit at personal hygiene kit.

Inabot siya ng halos isang oras sa shower bago niya napagdesisyunang lumabas na. She's now wearing a pink hoodies paired with a sports bra underneath and a black jogging pants, nakasuot lang rin siya ng isang Ipanema slippers.

Nagpapatuyo pa siya ng buhok ng makarating siya sa tent nila ng binata. Ngunit wala pa rin ang lalaki, o hindi lang niya ito naabutan at may pinuntahang iba.

Nagkibit-balikat na lamang siya at pumasok na sa loob ng tent nila. There's was spacious, kasya ata dito ang tatlong kataong kasing laki ni Leonardo.

Habang naglalagay siya ng moisturizers sa mukha, she noticed a sudden light of a phone. It's Leo's phone.

Alanganin man sa umpisa ay dinampot niya pa rin ito at binasa ang nasa screen.

And her hand almost lose its hold on the phone. Sana hindi na lang niya binasa.

From: Ai

gonna go there in your condo tomorrow, dear. my tita and i baked a banana cake, i'll cooked breakfast for us na rin. i love you!

Double kill. Masakit pa nga ang puso niya sa nangyari kanina, tapos ito pa. Wala na bang mas isasakit? Kasi kung meron pa, paki-lubos na.

She turned of his phone at nilapag na lamang ito sa dati nitong pwesto.

Lugmok na napayuko na lamang siya at tahimik na napahagulgol.

Ginusto niya 'to. She deserved all the pain right now.

Ang sakit lang isipin na hiram lang niya ang mga sandaling kasama ang binata. Dahil sa bandang huli talaga, sa dating nobya pa rin ito uuwi. Pangalawa lang talaga siya.

Pero hindi pa rin siya bibitaw kahit na ikasasakit na ng puso niya. Ngayon lang niya na-realized na hindi lang basta atraksyon ang nararamdaman niya sa lalaki. Dahil mahal niya rin ito.

Mahal na mahal.

Na kaya niyang umabot sa puntong maging kabit lang ng binata.

Basta makasama niya ito, wala na siyang pakialam pa sa sakit.