5

Wala siyang pag-aalinlangan na nagpatinaod sa lalaking mahigpit na nakahawak sa kanya sa bewang. Tila umepekto talaga ng lubos ang alak na nainom niya kanina at wala siya ni anong hiya na nararamdaman.

Malakas man ang kabog ng dibdib, nandun pa rin ang excitement. Nababaliw na ata talaga siya.

Katahimikan ang sumalubong sa kanilang dalawa pagkalisan nila sa maingay na bulwagan. Ramdam niya ngayon ang lamig ng simoy ng hangin sa kailaliman ng gabi.

"Where are we going, Leo?," pagbabasag niya sa katahimikan na unti-unting bumabalot sa kanilang kinalalagakan.

Unti-unti namang gumagaan ang mahigpit na kapit ng binata sa kanyang makurbang balakang. Hindi agad nakaimik. Natulala ng ilang segundo. At pagkaraan ay tuluyan ng lumayo sa kanya ng ilang metro at tila nababaliw na Adan sa ginawang pagsabunot sa 'di kahabaang buhok.

He looks frustrated, nag-aalalang wika niya sa isipan.

"Hey, are you okay?," muli niyang pagtatanong at sinubukang lapitan ang binata ngunit agad ulit itong lumayo na parang napapaso.

Dumapo naman na sa kanya ang kulay asul nitong mga mata, may kung anumang sari-saring emosyon na hindi niya mabasa, "I'm so sorry for bringing you here, out of the party. Hindi ko alam na ganito na ang epekto sa akin ng alak."

May humaplos naman sa kanyang puso sa tinuran ng binata.

He's still a gentleman after all, she thought.

Marahan siyang umiling, "Nope. I was the one who initiated the kiss and kusang-loob naman ako sayong sumama palabas. I don't owe you any apology, dear."

Tumango-tango naman ang huli, tuluyan ng nawala ang alak sa sistema, "Still, my apologies. Eto ata ang epekto ng break up sa akin," mapakla pa itong tumawa at wala sa loob na umupo sa malamig na gutter ng kalsadang kanilang kinatatayuan.

Nag-squat naman siya paupo sa harapan ng binata upang magpantay ang lebel ng kanilang mga mukha, "I understand. And well, you bought me, remember?"

"Still not part of the agreement."

Bahagya siyang napangiti, "Masyado ka namang ma-prinsipyo."

Muling tumingin sa kanya ang binata, nasa tama ng pag-iisip at katinuan, "Well, what can you expect from an attorney like me?"

"I know, I know, young man, don't need to argue."

"You do?," may bahid ng amusement ang boses ng lalaki, tila gulat sa nalaman.

"Who won't? You're one of the bachelors in your age whose very successful on their own," and we're schoolmates, I watched how you made it, nais niya sanang idugtong ngunit isinarili na lamang.

Pumailanlang naman ang mahinang tawa nito sa kailaliman ng gabi, napakasarap sa pandinig, tila isang musika na hihigit pa sa gawa nila Mozart, "I'm not aware of that though. And you, lady, I remembered you, you're the one in the airport, right?"

Sa tinuran ng kaharap, muli niyang naramdaman ang hiya na bumalot sa kanya kanina, alam niyang namumula ang kanyang namumutlang mukha, "Huwag mo ng paalala pa, I just thought you are someone else I knew in the past," the young Marasigan I used to adore way back, she continued.

Nagkibit-balikat naman ang huli, "Just what I thought."

"Hindi na ba tayo babalik sa party?," pag-iiba niya sa usapan, gusto niya ng bagong alaala sa binata, hindi ang mga hilaw na kagaya ng nakaraan at noong isang araw.

"Do you want?," pagbabalik-tanong nito sa kanya.

"Depends on you. You still have me for 24 hours, and wala pa tayo sa kalahati."

Gusto pa kitang makasama, nais niyang isatinig.

"Well, ako ayaw ko na, want to come with me outta here?"

Masigla naman siyang napatango sa alok na kanina niya pang hinihintay, "Sure! Why not! It's my privilege."

ILANG oras na silang nakasakay sa mamahaling sasakyan ng binata na kung hindi siya nagkakamali ay isa ito sa mga bagong labas na sports car ng Bugatti. Binabagtas nila ang hindi pamilyar na daan para sa kanya, ngunit wala siyang maramdaman na kahit na anong uri ng kaba.

Kahit ata kidnappin siya ng binata ay hinding-hindi siya aalpas, baliw na talaga siyang tunay.

"Wala bang maghahanap sayo kahit bukas na tayo ng tanghali makauwi?," tanong sa kanya ng binata habang kalmadong nag-mamaniobra ng sasakyan na kanina niya pa pasimpleng tinititigan.

Sinubukan naman niyang kalikutin ang harapan ng sasakyan, naghahanap ng kahit anong ingay na makakapag-alis sa kanya ng ideyang dalawa lamang sila sa kotse ng binata.

"I only have my Mom, and she won't be there in our house kaya my answer in your question is wala naman. Hindi naman na ko bata para bantayan pa ng yaya," tugon niya sa binata pagkaraan ng ilang minuto before she successfully turned on the radio, "Where are we heading, anyway?," siya naman ang nagtanong.

"Oh, I have my townhouse sa Antipolo, doon ako pumupunta kapag stress ako. I'm sure you'll love it there," hindi pa rin nakatingin sa kanya ang binata at seryoso lamang na nakatingin sa kahabaan ng lansangan.

"That's why we're on a roadtrip. You did not informed me! Ganito pa ang getup ko, " she exclaimed upon knowing.

Nanggaling pa sila sa isang kilalang hotel sa Quezon City at ngayon ay papunta sila sa probinsya ng Rizal na ilang kilometro ang layo sa isa't-isa. Hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isip ng lalaking katabi. Nakakaloka!

Maloko namang humalakhak ang kausap at sumulyap sa kanya ng ilang segundo bago muling humarap sa binabagtas nilang daan, "Don't worry we'll buy you things on the nearest mall, bibili na rin tayo ng pagkain, nakakapagod din magmaneho."

"Oh, okay. But you know, I can drive," pag-aalok niya sa binata.

"Huwag na, i-enjoy mo na lang ang roadtrip at mamaya-maya mag-i-stop over tayo," pagtanggi nito at sumabay pa ang ulo sa saliw ng musika sa nakabukas na radyo.

"MATAGAL na 'to sayo?," manghang tanong niya habang iniikot ang paningin sa kabuuan ng two-storey na townhouse na kanilang kinatatayuan.

Nasa labas pa lamang sila ng bahay ngunit nagsusumigaw na ito ng kagandahan at karangyaan. Masasabi niyang nagtatalo ang pagkamoderno at pagka-classic nito. Mixed of brown and creamy white ang dominanteng kulay ng bahay. Napakaganda. Mas maganda pa ito sa mansion na pinatayo niya para sa kanila ng kanyang ina. Dumagdag pa ang magandang ambiance ng lugar na napiling pagtayuan, in the middle of the mountain ranges ng Antipolo City. Kitang-kita niya ang city lights sa kailaliman ng gabi.

Wala na ang pagod niya sa mahabang biyahe.

Napahawak naman sa baba ang binatang katabi na nakasuot na lamang ng white long sleeves na tinupi hanggang siko na lalong nagpadepina ng magandang hubog ng braso, "I bought this townhouse after my first successful case as a lawyer, 2 years, maybe?"

"Ang ganda ng investment mo ah, way back I'm really planning to buy a townhouse, too kaso naunahan na nung mansion dahil nakabili ng malaking lot sa Tanay."

"Wow! You owned a mansion?" manghang tanong nito at hindi pinansin ang una niyang sinabi.

Bahagya niyang inipon sa kaliwang balikat ang mahabang buhok na hinahangin na ngayon, "Katas ng kasipagan, dear."

Namewang naman sa kanyang harapan ang kaharap habang nasa balikat pa rin ang hinubad na coat, "Well, that's good to know. Real property is a good investment, it will never depreciate, lalo pang magmamahal ang halaga as time goes by, unlike cars na nagmumura."

"Kaya nga, that's why ayun talaga ang inuna ko nang makaipon," nakangiting wika niya at sa puntong iyon doon niya na-realized na parang matagal na talaga silang magkakilala ng binata.

Napakagaan ng pakiramdam niya dito, wala pa siyang pag-aalinlangang sumama dito kahit na kanina lamang sila opisyal na nagkakilala.

"Gusto mo na bang pumasok sa loob? I know that what we had a while ago is a quite long ride din," pag-iiba ng binata sa usapan at binuksan na ang pintuan ng bahay na kanina niya pa pinagmamasdan.

At sa pagpasok niya sa loob, walang namutawing salita sa kaniyang labi. Kung ano ang ikinaganda ng labas ay doble ang ganda nito sa loob. Isa siyang engineer at gumagawa rin siya ng mga bahay, ngunit ang isang ito ay isa sa mga perpektong disenyong nakita niya.

Walang binatbat sa mga gawa ng architects niya sa kumpanya, she said silently.

"There's a guest room upstairs, the last room in the left corner, you can take a quick shower and change your clothes then we'll eat," paliwanag sa kanya ni Leo pagkapasok nila sa sala ng bahay.

Wala naman sa sariling tumango siya habang hindi pa rin nawawala ang tingin sa kabuuan ng bawat sulok ng bahay, "I'll be quick," at nagpatinaod na siya paakyat dala-dala ang mga branded paper bags na may lamang damit na binili nila kanina.

"Take your time, Antoinette," pahabol naman ng huli.

NAGING matagal ang paglalagi niya sa shower dahil kahit ang interior nito ay kinamamanghaan niya. Isa lang talaga ang masasabi niya sa mga hinire ni Leo, perfecto.

She will asked later kung sino ang gumawa nito, so she can personally hire it sa kanyang company.

Basa pa ang buhok ng tuluyan na siyang lumabas sa palikuran habang suot-suot ang dirty white na night dress.

She just blow dry her hair bago niya napagdesisyunang bumaba na muli pagkatapos ng matagal na paglalagi sa kwarto.

Nang bumaba siya ay bumungad agad sa kanya ang mabangong aroma ng mga bagong lutong pagkain sa lamesa, ngunit wala siyang Leonardo na nakita. Kaya naisip na lamang niyang libutin muna ang kabuuan ng bahay habang naghihintay.

"This kind of touched in a house is the one I'm looking into. Bakit kaya walang architect na ganito kagaling ang naliligaw sa company ko? Ridiculous!," wala sa sariling wika niya habang pinagmamasdan ang pagkakagawa sa hagdanan paakyat.

Sa kanyang paglilibot ay napadpad na siya sa master's bedroom ng bahay at wala sa loob na binuksan niya ang seradura na hindi naman naka-lock.

Pagpasok pa lamang niya ay pumailanlang na sa kanyang pang-amoy ang pamilyar na panlalaking pabango sa loob ng malaking kwarto.

Sa loob naman nito ay dominante ang kulay brown na hinaluan ng radiant white, may king's bed sa gitna, walk in closet sa kabilang banda at kung ano-ano pang personal na kagamitan kagaya na lamang ng malaking flat screen tv at personal ref. Kahit di ka na lumabas ng kwarto ay hindi ka pa rin magugutom, dahil kumpleto naman ang nasa loob.

Sa pagharap niya sa kanang banda ng kwarto, bumungad sa kanya ang pagbukas ng isa pang pinto at niluwa nito ang isang Adan na tanging manipis na tuwalya lamang ang nakatabon sa kahubdan sa bandang ibaba ng katawan. Tumutulo pa ang tubig sa magandang ukit ng isang magaling na iskulptor sa nakalitaw na dibdib at braso.

May kung anong mitsa ang naapuyan at tila nag-init ang kaninang malamig na nanggagaling sa loob ng apat na sulok ng silid. Napakainit. Para siyang napapaso kahit wala namang humahawak. Bumilis rin ang kabog ng kanyang dibdib sa tanawing nasilayan.

Gulat man din ang binata sa nabungaran at naestatwa ng ilang minuto. Agaran naman itong nakabawi at bahagyang tumikhim, "What are you doing here, Antoinette?," pagkaraan ng ilang minutong tanong ng binata.

"I-I was just roaming around then I accidentally entered this room. I thought there's no one in here, my apologies," pagkatapos niyang magkaroon ng sariling pangalan sa napiling industriya ay ngayon na lamang siya nautal, at sa harap pa ng isang lalaking hubad!

Wala namang naging tugon ang huli at dumapo lamang ang paningin nito sa kanyang kabuuan. Mula taas hanggang baba, at umakyat muli pataas, tumigil sa kanyang bandang dibdib, nagtagal ang paningin nito ng ilang minuto.

Napalunok siya. Alam niya ngayon na namumula na rin ang kanyang buong mukha.

"You're just wearing a night dress and what's underneath? Just a lacy bra and a panty? Damn!," frustrated na wika ng binata pagkaraan at nagdire-diretso na ng lakad papunta sa malaking kama.

Agaran naman siyang sumunod dito, "This is what I used to wear before I go to sleep, Leo. There's nothing wrong and besides kasama kita ng binili ito!," may pagtatakang turan niya sa lalaking kasalukuyang nakatalikod sa kanya at mabilis ang pagtaas-baba ng balikat na tila hinihingal sa kung anong dahilan.

"I'm a man, Antoinette. Of course I will have a problem on what you are wearing. You almost walked here stripped!," baritonong wika nito at muli na sa kanyang humarap.

Ngunit sa pagharap nito ay nag-aalab na ang kulay asul na pares ng mga mata nito. Namumula rin ang makinis na mukha at may bulto-bultong pawis na namumuo sa noo, "Mukha ka ng Diyosa sa party kanina kahit na likod lamang ang kita sayo. Ngayon pa kayang halos kita ko na ang panloob mo? Nakakawala ka ng ulirat, for pete's sake!," nahihirapan at namamaos na wika sa kanya ng kaharap.

Hindi niya alam na may ganito pala siyang epekto sa lalaki, she absentmindedly said at the back of her mind.

"I'm sorry. I'll just change my clothes," muli niyang paumanhin.

Tatalikod na sana siya sa binata para makalabas ng silid ngunit mabibigat na bisig ang humila sa kanya paharap. At walang pag-aalinlangan na hinalikan ang kanyang nakaawang na labi.

Gulat man sa naging agresibong kilos ng binata ay wala pa rin siyang kiming tinugon ang halik ng kaniig.

Tila mga uhaw silang leon sa kagubatan na ngayon lamang nahanap ang piling ng isa't-isa. Nalulunod siya sa halik nito.

Hinayaan niyang sisirin ng lalaki ang kanyang labi ng kagatin nito ang kanya at ipasok ang dila sa loob at nakipag-iskrimihan. Nagugustuhan niya ang magaslaw na galaw nito na ginagawa sa kanyang katawan.

Hindi niya 'to inaasahan!, sigaw ng kanyang isipan.