Mag-log inShare
PROLOGUE
Petsa ng paglalathala:
2020-07-28 19:42:03Napahawak ako sa ulo ko at napaupo. Naaalala ko na naman ang masasakit na nangyari sa akin noon.
Gabi na at pauwi na kami galing sa bakasyon. Bigla nalang tumigil si papa sa pagda-drive at hinarang kami ng isang grupo ng mga lalaki.
Nagulat ako nang makarinig ng putok galing sa isang baril. Bumaba si papa mula sa sasakyan at sinundan siya ni mama.
Naiwan ako dito sa loob ng sasakyan habang umiiyak. Nakarinig pa ako ng ilang pag putok ng baril hanggang sa tumigil na ito. Lumabas na ako sa sasakyan at wala na ang mga lalaking humarang sa amin. Then, I saw my parents lying down in the middle of the road. Puno ng dugo ang kanilang mga katawan at wala ng buhay.
Patuloy ang pag hagulgol ko habang inaalala iyon. I'm just five years old that time at wala akong magawa noon kundi pagmasdan ang mga magulang ko na wala ng buhay.
Muli na naman akong may naalala. Mga masasakit na alaala.
June 8, it's my birthday. Instead of celebrating it with my family and friends, kinulong ako ng tita ko sa loob ng isang madilim na kwarto.
"Stay there! Wag kang lalabas hangga't hindi ko sinasabi!"
Matapos mamatay ng mga magulang ko ay tumira ako sa bahay ng kapatid ni mama kasama ang asawa at mga anak niya.
Gabi-gabi ay kinukulong nila ako sa isang madilim at maliit na silid. Kahit wala akong kasalanan ay ginagawa pa rin nila 'yon.
Kahit hindi na ako nakatira sa bahay ng tita ko, ramdam ko pa rin ang takot tuwing madilim. Puro masasakit ang naaalala ko tuwing gabi.
Nagulat ako nang may biglang yumakap sakin. Nakayuko ako at dahil na rin madilim ay hindi ko makita ang mukha nito.
"Shh...stop crying." Sabi niya. May bahid ng pag-aalala ang boses niya. Unti-unting tumigil sa pagtulo ang mga luha ko. Bigla akong naguluhan sa sarili ko. Hindi ako makagalaw. Bakit hinahayaan ko ang isang estranghero na yakapin ako ng ganito?
I don't know him, but I can feel that I'm safe with him.
---
Pinakabagong kabanata
See You Tonight CHAPTER 15
Kinuha ko ang phone ko mula sa side table at nahiga sa kama. Ite-text ko muna si Andrei at itatanong ko kung saan kami pupunta mamayang gabi. Wala naman ako maalalang may sinabi siya sakin kanina.To: Gabi ?Andrei, san tayo pupunta mamaya?Pinalitan ko yung pangalan niya sa contacts ko. Yung dating pangalan niya na may heart emoticon ay pinalitan ko ng 'Gabi' para tagalog ng first name niya na 'Night'.From: Gabi ?Basta. Pupuntahan nalang kita dyan mamayang 6PM.Napanguso nalang ako. 2:30 palang, matutulog nalang muna ako. Napagod ako sa paglalaro namin kanina.Nagising ako at 5:30 na. Agad akong dumiretso sa CR para makapag-ayos. Nagbihis na rin ako at lumabas ng kwarto.
See You Tonight CHAPTER 14
Nakalapit na samin si Andrei at naupo siya sa katabi kong swing. Mas lalo namang lumapit sakin si Dexter at nakasimangot na tinignan si Andrei."Dexter, ito na yung ice cream mo." Inabutan niya si Dexter ng ice cream."Ayoko!" Sigaw ni Dexter na ipinagtaka naman ni Andrei."Dexter, tanggapin mo na. H'wag kang maniwala sa sinabi ng kuya mo kanina." Sabi ko sa kaniya. Ako na kumuha ng ice cream niya at inabot sa kaniya.Tinignan ko si Andrei na nagtataka pa rin."Ito sayo. Anong nangyari dyan?" Hindi ko tinanggap ang ice cream at tinignan lang siya ng masama."Kung ano ano kasi sinasabi mo sa bata. Umiyak tuloy kanina." Sabi ko sa kaniya. Napangisi naman siya.
See You Tonight CHAPTER 13
Sabado ngayon. Tanghali na ako gumising dahil wala naman akong gagawin. Nakaupo ako ngayon dito sa labas habang pinagmamasdan si Lili na palakad lakad lang.Kahit siguro siya ay naiinip dito sa bahay.Sumandal ako sa inuupuan ko at ipinikit ko ang mga mata ko."Siguro nga ako ang nahuhulog. Hindi ko alam kung paano ako makakaahon o kung makakaahon pa ba ako mula sa pagkakahulog ko."Bigla akong napadilat nang maalala yung sinabi sa akin ni Andrei. Naramdaman ko na naman ang mabilis na pag tibok ng puso ko.Gosh! Hindi na ata maganda 'to. Ilang araw ko na 'to nararamdaman lalo na pag kasama si Andrei.Totoo kaya yung sinabi niya o baka naman nag bibiro na naman siya? Pero s
See You Tonight CHAPTER 12
"Katie, gising na." Dahan-dahan kong idinilat ang mata ko nang maramdamang may tumatapik sakin.Nakita ko agad ang pagmumukha ni Andrei pag dilat ko."Good morning," bati niya."Good morning."Napatingin ako labas ng tent. Oo, may tent kami. May dala si Andrei at inayos niya 'to kagabi bago kami matulog. Ay, hindi ko pala alam kung natulog siya. Nauna kasi akong pumasok sa tent kagabi at naiwan siya sa labas para ayusin daw ang mga gamit namin.Medyo madilim pa sa labas."Anong oras na?" Tanong ko. Napatingin naman siya sa wrist watch niya."5:30. Mamayang 6:30 ay aalis na tayo dito. Uuwi muna tayo tapos sabihan mo nalang ako kapag gusto mo na pumasok." Sabi niya."Okay. Pagkauwi sa bahay ay maliligo lang ako para makapasok na tayo agad." Sabi ko.
See You Tonight CHAPTER 11
Tapos na yung fireworks. Kumakain nalang kami ngayon ni Andrei. Talagang pinaghandaan niya talaga ang lakad namin na 'to dahil kumpleto siya sa pagkain at gamit."Anong oras pala tayo uuwi?" Tanong ko. Pero makakauwi pa ba kami ngayong gabi? Parang delikado na kasi sa daan."Tomorrow morning. Papanoorin muna natin yung sunrise." Sagot niya. Sabi na nga ba at hindi kami makakauwi ngayong gabi eh. Naalala ko naman bigla yung trabaho namin."Wait, hindi ba tayo male-late bukas sa convenience store?" Nag-aalalang tanong ko. Ngumiti naman siya at umiling."Nakapagpaalam na ako kay tita." Simpleng sagot niya. Tsk! Porke't tita niya ang may-ari ng convenience store ay may lakas na siya ng loob mag pa-late. Dinamay pa ako."Baka ika
See You Tonight CHAPTER 10
"Hey, I'm sorry." Hindi ko pinansin si Andrei na nasa gilid ko at nagpupunas ng buhok. Bahala siya dyan!"Katie, pansinin mo naman ako." Nilingon ko siya at agad na sinapak sa braso."Aray!""Para 'yan sa pananakot mo sakin!" Inis na sabi ko at lumayo sa kaniya. Naupo ako sa nilatag niya na sapin."Sorry na nga eh. Saka mababa lang naman yung tinalunan ko ah." Sabi niya at lumapit ulit sakin."Ewan ko sayo! Bahala ka dyan!" Ngumuso naman siya at tumahimik nalang.Pumikit ako para kalmahin ang sarili ko. Nakakainis kasi 'tong si Andrei eh. Bigla bigla nalang tumatalon.Kunot-noo akong tumingin sa kaniya nang marinig ko ang tawa niya. Diretso lang ang tingin niya habang nakangiti. Nababaliw na ba siya?"Pero ang saya talaga nun. Alam mo bang first time ko 'yo
