FAZER LOGINTravel buddy
Umiwas ako ng tingin sa kaniya. Would I tell him? Bakit ko naman sa kaniya sasabihin? I hid it from my friends so why would I tell him about it?
"Wala akong problema." I said seriously. He laughed without humor. Kumunot ang noo ko.
"Talaga? Magpapakamatay ka sa gitna ng ulan, wala...kang problema?" He asked sarcastically.
I gritted my teeth and swallowed hard.
"You don't really have to know Perfi. It's just family problem." I said to stop him from asking more. Nanatili ang tingin ko lamesa kahit ramdam na ramdam ko ang mariin niyang titig sa akin.
I am avoiding him right? Pakisabi nga kung bakit nandito ako sa harapan niya?
"Is that the reason why you don't wanna go home?" He asked. I tried to looked at him but his eyes intensity is too much.
"Partly." I said.
"The reason why you're also suicidal?" He asked me again. I looked away at him and my brows furrowed.
Kahit kailan ang dami niya talagang tanong. Mas matatanggap ko pang mag Detective siya kaysa mag engineer.
"I-I'm....not suicidal." I sounds so unsure when I said that. Because come to think of it. I was...truly suicidal!
Tumingin akong muli sa kaniya at nakataas na ang kilay niya sa akin. Mukha siyang hindi naniniwala sa akin.
"Stop it Perfi..." i rolled my eyes.
"Don't you know? It's so happy to live!" He said kaya mas lalo pa akong napatingin sa kaniya.
"There are so many things in this world that would be enough for you to live, Eina." Natigilan ako sa sinabi niya. Nagkatinginan kami at hindi ko alam kung bakit....pauli ulit na nag echo ang mga salita niya sa utak ko.
"I...told you...I-I'm not..suicidal." hindi ko alam kung bakit kinakabahan na ako. Bakit kailangan kong makinig sa kaniya? Hindi ko kailangang makinig sa kaniya.
"A fallen cup of glass
A beautiful flower with a grass
The sun that setting up
Is a sign of broken apart."
Napatingin ako sa kaniya ng sabihin niya ang mga salitang yun. That poem...
He stared at me intently, pakiramdam ko ay tinitigan niya ang buong puso at kaluluwa ko. When he's looking at me everything within me always in a haywire.
"The life in earth is always have an end.
Ending might be sad that doesn't mend
And hearts would always be broken and dread.
Second chances is impossible to the persons who'll be dead."
Binibigkas niya ang bawat salita habang tinitingnan ako ng mariin. Napatuwid ako ng upo at pakiramdam ko kumikirot na naman ang puso ko.
"Before the end of time
List something that will go beyond limitations
Until you satisfied yourself and be free in confusions
And do the things that have no conditions"
Hindi ko namalayan na tumulo na ang mga luha ko. I bit my lower lip to stop it from trembling. Lumapit siya sa kinauupuan ko and then he knelt in front of me.
"Why did you have to say my poem?" I asked while my tears is now starting to flow. He wiped my tears. Hindi ko akalain na gagawin niya ito. Damn! Noon tinanggap ko na ang kapalaran ko pero bakit parang ngayon....
"It's my poem now Eina...you did it for me right?" He said softly.
"Then why'd you have to memorize it?" I asked a bit fine now.
"I didn't memorize it. I just read it and now it's on my mind." He said with his eyebrows raising. I chuckled. Damn!
"Damn confident." I said chuckling.
Ngumisi siya sa pagtawa ko at ng humupa ay nakita ko ang pagseseryoso niya sa harapan ko. Tinitigan ko siya at parang ako na naman ang matatalo sa kaniyang mga mata. Hindi ko alam kung bakit kahit alam kong impossible nahulog pa rin ako sa kaniya.
"Go beyond limitations Eina." Natigilan ako sa sinabi niya. Mas lumapit pa siya sa akin. Even he's kneeling in front of me magkasing pantay pa rin ang ulo namin. He's so very tall.
"And...I would go with you beyond those limitations." He said sincerely.
"Why would you do that?" I asked,
"I just want to, Eina. Bakit? Ayaw mo pa ba? Perfiñan Kyle Suarez ito, wag kang choosy." He teased that made me laughed even more.
"Paano?" Hindi ko alam kung bakit tinanong ko ito. Gusto kong paniwalaan lahat ng sinasabi niya kahit nakakatakot. Gustong gusto ko siyang paniwalaan.
"We'll travel Eina." He said and then winked at me. Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya.
"Travel buddy?" I said and I offer my hand. Tiningnan niya ito at seryosong tinitigan. I waited for him to accept and hand shake with me.
"Travel buddy." He accept my hand and shook it as he stared at me with his amused eyes.
SorryI am so lost. I am so sad. And at the same time...I feel so down. Hindi ko magawang ngumiti. Hindi ko magawang maging masaya sa kalagayan ko. Kaya paano ko ipapakita sa mga kaibigan ko na ayos lang ang lahat?Nasa loob ako ng aking Vios. Naka park na ako sa parking lot ng school pero...kinakabahan akong lumabas dahil alam ko kung anong makikita ko. Panigurado akong maraming naghihintay sa akin.Kinuha ko ang aking cellphone at tiningnan ang reflection sa camera. I tried to smile but my eyes is telling otherwise. Pero sa huli bumuntong hininga na lang ako.Just one month Eina. Spend your one month in darkness.Lumabas ako ng driver seat at kinuha ang aking bag. Tahimik akong naglakad papasok sa school pero agad ding natigilan ng makita ko si Perfi na nakasandan sa isang puno na para bang kanina pa may hinihintay. Agad sumibol ang kaba sa aking puso ng magta
OverNaging masaya ang araw namin. Walang oras na hindi ako nakaramdam ng tuwa. Lalo na dahil sa kalokohan ng magpipinsan minsan ay sumasali pa sina Leley at Roma.Makikita na ang papalubog na araw sa horizon ng karagatan. It was beautiful. Hinding hindi ko ito malilimutan. The happiness...I'm feeling...I won't ever forget this.Sabay sabay kaming nanuod ng sunset, nagkaroon din ng pictorial ang mga Suarez. At syempre laging present ang digital camera ni Jonas. Pangarap niya yatang maging photographer.Naglabas din ng cellphone si Perfi at nag selfie kami parehas. At sa bawat ngiti ko ay walang mababasa ditong kalungkutan, purong kasiyahan lamang.Nang dumilim naman ay gumawa ng bonfire si Jonas at syempre may alak na naman. Nasa dalampasigan lang kami at sa gitna namin ay ang bonfire."At dahil last night na natin to maglalasing tayo hanggang sa hindi na tayo ma
Scared to deathKinabukasan ay agad nagplano ang lahat na mag swimming sa dagat. Pero dahil may mga hang over ang lahat tamad na tamad pa sila magsibangon. Si Roma naman ay umagang umaga nagsusuka sa banyo. Si Leley naman ay tulog na tulog pa sa kama. Itong babaeng ito isa pa eh. Inihatid siya dito ni Isaiah na tulog na tulog, lasing yata."Gising na Leley!" Sigaw ko sa tainga ni Leley sabay sipa ko sa paa niya. Natawa ako ng bigla siyang napabangon sa biglang gulat. Taas taas pa ang magulo niyang buhok. Mukha siyang sabog sa itsura niya."Eina naman eh!" Sabi niya sabay irap sa akin. Humalakhak ako habang pinagmamasdan siyang parang baliw na naglalakad sa banyo. Sakto naman na kalalabas lang ni Roma na nakasuot ng bathrobe."Anyare don?" Roma asked, confused because of Leley's weird face."Ayun, lasing parin yata hanggang ngayon." Sabi ko. "Ako nga rin eh. Ang
Last"Gusto kita...no...I think I'm falling in love. Please be mine, Eina."Hindi ako makaimik. Pakiramdam ko ay nalunok ko na ang dila ko. My knees are trembling terribly. Ramdam na ramdam ko ang pagtambol ng puso ko sa loob ng dibdib ko. Pakiramdam ko ay malapit ng tumalon ang puso ko.Bumalik lang ako sa wisyo ng marinig ko ang mahina niyang paghalakhak."Where's your tongue now, Eina?" He teased. Dahil sa sobrang kaba ay sinubukan kong ialis ang kamay ko sa pagkakahawak niya pero mas hinigpitan niya lang ito at ang mas nakakainis mas napalapit pa ako sa katawan niya. We're just inches away."I-Inaantok na ako." Sabi ko habang iniiwas sa kaniya ang aking paningin but he's staring at me intently!"Girlfriend na kita?" He asked that made my eyes widened. What the hell?! Mas lalo akong nanlaban sa hawak niya p
FallingNang dumaong na sa Polillo Island ang yate ay halos malaglag ang panga ko sa sobrang ganda ng tanawin! Sobrang sariwa ng hangin. Matatanawan mo ang malayong kagubatan sa dulo at sa kanan naman ay ang malawak na karagatan."Wow!" Namamanghang sinabi ni Roma at Leley habang nakamasid sa buong paligid."Welcome to the Suarez Paradise!" Malakas na sigaw ni Jonas na nag echo pa sa buong paligid.Suarez Paradise?Napatingin ako kay Perfi na ngayon ay nag iintay sa akin na mapasulyap sa kaniya. Nag taas siya ng kilay sa akin at ngumisi."Let's go?" He asked. I nodded at him. Nang naglakad na siya ay sumunod kami nina Leley at Roma. Sina Jonas naman ay nauna na yata sa Hotel.Namamangha na lang ako habang napapatingin sa buong paligid. Sobrang aliwalas. Mukhang napaka pino ng kulay puting buhangin. Ang dagat ay kumikislap at napaka ganda n
Baby"Today is the day!" Sigaw ni Roma habang palabas kami ng hotel room. Natawa na lang ako sa kaingayan niya.Dala dala na namin ang mga gamit namin dahil ngayon ang alis namin papuntang Polillo Island. Lahat kami ay nakahanda. I am wearing my spaghetti strap romper and stringed sandals. Suot ko na rin ang aking glasses at beach hat! Si Roma naman ay naka maong short at halter top, si Leley naman ay naka short shorts at tube top na pinatungan ng see through blazer. Lahat kami ay excited na dahil ang sabi ni Perfi ay sasakay kami sa yate nila! "Hello girls!" Bati sa amin ni Jonas. Ngumiti lang ako sa kaniya, lahat kami ay nasa labas ng van dahil iniintay pa namin yung iba. Si Edu at Jonas pa lang ang nandito."Nasan na ang mga pinsan mo Jonas?" Tanong ni Roma."Nagsisiksikan sa elevator." Natatawang sagot ni Jonas. Napailing na lang ako. Kahit kailan talaga pu