CHAPTER 16

More days

Nang magising ako kinabukasan ay agad kong naalala na wala nga pala ako sa bahay. I'm in Perfi's place. Agad akong bumangon at pinagmasdan ang buong kwarto. Mismong kwarto ito ni Perfi, si Perfi naman ay natulog yata sa salas. Dalawa lang ang kwarto dito sa rest house niya ang, ang isa ay kwarto niya ang isa naman ay naging library niya daw kaya wala akong choice kung hindi dito matulog.

Pumasok ako sa banyo at nagpalit ng damit na suot ko kahapon. Pinatuyo ko ito kagabi kaya ayos nang suotin ngayon. Nang matapos ako sa pag aayos ay bumaba na ako sa dining. I checked the time on my wrist watch and I sighed heavily when I saw that it's still early. It's just 5 am. Ang pasok ko ay alas otso. 

Nakita ko sa dining si Perfi na nakapambahay pa habang may suot na apron. He's cooking!

Hindi talaga ako makapaniwala na nandito ako sa bahay niya at nakikita ko siyang nagluluto. The last time I remember iniiwasan ko siya. Napailing na lang ako sa sarili ko.

"Good morning Bud!" Maligaya niyang bati sa akin. He even smirked at me while he's holding a spatula, he's cooking hotdogs and bacons. Umupo ako sa upuan sa table at pinagmasdan siya.

"What time is your class?" I suddenly asked. Inilagay niya ang hotdogs sa lagayan at inihain ito sa harapan ko. Tumingin ako sa kaniya. Damn it! Alam kong may gusto ako sa kaniya pero tama bang pati sa ganitong ayos ay nagugustuhan ko pa siya?

"You're rude. You didn't greet me." Sabi niya na para bang nagtatampo. Kumunot ang noo ko. This guy is annoying.

"Ewan ko sayo. My class is starting at 8. Aalis din ako after ko kumain." Sabi ko sabay tusok sa isang hotdog at kumagat dito. Tumingin akong muli kay Perfi na nakatingin sa labi kong may subong hotdog. Nang bigla kaming nagkatinginan ay nakita ko ang malademonyo niyang ngiti. Nag init ang pisngi ko ng maunawaan ang tingin niya.

"You pervert!" Sigaw ko ibabato ko sana ss kaniya ang tinidor na may hotdog pero umalis na siya sa harapan ko habang humahalakhak.

"Don't worry...hindi ko sasabihin sayo ang naiisip ko." Natatawa niyang sinabi. Mas lalo lang ako nahiya sa sinabi niya. Masama ko siyang tiningnan habang siya naman ay naglalakad paalis ng dining.

Hindi sasabihin ang iniisip niya? Samantalang unang tingin pa lang sa mga mata niya alam ko na kung anong iniisip niya!

Napatitig ako sa hotdog na isusubo ko sana. Now I'm starting to hate hotdog! Binaba ko ito at kinuha na lang ang bacon.

Tapos na akong kumain ng bumaba si Perfi na nakasuot na ng uniform. Puting puti ang kaniyang white polo shirt na may simbolo ng Enverga na nakadikit sa bulsa ng kaniyang polo shirt. His black pants is very neat and also his black shoes is literally shining. Wew! 

Nagtama ang tingin naming dalawa at nakita ko ang pagyayabang sa mga mata niya ng makita niyang tiningnan ko ang kabuuan niya. Ang yabang talaga nitong lalaking ito. Ang daming hangin sa katawan!

"Aalis na ako! Alas sais na!" Sabi ko at tumayo na para sana umalis pero lunapit sa akin si Perfi at sinuot ang kaniyant bag sa kaniyang kaliwang balikat. Hawak hawak niya naman sa kabila ang kaniyang susi ng sasakyan.

"Ihahatid na kita sa inyo." Sambit niya, hindi na ako nakaalma dahil nilampasan na niya ako. 

Tahimik lang ako habang tinatahak niya ang daan patungo sa subdivision namin. Naalala ko na namana ang sagutan namin ni mommy. Panigurado akong hinahanap na nila ako ngayon. Hindi pa buo ang desisyon ko sa mga medication ko pero...sana hayaan ako nina mommy na makapag isip ng maayos.

Sumulyap ako kay Perfi ng biglang tumunog ang cellphone niya dahil sa isang tawag. I saw the caller and it says 'Isacar the monkey'. Kumunot ang noo ko sa name nito. It's his cousin. 

At dahil naka connect ang phone niya sa speaker sa sasakyan niya narinig ko rin ang usapan nilang dalawa.

"What's up?" Bungad ni Perfi sa kaniyang pinsan. Narinig ko ang halakhak sa kabilang linya.

"I will guess! May kasama ka sa sasakyan mo ano?" 

Kumunot ang noo ko. Wait! Paano niya nalaman?

"Shut up Isacar. Anong masamang hangin at napatawag ka?" Medyo iritadong sinabi ni Perfi.

"Hindi masamang hangin, gwapong hangin. Dumiretso ka sa gymnasium! Nagpapatawag si coach ng meeting!" Sabi nito na may kasamang pagtawa.

Magpinsan nga sila. Malalakas ang hangin nila.

"Oo na! Ang ingay mong hayop ka!" Iritadong sinabi ni Perfi at padabog na pinatay ang tawag ng pinsan.

I couldn't help but to laugh at their conversation. Nang marinig niya ako ay naramdaman ko ang paglingon niya pero dahil nagmamaneho siya ibinalik niya na rin ang tingin sa daan.

"Magkapareho siguro kayong magpipinsan ng blood type." I teased. I heard his scoffed and I can't help but to feel amused. 

"Unique ang blood type ko Eina, walang may katulad nito kahit sa mga pinsan ko." Nagyayabang na naman siya. I rolled my eyes and I watched the road while smiling. This guy is very oblivious when it comes to this.

"Wag ako Perfi! Walang letter Z na blood type." Sabi ko sabay irap. Humalakhak siya.

"Sinabi ko bang letter Z ang blood type ko?" Mas lalo pa siyang tumawa. Umayos naman ako ng upo at sinamaan siya ng tingin.

"Ang gusto ko lang sabihin ay walang unique na blood type dito. Maybe kaunti lang kayong ganun ang blood type pero may kaparehas ka pa rin!" pakikipagtalo ko. 

Hindi ko maintindihan kung bakit naging tungkol sa blood type ang pag uusap namin.

"Siguro nga magkakaroon ako ng kaparehas...yun ay kung..." tumigil siya at sumulyap sa akin. Tumigil ang sasakyan sa tapat ng bahay namin. Hindi ko namalayan na nandito na kami.

"Kung?" Tanong ko. Bakit ko pa ba iniintay ang sasabihin niya?

"Kung magpapabuntis ka sa akin." Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Nanigas ako sa kinauupuan ko at feeling ko ay pwede ng magprito sa pisngi ko!

He looked at my reaction and I felt so embarrassed when he laughed like there's no tomorrow. Kaya naman agad dumapo ang kamay ko sa braso niya at pinaghahampas siya.

"Bwisit ka talaga! Bwisit! Bwisit! Bastos!" Sigaw ako ng sigaw habang hinahampas siya. Napaka walang kwenta niya talaga kausap!

"Ouch! Aray ko Eina, masakit na!" Sabi niya habang pinipigilan ako sa paghampas sa kaniya. Tumigil na ako sa paghampas sa kaniya pero matalim pa rin ang paningin ko.

"Napaka walang kwenta mo talagang kausap!" Irap ko sa kaniya at binuksan na ang pintuan ng kaniyang sasakyan. Bumaba na ako doon at ng isasarado ko na sana ito ay nakita ko siyang malaking malaki ang ngisi kaya lalo akong nainis.

"See you later!" He said playfully. Umirap ako lalo sa sinabi niya.

"I wish I don't see you!" Pagtataray ko at padabog na sinarado ang pinto. 

Huminga ako ng malalim at pumasok na sa bahay. Nang buksan ko ang pintuan ay yakap ni mommy at daddy ang bumungad sa akin. They are both crying.

"Eina! Saan ka ba nanggaling?! We're so worried about you!" Si mommy. Huminga ako ng malalim at nangilid ang luha ko sa aking mata. 

"Eina don't do it again.." dad whispered. Tumulo ang mga luha ko. I felt guilty for making them worry for me. Nang umalis sila sa yakap ay agad akong tumingin sa kanilang dalawa.

"Mom...dad...give me more days to be ready. And after that I promised you I will accept my medication. Kahit saan pa yan. Kahit ano pa yan." I said while I'm trying to be strong and brave. Niyakap nila ako parehas kaya napangiti ako.

"Fine...just promise us you won't do it again.." mom whispered.

Just give me more days...to be with him and after that...I'm ready from everything.
Nang magising ako kinabukasan ay agad kong naalala na wala nga pala ako sa bahay. I'm in Perfi's place. Agad akong bumangon at pinagmasdan ang buong kwarto. Mismong kwarto ito ni Perfi, si Perfi naman ay natulog yata sa salas. Dalawa lang ang kwarto dito sa rest house niya ang, ang isa ay kwarto niya ang isa naman ay naging library niya daw kaya wala akong choice kung hindi dito matulog.

Pumasok ako sa banyo at nagpalit ng damit na suot ko kahapon. Pinatuyo ko ito kagabi kaya ayos nang suotin ngayon. Nang matapos ako sa pag aayos ay bumaba na ako sa dining. I checked the time on my wrist watch and I sighed heavily when I saw that it's still early. It's just 5 am. Ang pasok ko ay alas otso. 

Nakita ko sa dining si Perfi na nakapambahay pa habang may suot na apron. He's cooking!

Hindi talaga ako makapaniwala na nandito ako sa bahay niya at nakikita ko siyang nagluluto. The last time I remember iniiwasan ko siya. Napailing na lang ako sa sarili ko.

"Good morning Bud!" Maligaya niyang bati sa akin. He even smirked at me while he's holding a spatula, he's cooking hotdogs and bacons. Umupo ako sa upuan sa table at pinagmasdan siya.

"What time is your class?" I suddenly asked. Inilagay niya ang hotdogs sa lagayan at inihain ito sa harapan ko. Tumingin ako sa kaniya. Damn it! Alam kong may gusto ako sa kaniya pero tama bang pati sa ganitong ayos ay nagugustuhan ko pa siya?

"You're rude. You didn't greet me." Sabi niya na para bang nagtatampo. Kumunot ang noo ko. This guy is annoying.

"Ewan ko sayo. My class is starting at 8. Aalis din ako after ko kumain." Sabi ko sabay tusok sa isang hotdog at kumagat dito. Tumingin akong muli kay Perfi na nakatingin sa labi kong may subong hotdog. Nang bigla kaming nagkatinginan ay nakita ko ang malademonyo niyang ngiti. Nag init ang pisngi ko ng maunawaan ang tingin niya.

"You pervert!" Sigaw ko ibabato ko sana ss kaniya ang tinidor na may hotdog pero umalis na siya sa harapan ko habang humahalakhak.

"Don't worry...hindi ko sasabihin sayo ang naiisip ko." Natatawa niyang sinabi. Mas lalo lang ako nahiya sa sinabi niya. Masama ko siyang tiningnan habang siya naman ay naglalakad paalis ng dining.

Hindi sasabihin ang iniisip niya? Samantalang unang tingin pa lang sa mga mata niya alam ko na kung anong iniisip niya!

Napatitig ako sa hotdog na isusubo ko sana. Now I'm starting to hate hotdog! Binaba ko ito at kinuha na lang ang bacon.

Tapos na akong kumain ng bumaba si Perfi na nakasuot na ng uniform. Puting puti ang kaniyang white polo shirt na may simbolo ng Enverga na nakadikit sa bulsa ng kaniyang polo shirt. His black pants is very neat and also his black shoes is literally shining. Wew! 

Nagtama ang tingin naming dalawa at nakita ko ang pagyayabang sa mga mata niya ng makita niyang tiningnan ko ang kabuuan niya. Ang yabang talaga nitong lalaking ito. Ang daming hangin sa katawan!

"Aalis na ako! Alas sais na!" Sabi ko at tumayo na para sana umalis pero lunapit sa akin si Perfi at sinuot ang kaniyant bag sa kaniyang kaliwang balikat. Hawak hawak niya naman sa kabila ang kaniyang susi ng sasakyan.

"Ihahatid na kita sa inyo." Sambit niya, hindi na ako nakaalma dahil nilampasan na niya ako. 

Tahimik lang ako habang tinatahak niya ang daan patungo sa subdivision namin. Naalala ko na namana ang sagutan namin ni mommy. Panigurado akong hinahanap na nila ako ngayon. Hindi pa buo ang desisyon ko sa mga medication ko pero...sana hayaan ako nina mommy na makapag isip ng maayos.

Sumulyap ako kay Perfi ng biglang tumunog ang cellphone niya dahil sa isang tawag. I saw the caller and it says 'Isacar the monkey'. Kumunot ang noo ko sa name nito. It's his cousin. 

At dahil naka connect ang phone niya sa speaker sa sasakyan niya narinig ko rin ang usapan nilang dalawa.

"What's up?" Bungad ni Perfi sa kaniyang pinsan. Narinig ko ang halakhak sa kabilang linya.

"I will guess! May kasama ka sa sasakyan mo ano?" 

Kumunot ang noo ko. Wait! Paano niya nalaman?

"Shut up Isacar. Anong masamang hangin at napatawag ka?" Medyo iritadong sinabi ni Perfi.

"Hindi masamang hangin, gwapong hangin. Dumiretso ka sa gymnasium! Nagpapatawag si coach ng meeting!" Sabi nito na may kasamang pagtawa.

Magpinsan nga sila. Malalakas ang hangin nila.

"Oo na! Ang ingay mong hayop ka!" Iritadong sinabi ni Perfi at padabog na pinatay ang tawag ng pinsan.

I couldn't help but to laugh at their conversation. Nang marinig niya ako ay naramdaman ko ang paglingon niya pero dahil nagmamaneho siya ibinalik niya na rin ang tingin sa daan.

"Magkapareho siguro kayong magpipinsan ng blood type." I teased. I heard his scoffed and I can't help but to feel amused. 

"Unique ang blood type ko Eina, walang may katulad nito kahit sa mga pinsan ko." Nagyayabang na naman siya. I rolled my eyes and I watched the road while smiling. This guy is very oblivious when it comes to this.

"Wag ako Perfi! Walang letter Z na blood type." Sabi ko sabay irap. Humalakhak siya.

"Sinabi ko bang letter Z ang blood type ko?" Mas lalo pa siyang tumawa. Umayos naman ako ng upo at sinamaan siya ng tingin.

"Ang gusto ko lang sabihin ay walang unique na blood type dito. Maybe kaunti lang kayong ganun ang blood type pero may kaparehas ka pa rin!" pakikipagtalo ko. 

Hindi ko maintindihan kung bakit naging tungkol sa blood type ang pag uusap namin.

"Siguro nga magkakaroon ako ng kaparehas...yun ay kung..." tumigil siya at sumulyap sa akin. Tumigil ang sasakyan sa tapat ng bahay namin. Hindi ko namalayan na nandito na kami.

"Kung?" Tanong ko. Bakit ko pa ba iniintay ang sasabihin niya?

"Kung magpapabuntis ka sa akin." Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Nanigas ako sa kinauupuan ko at feeling ko ay pwede ng magprito sa pisngi ko!

He looked at my reaction and I felt so embarrassed when he laughed like there's no tomorrow. Kaya naman agad dumapo ang kamay ko sa braso niya at pinaghahampas siya.

"Bwisit ka talaga! Bwisit! Bwisit! Bastos!" Sigaw ako ng sigaw habang hinahampas siya. Napaka walang kwenta niya talaga kausap!

"Ouch! Aray ko Eina, masakit na!" Sabi niya habang pinipigilan ako sa paghampas sa kaniya. Tumigil na ako sa paghampas sa kaniya pero matalim pa rin ang paningin ko.

"Napaka walang kwenta mo talagang kausap!" Irap ko sa kaniya at binuksan na ang pintuan ng kaniyang sasakyan. Bumaba na ako doon at ng isasarado ko na sana ito ay nakita ko siyang malaking malaki ang ngisi kaya lalo akong nainis.

"See you later!" He said playfully. Umirap ako lalo sa sinabi niya.

"I wish I don't see you!" Pagtataray ko at padabog na sinarado ang pinto. 

Huminga ako ng malalim at pumasok na sa bahay. Nang buksan ko ang pintuan ay yakap ni mommy at daddy ang bumungad sa akin. They are both crying.

"Eina! Saan ka ba nanggaling?! We're so worried about you!" Si mommy. Huminga ako ng malalim at nangilid ang luha ko sa aking mata. 

"Eina don't do it again.." dad whispered. Tumulo ang mga luha ko. I felt guilty for making them worry for me. Nang umalis sila sa yakap ay agad akong tumingin sa kanilang dalawa.

"Mom...dad...give me more days to be ready. And after that I promised you I will accept my medication. Kahit saan pa yan. Kahit ano pa yan." I said while I'm trying to be strong and brave. Niyakap nila ako parehas kaya napangiti ako.

"Fine...just promise us you won't do it again.." mom whispered.

Just give me more days...to be with him and after that...I'm ready from everything.