Mag-log inChapter 11: The Luna
Lucia's POV
Kinatok ako ni beta Klaus sa silid, ilang minuto matapos kong makita si Morgan. Hinatid niya ako sa dining room kung saan mag isa na nakaupo si Blake. Hindi raw pinapayagan ng alpha si Blake na makihalubilo sa ibang mga pack members kaya mag isa lang siya dito at wala sa dining hall. Nahabag ako nang makita ko siyang walang gana na kumakain.
Nakaramdam ako bigla ng kaunting inis sa alpha. Bakit ba kasi bawal makihalubilo sa iba si Blake? And where is he? Bakit hinahayaan niya lang na mag isa si Blake? What's wrong with him?
I sighed heavily.
Agad namang nagbago ang mood ni Blake nang makita ako. Agad niya akong niyakap at inanyayahan na kumain. Nagpaalam na si beta Klaus at iniwan kaming dalawa ni Blake sa dining room.
Hindi ko mapigilang hindi mailang. Dalawa lang kami ni Blake na kumakain sa mahabang lamesa habang may dalawa hanggang sa apat na kasama pa kami sa silid na nakamasid lang sa'min. Mabuti nalang at napunta lahat ng atensyon ko kay Blake. Marami na naman siyang ikinwento sa'kin. I'm happy to see the joy in his eyes while he's talking. Magana na rin siyang kumain. It's sad that he needs to experience being alone for such young age. I wonder where their parents are. Bakit parang sila lang dalawa ng alpha?
Matapos kaming kumain ay sinamahan ko na siya pumunta sa kan'yang silid. Ilang oras din kaming masayang nag k-kwentuhan nang makaramdam na siya ng antok.
"Blake do you mind if I ask you something?" I asked while caressing his hair. Nakasandal ako sa headboard ng kama niya habang siya naman ay nakahiga sa lap ko.
"No" mahinang sagot niya.
"How's your relationship with the alpha?" I asked. Simula nang makilala ko si Blake at malaman ko kung anong nararamdaman niya ay na kuryoso na ako kung kamusta ba ang relasyon niya sa kapatid. Bakit siya laging mag isa? Bakit pinagbabawalan ng alpha na makihalubilo siya sa iba? Is he that ruthless even to his own brother?
"He don't like me" nahimigan ko ang lungkot sa boses niya. Parang may pumipiga sa puso ko.
"Why?"
"I don't know. He never talk to me" my heart broke when I heard his voice cracked. And then I felt something wet on my lap. He's crying.
"Shh don't cry" niyakap ko siya at pinunasan ang luha niya.
Huminto din naman siya kalaunan.
"Goodnight Lucia" mahinang bulong niya bago ko narinig ang malalim niyang paghinga.
"Goodnight" I whispered then I kissed his forehead.
Pinatay ko na ang ilaw sa kwarto niya at binuksan nalang ang lampshade matapos ko siyang iayos sa kama. Maglalakad na sana ako papunta sa pinto nang maaninag ko ang isang anino dito.
"Sino ka?" tanong ko at agad na napaatras. Biglang lumakas ang tibok ng puso ko nang matitigan ko ang kanyang mga mata. His green eyes glowed in the dark. Here it is again, the feeling.
"I know you can recognize me" matigas na sinabi niya. He walked pass me and headed to Blake's bed. I saw how he crouched and kissed his brother in the forehead.
"I just came here to visit my brother" he said and then left the room.
Napahawak ako sa dibdib ko nang mawala na siya. My heart is still beating wildly. I closed my eyes and whispered to myself. Please calm down.
Nang kumalma ako ay agad na akong lumabas at naglakad papunta sa silid ko. Buti nalang ay natatandaan ko pa rin.
Bigla kong naalala ang nangyari kanina. I'm slightly confused. I thought he didn't like his brother? Then why would he visit him and kiss him goodnight? Maybe he just act like he don't care but deep inside he really is.
I don't know what's going on inside the alpha's mind. He's hard to read.
Papaliko na sana ako nang may mabunggo ako.
"I'm so sorry" paumanhin ko dito.
"Tumingin ka kasi sa dinadaanan mo! Stupida!" asik nito sa akin. May dala pala siya at nahulog ang mga ito sa sahig. Agad kong pinulot ang mga ito.
"What's happening here?" I heard his familiar baritone voice beside the girl.
"Ito kasing babaeng to. Hindi tumitingin sa dinadaanan" reklamo nito. Lumambing nang kaunti ang kanyang boses.
Pag angat ko ay nagkatinginan agad kami. He's jaw clenched. Hindi ko na pinansin ang kakaibang naramdaman ko at umiwas nalang ng tingin. Remember, he's the alpha king.
"P-pasensya na. Ito na po ang mga gamit mo" mahinang sinabi ko at inabot sa kan'ya ang mga gamit niya.
"Ano ba kasing ginagawa ng isang taong katulad mo dito?!" sigaw nito saka pabalang na hinablot ang gamit niya mula sa akin. Yumuko nalang ako ngunit hindi nakatakas sa mga mata ko ang pagkuyom ng mga kamao ni Morgan.
"For your information human girl. I'm the future luna of this pack so you better respect me!" sigaw niya. Hindi ko alam bakit biglang sumakit ang dibdib ko sa mga sinabi niya. I don't even know what a luna is.
"P-pasensya na po talaga" paumanhin ko ulit pagkatapos ay humarap ako sa alpha. He's staring at me darkly. I felt a light stab on my chest.
"Pasensya na alpha. H-hindi ko po sinasadya" paghingi ko rin ng paumanhin dito. Biglang sumama ang pakiramdam ko. I felt my chest constricted. Hindi ko alam kung napansin niya ba iyon pero napansin ko na natigilan siya.
"Stop acting like-" the girl stopped talking when we heard a loud growl coming from Morgan.
"Will you fucking stop talking?!" He growled at the girl. I saw fear in his eyes and she suddenly bowed in submission.
"Y-yes. I'm sorry" mahinang sinabi nito. He glared at her and then looked at me.
"You can now go" malumanay na sinabi nito.
"T-thank you alpha" nauutal na wika ko. I saw his jaw clenched when he heard my last word. Hindi ko na ito pinansin at mabilis na umalis.
I can't sleep that night. I keep thinking about our alpha and that girl. I suddenly remember her. She's gorgeous. She has long brown hair and a deep brown eyes. Her skin is slightly tanned and her body is perfect. I suddenly felt my heart sank. Bakit magkasama sila? Girlfriend niya ba ang babaeng iyon?
I remembered her mentioning about being the future luna of this pack. I don't know why I felt a slight pang in my chest even though I didn't understand what she was saying. Future luna? Maybe I should find out tomorrow.
___Medyo masama ang pakiramdam ko kinabukasan. Hindi pa rin nawawala ang mabigat na pakiramdam ko kagabi.
Sinadya kong agahan ang gising ko dahil may gusto akong alamin. Sinubukan kong buksan ang pinto at mabuti nalang ay hindi na ito naka lock. Masyado pang maaga para magising si Blake kaya dadaan muna ako sa library. Naalala kong napadaan kami dito kahapon nang pumunta kaming dining room.
Umagang umaga palang ay abala na ang mga tao o omega sa paligid. Nagmamadali silang naglalakad sa mga hallways. Ibang iba sa nadatnan namin na tahimik na hallway noong naglinis kami sa library. Bigla kong naalala si Eris. Kamusta kaya siya? Naisip ko na bisitahin siya mamaya. Ang sabi sa akin ni beta Klaus ay pwede kong kausapin si Eris ngayong araw.
Nang nasa tapat na ako ng malaking double doors ay agad ko itong itinulak at pumasok sa loob.
I immediately scanned the shelves and searched for the book that I read last time. Nang mahanap ko ito ay agad ko itong binuklat sa pahinang gusto kong mabasa.
Wolf Pack Hierarchy
The first one in here is the alpha. It says here that the alpha is the wisest and strongest member of the pack and hold absolute control over their pack members. He's also the leader. The alpha is responsible for keeping the pack in order and in control. The next one is the beta. The beta is the second in command. If the alpha is not present, it's the beta's job to make sure the pack is organized and in control. The third in command is the gamma. Most of the time they're in charge of the warriors in the pack.
Nagpatuloy lang ako sa pagbabasa nang biglang mahagip ng mga mata ko ang hinahanap ko.
The Luna
A luna or an alpha female is the alpha's mate. She is the "queen" and the mother figure of the pack. A luna is a strong and powerful woman. She's there to assist and help the alpha to run the pack.
Napahawak ako sa dibdib ko nang makaramdam ng kirot dito. I felt my heart sank at what I've just read. Huminga ako ng malalim at pinilit na pakalmahin ang mabilis na tibok ng puso ko. Calm down, please.
May kailangan pa akong malaman.
Mate
Nakalagay sa libro na ang luna daw ay ang alpha's mate. Pero ano nga ba ang mate?
Nang kumalma ako ay agad ko itong hinanap sa libro. Nang mahanap ko ito ay mas lalo lang sumikip ang dibdib ko sa nabasa. Nahihirapan akong huminga.
I clutched my chest.
A mate is a werewolf's other half. It is their destined soulmates that's chosen by the moon goddess.
She's Morgan's mate.
Bakit ganito ang nararamdaman ko? Ang sakit
Una palang ay dapat pinigilan ko na itong kakaibang nararamdaman ko sa alpha. Hindi ko dapat ito nararamdaman. Malaki ang pagkakaiba namin. Mali ito. Maling mali.
Chapter 15: DealIsang linggo na ang nakakalipas nang mapadpad ako dito sa woodland's pack. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na napapaligiran ako ng mga kakaibang nilalang dito. Hindi pa rin ako nasasanay sa mga ipinapakita nilang kakaibang abilidad. Tulad ng pagiging sobrang malakas at pagpapalit anyo nila. I still get frightened off. Pero hindi na katulad ng dati na sobra akong natatakot. Maybe someday I'll get use to it.Waking up, eating with Blake, and playing with him became my daily routine. Minsan kapag abala si Blake sa pag aaral niya ay binabasa ko nalang sa kwarto ko ang librong nakuha ko sa silid aklatan. Malaki ang naitulong ng librong iyon sa'kin. Mas lalo ko pang naintindihan ang mga nakakasalamuha kong nilalang sa araw araw. I learned a lot about their kind. It somehow helped me to survive here for the past few days.Iba ang araw na ito sa nakasanayan ko na. I'
Chapter 14: DreamLucia's POVIlang oras din ang lumipas nang maisipan kong bumalik na sa loob. Pero parang napansin ko na biglang nagka tensyon sa paligid. Ibang iba sa masiglang atmosphere kanina. Abala pa rin sila sa mga trabaho nila ngunit naririnig ko ang mga bulungan nila."May nakapasok daw""Bampira""Ano na naman ang gusto nila?"Nagpatuloy nalang ako sa paglalakad at hindi na sila pinansin. Pero napaisip ako. Bampira? Ano naman ang ginagawa ng isang bampira dito? Nasaan na ito kung ganon? He trespassed on the pack's territory. Nanlamig ako nang maisip ko na baka patay na ito. The king doesn't let trespassers in his pack pwera nalang kung magpapaalipin ito. I just sighed and cont
Chapter 13: OutsiderLucia's POVKinabukasan ay kasama ko si Blake sa palaruan ng pack. Dito pumupunta ang mga batang lobo para magliwaliw. Ang sabi ni Blake ay unang beses niya lang na makakapunta dito dahil hindi naman siya pinapayagan ng alpha noon. I don't know what happened pero nang nagpaalam ako kay beta Klaus kung pwede ko bang dalhin dito ang prinsipe ay pumayag agad ito.I was sitting on a chair while watching Blake happily playing with the other kids.I can't play with him now dahil wala akong lakas para dito. Hindi ako nakatulog matapos ang tagpo namin ng alpha. Sinubukan kong pilitin ang sarili ko na matulog ngunit walang nangyari. I kept on thinking about what happened. After the kiss I just stood there shock. Hindi ako nakagalaw. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko at may naramdaman ak
Chapter 12: The KissMorgan's POVI stared at her back as she hurriedly walked away. I cursed silently.Naramdaman ko ang isang kamay na humaplos sa balikat ko."Don't fucking touch me!" I growled angrily."W-what's wrong?" confusion is written all over her face.Huminga ako ng malalim at sinubukang kontrolin ang sarili ko. I started pacing back and forth while cursing repeatedly. When my wolf and I saw the hurt in our mate's eyes, it angered us to the core.I let out a load roar and I saw how Portia recoiled in fear."A-ano ba kasing problema?" nanginginig sa takot nitong tanong. I glared at her and gritted my teeth.
Chapter 11: The LunaLucia's POVKinatok ako ni beta Klaus sa silid, ilang minuto matapos kong makita si Morgan. Hinatid niya ako sa dining room kung saan mag isa na nakaupo si Blake. Hindi raw pinapayagan ng alpha si Blake na makihalubilo sa ibang mga pack members kaya mag isa lang siya dito at wala sa dining hall. Nahabag ako nang makita ko siyang walang gana na kumakain.Nakaramdam ako bigla ng kaunting inis sa alpha. Bakit ba kasi bawal makihalubilo sa iba si Blake? And where is he? Bakit hinahayaan niya lang na mag isa si Blake? What's wrong with him?I sighed heavily.Agad namang nagbago ang mood ni Blake nang makita ako. Agad niya akong niyakap at inanyayahan na kumain. Nagpaalam na si beta Klaus at iniwan kaming dalawa ni Blake sa dining r
Chapter 10: So CloseLucia's POVI woke up surrounded by silk sheets and a comforter. Getting up from the bed, I looked around the unfamiliar room, wondering where am I. The last thing that I remembered is when he carried me out of that forest. Maybe I lose consciousness while i'm in his arms. I suddenly remember him. Morgan. Where is he?He saved my life. I should thank him. But I don't know how. I'm scared that he might get pissed again. And did he brought me here? Why here? I didn't expect to wake up in such luxurious room. Emerald green walls, carpeted floor, dark wood furnitures, and the four post bed with the same emerald green silk hanging all around the top. Very different from the room that I'm staying with Eris.Napadaing ako sa sakit nang sinubukan kong tumayo. Naalala ko b