CHAPTER 14: DREAM

Chapter 14: Dream

Lucia's POV

Ilang oras din ang lumipas nang maisipan kong bumalik na sa loob. Pero parang napansin ko na biglang nagka tensyon sa paligid. Ibang iba sa masiglang atmosphere kanina. Abala pa rin sila sa mga trabaho nila ngunit naririnig ko ang mga bulungan nila.

"May nakapasok daw"

"Bampira"

"Ano na naman ang gusto nila?"

Nagpatuloy nalang ako sa paglalakad at hindi na sila pinansin. Pero napaisip ako. Bampira? Ano naman ang ginagawa ng isang bampira dito? Nasaan na ito kung ganon? He trespassed on the pack's territory. Nanlamig ako nang maisip ko na baka patay na ito. The king doesn't let trespassers in his pack pwera nalang kung magpapaalipin ito. I just sighed and continued walking back to my room.

Nang makarating ako ay agad kong sinara ang pinto at tumungo sa kama ko. Kinapa ko ang ilalim ng unan ko at napangiti ako ng makuha ko ang isang bagay dito. A book.

Hindi ko alam kung makakabalik pa ba ako ulit sa library kaya dinala ko nalang itong librong binabasa ko dito. I'm not sure if i'm still allowed to go there. Hindi na ako taga linis doon.

Agad kong hinanap dito ang nais kong malaman. Vampires.

It's weird that I'm looking for a vampire in a werewolves' book. Pero umaasa ako na may makikita ako. Nakukuryoso kasi ako kung saan ba talaga nagsimula ang hidwaan ng mga lobo at bampira.

I turned the pages and stopped when I found an interesting title.

The War's History

The most powerful werewolf? Ito ang title ng libro ah? Ibig sabihin ito na talaga ang main page ng libro. I nodded to myself and continued reading.

Isang daan at limampung taon ang nakalilipas, hindi naging maganda ang pamunuhay ng mga werewolves sa mundo. They were haunted, slaughtered and tortured. Ginagawa silang mga alipin ng hari ng mga bampira. Their life was terrible at that time. Unti unti nang nauubos ang kanilang lahi. Sumiklab ang galit sa mga werewolves at nagplano silang pabagsakin ang hari ng mga bampira. They needed to put an end to their tortures. At pinangunahan ni Alpha Atticus ang laban.

Naging madugo ang labanan ng dalawang magkaibang kaharian. Umabot ng buwan ang labanang ito. The werewolves and vampire species lost a thousands of lives in the war. Pero mas natamaan nito ang mga werewolves. Their numbers dropped and were practically going extinct. Matapos ang pitong buwan ay nagkaharap din sa wakas ang hari ng mga bampira na si king Ormos at si Alpha Atticus. Parang tumigil sa paghinga ang lahat habang pinapanood ang dalawang malalakas na nilalang na naglalaban. Alam nilang isa lang ang maari mabuhay sa dalawa. It's either king Ormos or Alpha Atticus. Naging makasaysayan ang labanang ito dahil dito naka salalay ang pagbabago ng lahat.

Alpha Atticus won the battle by ripping King Ormos' head from it's body. Labis ang kasayahan ng mga werewolves ng mangyari iyon. Ginawa nilang hari si Alpha Atticus matapos ang digmaan. Ngunit dahil sa pagkamatay ng kanilang minamahal na hari ay mas lalo pang sumiklab ang galit ng mga bampira sa mga lobo.

The two kingdoms have lived in peace over the years. Pero alam ng mga werewolves na naghihintay lang ang mga ito ng tamang panahon upang makaganti.

___

I suddenly woke up when I heard two people talking. They were talking in a hushed tone.

Nagulat ako na nasa isang unfamiliar ako na lugar. I'm inside a room. With wooden walls and wooden furnitures. I looked around and saw a man and a woman talking

"We need to get her out of here" I heard the woman.

"I know. But please honey, calm down" masuyong sagot ng lalaki.

I think they are a couple.

"Mommy? Daddy?"

Napalingon ako sa batang babae na nakaupo na ngayon sa kama niya. Nakatingin ang mga inosenteng mata nito sa dalawa.

"Alvira, baby go back to sleep" nilapitan nila ito.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang kabuuan ng mukha ng batang babae. It's me. It's the younger me! Why am I here? At bakit ibang pangalan ang tinawag nila sa akin? Who are they??

"I can't sleep mommy. Parang may mabigat akong nararamdaman" nakakunot noong sagot nito. Sinubukan kong lumapit sa kanila ngunit 'di ako makagalaw sa pwesto ko. Nakita kong nagkatinginan ang dalawang mag asawa. Worry is written all over their face. Hinawakan ng lalaki ang kamay ng babae at pinisil ito.

"Wala lang yon anak. Nandito lang kami ng mommy mo. Hindi ka namin iiwan" nakangiting sinabi ng lalaki sa bata at hinalikan ito sa noo bago pinahiga. Nakita kong ngumiti ang bata dito ngunit hindi nakatakas sa akin ang kaunting pag aalala sa mukha nito.

Nakatayo lang ako sa pwesto ko habang naguguluhang nakatingin sa kanila. Who are they? Bakit nila ako kasama? And who's Alvira?

Then a new scene popped up.

The sounds of growling, screams and gunfires welcomed me. Nagkakagulo sa paligid. I looked around and noticed that I'm inside a forest.

"Please take my child" I heard a crying voice. Napalingon ako dito at nakita ko ang familiar na babaeng nakita ko kanina. Duguan ito at marami itong sugat sa katawan. Iniiaabot nito ang natutulog na batang ako sa kausap nito.

"Sumama ka na rin Esmeralda" pagsusumamo ng isang babae. I was shocked when I saw her familiar face. It's mom.

"Mom!" I called. Pero parang hindi nila ako naririnig. Lumapit ako sa kanila pero wala pa ring nakapansin. What is she doing here?

"No. K-kailangan kong balikan si Damien. Please take care of her" umiiyak na pagmamakaawa nito. Naluluhang kinarga ni mama ang batang ako.

"Pangako Esmeralda. Mag iingat ka" tumango ang babae. May hinugot siya na kwintas sa bulsa niya at mabilis na sinuot ito sa bata pagkatapos ay niyakap at hinalikan niya ito na para bang huling beses niya na itong magagawa.

"Mommy?" nagulat sila ng biglang nagising ang bata. Mas lalong naluha ang babae.

"Ano pong nangyayari?" tanong nito.

"N-nothing baby. Everything's gonna be alright. Okay? Just always remember that m-me and your d-dad loves you so much. Lagi lang kaming n-nasa tabi mo" masuyong sinabi nito. " Sleep now" bulong nito at bigla nalang nawalan ng malay ang bata. Anong ginawa niya?

"Go now. Nararamdaman kong malapit na sila" pagtataboy nito.

"I promise hindi ko siya papabayaan Esmeralda" naluluhang sinabi ni mama bago tuluyang tumalikod at tumakbo paalis. Naiwan ang babaeng nakatanglaw sa dalawa.

Hindi ko alam kung sinong susundan ko pero the scene suddenly changed itself.

"Walanghiya ka!" I saw the woman again. Sumugod siya sa isang lalaki na hindi ko maaninag ang mukha.

"Esmeralda Esmeralda. Kung sa akin ka lang sana sumama hindi sana mangyayari ito" malamig na sinabi nito. Nakita kong nagpumiglas ang babae sa mga nakahawak sa kan'ya. May pinulupot silang bakal na kadena sa babae.

Gusto ko siyang tulungan ngunit wala akong magawa. Hindi ako makagalaw sa kung nasaan man ako.

Nakita kong lumapit ang lalaki sa babae at hinalikan ang pisngi nito. Umiiyak na nagpumiglas naman ito.

"Get the fuck away from my wife!"

I saw the familiar guy again emerged from somewhere and transformed into a large brown wolf. Tumakbo siya papunta sa lalaki ngunit tumigil ang paghinga ko ng makita kong bumunot ng baril ang lalaki at ipinutok dito. Humandusay ito sa sahig at duguan.

"No!" I heard the girl's scream. And with all her might she manage to get away from the two men holding her. Tumakbo siya papunta sa werewolf at umiiyak na niyakap ito. Hindi ko alam kung bakit pero naramdaman ko nalang bigla ang pagtulo ng nga luha ko. Ramdam na ramdam ko ang sakit na nararamdaman ng babae. Parang nadudurog ang puso ko sa nakikita.

"Hinding hindi ako sasama sayo! Patayin mo nalang ako" nangagalaiting sigaw nito sa lalaki. I saw her eyes turned red and her fangs showed. Tumulis din ang mga kuko nito.

"No!" sigaw ko nang nakita kong tumakbo siya papunta sa lalaki. Pero huli na ang lahat. Nabaril na din ito.

"Lucia"

I cried so hard. Nanginginig ang mga kamay ko at parang may namumuong kakaibang pakiramdam sa dibdib ko.

"Lucia"

Bakit kailangan mangyari iyon?!

"Lucia, baby wake up"

I gasped as I get up from my bed. Hinihingal ako at nararamdaman ko ang mga luhang tumutulo sa pisngi ko. Napalingon ako sa paligid at nakita kong nasa pamilyar na kwarto ko na ako.

"Nightmare?"

Napalingon ako sa narinig na boses. Morgan...

Hindi ako nakasagot at nagpatuloy lang sa pag iyak. Ano yon? Bakit ko napanaginipan yon? Bakit nandon si mama at sino si Esmeralda at Alvira?

Ang mabilis ko na paghinga ay biglang kumalma ng maramdaman ko ang malalaki at matitigas na brasong pumulupot sa katawan ko.

"Shh it's okay. I'm right here" bulong ni Morgan at mas hinigpitan pa ang yakap sa akin. My heart felt safe and  protected because of his presence. But I can't still help the tears that's coming out from my eyes. I don't know why that dream hurts a lot.

I just cried in his arms the whole time. While he's whispering soothing words to me and holding me tight.