Chapter 25

The Birthday Gift

“I can’t believe you are invited” Nang magkaroon ng pagkakataon si Hana na makalapit kay Kalix ay agad niya itong pasimpleng kinausap.

“I’m your boyfriend’s rival, remember?” He smirked. Kumuha pa ito ng dalawang champagne sa isang waiter at ibinigay ang isa kay Hana.

“Still, you do not deserve to be here” Napahalakhak naman sa kanya si Kalix.

“I deserve to be here, Step-sis..” Nagdilim naman ang paningin ni Hana kay Kalix. He seems to be enjoying this.

“Balita ko, tuloy na tuloy ang kasal mo? Finally. Mababawasan na ang papakainin ni Dad.”

“I always wanted to be free from your Dad..”

“Our Dad” paglilinaw naman sa kanya ni Kalix. “When you were just nobody, We helped you. Mula ulo hanggang paa, Hana.. utang mo lahat ito sa mga Guanzons.”

“If your Mother didn’t marry someone that is rich, Nasa kalye ka pa rin. Namamalimos”

Napakuyom ang mga palad ni Hana habang nakatitig kay Kalix. Kung maari lang niyang sampalin ito ay matagal na niya itong ginawa.

“Well, Since I know who you really are, Hindi kita idadamay sa plano ko kay Chase. Alam ko namang niloloko mo lamang siya. I’ll consider you, helping me.. Besides Chase doesn’t know we are related. ”

“You know what Kalix, Kahit mapatalsik mo si Chase sa Gilberts, wala namang masyadong mawawala sa kanya. He is still a King. The very reason I wanted to marry him. “

Unti-unti namang naglaho ang ngiti ni Kalix sa sinabi ni Hana. Now that she is smiling as she sip into her wine this really pissed him off.

“Kapag bumagsak ako, sisiguradohin kong kasama ka, Hana. “

Her battle against Kalix is never ending. Marrying Chase may end it with her victory. Nang makita ni Hana na maaring ito ang makakapag-pabagsak sa mga Guanzon ay inilapit ulit niya ang kanyang sarili kay Chase.

She is an opportunity seeker and  a risk taker. She will do everything to make her plans possible. Pagkatapos ng naranasan nilang mag-ina sa pamilyang iyon, ito na ang pagkakataon upang mahigitan ni niya si Kalix.

She won’t stop here. Now that Chase is into her. She gave up so much for this battle.

Napatingin naman siya sa direksyon kung saan niya namataan si Ian kasama ang dalawang bata. Napahawak siya bigla sa kanyang pisngi. For all those years that she knew Ian, She never expected to be slapped by him—which only proves that Ian has changed a lot.. The man who fell in love with her, has drawn himself to another woman. She couldn’t accept that.

“Ipapahatid na lamang kita sa mga body guards ko. If you are so busy with your schedule for tomorrow” Chase was startled the moment Hana hugged her. Hindi niya ito inaasahan.

“Promise me, You will never leave me” Her voice seems to be different. Maybe she is too drunk or maybe she is tired.

“I promised that I’ll marry you..” Hinawakan naman ni Chase ang kanyang kamay at kinalas ang pagkakayakap nito.

“That’s enough for me. “ She smiled.

“Okay. Goodnight. I’ll go” Inalalayan naman ni Chase ito sa pagpasok niya sa sasakyan.

“I guess, my babysitting ends here” Naudlot ang pagtitig ni Chase sa sasakyan ni Hana nang marinig niya ang boses ni Ian sa kanyang likoran.

“Pasensya ka na. Naistorbo pa kita” ang sabi naman nito habang nakatitig sa kanya.

“Wala ‘yon. I-dadagdag ko nalang  sa sisingilin ko sayo.” He chuckled.. Hindi rin naman naiwasan ni Chase ang mapatawa sa sinabi niya. Ian is always with his humor. This is his other half.

“Okay, mag-lista ka lang.”

“Dadalawin mo ba si Lyan?” Biglang napawi ang kanyang ngiti nang maalala niyang nasa Hospital nga pala ang kanyang Nanny.

“Yes. I should visit her. I’m her Boss, after all”

“Then I guess, bukas ko na ulit siya dadalawin” saad naan ni Ian.

“Bakit mo siya dinalaw? I didn’t know you were that close to see her.”

Ian just blinked his eyes when Chase asked him. He thinks that it is nothing. Ngunit hindi niya inaasahan ang pag-confront sa kanya ni Chase ng ganito.

“We’re friends. I think that’s enough reason to see her. “ Ian just shrugged his shoulders.

“Bakit pakiramdam ko iniinterview ako ng Tatay ni Lyan?” Bigla namang nag-iwas ng tingin si Chase

“I’m just asking. I felt bad that I didn’t know it first… that she was in the hospital.”

“Lyan is a good person. Maswerte ka sa Nanny na nakuha mo this time. Don’t let her go”

**

“Why? Anong nangyari?” Naalarma naman si Chase at napatayo ito nang mapabalikwas sa bangon si Lyan

“W-Wala po, Sir” Napayuko naman ito sa hiya nang mapagtanto niya ang kanyang rekasyon. Hindi naman niya aasahang makikita niya ito ngayong gabi. Napatingin naman siya sa orasan. Mag aalas dose na ng hating gabi. Mukhang ngayon lang natapos ang party.

“Are you sure? Parang sinasaniban ka na kaya” Napabalik naman si Chase sa kanyang upuan.

“Normal pa po ako sa lagay na ito, Sir” Napangiti na lamang si Lyan.

Nagtagal ng kaunti ang titig ni Lyan kay Chase. Nakatanggal na ang kanyang coat at tanging ang polo na lamang nito ang kanyang suot. Some part of her wished she could have seen him in his attire a while ago. Napaka malas lang niya ngayong araw at hindi niya ito nakita.

“Do you want to walk outside?”

Hindi naman natanggihan ni Lyan ang alok ni Chase. Kanina pa siya tahimik habang naglalakad sila. He seems to be having a good day today. After all it was his birthday. Sapat na rason na hindi niya nasabi ang karumaldumal na ginawa ni Hana sa mga bata.

“I came here for your explanation” Napatingin naman si Lyan sa paper bag na hawak ni Chase. Ngayon niya lamang napansin ang hawak nito.

Napaupo naman silang dalawa sa isang bench at inilabas ni Chase ang laman ng paperbag na hawak nito.

“I was so glad that Jin and Jana gave me a gift. Hindi ko lang talaga maintindihan kung bakit ito ang laman” Chase tapped the canned beers and the box of band aid.

“I mean you spent most of the day with the kids, Siguro ay ma-ipapaliwanag mo ang tungkol dito.”

“Kase po-“ Naudlot ang sasabihin sana ni Lyan nang biglang tumayo si Chase at ipinatong sa kanya ang coat niya na hawak hawak niya kanina pa.

‘Ang kulit mo ngayon, Sir’

Sinundan lang naman ni Lyan ng tingin si Chase nang makabalik ito sa upuan niya. Pasimple naman niyang inamoy ang coat ni Chase. Ang bango pa rin talaga. And this side of Chase never fail her.

“Kase po Sir ang sabi ni Jana ay lagi niyo daw hinahawakan ang noo niyo. So parang naisip ng dalawa na laging sumasakit ang ulo ninyo at maaring magamot ito ng band-aid”

“and they gave a beer while thinking that”

She was amused upon seeing him smile. Kakaiba ang ngiti ni Chase ngayon. Abot tenga ang ngiti nito. It was the first time she saw him this happy. She wished he was always like this. Bakit parang hinaplos ng ngiti ni Chase ang kanyang damdamin.

“Kase lagi niyo daw po iniinom ‘yan” Napahalakhak naman si Lyan ng mahina.

“When did my kids grow up like this. I’m losing time..” Napabuntong hininga naman ito habang nakatitig sa regalo ng kanyang mga anak “I missed all of their firsts..”

Napansin naman ni Lyan ang biglaang pag-iba ng ekspresyon sa mukha ni Chase. Wala namang  handa sa pagiging magulang. Chase admits that he wasn’t ready for it. Kaya naman hindi maganda ang relasyon niya sa kanyang mga anak. But Lyan knows deep inside, Chase is trying to shorten the distance between them.

“I introduced Jin and Jana to all of them. My kids were so excited. I think I made something good today”

“Mabuti po kayong Tao, Sir. Napakadaming umaasa sainyo, Kaya Fighthing po!” She tried to lighten up the mood in the simplest way that she can—to motivate him. Chase seems to buy it.

“By the way, is this from you?” Nanlaki ang mata ni Lyan nang may inilabas si Chase na Box sa paper bag

‘Lagot! Nailagay ko nga talaga! Paktay kang bata ka!’

“Sir, ano po kase rejected Item ‘yan sa mall” Sinubukang agawin naman nito ni Lyan pero sinimulan na ni Chase na buksan ito.

“Hindi ko alam na binabalot pala sa box ang mga rejected items with ribbon?”

“Oh? Mosquito Repellant?” Napapikit na lamang si Lyan nang makita niyang hawak hawak na ni Chase ang mag sticker na mosquito repellant.

“B-Bakit Mosquito…Repellant?” Parang hindi makapaniwala si Chase at pahina ng pahina ang boses nito.

“Akin na nga po Sir!” Sinubukan niya ulit agawin ito ngunit inilayo naman ito kaagad ni Chase. Ngayon ay nalulunod na siya sa hiya. Hindi naman na dapat niya itutuloy ang regalo niyang ito pero bigla na lamang kase siyang isinugod sa hospital at hindi na niya natanggal ito.

“Bakit muna?”

“K-Kase po…” Lalo siyang kinabahan nang tinaas ni Chase ang isang kilay nito. Alam naman niyang inaabangan nito ang kanyang paliwanag  pero lalo siyang hindi makapagsalita ng maayos dahil nakatuon na ang atensyon ni Chase sa kanya.

“Sobrang busy niyo na po yata kase kaya hindi niyo po namamalayan na kinakagat na kayo ng lamok”

“What? Ako? Saan” gulat na tanong naman ni Chase

“Sa mukha niyo po, minsan sa kamay sa leeg” Napayukong saad naman ni Lyan.

“Pwede niyo pong idikit ‘yan sa kwelyo niyo para layuan kayo ng lamok.”

Narinig naman niya ang pagtawa ni Chase. Maaring naaliw ito sa designs ng mga stickers. Pang bata nga naman kase ang designs nito dahil puro animal characters ang nakalagay sa bawat sticker.

“and this ointment is for the mosquito bites?” Naramdaman naman ni Lyan ang pag pigil ni Chase ng kanyang tawa

“Pasensya nap o kayo Sir, wala na po kase akong maisip na iregalo pa. Na sainyo na po yata ang lahat.”

“Mali ka diyan Miss Guevarra” Nag-angat naman si Lyan ng tingin sa kanya. Nakatitig parin pala ito sa regalong ibinigay niya.

“Wala akong Mosquito Repellant. Hindi naman ako gumagamit nito kahit noong bata pa ako”

“Thank You, Lyan. Kakaiba ang regalo mo. I never expected a gift like this”

Pilit na ngumiti naman si Lyan kay Chase kahit lunod na lunod na ito sa kahihiyan. Mabuti na lamang ay hindi masyadong maselan si Chase sa mga regalong mumurahin.

“You should take a brief  break after you discharge. Nakalimutan kong hindi ka na pala nakakauwi.”

“Talaga po?” Lumawak ang ngiti ni Lyan na napatingin kay Chase.

“Yes. Ihahatid kita papunta sainyo. You do not have to worry about anything.”

“Nako, Sir. Mag-cocommute na lamang siguro ako. Pag-kakagulohan lang kayo doon”

“I am very aware that San Silvestre is known as the place for the poor. Gusto kong makita kung ano lagay ng lugar niyo kung totoo nga.”

She couldn’t help but to stare at Chase who is now busy gazing at the sky. Kung mayroong kagaya ni Chase na nasa San Silvestre ay siguro napakalaking pag-asa ito sa mga tao doon. They were always treated as the poor people who always work for business men. Sa kanila nga galing ang mga input ng mga manufacturers gaya ng mais, bigas at iba pang pananim ngunit hindi naman sila umuunlad dahil parati ay binabarat sila ng mga negosyante. Napag-iwanan ng tuluyan ang kanilang lugar.

“Ang makikita mo lang doon ay mga mag-sasaka. Naglalako sa tabi tabi, Wala naman pong magandang tanawin doon.”

“Meron. Every place has its own beauty. Tell me if you are feeling cold, ihahatid na kita sa kwarto mo kung gusto mo“

Hindi naman napigilan ni Lyan ang mapangiti. But she tried to hide it. “Umuwi na po kayo, Sir. Siguro dito na po muna ako.”

“Parang hindi ko naman yata magagawa ‘yan” Napasandal naman ito sa upuan. “Hospital is such a lonely place. I hated being alone whenever I am sick. But I had to. Busy naman ang mga magulang ko para dalawin ako”

She knows that those smiles were just to cover his sadness. In her eyes, somehow she saw the younger version of Chase who is asking someone to hear him out.

“Hindi ka naman yata mag-kakasakit kung hindi ka masyadong napapagod sa pag-aalaga ng mga anak ko. Bagay na dapat ako ang gumagawa. “

“Walang magulang ang perpekto, Sir. Minsan kahit anong gawin natin para ibigay ang lahat sa mga anak natin, at some point nagkukulang pa rin tayo.. Kaya huwag niyo po masyadong sisihin ang sarili ninyo. “

Hindi naman alam ni Lyan ang nagtulak sa kanya upang hawakan ang kamay ni Chase na nakapatong sa hita niya.

“Your hands feels so warm..” Agad naman niyang inalis ang kanyang kamay. Sa mga pagkakataon ito gusto niyang ilublob sa tubig ang kanyang sarili.

‘Ano bang iniisip mo Lyan?’

“Anong Lotion mo?” Hindi naman makapaniwala si Lyan sa tanong ni Chase. Nanatili pa itong nakatitig sa kanya at mukhang seryoso sa kanyang tanong.

“Myra E lang po ‘yong pinaka mura”

“Tara na, Baka nilalamig kana masyado” Napatingin naman si Lyan kay Chase na tumayo.

“I’ll stay until you sleep.”

**