chapter 21

A novel written by Ayesha Sky

Hindi na mag-babago pa ang isip ko, sasali talaga ako sa GSC. Puro na lang kasi ako kanta, kaya hindi naman siguro bawal na sumali ako sa ibang club para naman ma-explore ko ang lahat.

Malapit na akong maka-akyat sa second floor mula sa basketball court ng bigla ko nanamang makasalubong si kallea kasama ng mga friends niyang palaging naka-buntot sa kanya palagi.

"Wow, narinig

ko

sakanila na gusto mo daw tumakbo bilang president? Tototo

ba?" Syempre unang nag-salita si kallea saakin habang naka-pamewang pa at nakataas ang kaliwang kilay, kaya naman gumaya ang mga babaeng kasunod niya sakanyang ginawa.

"None of your business, umalis

ka

sa

daanan." Pilit akong sumiksik sa maliit na espasyong itinira nila sa pag-kakaharang nila sa daanan.

"Ay may pa english! Pilipino ka girl! Uso

tagalog

sa

pilipinas!" Sigaw ni andrea saakin na kasama rin ni kallea habang may pa irap-irap pang nalalaman.

"What kind of mindset is that? Kapag

pilipino

ka

kailangan

tagalog

lang

ang

lenggwaheng

gagamitin

mo

sa pag-sasalita? Or naiinis

ka

kasi

hindi

ka

marunong mag-english?" Sinupalpal ko sakanila ang mga salitang inilabas ko mula sa aking bunganga, tama naman hindi ba? Porket ba isa kang pilipino ay bawal ng pag-aralan ang iba't ibang lenggwahe na nais mo? Kaya siya bagsak sa english eh!

"Tara na nga! Loser!" Nagulat ako ng isigaw niya ang salitang loser habang bumababa sa hagdan kung saan nila ako hinarang.

"Loser loser ano 'to movie?" Sigaw ko sakanila pabalik ngunit wala nang nag-salita pa, hindi ba't tama nanaman ako? Yang loser na yan ay ang madalas sabihin ng mga babaeng bitchesa sa mga movies?

Nang makaakyat na ako sa pinaka corridor ng classroom ay nagulat ak ng makita kong nakikinig pala sila loryanne sa away namin nila kallea.

"Ano? Tatakbo ka? At for president pa?!" sabay-sabay na reaksyon nila loryanne, nicolei, marysam at ni Erica halatang gulat na gulat sila at hindi makapaniwala sa sinabi ko.

"Oo, boring eh." pagpapaliwanag ko sakanila, medyo nabo-boringan na kasi ako sa glee club kaya naisip kong sumali pa sa isa.

"Nako sige support kita diyan pero remind ko lang sayo na isang mahirap na bagay yang gagawin mo." seryosong sinabi ni loryanne saakin.

"Alam ko yun, ayaw mo? Hindi na Boring." nagtawanan sila dahil napaka-babaw lang daw ng dahilan ko para sumali sa ganitong club, kadalasan matatalinong estudyante ang sumasali dito kaya nakakabigla naman talaga na ang isang hamonadong katulad ko ay sasali.

Alam ko naman kung bakit sila nag-aalala, ang pagiging president kasi ng GCS ay isang mahirap na trabaho, dahil bilang estudyante ay kailangan mong pangalagaan ang buong paaralan kasama ng mga iba pang officers sa GSC.

Pero ang trabaho talaga ng isang president ay mahirap pero masaya, kaya masaya ay dahil pwede kang mag-suggest ng mga gusto mong mangyari sa school katulad ng pageant, prom, competitions at iba pa. At kaya naman ito mahirap ay dahil ikaw ang mag-papangaral at mag-bibigay batas sa makukulit na estudyante.

Pero hindi ako nababahala sa kung ano ang mangyayari kung magiging president 'man ako, nag-aalala akong hindi ako makapasok sa tatakbo at hindi nakalaban si Marie.

Last year kasi ay nang nag-dedebate na ang dalawang nag-aagawan sa mga pwesto bilang officers ay umiyak ang iba sa kadahilanang walang maisagot at kinakabahan. Yung iba naman ay umiiyak dahil sa sobrang harsh sumagot ng iba, pero saakin okay lang sanay na ako eh.

Noong bata pa ako ay bukod sa pag-kanta ay sinasanay rin ako sa madugong bakbakan sa pag-dedebate, kaya naman bata pa lamang ay marami na akong nakakaaway dahil gusto ko ay palagi akong tama.

Dati kasi ay hindi ako pumapayag na mali ako lalo ba't alam ko sa sarili kong tama ako, kapag tama ako ay halos magasgas ang lalamunan ko sa pakikipag-away na siyang dahilan kung bakit ako binubully dati hahaha!

Parang si Marie lang, magaspang ang dila. Parang ako lang siya na laging iniisip na palaging ako ang tama, pala-sagot sa kahit sino at sabihin na nating ginagalang lamang ang mga kagalang-galang.

Maraming against sa kung anong mindset mayroon ako pero syempre wala akong pake sa kanila dahil lahat naman tayo ay may sari-sariling opinyon at ang opinyon mo para saakin ay hindi ko hinihingi at hindi ko kailangan.

Marami na rin akong napa-iyak na mga kaklase sa mga ganoong uri ng pag-aaway noong bata pa lamang ako, umiiyak sila dahil hindi ko pinapayagang sila ang tama at sinasampal ko sila ng katotohanan kaya sila umiiyak hahaha!

"Oo nga pala Elizabella, nag-punta dito si harrison. Itinatanong sakin kung bakit ka daw umiyak kanina." nagulat ako sa kanyang sinabi, iniisip ko na baka sinai na niya ang totoong dahilan kay harrison kaya agad akong napa-hawak sa aking noo.

"Sinabi mo?" tanong ko sakanya muli, kaya tinignan ko siya ng masama upang sabihin saakin ang totoong nangyari.

"Hindi malamang, sabi ko sa'yo nalang itanong. Dahil ayokong saakin mang-galing." iiling-iling pa niyang sinabi saakin, mukha naman siyang seryoso kaya naniwala ako at nawala ang pagka-bahala na malaman ni harrison na gusto ko siya.

"Buti

naman, akala

ko

kasi

sinabi

mo na eh." Sinabi ko pa sakanya habang humihiga ako sa malamig na lapag ng classroom.

"Good afternoon GAISIans! Tomorrow ay

malalaman na natin kung sino-sino ang

tatakbo bilang officers sa

GSC at ang pinaka-hinihintay na pag-dedebate

ng

mga

tatakbong presidente! Iyon lamang

po at magandang

hapon." sigaw sa mic ng naga-announce sa office kaya naman nagka-tinginan kami nila loryanne habang naka-dungaw sa corridor.

"Nako Elizabella! Good luck!" niyakap ako ni loryanne pati na rin si nicolei, kaya niyakap ko rin sila pabalik.

"Support kami hehe." sinabi naman ni Erica, hindi na siya naki-yakap saamin dahil medyo sensitive siya. Si marysam naman ay nakatulala lang sa may corridor at mayroon na namang sariling mundo.

"Elizabella? Sasali ka sa GSC?" bigla bansang supot ni Clayton mula sa likod namin, sa sobrang gulat naman ni marysam ay muntikan na siyang mahulog mula sa upuan kung saan siya nakatulala kaya grabe na lamang kung tumawa sila nicolei at dahil nga tulang siya ay tumatawa rin siya.

"Oo, bakit?" sagot ko kay clayton sa tanong niya.

"Support kita diyan, good luck!" sinabi niya saakin habang nakangiti pa, nginitian ko siya pabalik dahil natutuwa ako dahil umakyat pa siya sa second floor para lang bigyan ako ng salitang good luck.

Nagaganahan at nawawalan ako ng kaba sa mga naririnig kong pag-chicheer saakin ng mga kaibigan ko, mas lalo tuloy akong nabibigyan ng confidence na kung sakali mang kasama ako sa tatakbo ay itutuloy ko ito at wala nang atrasan pa.

Siguro ito na rin yung time na patunayan ko na ang isang Elizabella Snow Cassidy ay hindi lang sa pag-kanta magaling, kung hindi magaling rin sa mga bagay na madalas subukan ng mga taong malalakas ang confidence.

At tsaka feel na feel ko lang na masarap sigurong isampal sa mukha ni kallea na hindi ako loser katulad ng sinasabi niya. 
~

Follow me on my Social Media Accounts!

Facebook: Ayesha Lofranco Ramos
Wattpad: Ayesha_ Sky
Instagram: Ayesha_Eternity 
Twitter: MissAyesha_Sky
Tumblr: Ayesha sky

Thank you for reading! I love you!♡