All Chapters of Twenty-Four Seconds: Chapter 21 - Chapter 30

 Nang nasa labas na sila ng stadium saka lang napansin ni Shelby na magkahawak-kamay sila ni Gunter. Bigla siyang nakaramdam ng pag-iinit ng katawan sa pagkakadikit ng kanilang balat kung kaya binawi niya ang kamay saka nagpasalamat sa binata.“My brothers really appreciate the tickets you gave us. Thank you so much.”“You’re always welcome, Shelby. It is always an honor for us to see you and your family watch our team’s game.”Ni wala pa silang isang minuto

 Napahilot-hilot ng sentido si Shelby nang makita ang mga naging ka-match niya sa dating site ng kaibigan niyang si Edgardo. Karamihan sa kanila ay from overseas. Ibig sabihin kahit na magkasundo silang dalawa ay mahihirapan siya sa binabalak niyang madaliang kasal. Baka nga pagdudahan pa sila ng immigration officer at sasabihing sino-short cut nila ang proseso dahil nga green card holder na siya. “Shelby?” Napatingala si Shelby kay Ms. Pat Dixon, ang social worker na tutulong sa kanya sa proseso ng adoption. Mukhang kararating lang din nito sa ospital. Nasa lobby sila pareho. Siya’y naghihintay

Naasiwa si Shelby sa paraan ng pagtingin sa kanya ni Gunter. Para bagang siya na ang pinakamagandang nilalang sa balat ng lupa. Lalong rumigodon ang puso niya nang hawakan pa siya nito sa magkabilang kamay at ipadama ang tibok ng puso. “What do you feel there?” tanong nito sa mahinang-mahinang tinig.Napalunok si Shelby. Pakiramdam pa niya gumapang ang pintig ng puso sa lalamunan dahil biglang may bumara roon. Nabibingi rin siya sa lakas ng paghum-hum ng kung ano sa kanyang tainga. Para bang bigla siyang inatake ng mga bubuyog. Hindi siya makaisip nang matino. All she was aware of was Gunter’stare. Nang bumaba

Nang makalayo na sa mga humahabol na paparazzi ang limousine kung saan lulan sina Shelby at Gunter, sakto namang nag-ring ang phone ng huli. Saglit lang na napasulyap sa lalaki sina Magnus at Shelby tapos ay napatingin sila sa labas ng bintana. Kapwa pa rin walang imik. Ang tanging maririnig sa loob ng sasakyan ay ang boses ni Gunter na tila galit na nakikipag-usap sa telepono sa salitang German. Patingin-tingin dito si Shelby dahil kung ilang beses itong napataas ng tinig.“I’m sorry,” sabi nito sa dalawa habang hinihilot-hilot ang sentido. “That was my assistant.”“Is Frederick okay?”

Napangiti si Shelby nang makita ang reaksiyon ni Gunter sa sinabi niya. Napanganga ito nang kung ilang segundo bago ma-realize ang binitawan niyang salita. Kung ilang beses pa siyang tumangu-tango bago nito nakuha na umu-oo siya sa marriage proposal nito.“You said yes?” nakangiti na rin ito ngayon. Iyong klase ng ngiti na tila naka-jackpot.Bago pa siya makatango uli, sumuntok na sa ere si Gunter at sumigaw ng ‘yes’. Humalakhak pa itong parang timang. Shelby cannot stop herself from smiling, too. At the same time, na-guilty rin siya dahil isa lamang ang ibig sabihin no’n. Masyado niya itong binigo