Chapter 2

Masayang mukha ni Nanay ang sumalubong saakin pag baba ko ng tricycle na sinakyan.

"Nay, mano po."

"Kamusta ang araw mo?" Nakangiting tanong saakin ni Nanay. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti habang nakatingin sa masayang mukha ni Nanay. 

"Okay lang naman po, Nay. Kailangan ko lang mag review dahil may quiz daw kami bukas sabi ni Professor Cruz."

Isa si Nanay sa dahilan kung bakit ko pinag bubuti ang pag aaral. Gusto kong makapag tapos ng pag aaral. Pinangako ko sa sarili ko na pag nag karoon na ako ng trabaho, titigil na si Nanay sa pag lalako sa palengke. 

Dalawa nalang kami ni Nanay ngayon. Dahil si Tatay ay matagal na kaming iniwan. 

Habang nag priprito ng isda si Nanay ay ako na ang nag hain sa mesa. 

Habang kumakain kami, ang nangyari kanina sa University ang kwinento ko sakanya. Tulad nang muling pag sabay saakin ng nag jowa. 

"Kamusta naman po ang kita ngayong araw, Nay?" Pang iiba ko ng usapan.

Nginitian ako ni Nanay. "Maayos naman. Napaubos ko ang isda." 

Nang matapos kaming kumain, hinayaan na ako ni Nanay na mag hugas. Pinag pahinga ko na siya dahil alam ko namang pagod ka siya sa trabaho sa palengke.

Pag katapos kong nag hugas, umakyat na din ako sa kwarto ko para mag review.

"Alexander! Halika, sumabay kana saamin ni babe."

Nahinto ako sa pag para ng tricycle ng huminto sa harapan ko ang kotseng gamit ni Joshua. 

"Let's go, bro."

Sumakay naman na ako sa backseat ng kotse. 

Si Joshua at Missy ay parehas na nakakaangat sa buhay. 

"Mabuti naman at naabutan ka na din namin. Sabi kasi ni Tita, maaga kang pumapasok." 

"Oo nga. Bakit mukhang tinanghali ka?" Natatawang tanong ni Missy.

"Puyat. Nag review kasi ako kagabi para sa quiz namin mamaya." 

Pag karating namin sa University, nag paalam na akong mauuna sa dalawa. 

Habang nag lalakad ako sa hallway, nakangiti akong sinalubong ni Alea.

"Hi, Alexander. Good morning." She greeted. 

I smiled. "Good morning." 

Mahina akong natawa ng makitang namula ang kanyang pisngi. 

"Pwede ba akong sumabay sayo?" Nahihiyang tanong niya. 

"Sure. Tara."

Habang nag lalakad kaming sabay ni Alea ay nag kwekwentuhan lang kami. Nagawi ang tingin ko sa grupo ng kalalakihang nag tatawanan. Malayo palang sila ay kilala ko na kung sino ang mga iyon. Ang grupo ni Joaquin. 

"A-Alexander.." 

"Hmm?"

"A-Ahm. Pwede bang sumabay sayo mamayang lunch?" Nahihiyang tanong niya. 

"Oo naman. Gusto mo sunduin kita?" 

Her eyes widened in shocked. Mahina akong natawa sa relasyon niya. 

"T-Talaga? G-Gagawin mo yun?" Namumula ang mukhang tanong niya. 

I smiled and nodded. "Gusto mo ba? Kung ayaw mo naman—" She cut me off. 

"G-Gusto ko."

Napangiti ako sa sagot niya. "Sige."

Natigil kami sa pag uusap ni Alea ng nasa harapan na namin ang grupo nila Joaquin. Parehas kaming gumilid ni Alea para bigyan sila ng daan. 

Hindi nakatakas sa paningin ko ang masamang tingin ni Joaquin saamin ni Alea. 

"Halikana, Alea." 

Tulad ng napag usapan, lunch time ng nag tungo ako sa classroom ni Alea para sunduin siya. 

Napangiti siya ng makita ako. "Akala ko hindi kana darating."

Napakamot ako sa aking batok. "Pasensya na." 

She smiled. "Okay lang. So, let's go?"

Maraming estudyante sa cafeteria dahil sa presensya ni Joaquin. Nakitable na lang kami ni Alea kila Joshua at Missy. Hindi ko pinansin ang kakaibang tingin saakin ng dalawa. 

"Alexander, gusto mo?" Nahihiyang tanong ni Alea. Ang tinutukoy niya ay yung ulam. 

I shook my head. "Hindi na. Dapat ubusin mo yan." I said and smiled at her. 

She nodded. "Sige."

"Ang cute niyong pag masdan." 

Parehas kaming tumingin kay Missy na nakangisi saamin. 

Muli akong tumingin kay Alea, namumula na ang kanyang mag kabilang pisngi. 

"Uyy! Si Alea, nag bla-blush!" Pang aasar ni Missy na lalo pang ikinapula ng mukha ni Alea. 

Pag katapos ng lunch ay inihatid ko na si Alea sa classroom niya. 

"Thank you, Alexander." 

Hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko ng mabilis niyang dinampian ng halik ang aking pisngi. Bago nag mamadaling pumasok sa room nila.

Naiwan akong tulala sa labas. Nang makabawi sa pag kagulat, napailing iling nalang ako. 

Nahinto ako sa pag lalakad ng makita kung sino ang makakasalubong ko. 

He's glaring at me. Sa pag kakatanda ko, wala naman akong ginawang masama o mali sakanya. 

Hindi ko na siya pinansin at nag patuloy nalang sa pag lalakad. 

Lalagpasan ko na sana siya pero napasinghap ako ng hawakan niya ako sa braso.

"Mr.Mendez."

Bumaba ang tingin ko sa kamay niya. Nanlaki ang mata ko ng maramdaman ang mabilis na pag tibok ng puso ko. W-What the hell? 

"M-May klase pa ako." Inalis ko ang kamay niyang nakahawak saakin.

"1 o'clock to 2 o'clock is your free time. So, tell me. May klase ka?" 

Sinamaan ko siya ng tingin. "Anong pakialam mo?" 

He just shrugged. 

Hindi ko na siya pinansin pa. Naramdaman ko nalang na nakasunod pala siya saakin. 

"I want you to be my friend."

I looked at him. "Talaga? Sa pag kakaalam ko marami ka na non."

He chuckled. "But you're different." 

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Hindi na ako sumagot pa.

Pansin ko ang mga estudyanteng nasa loob ng mga classroom ay napapatingin saamin.

"Where are you going?" Tanong niya habang sinasabayan akong nag lalakad.

Hindi ko siya pinansin. Derederetso lang ako sa pag lalakad. 

Tuluyan akong nakaiwas sakanya ng maraming estudyanteng babae ang humarang sakanya. 

Tumatawa ko siyang nilingon. Nakita ko ang masamang tingin na pinupukol niya saakin. Napailing iling nalang ako saka nag patuloy na sa pag lalakad.

Tulad ng dati, sa library ako ng tungo. 

Marami din akong classmate na narito. pero mas pinili ko nalang ang maupo mag isa. Ang mga kailangan ko lang na libro ang kinuha ko.  

"Hi, Alexander." Si Mia, kaklase ko. 

I smiled at her. "Hello."

"Congrats kanina ah. Ang galing mo talaga."

"Oo nga! Akalain mo yun, na perfect mo ang pa quiz ni Prof." Si Eve.

"Salamat." I muttered.

Nang makapag paalam sakanila na aalis na ako ay nag tungo na ako sa lagi kong pwesto. Tinanggihan ko din ang halik nilang tumabi na ako sakanila.

Hindi kasi ako makapag concentrate once na may maingay sa tabi ko. Maingay pa naman ang girls.

Natigil ako sa pag babasa ng bumaba ang tingin ko sa dalawang pares ng sapatos na tumigil sa harapan ko. 

Unti unti akong nag angat ng tingin. 

Joaquin..