Chapter 11

Nakakapagtaka na walang gaanong tao ngayon dito sa library. Malapit na din ang midterm exam kaya kailangan kong mag aral ng mag aral. 

Lunch time ngayon. Hindi na ako nag punta sa cafeteria dahil nag baon na ako ng kanin at ulam. 

Habang kumakain, nasa librong binabasa pa din ang tingin ko. 

Hindi nakawala sa paningin ko ang pag lapag ng isang tray sa lamesa ko. 

Napaangat tuloy ako ng tingin. 

He smiled. "Can i sit here?" 

Dahan dahan akong tumango. "Sige."

"Thank you." 

Nang makaupo siya sa upuang nasa harapan ko, inayos niya na ang mga pag kain na nasa tray. 

"Matakaw ka pala." Hindi ako makapaniwalang nakatingin sa mga pag kain. Puno ang laman ng kanyang tray. 

He chuckled. "Para sayo ang iba dito."

Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Hindi ako nakaimik ng ilagay niya sa harapan ko ang ibang ulam. Tulad ng minudo, adobo, at sisig. 

"Para saakin ito?"

"Hmm."

"Salamat."

"Let's eat." 

"Sige."

Nag focus na muna din ako sa pagkain. Nakakagutom din ang pag babasa. 

Natigil ako sa pag kain ng makitang may mga estudyanteng nakatingin na pala saaming dalawa ni Joaquin. 

"Don't mind them." 

Muli kong binalik ang tingin kay Joaquin. Nginitian niya pa muna ako bago siya bumalik sa pagkain.

Malalim akong napabuntong hininga bago tumango. 

"O-Okay." 

Tulad ng sabi niya, hindi ko na pinansin pa ang mga matang nanonood saaming dalawa. Nag patuloy ako sa pagkain. 

Sabay din kaming umalis ng library ni Joaquin. Tahimik lang akl habang nag lalakad kami. 

"Dito nalang ako." Sabay turo ko sa building namin.

"Ihahatid na kita."

Umiling ako. "Hindi na. Sige, mauna na ako. Thank you." 

Hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya, tumalikod na ako at nag lakad na paalis. 

"Anong meron sainyo ni Joaquin?" 

Nag angat ako ng tingin para tignan ang nag salita. 

Si Jane, kaklase ko. 

Kunot noo ko siyang tinanong. "Anong ibig mong sabihin?"

Tumawa siya pag katapos ay sinamaan ako ng tingin.

Si Jane ay kilala na isa sa mga nahuhumaling kay King. 

"Nakita ko kayo kanina. Someone tell me na, mag kasabay pa kayong kumain sa library." She said and smirked at me. 

Natigilan ako at hindi nakapagsalita. Bigla din akong kinabahan.

"W-Were friends." Wala sa sariling nasabi ko. 

"Hmm?" 

Tumango tango siya. Ang kanyang mata ay mapanuri. 

Bakit pakiramdam ko kailangan kong mag paliwanag sakanya? Malalim akong napabuntong hininga. 

"Gusto niyang makipag kaibigan." Dagdag ko.

Matagal niya akong tinitigan bago siya tumawa. "I see." Saad niya bago ako iniwan. 

Maya maya lang ay may tumawag saakin.

"Alexander! Hinahanap ka ni Alea." Sabi ng isang kaklase ko na nakatayo sa may pintuan. 

Tumango ako saka tumayo at nag lakad palabas. 

Agad kong nakita si Alea ng makalabas ako.

"Hi." Nakangiti niya akong kinawayan.

"Hello. Ano nga palang ginagawa mo dito?"

"Ahm, gusto lang sana kitang imbitahan sa birthday party ko." Nahihiya niyang inabot saakin  ang invitation card niya. Nagulat ako kaya hindi agad nakuha ang inaabot niyang  invitation card. 

"K-Kung gusto—" I cut her off. 

"Sige, pupunta ako." Nakangiti kong tinanggap ang invitation niya. 

Her eyes widened. "S-Salamat, Alexander."

"You're welcome, advanced happy birthday." 

"S-Salamat. Sige, una na ako."

"Hatid na kita." Natigil siya sa pag talikod ng marinig ang sinabi ko. 

Wala na din naman kaming klase. Pauwi na din naman ako, inaayos ko nalang ang mga gamit ko. 

"T-Talaga?"

I nodded. "Sandali lang."

Muli akong nag lakad pabalik sa classroom sala kinuha ang gamit ko bago muling lumabas. 

"Halika na."

Wala na din namang klase si Alea kaya sa parking lot ko na siya hinatid. 

"Salamat, Alexander."

Hinintay ko muna na makaalis ang Van sinasakyan ni Alea bago ako tumalikod. 

Pag talikod na pag katalikod ko, nagulat ako ng makita si Joaquin. 

Nakasandal sa pinto ng kanyang kotse habang seryosong nakatingin saakin. 

Ilang beses akong napalunok bago nag desisyon na lumapit sakanya. 

Habang palapit ako ng palapit sakanya, palakas din ng palakas ang pag tibok ng puso ko. 

Deretso lang ang tingin niya saakin hanggang sa tuluyan akong makalapit sakanya. 

Tipid ko siyang nginitian bago ako nag salita.

"N-Nandito ka pala." Nag iwas ako ng tingin. 

I heard him sighed heavily. "Hinihintay kita."

Napasinghap ako ng marinig ang sinabi niya kaya muli ko siyang tinignan. "Hinihintay mo ako? Bakit?"

Kinunutan niya ako ng noo. "Why not? Bawal bang ihatid pauwi ang nililigawan ko?" 

Namula agad ang mukha ko dahil sa sinabi niya. Namumula ang mukhang nag baba ako ng tingin.

Narinig ko pa siyang mahinang natawa bago muling nag salita.

"Get in." 

Hindi na ako umangal pa lalo na't pinag buksan na niya ako ng pinto. Pag kasakay ko sa front seat, agad kong kinabit ang seatbelt ko. Siya naman ay, umikot na para makasakay sa driver seat. 

"What's that?" Basag niya sa katahimikan habang nasa byahe kami. Bumaba ang tingin ko sa tinignan niya. Ang invitation card na binigay ni Alea. 

"Invitation card. Inimbitahan ako ni Alea sa birthday niya." 

Hindi naman na siya nag salita kaya tinignan ko siya. Nanatili ang tingin niya sa daan. Hindi na din ako nag salita at ibinaling nalang ang tingin sa dinadaanan namin. 

"Do you like her?" 

Agad akong tumingin sakanya. Saglit na napakunot ang noo ko bago nakuha ang ibig  niyang sabihin. 

Umiling ako. "H-Hindi." Sagot ko. 

Hindi na naman siya nag salita kaya muli akong nag salita.

"Kaibigan ko lang siya." Dagdag ko.

Saglit niya akong sinulyapan bago ibinalik ang tingin sa daan saka siya tumango tango. 

"Okay." 

Napatango nalang din ako. Hindi na ako muling nag salita. Ganon din naman siya hanggang sa makarating kami sa bahay. 

Agad ko siyang tinignan ng huminto ang sasakyan niya sa tapat mismo ng gate namin. 

"Papasok kapa ba?" 

Umiling siya kaya tumango ako. 

"Sige, salamat sa pag hatid. Mag iingat ka."