Share

010

Author: thourneyrose
last update publish date: 2020-08-21 13:40:24

010

"Ate!~~" sigaw ng dalawa kong kapatid mula sa labas. Kinakalampag din nila ang pinto ng aking kwarto. "Ibalik mo samin ang coke!~"

Pinipigilan ko ang tawa ko sa loob ng kwarto para hindi nila marinig. Agad akong tumungo sa kama at nagpanggap na tulog. Tsaktong pagkapasok nila ay naka-ayos na ang pwesto ko.

"Tulog na ba 'to?" Nagtatakang tanong ni Isaac

"Hindi siguro. Hmm, hindi pa 'to natutunawan!" Maya-maya ay hindi ko na maramdaman ang presensiya nila. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata.

"Bulaga!" Sabi ng dalawa kong kapatid nang nakita nilang hindi na nakapikit ang aking mga mata. Nagulat ako sa  pag-sigaw nila. Tawa sila ng tawa. Gumulong-gulong pa sila sa kama.

"Oh?" Tanong ko kay Francoise nang mahulog sa kama. Pinagsa-walang bahala niya ang sinabi ko at bumalik sa kama para makipag-wrestling kay Isaac.

"Francoise, Isaac!" Tawag ko sa kanila.

Agad naman nila akong nilingon. "Are you two my pinky toe?"

"Why?" Tanong nila sa akin ng may pagtataka.

"Because I'd bang you on all my furniture!" Sabi ko sa kanila sabay tawa. Maya-maya ng napansin kong hindi sila tumatawa ay tinanong ko ulit sila. "Hindi niyo gets?"

"Sorry Ate, corny joke mo eh!" Sabi ni Isaac dahilan ng malakas na tawa ni Francoise. Abah! Iniwan ko sila sa loob ng aking silid at tumungo nalang sa kusina para kumuha ng pagkain.

"Lola, anong meron?" Tanong ko sa kaniya. Naka-upo siya sa hapag at kumakain narin mag-isa.

"Apo, kunin mo na 'to oh. Ginawa ko 'yan para sa inyo. Pag-isa-isahan niyo na lang ha?" Sabi niya sa akin. Tumabi ako sa kaniya at sinuri kung ano ang hinanda niya.

"SUMMER!" sigaw ko. Napamura si Lola sa sigaw ko. Nginitian ko nalang ito at dinala ang pagkain sa kwarto. Pandesal ito na may flakes 'n oil sa loob. Paborito ko kasi ang pagluto ng nanay ng kaibigan ko. Ugh! I miss Summer!

"May dala akong Summer!" Sabi ko sa kanila pagkapasok ko sa kwarto. Agad naman silang lumingon sa akin ng mga pagtataka.

"Summer? Di ba classmate mo 'yun ate?" Tanong ni Isaac. Tango lang ang sagot ko sa kanila. Binigay ko sa kanila ang dala ko at agad naman nila itong kinain.

Lumabas ako sa kwarto at tumungo sa sala. Binuksan ko ang dala kong phone at nag-log-in sa IG. Scroll lang ako ng scroll nang may ingay akong narinig sa harapan ko. Nakita ko si Lolang nilapag ang royal na dala niya. Fall! Lagi kong kasama si Fall kapag bumibili ng royal. I miss Fall too!

Ngiti lang ang tugon sa akin ni Lola at bumalik ulit siya sa kusina. Maya-maya ay nag-uunahan na ang dalawa kong kapatid pababa ng hagdan. Agad silang umupo sa lapag at nanood ng tv.

"Anong panonoorin natin?" Tanong ni Francoise kay Isaac.

"Kdrama~" sabi naman ni Francoise.

"Eww! Puro nalamg kdrama mga bakla naman yan!"

"Hindi 'yun bakla! Ikaw siguro!"

"Bakla yun!"

"Hindi nga! Bakla! Bakla! Bakla si Isaac!" Sabi ni Francoise. Pinagmasdan ko lang sila. Ako nalang ang pumili sa panonoorin namin. Nang nakita nila ang naka-play ay agad silang tumabi sa akin at sumiksik.

"Ate bakit naman IT ang papanoorin natin?" Ramdam ko ang takot sa sobes nila. Wala silang magawa kundi manood nalang. Puro sigaw at tili ang maririnig sa sala hanggang sa matapos ang palabas. Ako naman ay tawa lang ng tawa sa reaksiyon ng dalawa. Agad silang nanood ng cartoon network pagkatapos.

Tumungo naman ako sa kusina para kumuha ng makakain. Nakita ko ang siomai na naka-steam. Kumuha ako ng 10 siomai at naghanda ng masawsawan. Nang natapos ako ay pumunta ako sa kanila para makinood.

"Oy! Kainin natin 'tong si Winter!"

"Si Ate Winter? Nandito ba siya?" Tanong naman agad ni Francoise.

"Kainin si Ate Winter? Hindi tayo cannibal ate!" Dugtong naman ni Isaac.

"Hindi ganun! Eto siomai! Si Winter 'to! Kainin niyo!" Sabi ko sa kanila. Kakainis, sabi ngang si Winter to! Hindi pa naniniwala!

"Sige paano naging si Ate Winter yan ate?" Tanong ni Isaac. Bahala kayo jan. Ayoko mag-explain.

"Basta" kita kong umiling nalang si Francoise sa sinabi ko.

"Ate Francoise baka kinatay niya si Ate Winter" biro ni Isaac. Sinamaan ko nalang sila ng tingin. Umiwas naman sila at tumutok nalang sa palabas.

Napansin kong naubos na ang siomai ay kinuha ko ang phone ko at nag-order ng milk tea sa food panda. Dami na naming kain. Ang rami pang ka-ek-ekan kaya natagalan pa bago ako naka-order. After 30 minites ay nandito na daw 'yun. Umakyat muna ako sa kwarto para kumuha ng pera.

Ngayon ko lang napansin ang painting na nakasabit sa kwarto ko. Pinasadahan ko ng aking kamay ang painting. Mukhang mahal ang pinta na ginamit. Ang mga kulay na makikita ay buhay na buhay. At ang aking sarili sa painting ay kuhang-kuha. I wonder who's the painter. Professional painter siguro ang nag-pinta nito. Walang lagpas. Parang walang mali ang pagkaka-pinta.

Kinuha ko ang wallet ko sa drawer na sa baba lamang ng painting. Bago ako tuluyang umalis sa kwarto ko ay sinulyapan ko ulit ang painting. I smiled at the painting. Dumaan muna ako sa kwarto ni Lola para tingnan kung nandoon nga siya. Parang walang tao sa bahay ngayon, pansin ko. Ang tahimik. Nakita ko siyang may kausapn sa telepono kaya hindi ko na siya inabala.

Saktong pagka-baba ko ay may nag-door bell, ang food panda na siguro 'yun. Lumabas ako ng bahay dala ang aking wallet. Nakita ko ang delivery boy na nakatayo lang sa gate. Nang nakita niya ako ay agad itong ngumiti. Delivery girl pala.

"Verline! Ikaw pala! Wow, ito ba ang bago mong trabaho? Pasok ka muna" siya ang iniligtas ko na muntik ng masagasaan. Mukhang nakaya niyang lagpasan ang problema niya at mukhang masaya na siya.

"Ay 'wag na. Okay naman ang trabaho ko, salamat sayo." Sabi niya. Binigay niya sa akin ang in-order kong milk tea at binayaran siya. Binigyan ko narin siya ng tip na hindi naman niya tinanggihan. "Naku! Ang haba na nang buhok mo ah, gusto mo putulan natin? Sideline ko rin kasi yun!"

"Wag na! Nag-promise ako sa sarili ko na, kapag hindi ko pa nakikita ang hinahanap ko hindi ko muna puputulan itong buhok ko. Trim, pwede na rin!" Sabi ko sa kaniya. Pansin ang buhok kong malapit nang pumantay sa aking bewang.

"Talagang ayaw mong pumasok? Andiyan naman si Lola sa loob, pwede mo siyang kausapin" pagkukumbinse ko pa sa kaniya.

"Wag na talaga. Ay! Natanggap mo ba—" hindi niya na natuloy ang sasabihin niya ng may tumawag sa phone niya. Natanggap ang? Hindi ko maintindihan.

"Una na pala ako, tumawag ang boss ko eh. Ikamusta mo nalang ako sa kanila ha. Sorry talaga, bye!" Sabin niya ng natapos niyang sagutin ang tawag.

"Teka ano ang natanggap ko?" Siguro hindi na niya narinig ang sinabi ko dahil pinaharurot niya ang kaniyang motor. Agad akong pumasok sa bahay at binigay sa dalawa kong kapatid ang dala kong milk tea.

"Anong pinanonood niyo? Kamusta daw sabi ng Ate Verline niyo" sabi ko sa kanila. Puwesto ako sa iisahaning sofa at uminom ng milk tea.

"Err—ate ang landi naman ng babaeng 'yun. Dapat nga hindi mo na 'yun tinulungan. Magnanakaw pa. Hindi ko nga alam kung bakit siya nakakuha ng trabaho"

"Francoise" I said in a waring tone. Pinagsawalang bahala niya lang ito.

"Anong panonoorin?" Tanong ko kay Isaac. "Despicable Me!" Sigaw niya. Muntik na akong mabulunan sa narinig ko.

"SPRING!~~"

~nikkielodeon

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Finding Caleb   020

    020"Lola naman! Alis na tayo dito! Ok na ko promise!" Pilit ko sa kaniya. Bababa sana ako kahapon para kumain ng hapunan pero sa hagdan palang ay nawalan na ako ng malay. Nagising nalang ako nasa-hospital na ako."Hihintayin pa natin ang results ng test""Wala akong sinagutan na test Lola!" Pabalang na sagot ko sa kaniya."Nawala ata utak mo?!" Tumawa lamang ako sa kaniya kahit nanghihina ang aking katawan."Teka lang. Bibili ako ng pagkain mo sa baba. May gusto ka ba?" Tanong niya. Hinawakan ko ang tiyan kong kanina pa pala nagrereklamo."Kahit ano nalang po. Tapos chuckie po pala ang gusto kong inumin""Sige. Bili na ako ha. Bye!" Ngumiti lamang ako sa kaniya bago umalis.May mga butil na ng pawis sa aking noo dahil sa init. Bukas naman ang aircon."Lola! Ang bilis mo naman!" Biglan kasing bumukas

  • Finding Caleb   019

    019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf

  • Finding Caleb   018

    018What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group."Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring."Bakit?" Summer asked.

  • Finding Caleb   017

    017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?

  • Finding Caleb   016

    016"Anong gagawin mo?" Tanong ko kay Summer na tumigil na kakaiyak. Nakatambay kami ngayon sa room, naghahanda na para matulog."Move-on" yan na naman tayo sa move-on move-on na yan. Tagal na niyang plano ang mag-move on. Ilang percent na ba ngayon?"Akala ko naka-move on kana?" Tanong naman ni Fall habang kumakain. Food is life."Naka-move-on na nga" weh?"Mga?" Sabat naman ni Winter."Mga 20%"Jusko! Ang rupok mo gurl! Ilang years na ba yan ha! Since grade 7 pa 'yan."Kita mo story niya?""Yes" no? Yes?"Kamusta? Any reaction?""Magmo-move on na ko!" Sigaw niya sabay tayo papuntang cr. Tumawa lang kami sa reaksiyon niya. Kuwentuhan lang kami ng ano-ano habang kumakain. Hindi na inopen-up ang kay Summer."Wag nang mag-wattpad ah! Diretso na tayong matulo

  • Finding Caleb   015

    015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status